ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ που λεηλατεί τη φύση, ερημώνει περιοχές και χωριά, υποβαθμίζει τους όρους διαβίωσης των κοινωνιών
ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, στην ιδιωτικοποίηση των φυσικών πόρων και των κοινωνικών αγαθών, τη φτώχεια και την εξαθλίωση
ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, την καταστολή και τις διώξεις που στόχο έχουν να αναχαιτίσουν την ογκούμενη οργή και αγανάκτηση απέναντι στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου
Ή ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ Ή ΜΕ ΤΑ ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Αλληλεγγύη στους 4 αγωνιστές – Κάτω τα χέρια από τα Άγραφα και τους αγώνες
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 9.00 ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
KΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗΣ-ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ, 9 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας έπεσε νεκρός στο Κερατσίνι από τα χέρια του χρυσαυγίτη Ρουπακιά, υπό την πλήρη ανοχή των αστυνομικών δυνάμεων που βρίσκονταν στο σημείο. Η δολοφονία Φύσσα δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Ήταν ένα καλά προμελετημένο έγκλημα, το οποίο αποτέλεσε την κορύφωση της δράσης των φασιστικών ορδών της Χρυσής Αυγής, η οποία για δεκαετίες έβαζε στο στόχαστρο τους αγωνιστές, τους αναρχικούς και τους κομμουνιστές, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, λειτουργώντας ως δεκανίκι του συστήματος, ως μακρύ χέρι των αφεντικών.
Την 1η Αυγούστου εν μέσω καλοκαιριού και ενώ τα σχολεία είναι κλειστά, τα εκπαιδευτήρια Κωστέα – Γείτονα απολύουν την εκπαιδευτικό Ε.Γ. που συμπληρώνει τους 18 μήνες από τη γέννα της, διάστημα το οποίο ο νόμος ορίζει πως παρέρχεται η προστασία της μητρότητας και απελευθερώνεται το δικαίωμα της απόλυσης. Άνευ αιτιολογίας και ενώ η εκπαιδευτικός εργαζόταν ήδη 6 χρόνια εκεί χωρίς να έχει δημιουργηθεί το παραμικρό, τα αφεντικά ήρθαν να υλοποιήσουν με την απόλυση την τιμωρία του να είσαι εργαζόμενη μητέρα στο σημερινό, καπιταλιστικό κόσμο.
Στην εποχή του πρόσφατα ψηφισμένου νόμου Χατζηδάκη που μέσα σε άλλα επιχειρεί να εξαφανίσει τη συνδικαλιστική δράση και τα σωματεία, τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, και ανάμεσά τους και των γυναικών, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να οργανώσουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση. Απέναντι στη λεηλασία της ίδιας μας της ζωής από το κράτος, το κεφάλαιο και την πατριαρχία, να οξύνουμε τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, χτίζοντας τα απαραίτητα αναχώματα για τη δημιουργία ενός κόσμου πραγματικής ισότητας και ελευθερίας για όλους.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ Ε.Γ., ΑΠΟΛΥΜΕΝΗ 18 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΩΣΤΕΑ-ΓΕΙΤΟΝΑ
Οι «Λέξεις που γεννήθηκαν στον δρόμο» εξαντλήθηκαν και το επόμενο διάστημα θα επανεκδοθούν.
Η νέα αναθεωρημένη έκδοση θα είναι εμπλουτισμένη με νέες λέξεις των συντροφισσών, με κείμενα φίλων και συντρόφων που υπήρξαν συνοδοιπόροι στο ταξίδι του μικρού μας βιβλίου.
Από Σεπτέμβρη, λοιπόν, θα υπάρχει και πάλι η νέα έκδοση στους χώρους και τους δρόμους του αγώνα.
“(…) Προέκυψε από τον δρόμο, είναι λόγια που βγήκαν πηγαία εξαιτίας της βαρβαρότητας του πατριαρχικού, κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος, της βαρβαρότητας της καταστολής αλλά κι από τις σχέσεις αντίστασης και αγώνα που εμείς, ως αγωνιζόμενοι, χτίζουμε.(…)”
Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσει η ανθολογία κείμενων του Κροπότκιν σχετικά με τον συνδικαλισμό. Κείμενα που γράφτηκαν από το 1881 μέχρι το 1912 αλλά παραμένουν σε μεγάλο βαθμό επίκαιρα. Μπορεί να γράφτηκαν σε μια άλλη εποχή και κάτω από διαφορετικές συνθήκες αλλά μέχρι και σήμερα αποτελούν χρήσιμο εργαλείο για τους αγωνιστές. Μέσα από την έκδοση του βιβλίου ευελπιστούμε να αναδείξουμε άγνωστες πλευρές της σκέψης του Κροπότκιν αλλά και να συμβάλουμε στον ευρύτερο διάλογο που πραγματοποιείται στο κίνημα σχετικά με τη συμμετοχή και το ρόλο των αναρχικών στα συνδικάτα. Να σκεφτούμε πάνω στις θέσεις του Κροπότκιν, για να ενισχύσουμε την οργάνωση της παρέμβασης των αναρχικών στα συνδικάτα αλλά και συνολικά την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.
“Λέγεται συχνά πως: «Ο ρόλος μας είναι προδιαγεγραμμένος. Τη στιγμή που ο λαός θα πάρει τους δρόμους το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να στρέψουμε τον αγώνα προς τις πράξεις». Πολύ καλά λοιπόν! Αλλά οι μάζες πρέπει να ξέρουν ποιοι είμαστε· οι αναρχικοί θα πρέπει να έχουν το θάρρος να εμπλέκονται στον αγώνα· και όλα αυτά απαιτούν να έχουμε αφιερώσει από πριν πολύ χρόνο προς αυτή την κατεύθυνση.”
“Αν σταθούμε και σκεφτούμε πως μπορούν να αγωνιστούν οι εργάτες ενάντια στους εκμεταλλευτές τους, θα δούμε πως δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να γείρει την πλάστιγγα υπέρ τους περισσότερο, από ότι οι τεράστιες εργατικές ενώσεις που αγκαλιάζουν εκατομμύρια προλετάριων στον αγώνα ενάντια στα χιλιάδες και εκατομμύρια αποθέματα χρυσού που κατέχουν οι εκμεταλλευτές. Αυτό που χρειάζεται σήμερα περισσότερο απ’ όλα είναι άνθρωποι· άνθρωποι έτοιμοι να ριχτούν στη μάχη ενάντια στον εχθρό, έτοιμοι να τον οδηγήσουν στο τελευταίο του καταφύγιο.
Και πρέπει να εξασφαλίσουμε πως τέτοιοι άνθρωποι θα συναντηθούν, θα ενωθούν μεταξύ τους και θα υποστηρίξουν ο ένας τον άλλο.
Οφείλουν να έρθουν σε επαφή πάνω απ’ όλα μέσα στα συνδικάτα τους· χωρίς αυτό δεν μπορεί να υπάρξει αμοιβαία εμπιστοσύνη.
Και χωρίς αμοιβαία εμπιστοσύνη, δεν υπάρχει θάρρος, παρά μόνο ήττα!”
Πανό που κρεμάστηκε στις 13/7/2022 στην πλ. Γεωργίου
13/7/2020 – 13/7/22
Tο αίμα δεν είναι νερό. Η μνήμη δεν είναι σκουπίδι.
Ο θάνατος του Βασίλη Μάγγου ήταν ένα ακόμα κρατικό έγκλημα.
Ούτε βήμα πίσω απέναντι στην κρατική καταστολή!
Στις 13 Ιούνη 2020 πραγματοποιήθηκε στο Βόλο πανελλαδική πορεία ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ-Lafarge. To εργοστάσιο της ΑΓΕΤ, ιδιοκτησία της πολυεθνικής Lafarge-Holcim καίει σκουπίδια (RDF) με σκοπό την παραγωγή ενέργειας για την λειτουργία των φούρνων τσιμέντου, με αποτέλεσμα η περιοχή να έχει γίνει πρωταθλήτρια στον καρκίνο. Εδώ και χρόνια, οι κάτοικοι του Βόλου, με μια σειρά από μαζικές κινητοποιήσεις έχουν βρεθεί στο δρόμο του αγώνα απέναντι στους καταστροφικούς -για τον άνθρωπο και την φύση- σχεδιασμούς κράτους, κεφαλαίου, δημοτικής και περιφερειακής αρχής.
Σε μια πορεία όπου συμμετείχαν χιλιάδες κόσμου, οικογένειες, παιδιά, άτομα ΑΜΕΑ και αγωνιστές από διαφορετικές μεριές της χώρας για να υπερασπιστούν τη ζωή και την υγεία τους απέναντι στα συμφέροντα των αφεντικών, οι μπάτσοι επιτέθηκαν με πρωτοφανές μένος ξυλοκοπώντας δεκάδες και συλλαμβάνοντας δύο άτομα. Το ίδιο έκαναν και στη συνέχεια, το ίδιο βράδυ, μπροστά στην αστυνομική διεύθυνση Βόλου. Άνοιξαν κεφάλια και έστειλαν στο νοσοκομείο αλληλέγγυους όπου βρέθηκαν απέξω για να συμπαρασταθούν στους συλληφθέντες.
Την επόμενη μέρα, 14 Ιούνη έγινε συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες έξω από το δικαστικό μέγαρο Βόλου. Εκεί, η αστυνομία επιτέθηκε στο πλήθος των αλληλέγγυων, ενώ ξυλοκοπεί βάναυσα τον αγωνιστή Βασίλη Μάγγο, γνωστό στις τοπικές αρχές για τη συμμετοχή του στο κίνημα ενάντια στην καύση σκουπιδιών και την ευρύτερη εμπλοκή του στην αγωνιζόμενη κοινωνία του Βόλου. Αφού τον προσήγαγαν στην αστυνομική διεύθυνση, τον βασάνισαν εκδικητικά, σε συνέχεια του κατασταλτικού οργίου της προηγούμενης, και προκλητικά τον εγκατέλειψαν έξω από το κτίριο – στην αντίθετη άκρη από το νοσοκομείο της πόλης – με επτά σπασμένα πλευρά, θλάση στο συκώτι και την χοληδόχο κύστη, χωρίς καν να καλέσουν ασθενοφόρο.
Το χτύπημα που οργανώθηκε απέναντι στους αγωνιζόμενους κατοίκους του Βόλου στις 13 και 14 Ιουνίου 2020 ζητούσε αίμα διαδηλωτών και ήταν μια ακόμα στιγμή της γενικευμένης κατασταλτικής εκστρατείας του κράτους απέναντι σε όσους αντιστέκονται, ένα ακόμα επεισόδιο του κοινωνικού πολέμου που εξαπολύει το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα στο πλαίσιο του οποίου εντάσσεται ο θάνατος χιλιάδων, η καταδίκη ακόμα περισσότερων στη φτώχεια και την ανέχεια, η ολοκληρωτική λεηλασία του φυσικού κόσμου.Περίπου ένα μήνα μετά, στις 13 Ιουλίου 2020, ο Βασίλης Μάγγος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του από τη μητέρα του. Οι εγκληματικές πρακτικές των κρατικών μηχανισμών, ωστόσο, δεν σταματούν εδώ, αφού κατά τη νεκροψία του πραγματοποιούνται διάφορες ανεξήγητες μεθοδεύσεις, η σορός του απαγάγεται και μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη, ενώ η κυβέρνηση, δια στόματος υπουργού Προ. Πο. Χρυσοχοϊδη, σπεύδει να προκαταλάβει την ιατροδικαστική έρευνα και να αθωώσει τους μπάτσους-βασανιστές του Βασίλη.
Ο βασανισμός και ο θάνατος του Βασίλη Μάγγου αποτελούν τη μέχρι στιγμής κορύφωση ενός οργανωμένου κατασταλτικού σχεδίου από την πλευρά του κράτους που στοχεύει στην καθυπόταξη των κοινωνικών αντιστάσεων για την προώθηση των πλέον καταστροφικών επενδυτικών σχεδιασμών και ακόμα μεγαλύτερων αντικοινωνικών πολιτικών σε ολόκληρη τη χώρα. Πολιτικές που βάζουν πρώτα και κύρια στο στόχαστρο τον κόσμο που αγωνίζεται, τους φτωχούς, τους ευάλωτους, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, το σύνολο του φυσικού κόσμου από άκρη σε άκρη της επικράτειας.
Από την πλευρά μας σταθήκαμε αλληλέγγυοι στους κατοίκους του Βόλου ενάντια στα δολοφονικά σχέδια της ΑΓΕΤ. Διαδηλώσαμε μαζί με το Βασίλη Μάγγο και με χιλιάδες άλλους ανθρώπους μέχρι την πύλη του εργοστασίου και βιώσαμε από πρώτο χέρι την κατασταλτική μανία των μπάτσων. Γνωρίζουμε πολύ καλά σε ποια συνθήκη διεξήχθη ο ξυλοδαρμός και ο μετέπειτα βασανισμός του Βασίλη Μάγγου την επόμενη μέρα, καθώς και τί συνεπάγεται η μαφιόζικη πρακτική της τοπικής αστυνομίας να τον αφήσει αιμόφυρτο και αβοήθητο στο δρόμο, ενώ του είχε προξενήσει βλάβες σε ζωτικά όργανα.Φέτος, ένα χρόνο μετά τη μεγαλειώδη διαδήλωση προς την ΑΓΕΤ, διαδηλώσαμε ξανά στο Βόλο μαζί με εκατοντάδες αγωνιστές από διαφορετικές περιοχές της χώρας μην ξεχνώντας τη δολοφονία του Βασίλη.
Ο θάνατος του Βασίλη Μάγγου είναι ένα ακόμα έγκλημα του κράτους και των μηχανισμών του. Να μην ξεχαστεί! Να μην μείνει αναπάντητος!
Και μια υπόσχεση: Τον αγώνα για ζωή με αξιοπρέπεια, για μια κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης, για Γη και Ελευθερία το συνεχίζουμε με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη…Βασίλης Μάγγος. Παρών!
Δυσήνιος Ίππος 