Αναφορικά με τη γενική απεργία της Τρίτης στην Καταλονία, η CNT θέλει να δείξει την ικανοποίησή της για την ανταπόκριση που έδωσαν χιλιάδες εργαζόμενοι καθ ‘όλη τη διάρκεια της ημέρας και σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες. Η λαϊκή κινητοποίηση απάντησε και πάλι ενάντια στη σοβαρή καταστολή υπό την οποία ζει η καταλανική κοινωνία. Η αλληλεγγύη των εργαζόμενων δείχνει για άλλη μια φορά ότι μπορεί να κάνει οτιδήποτε.
Αυτό δεν είναι μόνο μια άλλη παρότρυνση για δράση. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια επίθεση σε δικαιώματα και ελευθερίες που βαθαίνει το χάσμα μεταξύ της άρχουσας τάξης και της εργατικής μας τάξης. Το κράτος και το κεφάλαιο δείχνουν τα δόντια τους και το κάνουν με σαφή στόχο: να στηρίξουν το διεφθαρμένο και ολοκληρωτικό τους σύστημα. Ένα σύστημα το οποίο γνωρίζουμε σήμερα, μπορεί να κλονιστεί χάρη στη μεγάλη μαχητική κινητοποίηση.
Αυτή η γενική απεργία της Τρίτης στην Καταλονία είναι ένα γιγάντιο βήμα προς τον κοινωνικό αγώνα για να κατεδαφίσει αυτό το πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Είναι μια υπερβατική σύγκρουση για τον αναρχοσυνδικαλισμό: δεν αγωνιζόμαστε να αλλάξουμε τις σημαίες αλλά για μια Κοινωνική Αλλαγή με κεφαλαία γράμματα που μας επιτρέπει να ανακτήσουμε τον έλεγχο της ζωής μας και ό, τι παίρνουν μακριά από εμάς.
Από την CNT δείχνουμε την απόλυτη απόρριψή μας απέναντι στους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που αποκαλούνται συνδικάτα και για άλλη μια φορά ευθυγραμμίστηκαν με την κυβέρνηση και τους εργοδότες για να τορπιλίσουν τη γενική απεργία στην Καταλονία. Αυτό δεν είναι κάτι νέο. Αυτό επαναβεβαιώνει την ορθότητα του οργανωτικού μοντέλου που βασίζεται στην άμεση δράση και την αλληλοβοήθεια. Ενώ οι CCOO και UGT σαμπόταραν το κίνημα των εργαζόμενων, χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στις πολυάριθμες κλήσεις αλληλεγγύης πέρα από τα σύνορα. Η αναγνώρισή μας είναι για αυτούς. Ο αγώνας μας στους χώρους εργασίας και στους δρόμους είναι γι ‘αυτούς. Η CNT είναι για αυτούς.
Ενάντια σε όλα τα κράτη
Για την ελευθερία! Για την κοινωνική επανάσταση!
Διαρκείς γραμματείες της Περιφερειακής Επιτροπής της Καταλονίας και των Βαλεαρίδων Νήσων και της Συνομοσπονδιακής Επιτροπής
ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ! ΣΤΙΣ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!
Τα συνδικάτα, οι οργανώσεις και οι ομάδες που υπογράφουν το κείμενο, θέλουν να επικοινωνήσουν στους εργάτες και σε όλες τις λαϊκές τάξεις τη θέση τους για τις διάφορες καταστάσεις που λαμβάνουν χώρα τις τελευταίες ημέρες στους δρόμους των πόλεων μας.
Εδώ και μερικά χρόνια, είδαμε πώς η κλιμάκωση της έντασης σε μια υπάρχουσα ιστορική σύγκρουση χρησιμοποιείται για να αναστείλει τα θεμελιώδη δικαιώματα του πληθυσμού. Προερχόμαστε από μια πολιτική και συνδικαλιστική παράδοση που υπερασπίστηκε ιστορικά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των καταπιεσμένων τάξεων και έχει βγει στους δρόμους να πολεμήσει όταν επιχειρείται να αφαιρεθεί η δύναμη που μας επιτρέπει να είμαστε πρωταγωνιστές του παρόντος και του μέλλοντος μας.
Ως ελευθεριακοί και ενεργό κομμάτι των λαϊκών και συνδικαλιστικών κινημάτων στην Καταλονία, θα υπερασπιζόμαστε πάντα το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών -ξεκινώντας από τη δική μας. Αντιλαμβανόμαστε αυτό ως μια βασική αρχή του φεντεραλισμού, προκειμένου να καταστεί δυνατή η ανθρώπινη συνύπαρξη επί ίσοις όροις. Είμαστε σαφείς ότι η πλήρης χειραφέτηση θα είναι αδύνατη χωρίς το προηγούμενο βήμα της εξάλειψης της υπάρχουσας οικονομικής δομής, δηλαδή του καπιταλισμού. Μέχρι να συμβεί αυτό, οι συνθήκες διαβίωσης της εργατικής τάξης θα συνεχίσουν να συνθλίβονται από τα καταλανικά και τα ισπανικά αφεντικά που λειτουργούν πάντα χέρι-χέρι για να επιβάλουν περικοπές στα κοινωνικά δικαιώματα.
Εκ μέρους της CNT εκφράζουμε τη βαθιά μας λύπη, αγανάκτηση, σύγχυση και πόνο για την επίθεση που πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα στη Βαρκελώνη.
Για ακόμα μια φορά ήταν ο λαός, οι πολίτες, οι περαστικοί αυτοί που δέχτηκαν τις συνέπειες πολέμων που δεν είναι δικοί τους. Για ακόμα μια φορά ο λαός βάζει τον πόνο και τους νεκρούς.
Αυτή τη φορά η τοποθεσία άλλαξε. Ήταν η καρδιά της Βαρκελώνης που δέχτηκε το χτύπημα. Αλλά για ακόμα μια φορά ο στόχος ήταν ο ίδιος: οι άοπλοι και αθώοι πολίτες. Είτε είναι στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Συρία, στην Υεμένη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στη Μεσόγειο ή στους φράχτες της Μελίγια συνεχίζουμε να μετατρεπόμαστε σε εξευμενισμένα θύματα, σε παράπλευρες απώλειες ενός πολέμου ανάμεσα σε παρατάξεις που δε γνωρίζουμε, που δεν γνωρίζουν όρια στα μέσα προκειμένου να επιτύχουν τους σκοπούς τους, που δε γνωρίζουν την έννοια της λέξης “αγάπη”. Παρατάξεις για τις οποίες η εξουσία τίθεται πάνω από τους ανθρώπους και τη ζωή. Παρατάξεις που δε μας αντιπροσωπεύουν.
Eίμαστε σίγουροι ότι καμιά αχρεία και ποταπή πράξη όπως αυτή δε θα καταφέρει να μας μετατρέψει σε κάτι που δεν είμαστε. Δε θα καταφέρουν να μας στρέψουν ενάντια στους ταξικούς αδερφούς και αδερφές μας. Σίγουρα, αυτή η υποχθόνια πράξη θα πρέπει να μας κάνει να δούμε τους εαυτούς μας, να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο, να ενδυναμώσουμε τις ηθικές αξίες μας αυτές της αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ των ανθρώπων και των λαών.
Ενάντια σε αυτούς που κηρύττουν την αδιαλλαξία, την καταδίωξη του διαφορετικού ή την θρησκευτική, φυλετική ή ταξική υπεροχή, αντιστεκόμαστε ως άνθρωποι που υπερασπίζονται τη δαφορετικότητα, με γενναιότητα και αγωνιστικότητα.
Η ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΗ “ΜΑΔΟΥΡΟΠΟΙΗΣΗ” ΤΟΥ ΤΣΑΒΙΣΜΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ
Για εμάς, ως αναρχικούς που κατοικούμε σε μέρη που συνορεύουν με τη Βενεζουέλα, το τί συμβαίνει σε αυτή τη χώρα δεν φαντάζει μακρινό ούτε και είναι αδιάφορο. Οι εξαρτημένες οικονομίες μας έχουν λάβει επί δυο σχεδόν δεκαετίες τις γενναιόδωρες επιδοτήσεις καυσίμων από τις συμφωνίες της PetroCaribe με τη Βενεζουέλα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σχεδόν όλα τα κράτη και ένα μεγάλο μέρος των κοινωνικών θεσμών της περιοχής της Καραϊβικής προσφέρουν τώρα μια συνωμοτική σιωπή σχετικά με τη νεοφιλελεύθερη, αυταρχική, κατασταλτική και μιλιταριστική αποθέωση που απορρέει από την κυβέρνηση του Μαδούρο.
Δεν σκοπεύουμε να αρνηθούμε την αξία τέτοιων συμφωνιών για τις κοινωνίες μας, δεν θα κλείσουμε όμως και τα μάτια στις μεγάλες αντιφάσεις στις οποίες αυτές βασίζονται. Η διεθνής προβολή της Μπολιβαριανής Επανάστασης ευνόησε ευαίσθητους τομείς των χωρών μας και δεν αγνοούμε τα οφέλη των υπηρεσιών που αναπτύσσονται βάσει συμφωνιών όπως το ALBA-TCP1. Αλλά δεν είμαστε μόνο πελάτες της κυβερνητικής βοήθειας, υποστηρικτές της ενότητας της περιοχής ή απλά αντιιμπεριαλιστές. Αισθανόμαστε επίσης ότι είμαστε αντιεξουσιαστές, αντι-καπιταλιστές, αναρχικοί, προλετάριοι και κομμάτι του λαού. Έτσι, δεν επιθυμούμε να είμαστε συνεργοί μιας σιωπής εξαγορασμένης με πετρέλαιο.
-7p.m. Event-discussion: The destruction and looting of nature and society by the state and capital. Centralization and commercialization of water resources.
Prologues from:
a) Anarchist group “Cumulonimbus”: The value of water and it’s (indirect) privatization in Corfu.
b) Anarchist group “Disinios Ippos”: Wars for water. The dam of Piros-Parapiros and the exploitation of the water resources in northwestern Achaia.
c) Initiative of Struggle for Land and Freedom: The on-going operation of the hydroelectric dam of Mesochora and the struggle for the defense of Acheloos river and of the local communities against the disaster plans and the annihilation.
-Screenings of short films: Abuela Grillo (animation for the struggle against the privatization of water in Bolivia) Felony (science fiction from a dystopic future)
-10p.m. Theatrical play: “The cycle of futile actions”. The life of Napoleon Soukanjidis, a communist and union struggler who was executed in Kessariani on 1st of May 1944.
Saturday 29/4
-7p.m. Event-discussion: “The world of state and bosses in complete bankruptcy. The struggle against Fortress Europe, war and modern totalitarianism. Experiences of struggle from the fronts of anti-fascism and of solidarity with refugees.
Prologue from the Anarchist Political Organization − Federation of Collectives and its members.
-10p.m. Hip Hop live with: Spira, Penthimos/Clown, Daisy Chain, and Repfolk
in Esperos (Georgiou square)
in case of rain, all events will take place in the self-managed place Epi Ta Proso (Patreos 87)
*Both days from 18:00, there will be an exhibition of posters and printed materials of the anarchist-antiauthoritarian movement, as well as a small book fair.
anarchist group “dissinios ippos
– member of A.P.O. (Anarchist Political Organisation)
Ο Trump, οι λευκοί εθνικιστές σύμβουλοι του και οι φασίστες υποστηρικτές τους επιτίθενται ανοιχτά στις μουσουλμανικές κοινότητες. Η αυταρχική απαγόρευση εισόδου για τους πρόσφυγες από τη Συρία και για τους ταξιδιώτες, τους μετανάστες, τους φοιτητές και τους πρόσφυγες από συνολικά επτά μουσουλμανικά κράτη είναι μια άμεση επίθεση στις μουσουλμανικές κοινότητες, τις κοινότητες μεταναστών, τους έγχρωμους ανθρώπους και το σύνολο της εργατικής τάξης. Η από τα πάνω στοχευμένη επίθεση του Trump εδαφικοποιήθηκε από τους φασίστες που έκαψαν ένα μουσουλμανικό τέμενος στο Τέξας. Στην Πόλη του Κεμπέκ, στον Καναδά, ένας λευκός φασίστας εισέβαλε σε ένα τζαμί, σκοτώνοντας έξι ανθρώπους και τραυματίζοντας πολλούς άλλους. Ο δολοφόνος ήταν γνωστός θαυμαστής του Trump, της γαλλίδας ηγέτη της ακροδεξιάς, MarineLePen, και ποικίλλων άλλων ρατσιστικών, αντι-μεταναστευτικών και λευκών εθνικιστικών ομάδων.
Η αντίθεση στην ρατσιστική ταξιδιωτική απαγόρευση του Trump ήταν άμεση και ευρεία. Οι άνθρωποι κατά χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν κατά της απαγόρευσης, τόσο στα αεροδρόμια όσο και στις πόλεις: από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Ντιτρόιτ, το Κολούμπους, το Σικάγο, το Λος Άντζελες, το Σιάτλ και δεκάδες άλλες πόλεις και αεροδρόμια. Οι διαδηλώσεις συνεχίζονται και είναι πολυφυλετικές και πολυεθνικές, με τη συμμετοχή μουσουλμάνων από πολλές κοινότητες και με την αλληλεγγύη από τις κοινότητες των λατίνων, των μαύρων, των μεταναστών και εργατών όλων των φυλών και εθνικοτήτων. Διάφοροι φιλελεύθεροι ηγέτες και πολλοί που συνδέονται με το Δημοκρατικό Κόμμα επιχειρούν να καθοδηγήσουν τις διαδηλώσεις και να τεθούν επικεφαλής, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι απλοί άνθρωποι, οι εργαζόμενοι ορθώνουν το ανάστημα τους και οικοδομούν το αντίπαλο δέος: νέοι και γέροι, γυναίκες και άνδρες, μουσουλμάνοι και μη, μαύροι, λευκοί, λατίνοι, άραβες, ασιάτες, όλοι μαζί αντιτίθενται στην απαγόρευση και υπερασπίζονται τις μουσουλμανικές και τις μεταναστευτικές κοινότητες.
OTrump και οι υποστηρικτές του επιτίθενται σε πολύ βασικά δικαιώματα και οι άνθρωποι παλεύουν να υπερασπιστούν αυτά τα δικαιώματα: το δικαίωμα στη λατρεία, το δικαίωμα να είναι ο εαυτός τους, το δικαίωμα να ταξιδεύουν, το δικαίωμα να είναι με τις οικογένειές τους, το δικαίωμα να επιβιώσουν από τον πόλεμο και τους βομβαρδισμούς, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, το δικαίωμα να είναι ασφαλείς. Όλοι εμείς, συμπεριλαμβανομένων των αναρχικών και των επαναστατών, θα πρέπει να πάρουμε μέρος στον αγώνα για να υπερασπιστούμε αυτά τα βασικά δικαιώματα και να εναντιωθούμε στη κυβέρνηση και τις φασιστικές επιθέσεις στα δικαιώματα των μουσουλμανικών κοινοτήτων. Τώρα, χρειαζόμαστε κοινοτική και ενωτική εργατική αυτοάμυνα. Η πολυφυλετική και πολυεθνική εργατική τάξη πρέπει να ενισχύσει τις προσπάθειές μας, πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας σε υπεράσπιση των μουσουλμανικών κοινοτήτων.
Ξέρουμε ότι οι επιθέσεις στους μουσουλμάνους είναι μέρος των ευρύτερων επιθέσεων στις κοινότητες των Λατίνων, στις κοινότητες των μεταναστών, στους ιθαγενικούς πληθυσμούς, στις γυναίκες, στις LGBTQ κοινότητες, στα άτομα με ειδικές ανάγκες, στις “πόλεις”, στους φυλακισμένους, στους φοιτητές και σε όλους μας. Ενώ ο Trump σχεδιάζει να υλοποιήσει τις υποσχέσεις της προεκλογικής του καμπάνιας ανατρέποντας την πολιτική της Ουάσιγκτον – αυτό που αποκάλεσε “αποστράγγιση του βάλτου”1– στην πραγματικότητα δουλεύει ώστε να επαναπροσδιορίσει τις πολιτικές και τις τακτικές που θα συνεχίσουν τις ευρείες επιθέσεις στους εργαζόμενους. Ελπίζει να διατηρηθεί το αλληλοφάγωμα μεταξύ των εργαζομένων, ελπίζει να συνεχίσουν οι λευκοί να μάχονται για την υπεράσπιση της “λευκής υπεροχής” και του καπιταλισμού. Μεγάλο μέρος αυτής της επιδίωξης διευκολύνεται από την προώθηση της εικόνας του λευκού εθνικισμού, στον οποίο η λευκή ταυτότητα και τα ιμπεριαλιστικά σύνορα καθορίζουν αυτούς που είναι αποκλεισμένοι και εχθροί, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Τα φαντάσματα του “ξένου” στο εσωτερικό και του πιθανού πολέμου στο εξωτερικό δουλεύουν χέρι-χέρι για να παράξουν νέους στόχους ρατσιστικής και ξενοφοβικής βίας. Αυτή η ρατσιστική και αυταρχική αντίδραση βρίσκεται στο επίκεντρο του προγράμματος του Trump από την αρχή και οι επιθέσεις που ξεκίνησε το κάνουν αυτό προφανές. Εκατομμύρια ανθρώπων που ψήφισαν τον Trump τον έβλεπαν σαν κάποιο που “ταράζει το οικοδόμημα”. Αλλά το πρόγραμμα του Trump είναι μια παραλλαγή του κανόνα των αφεντικών και των δισεκατομμυριούχων, ακόμα και αν κάποιοι από την άρχουσα τάξη ενοχλούνται από την χαοτική του προσέγγιση. Ο κίνδυνος, όπως καταδεικνύουν οι επιθέσεις στα τζαμιά, είναι ότι η ρατσιστική και φασιστική βία υλοποιείται από τα κάτω, από καθημερινούς ανθρώπους. Οι εργαζόμενοι είναι αντιμέτωποι με την ανάγκη να αμυνθούν τόσο απέναντι στις επιθέσεις του κράτους όσο και της ρατσιστικής και φασιστικής βάσης.
Οι αναρχικοί και οι επαναστάτες βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή, αλλά πρέπει να συνεχίσουν να παίρνουν μέρος στον αγώνα ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις και να χτίσουν μια πολυφυλετική εργατική αυτοάμυνα όλων των κοινοτήτων μας. Ο Trump θέλει να μας πάει πίσω στο αμερικάνικο Apartheid. Δεν πάμε πίσω. Οι φιλελεύθεροι και το Δημοκρατικό κόμμα δεν έχουν απαντήσεις να δώσουν στον Trump και στην εμφάνιση του φασιστικού κινήματος. Δεν πάμε πίσω σε αποτυχημένες τακτικές και άδειες υποσχέσεις. Ο μόνος δρόμος τώρα είναι ευθεία μπροστά, από μόνοι μας, με ενωμένες δυνάμεις. Κανένας δεν έρχεται για να μας σώσει, πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας. Όλο το σύστημα πρέπει να φύγει.
μετάφραση: αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” – μέλος της ΑΠΟ
1 Μεταφορική χρήση της ιστορικής αποστράγγισης βάλτων ως πρακτικής για την καταπολέμηση της αύξησης του πληθυσμού κουνουπιών και της μαλάριας. Έχει χρησιμοποιηθεί από διάφορους Αμερικανούς προέδρους ως έκφραση της θέλησης να αλλάξουν τα “κακώς κείμενα”.
Μια αναρχική απάντηση στην εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ
Η αναπάντεχη νίκη του Ντόναλντ Τράμπ την περασμένη Τρίτη έφερε αντιμέτωπους τους ανθρώπους αυτής της χώρας (μα και ολόκληρου του κόσμου) με μια εντελώς διαφορετική πολιτική κατάσταση από αυτή που περιμέναμε. Γινόμαστε μάρτυρες της αύξησης ακροδεξιών επιθέσεων, καθώς η άκρα δεξιά έχει ενθαρρυνθεί από αυτή τη νίκη, πάνω κάτω όπως συνέβη νωρίτερα φέτος έπειτα από την επικράτηση της επιλογής Brexit στο δημοψήφισμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Η ανικανότητα και η συνθηκολόγηση του Δημοκρατικού Κόμματος έχει αναγκάσει πολλούς από τους πρώην υποστηριχτές του να αναγνωρίσουν πως ο αγώνας κατά της ακροδεξιάς δεν μπορεί να κερδίσει με φιλελεύθερη εκλογική πολιτική. Αυτή η νέα πραγματικότητα δίνει ώθηση στους αντιεξουσιαστές κάθε απόχρωσης να ανταποκριθούν στην πρόκληση για την οικοδόμηση ισχυρών κινήσεων σχετικά με την αυτοάμυνα της εργατικής τάξης εντός του νέου αυτού περιβάλλοντος.
Πολλές σελίδες μες στις επόμενες εβδομάδες θα αφιερωθούν στο να βγει συμπέρασμα, από την πλευρά των Δημοκρατικών, για το “τί πήγε στραβά”. Ήδη αρκετοί συγγραφείς (σ.μ: εννοεί δημοσιογράφους, πολιτικούς αναλυτές κ.λπ.) διαφωνούν με το ότι ο θρίαμβος του Τραμπ οφείλεται αποκλειστικά στον λευκό εθνικισμό και στη μισογυνία. Κομμάτι του προφίλ του Τραμπ είναι το ότι οι ιδέες του αποτελούν μια ρατσιστική απάντηση απέναντι στη νυν μαύρη προεδρία. Η ανοιχτή αγκάλη λευκής ανωτερότητας και πατριαρχίας του Τράμπ αποδείχθηκε κομβικής σημασίας για τη νίκη του, δεν θεωρούμε όμως πως επαρκεί ως πλήρης εξήγηση αυτής. Π.χ., δεν εξηγεί το γιατί ο Τράμπ έλαβε περισσότερες ψήφους από κάθε άλλο Ρεπουμπλικανό από λατίνους, γυναίκες και μαύρους ψηφοφόρους.
Μια άλλη αφήγηση υποστηρίζει πως τόσο στη “σκουριασμένη ζώνη” (σ.μ: όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ορισμένες πολιτείες των Η.Π.Α., κυρίως στα βορειοανατολικά, στα κεντροδυτικά και γύρω από τις Μεγάλες Λίμνες∙ οι πολιτείες αυτές είναι ξεπεσμένες οικονομικά και απαξιωμένες) όσο και στην Ευρώπη, τα καταστροφικά αποτελέσματα δεκαετιών λιτότητας, νεοφιλελεύθερων εμπορικών συμφωνιών, και ενός προσανατολισμού προς τις πολυεθνικές εταιρείες, εγείρουν αντιδράσεις. Οι αντιδράσεις αυτές τόσο στις Η.Π.Α. όσο και αλλού εκφράζονται μέσω του ξενοφοβικού εθνικισμού. Και σε αυτό επίσης υπάρχει σημαντικό ποσοστό αλήθειας, και πάλι όμως δεν επαρκεί για να εξηγήσει μεγάλο ποσοστό της επιτυχίας του Τραμπ δίχως να αναγνωρίσει πως η στήριξη στον ανοιχτό λευκό εθνικισμό και στον μισογυνισμό κέρδισε σε αυτές τις εκλογές.
Ίσως η πιο αποκαλυπτική άποψη αυτή τη στιγμή να είναι το ότι αφού πέρασε ολόκληρους μήνες περιγράφοντας τον Τραμπ σαν τρομερή απειλή για τις ζωές των γυναικών, των έγχρωμων, των queers και των trans, και των αναπήρων, στο σύνολό του το Δημοκρατικό Κόμμα έχει ήδη συνθηκολογήσει μαζί του. Έχουν καταστήσει σαφές πως το να διατηρήσουν το διαλυμένο σύστημά τους είναι πολύ σημαντικότερο γι’ αυτούς από τις ζωές μας. Πολλοί μεταξύ της βάσης τους πλέον διακρίνουν για πρώτη φορά το πραγματικό πρόσωπο του κόμματος, και πλησιάζουν ριζοσπαστικές οργανώσεις ενδιαφερόμενοι να συνεχίσουν τη μάχη που οι Δημοκράτες εγκατέλειψαν τόσο γρήγορα. Γινόμαστε ήδη μάρτυρες επιθέσεων σε μουσουλμάνους, μετανάστες, ανθρώπους κάθε χρώματος εκτός του λευκού, queers και trans. Όλα αυτά δεν είναι κάτι το αφηρημένο, συμβαίνουν ήδη. Οφείλουμε να αναμένουμε επιπλέον τέτοια περιστατικά και να θέσουμε ως πρώτη μας προτεραιότητα την οργάνωση για την αντίσταση σε αυτά.
Για τους αντιεξουσιαστές, όλο αυτό αποτελεί μια θεμελιώδη πρόκληση στην οποία πρέπει να απαντήσουμε. Αρκετοί αριστεροί θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν ανεξάρτητους υποψηφίους, μικρότερα κόμματα, ακόμα και “προοδευτικούς” Δημοκρατικούς σαν τον Μπέρνι Σάντερς. Σαν απάντηση, δεν πρέπει μόνο να δηλώσουμε πως αυτή είναι μια αδιέξοδη στρατηγική, αλλά και να προσφέρουμε σοβαρές εναλλακτικές προτάσεις για να βοηθήσουμε όσους μας ακούν να κατανοήσουν τί εννοούμε με το σύνθημά μας περί Κοινοτικής Αυτοάμυνας.
Σε ολόκληρες τις Η.Π.Α., από τα αστικά κέντρα μέχρι τις επαρχιακές περιοχές, αποτελεί επιτακτική ανάγκη οι αναρχικοί και οι αντιεξουσιαστές να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν οργανώσεις για να αντιμετωπίσουν την αποθρασυνόμενη άκρα δεξιά, να υποστηρίξουν μέσω της μαχητικής δράσης τις ανάγκες των εργατικών κοινοτήτων και να αντιπαλέψουν την κρατική καταστολή. Πρέπει να ενθαρρύνουμε την ευρεία συμμετοχή εκείνων οι οποίοι ψάχνουν μια εναλλακτική λύση αντί της αποτυχημένης στρατηγικής που μας οδήγησε σε αυτό το σημείο. Βαδίζοντας μπροστά, πρέπει να είμαστε σίγουροι πως θα αντισταθούμε στους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και στον εκλογικισμό που σίγουρα θα επιστρέψουν ανασταλτικά για οποιαδήποτε ριζοσπαστική δραστηριότητα μόλις το Δημοκρατικό Κόμμα ανακάμψει.
Ο Τραμπ είναι ένας οπορτουνιστής που αντιλήφθηκε την απογοήτευση ως επί το πλείστον των, αγωνιζόμενων για την επιβίωση, λευκών και αξιοποίησε αυτή την οργή τους. Δεν θα μπορούσε, προς το παρόν, να αποκληθεί ακριβώς “φασίστας”, έχει όμως φασιστικές τάσεις που ενθαρρύνουν πολλούς φασίστες διαφόρων αποχρώσεων. Το να τον ονομάσουμε φασίστα ενδέχεται να περιορίσει τον τρόπο με τον οποίον κατανοούμε τον φασισμό, τον οποίον τρόπο οφείλουμε να εξελίξουμε αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικότερα το φαινόμενο αυτό.
Μας ενθαρρύνει το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι σε ολόκληρη τη χώρα έχουν βγει στους δρόμους. Ελπίζουμε πως ακόμα περισσότεροι θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Οι πολιτικής μορφής επιθέσεις του Τραμπ, οι τραμπουκισμοί και οι φυσικές επιθέσεις που πραγματοποιούν οι οπαδοί του πρέπει να βρουν αντίσταση από την πρώτη κιόλας μέρα.
Οι οργανώσεις μας οφείλουν να αποδειχθούν αποτελεσματικές. Η απελπισία που πολλοί αισθάνονται είναι γειωμένη στην πραγματικότητα μιας αυξανόμενης άκρας δεξιάς. Αυτή τη στιγμή, μικρή αντίσταση αντιμετωπίζουν. Η αίσθηση του επείγοντος που πολλοί από εμάς έχουμε αισθανθεί είναι μια αναγνώριση της ανάγκης οικοδόμησης αυτής της αντίστασης. Είναι καιρός να αναλάβουμε αυτό το καθήκον, να βρούμε νέους συντρόφους έτοιμους να αγωνιστούν, και να πολεμήσουμε. Κανείς δεν πρόκειται να μας σώσει − δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το εκλογικό σύστημα για να αντιμετωπίσουμε ικανοποιητικά την άκρα δεξιά. Ήρθε η ώρα να πάψουμε να περιμένουμε, η ώρα να υπερασπιστούμε ο ένας τον άλλον έξω στους δρόμους!
ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ:
1) ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ “ΘΕΡΑΠΕΙΑ”, ΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΧΑΡΙΤΟΣ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΡΑΜΠ
2) ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ − ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
3) ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΑΜΥΝΑΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΚΡΟΥΣΗΣ (ΔΗΘΕΝ “ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ”) ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
4) ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ − ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗΣ ΜΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΡΑΜΠ
5) ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ, ΤΟΝ ΕΚΛΟΓΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Αναρχική Συμμαχία “1Μάη”, Νοέμβρης 2016
Μετάφραση: αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” / μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
Μετάφραση της αναρχικής ομάδας “δυσήνιος ίππος” από την ειδική έκδοση της αναρχικής ομάδας “Tierra” της Ιβηρικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI) αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την Ισπανική Επανάσταση στην Ισπανία.
Το παρόν έντυπο μοιράστηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης “για μια ελευθεριακή παιδεία…σε μια ελευθεριακή κοινωνία” που πραγματοποιήθηκε από την αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”-μέλος της Αναρχική Πολιτικής Οργάνωσης | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων, στον αυτοδιαζειριζόμενο χώρο Επί τα πρόσω στις 22 Νοέμβρη 2016 (η αφίσα της εκδήλωσης εδώ).
Κόκκινος Νοέμβρης, Μαύρος Νοέμβρης – Μια αναρχική απάντηση στις εκλογές
ΤΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη εκλεγεί ως ο τεσσαρακοστός πέμπτος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ως επαναστάτες, αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει θέση για τους όμοιους του Τραμπ ή της Χίλαρι Κλίντον. Γνωρίζουμε ότι η Κλίντον αν εκλεγόταν θα εξακολουθούσε να δημιουργεί έναν κόσμο για την άρχουσα τάξη και θα ήταν πιθανόν να μην έχει κάνει τίποτα στην ουσία για τους κοινούς ανθρώπους.
Ωστόσο, είναι αδύνατο να αρνηθούμε ότι ο Τραμπ και ο αντιπρόεδρός του Μάικ Πενς, αντιπροσωπεύουν μια αρκετά βρώμικη και δηλητηριώδη δύναμη ρατσισμού, μισογυνισμού και αυταρχισμού στην οποία πρέπει να αντισταθούμε απολύτως. Μας έρχονται στη μνήμη οι δικτάτορες της διαμέσου της ιστορίας, ιδιαίτερα των Γερμανών και Ιταλών φασιστών, αφού η νίκη αυτή επιτευύχθηκε μέσω μιας ρατσιστικής προσέλευσης και ανασύνταξης στους τόπους ψηφοφορίας σε όλη τη χώρα.
Παρά το γεγονός ότι ζούμε εποχές δοκιμασιών, δεν έχουμε την πολυτέλεια να βρισκόμαστε σε απόγνωση και να διακατεχόμαστε από θλίψη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πρέπει να πολεμήσουμε τον φόβο που μας διακατέχει και τον φόβο ότι ο Τραμπ θα τον διαιωνίσει. Δεν υπαρχει άλλος τρόπος. Πρέπει να οργανωθούμε.
Ο Τραμπ ήταν σαφής. Θα χρησιμοποιήσει το κίνημα αυτό που κλίνει προς το μέρος του για να προωθήσει μια λευκή ρατσιστική πλατφόρμα. Θα διαλύσει τις νίκες των εργαζόμενων και των καταπιεσμένων ανθρώπων. Ο ίδιος και ο Πενς είναι ορκισμένοι εχθροί των γυναικών, των έγχρωμων, των μεταναστών χωρίς χαρτιά, των queer, γενικά των αριστερών και των προοδευτικών. Δεν θα ανταποκρίνονται στις οικολογικές κρίσεις της κλιματικής αλλαγής και της εξαφάνισης των ζωικων και άλλων ειδών, εκτός από την υιοθέτηση πολιτικών που θα τα κάνουν αυτά πολύ χειρότερα.
Παρ’ ότι η Κλίντον υποσχέθηκε βασικά συνέχιση των απελάσεων, επέκταση των πολέμων, αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας, των αστυνομικών δολοφονιών, κλοπή της γης των ιθαγενών και επιδείνωση όλων των χρόνιων δεινών του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, πρέπει να αναμένουμε την εκδήλωση νέων και πιο μεγάλων κινδύνων από τον Τραμπ. Οι μετανάστες θα αντιμετωπίσουν κινδύνους σε όλα τα μέτωπα – ακόμα και αν ο Ομπάμα απέλασε περισσότερους μετανάστες από ό,τι το σύνολο των προέδρων των ΗΠΑ του 20ού αιώνα μαζί.
Υπάρχουν υποσχέσεις για μια μαζική βίαιη εκστρατεία κατά των μεταναστών, με στόχο ιδίως του Μεξικάνους, τους μουσουλμάνους και τους Άραβες μετανάστες. Ενώ ο νεοφιλελευθερισμός έχει σε μεγάλο βαθμό απαξιωθεί, μένει να δούμε αν ο Τραμπ θα είναι σε θέση να αντικαταστήσει το σημερινό οικονομικό καθεστώς με την αντιδραστική ρατσιστική του ατζέντα ή αν η καπιταλιστική τάξη θα τον καταπολεμήσει.
Ωστόσο, μπορούμε να αναμένουμε ξεκάθαρα την αναίρεση ακόμα και αυτής της αδύνατης περιβαλλοντικής προστασίας που ισχύει, με αποτέλεσμα την ραγδαία αλλαγή του κλίματος, φέρνοντας περισσότερες εταιρείες ενέργειας να καταστρέφουν περαιτέρω τη γη των αυτόχθονων στο άμεσο μέλλον και επιταχύνοντας την πιθανή εξαφάνιση της ζωής στον πλανήτη μας σε βάθος μερικών δεκαετιών. Μπορούμε, επίσης, να αναμένουμε το δικαίωμα στην έκτρωση να ανατρέπεται. Μπορούμε να περιμένουμε πολύ περισσότερους φτωχούς ανθρώπους να πεθαίνουν από την έλλειψη επαρκούς υγειονομικής περίθαλψης, με την κατάργηση του Obamacare. Μπορούμε να αναμένουμε την υιοθέτηση μιας σκληρότερης καταστολής εκ μέρους του υπουργείου Δικαιοσύνης του Τραμπ εναντίον των κοινωνικών κινημάτων όπως οι Black Lives Matter. Μπορούμε να αναμένουμε την ενσωμάτωση και την άμεση συνεργασία του Τραμπ με τη διεθνή συμμαχία των αυταρχικών κρατιστών και ακροδεξιών λαϊκιστών -Βλαντιμίρ Πούτιν, Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα, Marine Le Pen στη Γαλλία, Geert Wilders στην Ολλανδία- και την επιδείνωση της ισραηλινής καταπίεσης των Παλαιστινίων, τη συνεργασία με τον Μπασάρ αλ-Άσαντ για τη συντριβή των επαναστατών στη Συρία και την Rojava καθώς και την πρόκληση πολέμων χωρίς προηγούμενο, που μπορούν κάλλιστα να περάσουν το πυρηνικό κατώφλι.
Ίσως μια από τις πιο σημαντικές αλλαγές θα είναι ότι υπό την προεδρία του Τραμπ, η ακροδεξιά θα συνεχίσει να αναπτύσσεται σε ένα πιο οργανωμένο και ισχυρό κίνημα, έχοντας πλέον τον χώρο για να αναλάβει δράση. Η ρατσιστική, σεξιστική, τρανσφοβική, ομοφοβική και ξενόφοβη βία θα αυξηθεί, δεδομένου ότι η ακροδεξιά θα λαμβάνει κρατική βοήθεια. Με μεγάλο αριθμό λευκών να έχουν πλέον επενδύσει με έναν τρομακτικό τρόπο σε μια ισχυρή πίστη στη λευκή υπεροχή, υπάρχει γόνιμο έδαφος για τη φασιστική δεξιά να επεκταθεί περαιτέρω.
Ο πόλεμος δεν είναι μια επιλογή, όπως αυτό συμβαίνει σε εμάς τώρα που μιλάμε. Η μόνη επιλογή μας είναι το κατά πόσον ή όχι θα αντεπιτεθούμε.
ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ ΜΑΣ
Η επανάσταση δεν μπορεί να είναι μια αφηρημένη ιδέα ή ένας μακρινός στόχος, έτσι όπως διαδίδεται από διανοούμενους που δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Πρέπει να είναι ένα ζωντανό κίνημα που φέρνει ελπίδα και νίκες στις κοινότητές μας, τους χώρους εργασίας μας και τα σχολεία μας. Η επανάστασή μας δεν θα είναι ένα μεμονωμένο θεαματικό γεγονός, αλλά, αντίθετα, είναι μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει. Κοινοτικές συνελεύσεις, πορείες, απεργίες, αποκλεισμοί, καταλήψεις, υπεράσπιση των κλινικών αμβλώσεων και φυσική αντίσταση σε ρατσιστές και νεοναζί, είναι μόνο μερικές από τις τακτικές που μπορούμε να αναπτύξουμε. Το σημαντικό είναι οι καθημερινοί άνθρωποι να έρθουν μαζί μας ώστε να δημιουργήσουμε μια εξουσία από τα κάτω που δεν θα στηρίζεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο στο οποιοδήποτε διεφθαρμένο κόμμα της Ουάσιγκτον.
Η στρατηγική μας στηρίζεται στην ενότητα των εν λόγω άμεσων δράσεων, καθώς η κάλπη δεν αποτελεί άμυνα ενάντια στο φασισμό και το μίσος ούτε συνιστά κάτι τέτοιο το Δημοκρατικό Κόμμα. Βλέπουμε ότι οι νίκες που έχουμε κερδίσει μέσα από σκληρούς αγώνες θα μπορούσαν να αντιστραφούν. Η μόνη μας ευκαιρία είναι να δημιουργήσουμε ένα κίνημα που να στηρίζεται στην εξουσία των ανθρώπων.
Μια στρατηγική για να υπερασπίσουμε τις κοινότητές μας και να αμφισβητήσουμε τον Τραμπ αρχίζει με και από εμάς, τους εκμεταλλευόμενους εργαζόμενους. Μαζί κρατάμε τη λύση στο ζήτημα Τραμπ και στα μεγαλύτερα προβλήματα του καπιταλισμού, την πατριαρχία και τη λευκή υπεροχή.
Ορισμένα τμήματα της άρχουσας τάξης ίσως μοιραστούν την επιθυμία μας να απαλλαγούμε από τον Τραμπ αλλά μόνο μέχρι να τοπιθετήσουν έναν άλλο καπιταλιστή στον Λευκό Οίκο και στη συνέχεια να μας οδηγήσουν εκ νέου στον ίδιο φαύλο κύκλο της κρίσης. Ενώ εμείς ίσως καταλήξουμε να διαδηλώνουμε με αυτούς τους ανθρώπους στους δρόμους για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, γνωρίζουμε ότι οι σύμμαχοί μας είναι εκείνοι που εργάζονται επίσης για την δημιουργία ενός ανεξάρτητου κινήματος των εκμεταλλευόμενων τάξεων και όχι εκείνων που θέλουν να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στους εκάστοτε πολιτικούς υποψηφίους.
Πρέπει να πιέσουμε για μεγαλύτερη ενότητα μεταξύ της εργατικής τάξης και των κοινωνικών κινημάτων. Πρέπει να έρθουμε σε επαφή με άλλους που επίσης οργανώνονται στις περιοχές μας και να τους μιλήσουμε για συνεργασία. Θα πρέπει να πιέσουμε για τις οργανώσεις του κοινωνικού κινήματος του οποίου είμαστε μέρος – όπως εργατικά συνδικάτα, οργανώσεις του Black Lives Matter, οργανώσεις για τα δικαιώματα των μεταναστών- να οργανώσουν συνόδους σε επίπεδο πόλεων ώστε να εξετάσουν το πώς θα υποστηρίξουν ο ένας τον άλλον και πώς θα συντονίσουν την αντίσταση στον Τραμπ. Από τώρα και μέχρι τις 20 Ιανουαρίου (μέρα ορκωμοσίας), πρέπει να οργανώσουμε έναν όσο το δυνατόν πλατύ διάλογο σε εθνικό επίπεδο καθώς και ένα συντονισμό μεταξύ όσο το δυνατόν περισσότερων κοινωνικών κινημάτων και επαναστατικών οργανώσεων.
Θα πρέπει να προγραμματίσουμε μαζικές διαδηλώσεις την ημέρα της ορκομωσίας του Τραμπ και θα πρέπει να δούμε αυτές τις διαδηλώσεις ως οργανωτικά εργαλεία για να συνεχίσουμε να οικοδομούμε την ενότητα και να προσελκύσουμε τους ανθρώπους μέσα σε μια καθημερινή οργάνωση των κοινοτήτων μας, κάτι που πραγματικά θα αποτελέσει μια αξιοποίηση σε μακροπρόθεσμη βάση ώστε να καταστεί απειλή για το κράτος.
Στα οργανωτικά μας σχέδια θα πρέπει να περιλαμβάνεται η οικοδόμηση χώρων όπου οι άνθρωποι μπορούν να έχουν ανοικτές πολιτικές συζητήσεις, να αρχίζουν να αναλαμβάνουν τον έλεγχο των ζωών τους και να δημιουργούν τα δικά τους δημοκρατικά κινήματα. Εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε να οργανώσουμε κοινοτικές και συνελεύσεις γειτονιάς-βάσεις για τη συλλογική μας εξουσία ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο.
Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ακροδεξιά βία, αναζητώντας και κλείνοντας κάθε φασιστική οργάνωση οπουδήποτε. Μακροπρόθεσμα, όμως, θα πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα ώστε να αδυνατίσουμε κι να εξαλείψουμε την πολιτική βάση του Τραμπ και την ακροδεξιά, οργανώνοντας λευκούς εργαζόμενους προτρέποντάς τους να εγκαταλείψουν την υποστήριξή τους στη λευκή υπεροχή και να σταθούν υπέρ της ταξικής αλληλεγγύης. Αυτό σημαίνει ότι οι λευκοί επαναστάτες πρέπει να εστιάσουν τις προσπάθειές τους στην οργάνωση των λευκών καθώς και στην ανοικοδόμηση κοινωνικών κινημάτων στα οποία μπορούν να οργανωθούν λευκοί, όχι μόνο στη βάση των αναγκών που μοιράζονται με έγχρωμους ανθρώπους της εργατικής τάξης, αλλά και στη βάση των αιτημάτων των εγχρώμων για την ελευθερία. Αυτή τη στιγμή οι περισσότεροι από τους συντρόφους μας, συγκεντρώνονται σε φιλελεύθερα, υψηλού μορφωτικού επιπέδου, αστικά κέντρα.
Μακροπρόθεσμα θα πρέπει να διαθέσουμε περισσότερους πόρους για την ανάπτυξη βάσεων για την άσκηση της επαναστατικής πολιτική στις αγροτικές περιοχές, στο νότο και τις μεσοδυτικές πολιτείες.
Χρειάζεται να οικοδομήσουμε τη λαϊκή εξουσία από τα κάτω, για να αντισταθούμε κατευθείαν στις πολιτικές του Τραμπ, για να δημιουργήσουμε χώρους όπου δεν θα τηρούνται οι οδηγίες του. Αν μείνουμε σιωπηλοί, θα περιμένουμε την έλευση περαιτέρω γενεών ανθρώπων όπως ο Ντόναλντ Τραμπ.
Ενόσω οργανωνόμαστε κατά του Τραμπ, θα πρέπει επίσης να καταπολεμήσουμε και την τάση εκείνη που θέλει να επιλύσει αυτό το ζήτημα μέσα από μια εκλογική πολιτική. Αν μη τι άλλο, αυτές οι εκλογές απέδειξαν ότι οι νεοφιλελεύθεροι Δημοκρατικοί είναι πλέον άνευ αντικειμένου, ότι ποτέ δεν μπορούν να μας δώσουν αυτά που χρειαζόμαστε. Ας τους παρακάμψουμε. Κοιτάζοντας μπροστά, δεν έχουμε την πολυτέλεια να τρέφουμε περισσότερες ψεύτικες ελπίδες και δεν μπορούμε να δεχθούμε ποτέ ξανά το μικρότερο από τα δύο κακά – επειδή αυτό είναι που μας έχει επιβληθεί τώρα. Η καλύτερη ευκαιρία που έχουμε είναι να στραφούμε στις κοινότητες, τα σχολεία και τους χώρους εργασίας μας και να αρχίσουμε την οικοδόμηση της λαϊκής εξουσίας.
Η Black Rose / Rosa Negra Anarchist Federation (Αναρχική Ομοσπονδία Μαύρο Ρόδο) δεν μπορεί από μόνη της να δημιουργήσει όλο αυτό το κίνημα, αλλά μπορεί να είναι μέρος του. Την Τρίτη, ο Τραμπ μπορεί να κέρδισε τις εκλογές, αλλά τώρα οι άνθρωποι πρέπει να επανακτήσουν την καρδιά τους και την ειρήνη στο μυαλό τους.
Με Αγάπη και Θυμό!
Μην θρηνείτε – Οργανωθείτε!
Όχι άλλοι πρόεδροι!
Black Rose Anarchist Federation/Federación Anarquista Rosa Negra (US/EE.UU)
Ανακοίνωση του Ζαπατιστικού Στρατού για την Εθνική Απελευθέρωση (EZLN) ενάντια στη βία, την καταστολή και τον αυταρχισμ;o του περασμένου μήνα στο Μεξικό και υποστήριξης της αντίστασης και της εξέγερσης του λαού
Λοιπόν… Θα μπορούσε να είναι κάθε σημείο αυτής της χώρας, που έχει ξεσκιστεί και αιμορραγεί απαγωγές και εξαφανίσεις, ατιμωρησία που έχει πλέον μετατραπεί σε θεσμό και μισαλλοδοξία ως μορφή διακυβέρνησης, διαφθορά ως το modus vivendi μιας δυσώδους μεσαίας τάξης. Continue reading “ΜΑΗΣ: ΜΕΤΑΞΥ ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ”→
Εκ μέρους της 
Δυσήνιος Ίππος 