Category: Δυσηνιος Ιππος

  ΟΙ ΖΩΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!

 Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ,

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟN ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟ ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΤΡΙΤΗ 4 ΙΟΥΝΗ, 19.00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, Κυριακή 2 Ιούνη 2013

Βίντεο 1 Patras Antifascist demonstration Πάτρα Αντιφασιστική αντικρατική πορεία 19 5 13

Βίντεο 2  Patras Antifascist clashes 8 4 13 Πάτρα Συγκρούσεις με φασίστες 8 4 13

Βίντεο 3  Πάτρα Αλληλεγγύη σε αντιφασίστες Οκτώβριος 2012 Patras Solidarity to arrested antifascists

Την Κυριακή 19 Μάη, ο περιφερόμενος θίασος της Χρυσής Αυγής πραγματοποιεί για πρώτη φορά ανοιχτή συγκέντρωση στην Άνω Πόλη της Πάτρας, μπροστά στα γραφεία του για να προωθήσει και δημόσια τη δημιουργία γειτονιών μίσους, τον εθνικισμό, το ρατσισμό, την εξόντωση γενικότερα όσων στοχοποιούνται από το κράτος ως εσωτερικός εχθρός (αγωνιστές, μετανάστες, απεργοί, τοξικομανείς, άστεγοι κ.ο.κ.).

Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε την εξαθλίωση, την καταδυνάστευση, την τρομοκρατία και την εκμετάλλευση πιο απροκάλυπτα από ποτέ. Οτιδήποτε κατακτήθηκε μέσα από αιματηρούς πολλές φορές αγώνες αρπάζεται βίαια μέσα από το πρόσχημα της κρίσης και ιδεολογήματα περί εθνικής σωτηρίας και ανάπτυξης. Οι απολύσεις, τα χαράτσια, η προκλητική αύξηση της φορολογίας, η μείωση μισθών και συντάξεων είμαι μέτρα που λαμβάνονται στις πλάτες μας από τον καπιταλισμό και τους φορείς του.

Η Χρυσή Αυγή, κρατικό ενεργούμενο και υποχείριο από τη στιγμή της ίδρυσης της και πολιτικό εγγόνι των χιτών και των ταγματασφαλιτών της κατοχής και του εμφυλίου, μπορεί σήμερα να προωθείται διακαώς ως αντισυστημική δύναμη και να προβάλλει ένα δήθεν κοινωνικό προσωπείο, επιδιώκει όμως κυρίως να αναπτύξει τα πιο συντηρητικά και αντιδραστικά ένστικτα μια κοινωνίας σε κρίση, διαλύοντας του όποιους συλλογικούς δεσμούς είχε και προωθώντας το σταδιακό εκφασισμό της. Έφτασε ήδη ο καιρός που χρησιμοποιείται ξανά και εντελώς εμφανώς ως συστημική εφεδρεία, βρισκόμενη στο πλευρό της κατασταλτικής και αντικινηματικής δράσης των επίσημων κρατικών δυνάμεων. Μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο συνολικής επίθεσης της κυριαρχίας, οι παρακρατικές-φασιστικές ομάδες κρούσης σπεύδουν να συνδράμουν στη διαδικασία εγκαθίδρυσης του κρατικού ολοκληρωτισμού. Με καθημερινές επιθέσεις σε μετανάστες και σε αγωνιζόμενους ανθρώπους εντείνουν το κλίμα τρομοκράτησης των από κάτω και αποδεικνύουν ότι αποτελούν μια από τις βασικότερες εφεδρείες του πολιτικού συστήματος σε περιόδους κρίσης. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το κλίμα τρομοκράτησης που επιχειρείται να στηθεί από την πλευρά της αστυνομίας η οποία το βράδι της Παρασκευής 17 Μάη επιτέθηκε απρόκλητα με ευθείες βολές καπνογόνων σε καθιερωμένο, εβδομαδιαίο αυτοοργανωμένο πάρτυ στην πλατεία Όλγας, διαλύοντας το, χτυπώντας και τραυματίζοντας νεολαίους και θαμώνες της πλατείας, και κυνηγώντας και συλλαμβάνοντας κόσμο σε γύρω δρόμους. Η κίνηση αυτή σίγουρα σχετίζεται με την επίσκεψη βουλευτών της χρυσής αυγής και την προληπτική προστασία τους μέσω της δημιουργίας κλίματος αστυνομοκρατίας στην πόλη.

Σε μια πόλη που έχει άρρηκτα χαραγμένους στην ιστορική της μνήμη τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες του παρελθόντος και που οι παρακρατικές συμμορίες ήταν (πχ. Δολοφονία Τεμπονέρα, σύμπραξη με τους μπάτσους στην καταστολή της εξέγερσης του Δεκέμβρη ’08) είναι και θα είναι πάντα απένανατι στην κοινωνία και τις αντιστάσεις της, πρέπει να γίνει κατανοητό πως το να φύγουν οι παρακρατικοί νεοναζί από τις γειτονιές μας είναι δουλειά όλων μας. Κανείς άλλος δε θα βρεθεί να την κάνει για μας. Να διώξουμε από τις γειτονιές μας το μίσος και το ρατσισμό, την εκμετάλλευση και την καταπίεση και να δημιουργήσουμε μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας χωρίς κράτος, αφεντικά και λοιπούς έμμισθους ή άμισθους υποστηρικτές τους.

Απέναντι στις συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης, έντασης της καταστολής, κοινωνικού κανιβαλισμού και εκφασισμού που προσπαθούν να επιβάλλουν το κράτος και το κεφάλαιο να αντιτάξουμε την αυτοοργανωμένη κοινωνική και ταξική αντίσταση ντόπιων και μεταναστών. Για την κοινωνική απελευθέρωση!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 19/5 πλ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ – 5μμ

αναρχική ομάδα «Δυσήνιος Ίππος»

Φωτογραφίες από τις συγκρούσεις εκπαιδευτικών και αλληλέγγυων με την αστυνομία έξω από τα εξεταστικά κέντρα του ΑΣΕΠ το 1998

—————————————————————

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙΣ

 Ή ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ Ή ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΧΤΥΛΟΔΕΙΚΤΟΥΜΕΝΟ

Όσο και αν ο κρατικός μηχανισμός παρέα με την κουστωδία του, αυτή των ΜΜΕ, προσπαθεί να μας πείσει ότι κόπτεται για την παιδεία, την εκπαίδευση και τον κόπο των μαθητών και των οικογενειών τους, η πραγματικότητα είναι αποκαλυπτική και ξεκάθαρη. Όταν χιλιαδες εκπαιδευτικοί μένουν άνεργοι και άλλοι υποχρεώνονται σε εσωτερική μετανάστευση για να μη χάσουν τη δουλειά τους, όταν στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία και θέρμανση, ενώ οι μαθητές στοιβάζονται σε πολυάριθμες τάξεις και διαβάζουν από φωτοτυπίες, τότε είναι φανερό πως το μόνο ειλικρινές ενδιαφέρον του κράτους είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων του και πως ο μόνος ουσιαστικός σχεδιασμός του είναι αυτός για την πλήρη διάλυση της εκπαίδευσης και την εκδήλωση της νέας επίθεσης του στην κοινωνία.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το υπουργείο Παιδείας επέλεξε την ανακοίνωση των νέων μέτρων σε μια περίοδο όπου μια απεργία των καθηγητών θα έπεφτε μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Σε οποιαδήποτε άλλη χρονική περίοδο, από τη στιγμή που υπάρχουν τα φροντιστήρια και το όλο σύστημα της παραπαιδείας, δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει τους σχεδιασμούς του στρέφοντας τη μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη (γονείς και μαθητές εναντίον καθηγητών) με πρόσχημα το μέλλον και τον κόπο των μαθητών, ώστε ανενόχλητο να μπορεί να συνεχίσει τις περικοπές, τις απολύσεις και τις αποσπάσεις. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν είναι πρωτόγνωρο. Ο ρόλος του κράτους, των κεφαλαιοκρατών και των εξαρτημένων ΜΜΕ είναι γνωστός και είναι ενάντια στην τάξη μας. Μόνιμη επιδίωξη τους είναι να στρέφουν μέσω του κοινωνικού αυτοματισμού τη μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη προωθώντας έτσι τον κοινωνικό κανιβαλισμό και στρέφοντας τα βλέμματα μακριά από το κοινό εχθρό, να κατασυκοφαντούν αγώνες και αγωνιστές, να καταστέλλουν με τα ΜΑΤ απεργίες και καταλήψεις χώρων εργασίας και σαν τελευταίο βέλος στη φαρέτρα τους να έχουν την στρατιωτικής εμπνεύσεως πολιτική επιστράτευση των απεργών! Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα η απεργία θεωρείται από τα αφεντικά και το κράτος ένα είδος ιδιώνυμου αδικήματος, αφού μόνο στην εκδήλωση της πρόθεσης για προκήρυξη της δόθηκε αμέσως η απάντηση της επιστράτευσης.

Το δικαίωμα στην απεργία είναι ιερό, αρκεί να μην ασκείται όταν πραγματικά πονάει τους κυριάρχους. Οι λιμενεργάτες δεν μπορούν να απεργούν το καλοκαίρι, όπου φουντώνει η τουριστική κίνηση, οι εργάτες στο Μετρό δεν μπορούν να απεργούν Πάσχα, Χριστούγεννα και όποτε η κίνηση στην αγορά είναι μεγάλη, οι καθηγητές την περίοδο των πανελλαδικών εξετάσεων κοκ. Έτσι μέσα σε διάστημα 5 μηνών, το κράτος προχωρά στην τρίτη κατά σειρά επιστράτευση εργαζομένων μετά από αυτές του Γενάρη στους απεργούς του Μετρό και του Φλεβάρη στους ναυτεργάτες, σε αυτή των εκπαιδευτικών πριν καν αρχίσει με σαφή σκοπό τον εκφοβισμό τους και την κατασυκοφάντηση του επικείμενου αγώνα τους. Ο εκφοβισμός και ο εκβιασμός που επιχειρείται από την πλευρά της κυριαρχίας απέναντι σε όποιο ταξικό, κοινωνικό, πολιτικό κομμάτι αντιστέκεται είναι μια πλευρά ενός συνολικότερου σχεδίου από μέρους της, θέλοντας να επιβάλει με τον ποιο αυταρχικό τρόπο τη σιωπή στους από τα κάτω απέναντι στην διαρκώς εντεινόμενη υποτίμηση των ζωών μας.

Οι καθηγητές, όπως και όποιο κομμάτι της εργατικής τάξης επιλέγει τη ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος, για να περάσει στην αντεπίθεση οφείλει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα μετατρέψουν τους ταξικούς αγώνες σε νικηφόρους αγώνες και όχι απλά σε μια εξατομικευμένη κλαδική διεκδίκηση αιτημάτων που είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων σε αποτυχία. Η συνείδηση ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του απεργού καθηγητή, λιμενεργάτη, αλληλέγγυου μαθητή ή γονέα, άνεργου, μετανάστη, τοξικομανή, άστεγου αλλά στο πρόσωπο του κράτους και του ντόπιου και διεθνές κεφαλαίου, η σύνδεση όλων αυτών των αγώνων με το παράλληλο ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που προσπαθούν να ανακόψουν την δυναμική των απεργιών, με την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών και ταμείων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους είναι μόνο κάποια από τα βήματα που ακυρώνουν στην πράξη την πολιτική επιστράτευση και ανοίγουν το δρόμο για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ «ΑΘΩΟΙ» ΟΥΤΕ «ΕΝΟΧΟΙ».ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

 ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

 ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 13 Μάη 2013

Τα αφεντικά στη Μανωλάδα δολοφονούν. Το χέρι τους οπλίζουν τα ΜΜΕ, το κράτος-προστάτης τους και οι φασιστικές συμμορίες.

Την Τετάρτη 17 Απρίλη διακόσιοι περίπου μετανάστες, εργάτες γης, δέχτηκαν δολοφονική επίθεση, με καταιγισμό πυροβολισμών, από μεγαλοτσιφιλικάδες και επιστάτες-μπράβους τους, στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Οι μετανάστες εργάτες διεκδικούσαν με μαζική κινητοποίηση το αυτονόητο: την καταβολή δηλαδή των δεδουλευμένων 6 μηνών στα χωράφια της φράουλας. Η κινητοποίηση χτυπήθηκε εν ψυχρώ, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περίπου 30 τραυματίες, εκ των οποίων τέσσερις σε σοβαρή κατάσταση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που εκτυλίσσονται τέτοια γεγονότα στην περιοχή αυτή μιας και είναι γνωστό πως τα τελευταία χρόνια η παραγωγή φράουλας στηρίζεται στο δουλεμπόριο μεταναστών, που εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες, χωρίς καμιά τήρηση ακόμα και των στοιχειωδών συνθηκών εργασίας και διαβίωσης. Ήδη από το 2008 είχαν γίνει γνωστά όσα συμβαίνουν στην περιοχή όταν μετά την απεργία 1500 εργατών που διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους, εξαπολύθηκε πογκρόμ σε βάρος τους από τους μπράβους των αφεντικών. Ο ένας από τους δράστες μάλιστα είχε συμμετάσχει και τότε σε βασανισμούς μεταναστών, σπάζοντας με σφυρί τα χέρια ενός και σέρνοντας τον με αγροτικό αυτοκίνητο για ένα χιλιόμετρο.

Οι μετανάστες στη Μανωλάδα εργάζονται σε ένα άκρως ασφυκτικό περιβάλλον, χωρίς ωράριο και ασφάλιση, ενώ ζουν σε παραπήγματα, στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο και υποχρεώνονται μάλιστα να καταβάλουν και νοίκι στα αφεντικά τους. Με λίγα λόγια στη νέα Μανωλάδα έχει δημιουργηθεί ένας οικονομικός παράδεισος που θα ονειρεύονταν και οι πιο σκληροί καπιταλιστές όλου του κόσμου καθώς το κέρδος από την παραγωγή είναι καθαρό, οι εργάτες σπάνια πληρώνονται μιας και τις περισσότερες φορές κυνηγιούνται, ταπεινώνονται, ξυλοκοπούνται, πυροβολούνται και απειλούνται με παράδοση στις επίσημες αρχές από τους σύγχρονους δυνάστες τους, με πρόσχημα την μη κατοχή νόμιμης άδειας παραμονής.

Φυσικά, ο ρόλος του κράτους σε αυτή τη συνθήκη είναι να κάνει τις πλάτες στους μεγαλοτσιφλικάδες στρώνοντας το έδαφος για το ξεζούμισμα των μεταναστών. Η μαύρη-ανασφάλιστη εργασία των μεταναστών ήταν άλλωστε η συνθήκη πάνω στην οποία στηρίχτηκε το ελληνικό κράτος τα προηγούμενα 20 χρόνια περίπου για να οικοδομήσει το ελληνικό αναπτυξιακό όραμα, τα αποτελέσματα του οποίου βιώνουμε σήμερα όλοι μας. Καθόλου τυχαία δεν είναι επίσης και η επιλογή της σύλληψης, της φυλάκισης και μετ’ έπειτα απέλασης των χτυπημένων μεταναστών της 17ης Απρίλη. Εντάσσεται στο πλαίσιο συγκάλυψης του εγκλήματος ώστε να τη βγάλουν λάδι οι επίδοξοι δολοφόνοι στη δίκη. Από κοντά και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ που στη δολοφονική απόπειρα της Μανωλάδας είδαν “συμπλοκές ανάμεσα σε εργάτες και επιστάτες” εξυπηρετώντας για μια ακόμα φορά τα συμφέροντα των αφεντικών και του κρατους-προστάτη τους. Δε μας εκπλήσσουν βέβαια. Πάντοτε αυτός ήταν ο ρόλος τους. Να στρώνουν το έδαφος στην κυριαρχία για να υλοποιήσει τους εγκληματικούς σχεδιασμούς της.

Η περίπτωση της Μανωλάδας δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά κανόνα της σύγχρονης πραγματικότητας των μεταναστών εργατών στην Ελλάδα της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Από τις συλλήψεις και τις φυλακίσεις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης που ξεκίνησαν από το καλοκαίρι με την επιχείρηση “Ξένιος Δίας”, τους ξυλοδαρμούς και τις δολοφονίες από τις φασιστικές συμμορίες χρυσαυγιτών (όπως η πρόσφατη δολοφονία του Σαχτζάντ Λουκμάν από το Πακιστάν στα Πετράλωνα από χρυσαυγίτες) και άλλων ακροδεξιών καθαρμάτων, μέχρι τη ρατσιστική προπαγάνδα των ΜΜΕ, τα μαύρα μεροκάματα και τους εξευτελισμούς στα κωλόμπαρα και τα χωράφια της ελληνικής υπαίθρου και τις φραστικές επιθέσεις στους δρόμους και στα λεωφορεία, η καθημερινότητα για εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα όρια της ελληνικής επικράτειας είναι βουτηγμένη στο αίμα.

Όμως, οι σύγχρονοι κολίγοι της Μανωλάδας, παρά την ιδιαιτερότητα της συνθήκης ζωής τους (χωρίς χαρτιά), δεν παύουν να είναι εικόνα και από το μέλλον τον ντόπιων εργατών. Τα αφεντικά και το κράτος επιφυλάσσουν μια αντίστοιχη μοίρα σε όλους όσοι περισσεύουν από τη νέα ολοκληρωτική συνθήκη ζωής που δημιουργούν. Έτσι, στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας περιμένουν τους άνεργους και τους φορο-οφειλέτες, “ανοιχτές” φυλακές τους τοξικομανείς, “καιάδας” τους ψυχικά ασθενείς, σχέδια για ειδικές οικονομικές ζώνες χωρίς συγκεκριμένο εργασιακό καθεστώς και δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί όλους τους υπόλοιπους. Η βαρβαρότητα είναι εδώ και όσοι νομίζουν ότι κάνει διακρίσεις αυταπατώνται…

Μόνη ρεαλιστική προοπτική για τους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου είναι η οργάνωση της ταξικής αντεπίθεσης τους ενάντια στους εκμεταλλευτές τους μακριά από ψευδαισθήσεις εξωραϊσμού του υπάρχοντος, ανοίγοντας παράλληλα δρόμο για την ανατροπή του καπιταλιστικού κόσμου. Απέναντι στην προσπάθεια επιβολής του κανιβαλισμού ως κυρίαρχου τρόπου ζωής και της αλληλοεξόντωσης ως μόνης πιθανής πραγματικότητας “συνύπαρξης” ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους προλετάριους να αντιπαραθέσουμε τη δημιουργία δομών αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας σε όλες τις γειτονιές, ενάντια στη φτώχεια, τη ρατσιστική πανούκλα και την εξαθλίωση. Ας μην ξεχνάμε πως ο ρατσισμός είναι το όχημα των αφεντικών για να διχάσουν τους καταπιεσμένους. Ας γίνει η αλληλεγγύη και ο ταξικός πόλεμος το δικό μας όχημα που θα γεννήσει μια νέα κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αμοιβαιότητας, χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς που να βασίζονται στο χρώμα, τη φυλή ή το φύλο.

 ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Τ’ΑΦΕΝΤΙΚΑ

 ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΥΣ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 23 Απρίλη 2013

8σελιδο έντυπο της αναρχικής ομάδας “δυσήνιος ίππος” που κυκλοφόρησε στην Πάτρα το Μάρτη του 2013 σε ένδειξη αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής και ενάντια στα σχέδια του κράτους και των χρυσοθήρων που απειλούν με αφανισμό τη φύση και τα χωριά της περιοχής.

Κείμενο που μοιράστηκε από την αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” την Τρίτη 26 Μαρτίου στο πλαίσο παρέμβασης που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Όλγας από συλλογικότητες, συντρόφους και συντρόφισσες

Τα τελευταία χρόνια, ένα (ακόμα) καπιταλιστικό έγκλημα συντελείται στη Χαλκιδικη. Συγκεκριμένα, στη Βορειοανατολική Χαλκιδική, η πολυεθνική εταιρεία Ελληνικός Χρυσός, θυγατρική της καναδικής πολυεθνικής Eldorado Gold Corporation και στην οποία σημαντικό ποσοστό μετοχών κατέχει και ο όμιλος Αλλάκτωρ του γνωστού μεγαλοκαπιταλιστή Μπόμπολα, έχει βάλει μπρος τα σχέδιά της για εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού και χαλκού, νέων εργοστασίων θειούχων μεταλλευμάτων και σκουπιδότοπους οξέων αποβλήτων, ενώ στην περιοχή Σκουριές προβλέπεται η δημιουργία λατομείου (με τις τερατώδεις διαστάσεις 700μ διαμέτρου και 200μ βάθους, περισσότερο με κρατήρα θα μπορούσε να το παρομοιάσει κανείς) στην καρδιά του βουνού Κάκαβος για επιφανειακές εξορύξεις κοιτασμάτων. Στις διαθέσεις αυτές της εταιρίας, που με γνώμονα το κέρδος δε διστάζει να προβεί στην καταστροφή της ίδιας της φύσης και της ζωής των κατοίκων της περιοχής, εδώ και καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη ένος αγώνα αντίστασης και υπεράσπισης του τόπου και της αξιοπρέπειάς τους οι κάτοικοι μαζί με αλληλέγγυους, αρνούμενοι να επιτρέψουν την επιτυχία των σχεδιασμών του κράτους και των κεφαλαιούχων χρυσοθήρων. Απέναντί τους, ασφαλώς, η εταιρεία έχει συγκεντρώσει για την υπεράσπιση των συμφερόντων της ένα στρατό τραμπούκων, ενώ πρόθυμα προσφέρεται και η βοήθεια του Υπουργείου με την παραχώρηση σε αυτή αρκετών αστυνομικών δυνάμεων ως επιπλέον βοήθεια.

Στις 5 Αυγούστου του 2012, στην τοποθεσία Χονδρό Δέντρο, αφού τα ΜΑΤ εμπόδισαν πορεία διαμαρτυρίας των κατοίκων στο βουνό να συνεχίσει, ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα στους αγωνιστές και τα σκυλιά των αφεντικών, με τους τελευταίους να δημιουργούν αρκετές εστίες φωτιάς στο δάσος με ρίψει δακρυγόνων και να προκαλούν πολλούς τραυματισμούς με γκλομπς, κροτίδες κρότου-λάμψης και πλαστικές σφαίρες. Το βράδυ της ίδιας μέρας, συγκέντρωση κατοίκων στην κεντρική πλατεία της Ιερισσού δέχθηκε απρόκλητη επίθεση από τις κατασταλτικές δυνάμεις, με πρόσχημα υποτιθέμενες καταστροφές στο δημαρχείο και κατ’ απαίτηση του δήμαρχου Πάχτα, γνωστού υπαλλήλου-ρουφιάνου της εταιρείας. Την επόμενη μέρα, κάτοικος συλλαμβάνεται στο σπίτι του και συγκρούσεις με οδοφράγματα ξεσπούν στους δρόμους της κωμόπολης μέχρι την απελευθέρωσή του. Ένα μόλις μήνα αργότερα, στις 9 Σεπτέμβρη, ακολουθεί δεύτερη μεγάλη σύγκρουση των μπάτσων με περισσότερους από 1500 διαδηλωτές, οι οποία, πέρα από επιπλέον τραυματισμούς, οδήγησε σε 11 προσαγωγές και 4 συλλήψεις αγωνιζόμενων κατοίκων.

Ύστερα από ανάκληση απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας για αναστολή των υλοτομικών έργων στο δάσος των Σκουριών και άμεση εντολή προς το Δασαρχείο για κατατροφή 3μιση σχεδόν χιλιάδων στρεμμάτων δάσους, πραγματοποιήθηκε στις 21 Οκτωβρίου διαδήλωση-απάντηση από περισσότερους από 2.500 κατοίκους και αλληλέγγυους. Στο εργοτάξιο των εγκαταστάσεων της εταιρείας, έλαβε χώρα άλλη μια σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στους αγωνιστές και τα μαντρόσκυλα των ΜΑΤ, από την οποία δεν έλειπαν ούτε αυτή τη φορά οι αρκετοί τραυματισμοί. Η επίθεση της αστυνομίας είχε ως επιπλέον αποτέλεσμα τη σύλληψη 14 διαδηλωτών.

Τέλος (για την ώρα), με αφορμή την επίθεση-σαμποτάζ στο εργοτάξιο της Ελληνικός Χρυσός που έγινε στις 17 Φλεβάρη στα πλαίσια του πολύμορφου αγώνα όλων όσοι αντιτίθενται στα σχέδια της εταιρείας, το κράτος εντείνει την κατασταλτική επίθεσή του ενάντια στους αγωνιζόμενους κατοίκους. Με πρόσχημα την αναζήτηση των δραστών αυτής της επίθεσης, τις επόμενες εβδομάδες ακολουθείται μια τακτική τρομοκρατίας, καθώς τα χωριά της Ιερισσού και της Μεγάλης Παναγιάς τίθενται υπό καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Πραγματοποιούνται από τις κατασταλτικές δυνάμεις συνεχείς και καθημερινές προσαγωγές κατοίκων, που συνοδεύονται με υποχρεωτική λήψη DNA, καθώς και αλληλέγγυων ενώ στις 7 Μαρτίου γίνεται εισβολή τεράστιας αστυνομικής δύναμης από ΜΑΤ και ΕΚΑΜ στην Ιερισσό. Τέσσερις ακόμη κάτοικοι συλλαμβάνονται στην επιχείρηση αυτή, κατά την οποία πραγματοποιούνται έρευνες σε πολλά από τα σπίτια. Οι κάτοικοι του χωριού αντιδρούν έντονα σε αυτόν τον εξευτελισμό και την απόπειρα τρομοκράτησής τους και οι μπάτσοι απαντούν με ξυλοδαρμούς και ρίψη χημικών. Συγκρούσεις ακολουθούν στους δρόμους και τα ΜΑΤ δε διστάζουν να ρίξουν δακρυγόνα ακόμα και μέσα σε σπίτια και στο ίδιο το σχολείο του χωριού, την ώρα που μέσα βρίσκονταν παιδιά. Είναι παραπάνω από εμφανές στους πάντες πως οι χρυσοθήρες και οι προστάτες τους δεν σκοπεύουν να αφήσουν αναπάντητη την όποια αντίσταση στα δολοφονικά για τη φύση και το χωριό σχέδιά τους.

Εμείς, ως αναρχικοί, βλέποντας αυτή την επίθεση ως άρρηκτο κομμάτι της ευρύτερης κατασταλτικής στρατηγικής κράτους και κεφαλαίου απέναντι σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα που απειλεί να οργανωθεί και να ορθωθεί σαν τείχος κόντρα στα σχέδιά τους για την άγρια λεηλασία της φύσης και των ανθρώπων στο βωμό μιας κάποιας υποτιθέμενης “ανάπτυξης”, δεν μπορούμε παρά να στεκόμαστε με όποιο τρόπο μπορούμε αλληλέγγυοι στους αγωνιζόμενους κατοίκους που αρνούνται να παραδώσουν την περιοχή τους στα νύχια ων χρυσοθήρων.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΧΡΥΣΟΥ

 ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”