Category: Συνελευσεις

ΚΑΜΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ

Απέναντι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και του κράτους που δεν έχουν τίποτα να υποσχεθούν παρά μόνο τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Απέναντι στην υποταγή και την εξαθλίωση, στον κανιβαλισμό και τον κοινωνικό εκφασισμό που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι, η μοναδική ελπίδα σήμερα είναι να ακολουθήσουμε το δρόμο του αγώνα, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, χωρίς αυταπάτες εξωραϊσμού του υπάρχοντος συστήματος. Η μοναδική διέξοδός είναι η πολιτική, ταξική και κοινωνική οργάνωση, η ενίσχυση και η αναβάθμιση των συλλογικών, ριζοσπαστικών, οριζόντιων αγώνων στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές, στους δρόμους.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2015, 19.00 μ.μ. ΣΤΟΝ ΕΣΠΕΡΟ (ΠΛ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ)

Συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Ακολουθεί το κείμενο της συνέλευσης (κατεβάστε το σε pdf)

ΚΑΜΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!

«Όποιος  ψηφίσει και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση είναι για εμάς  βλαβερός, αλλά το ίδιο βλαβερός είναι και όποιος απόσχει από τις εκλογές  και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση»
Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι

Χρειάστηκαν μόλις 9 μήνες για να αποκαλυφθεί πλήρως το πραγματικό αντικοινωνικό πρόσωπο της “πρώτη φορά αριστερής” συγκυβέρνησης Σύριζα-Ανέλ. Η προκήρυξη των εκλογών της 20ης Σεπτέμβρη καταδεικνύει πλήρως την κατάρρευση του επιχειρήματος περί καλύτερης και εναλλακτικής διαχείρισης του πολιτικο-οικονομικού συστήματος στο πλαίσιο του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας, όπως αυτό εκφράστηκε έντονα τα τελευταία χρόνια από τις δυνάμεις της ρεφορμιστικής αριστεράς. Παράλληλα, με τις εκλογές σηματοδοτείται ένας  νέος γύρο λεηλασίας και επίθεσης στην κοινωνία, ακόμα πιο σκληρός και ακόμα πιο επώδυνος από τους προηγούμενους.
Η ψήφιση του 3ου μνημονίου, τα προαπαιτούμενα και οι εφαρμοστικοί νόμοι που το συνοδεύουν, η εξαθλίωση και η φτώχεια που θα επιφέρουν, σε συνδυασμό με την ακόμα μεγαλύτερη όξυνση της καταστολής απέναντι σε όσους αντιστέκονται στα σχέδια του καθεστώτος μαζί με τις δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα ή το στοίβαγμα τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, διαμορφώνουν το σημερινό κοινωνικό-πολιτικό περιβάλλον εντός του οποίου επιχειρεί να κυριαρχήσει ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός. Κάθε κυβέρνηση όσο κοινωνικό προσωπείο και να παρουσιάζει θα υπηρετεί πάντα τα συμφέροντα του κράτους και του κεφαλαίου(ντόπιου και διεθνούς).
Η εύλογη κοινωνική δυσαρέσκεια που προκαλούν οι παραπάνω συνθήκες και η αδυναμία διαχείρισης της από το ήδη χρεοκοπημένο και ασταθές πολιτικό και οικονομικό σύστημα που προσπαθεί να κερδίσει παράταση ζωής, οδήγησαν σε μια ακόμα εκλογική διαδικασία που από τη μια θα επιχειρήσει να αποσπάσει την κοινωνική συναίνεση για τη συνέχιση των αντικοινωνικών πολιτικών μέσω της ψευδούς συνείδησης συμμετοχικότητας στο κοινοβουλευτικό σύστημα, ενώ από την άλλη θα διαμορφώσει το πλαίσιο συγκρότησης μια κυβέρνησης “ειδικού σκοπού” που στην μετά “μνημόνιο-αντιμνημόνιο” εποχή θα διατηρήσει ανεπηρέαστη την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.
Είναι λοιπόν πέρα για πέρα προφανές πως οι εκλογές, όποιον και αν φέρουν στη διακυβέρνηση, δεν πρόκειται να αλλάξουν τίποτα από τις συνθήκες κοινωνικής εξαθλίωσης που επιβάλλουν τα ντόπια και διεθνή αφεντικά, ούτε θα περιορίσουν το καθεστώς έκτακτης ανάγκης μέσω του οποίου εκφοβίζεται και καταστέλλεται η κοινωνική πλειοψηφία. Άλλωστε, η χρεοκοπία του πολιτικού και οικονομικού συστήματος δε συνεπάγεται επ’ ουδενί και την οικειοθελή απόσυρση του από το ιστορικό προσκήνιο. Γι’ αυτό θα πρέπει να επαγρυπνούμε διαρκώς  καθώς οι φασιστικές εφεδρείες είναι ακόμα εδώ, έτοιμες να κάνουν τη βρώμικη δουλειά προς χάριν των συμφερόντων του κράτους και του κεφαλαίου.

Εκείνο που χρειάζεται στις μέρες μας είναι να πάψουμε να έχουμε εμπιστοσύνη στους κάθε λογής επίδοξους διαχειριστές της ζωής μας. Να πάρουμε τον αγώνα και την αντίσταση στα χέρια μας, μακριά από οποιαδήποτε κομματική και συνδικαλιστική χειραγώγηση που αναπόφευκτα οδηγεί στην αποδυνάμωση του κοινωνικού και ταξικού κινήματος και στην ανάθεση της διαχείρισης των προβλημάτων μας σε νέους δυνάστες. Να διαμορφώσουμε το έδαφος πάνω στο οποίο θα πατήσει σταθερά ο αγώνας για τη δημιουργία ενός κόσμου βασισμένου στην κοινωνική αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύης, την ισότητα και τη δικαιοσύνη. Ενός κόσμου χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, αφεντικά και δούλους. Αν η επιλογή της υποταγής στα συμφέροντα των ισχυρών φαντάζει ως η μόνη ρεαλιστική προοπτική, να κρατήσουμε ανοιχτό το δρόμο για την κοινωνική επανάσταση, για την ανατροπή των σχέσεων εξουσίας. Για να κερδίσει τελικά η ίδια η ζωή.

Απέναντι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και του κράτους που δεν έχουν τίποτα να υποσχεθούν παρά μόνο τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Απέναντι στην υποταγή και την εξαθλίωση, στον κανιβαλισμό και τον κοινωνικό εκφασισμό που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι, η μοναδική ελπίδα σήμερα είναι να ακολουθήσουμε το δρόμο του αγώνα, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, χωρίς αυταπάτες εξωραϊσμού του υπάρχοντος συστήματος. Η μοναδική διέξοδός είναι η πολιτική, ταξική και κοινωνική οργάνωση, η ενίσχυση και η αναβάθμιση των συλλογικών, ριζοσπαστικών, οριζόντιων αγώνων στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές, στους δρόμους.

ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΡΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΝΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση 

φωτογραφίες από τη συγκέντρωση

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑTA ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν ένα συντριπτικό όχι. Ένα όχι στη λιτότητα, στα μνημόνια, στην εκμετάλλευση και την καταπίεση, ένα όχι στους χρηματοπιστωτικούς και τοκογλυφικούς μηχανισμούς του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου. Ένα όχι που αποτελεί μια και μόνο στιγμή της ταξικής σύγκρουσης που πρέπει να αποκτήσει συνολικά χαρακτηριστικά για να μη βρει γρήγορα τα όρια του. Και είναι στο δρόμο που παραμένει ζωντανή η ελπίδα, εκεί όπου η ταξική πάλη αποκτά υπόσταση και στην πράξη μπορεί να καταργήσει μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, τρόικες, θεσμούς , εκεί που μπορεί να καταργηθεί το ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα και οι θεσμοί του. Στο δρόμο λοιπόν, στο προνομιακό πεδίο των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων ανθρώπων, στο προνομιακό πεδίο των αγωνιζόμενων, εκεί που οι άνθρωποι μπορούν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να διεκδικήσουν ότι τους ανήκει, δηλαδή τα πάντα.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΚΥΡΙΑΚΗ 12/7 19:00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

saktapatra.wordpress.com | saktapatra@gmail.com

Το κείμενο της συνέλευσης θα το βρείτε εδώ

Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝ, ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ (ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ, ΜΠΡΑΒΟΙ, ΜΠΑΤΣΟΙ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ)

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΤΟΥ

ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΙΟΥΝΗ – 12μ. – πλ. ΟΛΓΑΣ

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «επί τα πρόσω» | συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση |αναρχική ομάδα dinamitera | αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»

Από τις 2 Μαρτίου ξεκίνησε κυλιόμενη απεργία πείνας από δεκάδες πολιτικούς κρατούμενους με κύριο σκοπό την κατάργηση των ειδικών συνθηκών κράτησης και των φυλακών υψίστης ασφαλείας, την κατάργηση των αντιτρομοκρατικών νόμων 187 και 187Α, την οριοθέτηση της χρήση του DNA ως ενοχοποιητικού στοιχείου, την κατάργηση του νόμου περί απόκρυψης χαρακτηριστικών ή  “κουκουλονόμου”, και την άμεση απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού. Αυτή η απεργία πείνας αποτελεί έναν αγώνα από τους σημαντικότερους που έχουν πραγματοποιηθεί μέσα από τις φυλακές, μιας και βάζει στο στόχαστρό της το σύνολο των παραγόντων που διαμορφώνουν το καθεστώς εξαίρεσης. Είναι ένας αγώνας που πέρα από τους ίδιους τους φυλακισμένους, αφορά πολύ περισσότερο τα κοινωνικά και ταξικά κομμάτια που βρίσκονται στους δρόμους του αγώνα, που βιώνουν καθημερινά την βάρβαρη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου, και που σε κάθε τους κίνηση έρχονται αντιμέτωπα με το θωρακισμένο καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Άλλωστε, με τον αντιτρομοκρατικό νόμο διώκονται και οι κάτοικοι των Σκουριών οι οποίοι αντιστέκονται σθεναρά στην καταστροφή  του τόπου τους, ενώ αρνούνται να παραδώσουν  τις ζωές τους στα χέρια των πολυεθνικών.

Επίσης, βαρύνουσα σημασία έχει  και η περίοδος που πραγματοποιείται η απεργία πείνας, καθώς ο αγώνας αυτός έρχεται να αποκαλύψει βίαια το προσωπείο της νέας κυβέρνησης  και  της  πολλά “υποσχόμενης” εναλλακτικής-σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης. Από τη θεαματική κωλοτούμπα στο ζήτημα των στρατοπέδων συγκέντρωσης, τη συνέχιση του προγράμματος λιτότητας και της επίθεσης σε όλα τα ήδη πληττόμενα κοινωνικά στρώματα, την προώθηση νέων αντικοινωνικών μέτρων και μεταρρυθμίσεων(ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά, συνέχιση των έργων στις Σκουριές, περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων) , την καταστολή όσων αγωνίζονται ενάντια στη λεηλασία της ζωής τους, αλλά και τη δημιουργία ειδικών κελιών  υψίστης ασφαλείας, είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να επιφέρει ουσιαστικές αλλαγές σε κανένα πεδίο. Όλα τα παραπάνω έρχονται να επιβεβαιώσουν την ίδια εγκληματική και αντικοινωνική φύση του κράτους (με οποιοδήποτε προσωπείο), την βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά και να μας διδάξουν  ότι ο μόνος δρόμος για την οικοδόμηση ενός κόσμου ισότητας και δικαιοσύνης είναι η κοινωνική επανάσταση.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτού του αγώνα, τον τελευταίο μήνα, ως ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των πολιτικών κρατουμένων (αναγνωρίζοντάς τον ως ένα κομμάτι του συνολικότερου αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση), έχουν γίνει μια σειρά από κινήσεις όπως συγκεντρώσεις, πορείες, καταλήψεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, σε δημαρχεία, σε δημόσια κτήρια, καθώς και στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ.  Στις 30 Μαρτίου, 28η ημέρα απεργίας πείνας,  πραγματοποιήθηκε κατάληψη της πρυτανείας του ΕΚΠΑ με στόχο να αποτελέσει ένα ανοιχτό κέντρο αγώνα οργάνωσης και συσπείρωσης όσων στέκονται στο πλάι των κρατουμένων απεργών πείνας. Αξιοσημείωτη είναι  η στάση  του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αθηνών (εργαζόμενοι στην πρυτανεία)οι οποίοι με ανακοίνωση τους στέκονται στο πλευρό την απεργών πείνας ενώ αναφέρουν χαρακτηριστικά «Επισημαίνουμε ότι την «κανονικότητα» τη διαταράσσουν τα προβλήματα και όχι εκείνοι που τα αναδεικνύουν.»

Τις τελευταίες μέρες, ενώ η απεργία πείνας έχει φτάσει σε μια κρίσιμη καμπή,  παρατηρούμε μια συντονισμένη επίθεση από την πλευρά του κράτους και των φερέφωνών του  απέναντι στην κατειλημμένη πρυτανεία, η οποία αποτελεί πλέον το μόνο κέντρο αγώνα στην Αθήνα.  Βλέπουμε λοιπόν τον αστυνομικό αποκλεισμό της πρυτανείας από άνδρες των ΜΑΤ, της Ασφάλειας, των ομάδων ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ, οι οποίοι έχουν προχωρήσει μάλιστα σε δεκάδες συλλήψεις και προσαγωγές (γεγονός που σήμανε την έμμεση απαγόρευση της μοτοπορείας που είχε καλεστεί την Τρίτη 14 Απρίλη).  Εν μέσω  αυτής της κατάστασης, ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ και οι  πρυτανικές αρχές με ανακοινώσεις τους απειλούν και ζητούν την άμεση επέμβαση της αστυνομίας για τη λήξη της κατάληψης. Ακόμη, έγινε επίθεση από άγνωστο στην περιφρούρηση της κατάληψης, ο οποίος φεύγοντας απειλούσε ότι θα επιστρέψει οπλισμένος και στη συνέχεια μπήκε σε περιπολικό που βρισκόταν απέναντι.  Παράλληλα με αυτό το κατασταλτικό όργιο, έχουμε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια απονοηματοδότησης και διαστρέβλωσης του αγώνα από τα Μ.Μ.Ε , τα οποία λασπολογούν για χρήση ναρκωτικών, για καταστροφές και για ύπαρξη νεκρών εντός της κατάληψης. Βλέπουμε συντεταγμένο ολόκληρο το μιντιακό σύστημα των διαπλεκόμενων ,  να προσπαθεί με κάθε μέσο να συκοφαντήσει τον αγώνα που διεξάγεται. Μέσω  της  αποπολιτικοποίησης του, της απόκρυψης  της κοινωνικής του σημασίας, αλλά και της εγκληματοποίησης των ίδιων αγωνιστών  τα Μ.Μ.Ε σπέρνουν τον πανικό στην κοινωνία, ανοίγοντας έτσι το δρόμο της καταστολής στην κυβέρνηση.

Ως αναρχικοί, αντιλαμβανόμαστε την επίθεση σε βάρος των αλληλέγγυων, ως αναπόσπαστο κομμάτι της ευρύτερης κατασταλτικής στρατηγικής του κράτους και του κεφαλαίου απέναντι σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα που απειλεί να οργανωθεί και να βάλει τροχοπέδη στα σχέδιά τους.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΝΤΙΘΕΣΜΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική & Ταξική Αντεπίθεση

Πάτρα, 16 Απρίλη 2015