Στις 21 Φλεβάρη ο αναρχικός Αντρέας Φ. συλλαμβάνεται για απαλλοτρίωση προϊόντων ευτελούς αξίας στο κατάστημα LIDL στην Πάτρα. Ο σεκιουριτάς του καταστήματος του ζητάει να ανοίξει την τσάντα κι ενώ αυτός το κάνει, ο σεκιουριτάς επιχειρεί να ψάξει και το μπουφάν του, προκαλώντας την αντίδραση του συντρόφου. Την ίδια στιγμή καλείται η αστυνομία και ενώ ο σύντροφος επιχειρεί να αποκλιμακώσει το περιστατικό, ο σεκιουριτάς με τον υπεύθυνο του καταστήματος τον τραβάνε, επιχειρούν να τον ακινητοποιήσουν πετώντας τον στο έδαφος και χτυπώντας τον. Στη συνέχεια ο σύντροφος μεταφέρεται στην Γ.Α.Δ.Αχαΐας, όπου του απαγγέλλεται η αναβαθμισμένη κατηγορία της ληστρικής κλοπής (με πρόσχημα την κατευθυνόμενη από την ασφάλεια κατάθεση του σεκιουρτιτά και ενώ το κατάστημα δεν επιθυμούσε την δίωξη) αντί για αυτή της κλοπής ευτελούς αξίας. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, και ενώ ακόμα δεν έχουν αποδοθεί κατηγορίες, τα τοπικά Μ.Μ.Ε. ξεκινάνε τα δημοσιεύματα για «σύλληψη του αρχηγού των αναρχικών για κλοπή σε σούπερ μάρκετ» δίνοντας τον τόνο για το τι θα ακολουθήσει. Μετά τα τραγελαφικά δημοσιεύματα και την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου ακολουθεί η αστυνομική έρευνα στο σπίτι του συντρόφου και η κατάσχεση του λάπτοπ και του κινητού του. Τις επόμενες μέρες, αφού περνάει ανακριτή και εισαγγελέα, ο σύντροφος αφήνεται ελεύθερος με περιοριστικούς όρους την παρουσία στην Γ.Α.Δ. Αχαΐας δύο φορές το μήνα και την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.
Στις 22 Απρίλη ο αναρχικός Αντρέας Φ. συλλαμβάνεται εκ νέου από την κρατική ασφάλεια και την «αντι»τρομοκρατική υπηρεσία και μεταφέρεται αμέσως στην Γ.Α.Δ.Αθήνας ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιείται πολύωρη έρευνα στο σπίτι του. Τελικά βρίσκεται κατηγορούμενος με τον «αντι»τρομοκρατικό νόμο για συμμετοχή στην οργάνωση «Σύμπραξη Εκδίκησης» και προφυλακίζεται ενώ από την πρώτη στιγμή αρνείται την οποιαδήποτε σχέση και συμμετοχή του στην οργάνωση.
«RAMSTEIN FLAG» Ή ΑΛΛΙΩΣ ΜΙΑ ΠΡΟΒΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
Κείμενο με αφορμή τη ΝΑΤΟϊκή άσκηση «Ramstein Flag 24» στην Ανδραβίδα, τις νέες δολοφονικές επιθέσεις του Ισραηλινού κράτους στον Λίβανο και τον κίνδυνο ευρύτερης πολεμικής ανάφλεξης
Από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 11 Οκτωβρίου πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Ανδραβίδα η ΝΑΤΟϊκή άσκηση «Ramstein Flag 24», με τη συμμετοχή 13 χωρών και με περισσότερα από 140 πολεμικά αεροσκάφη. Τη διοργάνωση της άσκησης ανέλαβε η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία με στόχο «να ενισχύσει τις ικανότητες τακτικής λήψης αποφάσεων των Κοινών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ σε ένα σύνθετο και δυναμικό επιχειρησιακό περιβάλλον. Κύριος στόχος είναι η ενίσχυση της συνεργασίας, της διαλειτουργικότητας μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ, επιδεικνύοντας την αποφασιστικότητα, τη δέσμευση και την ικανότητά της».
Η διοργάνωση μιας ακόμα μεγάλης ΝΑΤΟϊκής άσκησης στην Ελλάδα επιταχύνει και βαθαίνει ακόμα περισσότερο την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην Ουκρανία, με τη Μέση Ανατολή να είναι υπό ανάφλεξη και με ορατό τον κίνδυνο πυροδότησης μιας γενικευμένης πολεμικής σύρραξης, η πραγματοποίηση αυτής της άσκησης είναι ενδεικτική για τον ρόλο που καλείται να παίξει η ελληνική επικράτεια είτε ως πολεμικό ορμητήριο, είτε ως πολεμικό προγεφύρωμα. Στην ουσία, στην περιοχή μας πρόκειται να πραγματοποιηθεί μια πρόβα πολέμου για τις μελλοντικές πολεμικές επιχειρήσεις που σχεδιάζονται και στο στόχαστρο έχουν τους λαούς.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΓΟΝΕΩΝ
ενάντια στις συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων, στην αξιολόγηση – κατηγοριοποίηση – πειθάρχηση, στην «εξοικονόμηση» προσωπικού και το κλείσιμο σχολείων, στον «εξορθολογισμό» της περαιτέρω διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης
Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΕΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΑΠΟΧΕΣ πραγματοποιούνται καθημερινά σε όλη τη χώρα
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ σε όσους υψώνουν ανάστημα στα αδηφάγα σχέδιά του, με διώξεις, καταστολή και ξύλο
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ, κομμάτι των αγώνων για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, για ποιοτική και ελεύθερη πρόσβαση στην υγεία, για σταθερή δουλειά, για αξιοπρεπή διαβίωση, για την υπεράσπιση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης
ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
11 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τα παρακρατικά-φασιστικά τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής…
Δεν ξεχνάμε – Δεν συγχωρούμε. Ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο!
“Ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός» Μπέρτολτ Μπρέχτ
Να αναχαιτίσουμε την άνοδο της ακροδεξιάς και την ανασυγκρότηση φασιστικών ομάδων
Να αντισταθούμε στην θανατοπολιτική του ελληνικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις δολοφονίες μεταναστών, στα push-backs και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης
Να σταθούμε στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού και να σταματήσουμε κάθε εμπλοκή του ελληνικού κράτους στην εξόντωσή του
Να γίνουμε άμμος στα γρανάζια του ιμπεριαλιστικού πολέμου
Nα σταθούμε αλληλέγγυοι στους δύο συντρόφους που διώκονται για τις επιθέσεις στα γραφεία της Χρυσής Αυγής
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 2 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ που διώκονται για τις επιθέσεις στα γραφεία της Χρυσής Αυγής
Στις 16 Δεκέμβρη 2019, 2 αγωνιστές συλλαμβάνονται στην Αθήνα από την «αντι»τρομοκρατική υπηρεσία κατηγορούμενοι για επιθέσεις σε γραφεία της Χρυσής Αυγής. Αφού κρατούνται κάποιες μέρες στην ΓΑΔΑ ώστε να προετοιμαστούν οι αστυνομικές μεθοδεύσεις και να διογκωθεί το σε βάρος τους κατηγορητήριο για να επιτευχθεί η προφυλάκισή τους, περνάνε τελικά από ανακριτή και εισαγγελέα στις 19 του Δεκέμβρη και αφήνονται ελεύθεροι με την επιβολή των περιοριστικών όρων της υποχρέωσης εμφάνισης τέσσερις φορές το μήνα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και επιπλέον, υποχρεωτική καταβολή εγγύησης ύψους 15.000 ευρώ στον καθένα.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ! ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΟΙ ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Παρουσίαση του βιβλίου “Gentrification και εκτοπισμός, μια μελέτη και μερικές σκέψεις για το τι συμβαίνει στις γειτονιές μας” (εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος) ipposd.org/dysinios-typos/ Πέμπτη 12 Σεπτέμβρη, 20:00, @Συνεργατικό Καφενείο Περιβολάκι (https://www.facebook.com/kafeneioperivolaki)
Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.
“Αν φυλλομετρήσουμε, για παράδειγμα, την ιστορία του ελληνικού μετεμφυλιοπολεμικού δεξιού κράτους με τους Αγγλοαμερικάνους πατρόνους του, βλέπουμε από τη μια μεριά, τα σώματα ασφαλείας, τους χίτες, τους εθνικόφρονες νοικοκυραίους, τους προασπιστές της νομιμότητας με το πρόσχημα της εκβιομηχάνισης για την αντιμετώπιση του εφιάλτη της κατοχικής πείνας. Από την άλλη τα μιάσματα, τους παράνομους, τους υπονομευτές του πολιτεύματος, τους κομμουνιστές και τους συνοδοιπόρους που εξοντώνονταν με εκτελέσεις, φυλακίσεις, εξορίες”
απόσπασμα προέρχεται από κείμενο του Χριστόφορου Μαρίνου που περιλαμβάνεται σε μπροσούρα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους. Αναδημοσιεύτηκε στην έκδοση “Λόγος Τιμής” του 1999 που είναι αφιερωμένη στο πρόσωπο του.
Ο αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος δολοφονήθηκε από τα σκυλιά του κράτους, μια ημέρα σαν σήμερα, στις 23 Ιούλη 1996, στην καμπίνα 53 του πλοίου Πήγασος στον Πειραιά.
“Αποτιμώντας μια ζωή και το τέλος της, σημασία έχει πως έζησε, πως πέθανε και γιατί. Για τους συντρόφους ενός δολοφονηθέντος αναρχικού επαναστάτη η επιφαινόμενη προσωπική τραγωδία είναι ένα μορφόπλασμα, μια οριακή εκδοχή, της επίθεσης του κράτους ενάντια στην αναρχία και στον κοινωνικό και πολιτικό ανταρτισμό. Ακόμα, η επίκληση του τραγικού λειτουργεί ως ενοχική καταφυγή της εντός συμβάσεων πολιτικής τοποθέτησης, η οποία παρατηρεί τις κρατικές εκτελέσεις τηλεματικά? υποπροϊόν της διαλυτικής εσωτερίκευσης της κρατικής επίθεσης. Η διαδρομή και ο θάνατος του Χριστόφορου Μαρίνου μας διδάσκουν στην πάλη ενάντια στην εξουσία. Υπό το πρίσμα μιας αναφοράς που οφείλει να συμβάλει στη συνέχεια των αντικρατικών και εξεγερσιακών αγώνων η αναμόχλευση των αντιπαραθέσεων του παρελθόντος είναι άγονη. Αλλά το παρόν μας είναι η αιτιατή προβολή του παρελθόντος μας και οι ρήξεις με τις αδιέξοδες καταβολές μας γίνονται με την ιστορική συνείδηση παρούσα.”
Το παραπάνω κείμενο είναι η πολιτική κατάθεση της μνήμης ενός συντρόφου που γνώρισε τον Χριστόφορο Μαρίνο μέσα σε αγώνες και ανέπτυξε μαζί του μια εγκάρδια σχέση χωρίς μικροπολιτικές εξαρτήσεις ή τυπικές δεσμεύσεις , που διατηρήθηκε μέχρι τέλους.
“Ήρωες δεν υπάρχουν. Κατασκευάζονται. Όχι όμως από εμάς, όπως έλεγε σε άλλη περίπτωση ο αείμνηστος μπάρμπα – Γιάννης Γαλανόπουλος.
Απαξίωση ή μυθοποίηση συνιστούν αμφότερες απονέκρωση της μνήμης του. Αντίθετα μια πρόθεση δικαίωσής της αποκτά αξία εφόσον προκύπτει από τη διάθεση να σηματοδοτήσει κάτι για το παρόν και το μέλλον, μέσα από μια διαδικασία άντλησης συμπερασμάτων, θετικών και αρνητικών, από μια πλούσια, διδακτική και μοναδική, ίσως, εμπειρία. Σε σχέση με αυτό, η αναποτελεσματικότητα μεταβίβασης της εμπειρίας εξακολουθεί να παραμένει μια ιδιαίτερα αποθαρρυντική πραγματικότητα.
Σήμερα, στην εποχή της σαρωτικής επιδρομής της ιδιωτικότητας, που κατακλύζεται από το “όραμα” του χρηματιστηριακού τζόγου και τα μηνύματα που στέλνουν τα νέα καταναλωτικά προϊόντα, τα νέα προωθημένα ασφαλιστικά προγράμματα, οι ρυθμίσεις για τις άδειες των καλοκαιρινών διακοπών, οι νέες τιμές των αυτοκινήτων και όπου αυτό που προβάλλει ως αντίσταση περιορίζεται συχνά στα όρια μιας κρατικοδίαιτης αριστερής αντιπολίτευσης, μια δεκαετία περίπου αγώνων με τους οποίους είναι συνυφασμένος ο Χριστόφορος Μαρίνος μπορεί να συνεισφέρει παραδειγματικά, υπό το πρίσμα που περιγράψαμε, στην επιμονή όσων δεν εφησυχάζουν και εξακολουθούν να αναζητούν δρόμους και τρόπους για να διεκπεραιώσουν σωστά τη συγκρουσιακή τους σχέση με τους βιαστές της ανθρώπινης ελευθερίας.
Στο μεταξύ, ας μη μοιρολογεί κανένας τον νεκρό αγωνιστή για το τέλος του. Ακριβώς επειδή, όπως γράφτηκε κάποια στιγμή, έζησε τη ζωή του μέχρι το τέλος με τον τρόπο που διατεινόταν ότι έπρεπε να ζει κανείς. Την υπόλοιπη του την πήραν, δεν τους την χάρισε. Σε αυτό το έργο ήταν πρωταγωνιστής.
“…Αφήνω το Σίσυφο στους πρόποδες του βουνού. Πάντα ξαναβρίσκει κανείς το φορτίο του. Ο Σίσυφος όμως συμβολίζει την ανώτερη πίστη που αρνιέται τους θεούς και ανυψώνει τους βράχους… …Ακόμα κι ο ίδιος ο αγώνας προς την κορυφή φτάνει για να γεμίσει μια ανθρώπινη καρδιά. Πρέπει να φανταστούμε το Σίσυφο ευτυχισμένο”.”
(Α. Καμύ: Ο μύθος του Σίσυφου)
Γνωστοί και άγνωστοί του
Θεσσαλονίκη/ Ιούνιος 1998 από την έκδοση “λόγος τιμής”
ΤIMH ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 23/7/1996
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ
Στις 4 Ιούλη βγήκε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για την ψυχική υγεία. Το εν λόγω νομοσχέδιο έρχεται να ιδιωτικοποιήσει την Ψυχική Υγεία και την δημόσια και δωρεάν Απεξάρτηση, κλείνει τα δύο μεγάλα ψυχιατρεία (ΨΝΑ και ΨΝΘ) χωρίς να δημιουργεί εναλλακτικές δομές μέσα στην Κοινότητα. Ομογενοποιεί όλα τα δημόσια και δωρεάν θεραπευτικά προγράμματα απεξάρτησης, εντάσσοντας τα, μαζί με τα ιδιωτικά κάθε είδους, μέσα σε έναν υπερσυγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό οργανισμό (ΝΠΙΔ), έξω από το ΕΣΥ.
Στερεί από τα εξαρτημένα άτομα την ελπίδα να απεξαρτηθούν και να επανενταχτούν στην κοινωνία. Τους καταδικάζει στη συντήρηση της εξάρτησης και τα υποκατάστατα, στην εξαθλίωση του δρόμου.
Θυσιάζει χιλιάδες εξαρτημένα παιδιά και τις οικογένειες τους στο βωμό του κέρδους των μεγάλων συμφερόντων. Δημιουργεί ένα νέο Μεσαίωνα για όσους πάσχουν ψυχικά και δεν έχουν να πληρώσουν αυτούς που λυμαίνονται το χώρο της ψυχικής υγείας. Καταδικάζει τους εργαζόμενους που δίνουν τον εαυτό τους στο δύσκολο έργο της απεξάρτησης, της πρόληψης και της ψυχικής υγείας, στην ανασφάλεια της απόλυσης και της ελαστικής εργασίας.
Σχετικά με τη στοχοποίηση της Ταξικής Αντεπίθεσης (Ομάδας Αναρχικών και Κομμουνιστών) από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία
Tην Τετάρτη 10 Ιούλη η αντιτρομοκρατική υπηρεσία εισβάλλει στον πολιτικό χώρο της Ταξικής Αντεπίθεσης στα Εξάρχεια. Αντίστοιχη εισβολή της αντιτρομοκρατικής πραγματοποιείται και στα σπίτια τριών συντρόφων, ένας εκ τω οποίων είναι και μέλος της συλλογικότητας ο οποίος οδηγείται στη ΓΑΔΑ και μετά από ώρα αφήνεται ελεύθερος, αφού πρώτα του ανακοινώνεται πως είναι ύποπτος στο πλαίσιο μιας αφηρημένης «έρευνας για τρομοκρατία».
Παράλληλα, κατά την εισβολή στον πολιτικό χώρο της Ταξικής Αντεπίθεσης στην Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια επικρατεί κλίμα τρομοκρατίας με την παρουσία κάθε λογής μπάτσων που αποκλείουν την περιοχή και απομακρύνουν γείτονες και αλληλέγγυους που επιθυμούν να προσεγγίσουν. Η έρευνα πραγματοποιείται μεν παρουσία εισαγγελέα, δεν ενημερώνεται ωστόσο ο ιδιοκτήτης του χώρου ή κάποιο μέλος της συλλογικότητας ώστε να παρίσταται. Αντ’ αυτού επιστρατεύεται μια γειτόνισσα για να παίξει το ρόλο του μάρτυρα. Σε κάθε περίπτωση, η περιβόητη έρευνα δεν αποδίδει καρπούς καθώς τα μόνο αντικείμενα που βρέθηκαν ήταν μερικές σημαίες, πειστήρια της συνεπούς και οργανωμένης συμμετοχής της Ταξικής Αντεπίθεσης στο κοινωνικό και ταξικό κίνημα.
Η συγκεκριμένη κατασταλτική επιχείρηση αποτελεί συνέχεια στην ίδια κατασταλτική μεθόδευση στοχοποίησης των συντρόφων της Ταξικής Αντεπίθεσης που αρχίζει αρκετά χρόνια πριν με την παρακολούθηση της συλλογικότητας με κάμερα τοποθετημένη σε αυτοκίνητο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας έξω από τον τότε πολιτικό της χώρο στην οδό Αραχώβης στα Εξάρχεια, με παρακολουθήσεις μελών της με συσκευές γεωεντοπισμού, αλλά και με τη διαρροή στημένων δημοσιευμάτων κατά καιρούς που φωτογραφίζουν τη συγκεκριμένη πολιτική ομάδα ως «δεξαμενή τρομοκρατών».
Ταυτόχρονα, η στοχοποίηση της Ταξικής Αντεπίθεσης δεν μπορεί παρά να ιδωθεί ως ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα της καταστολής που απώτερο στόχο έχει να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου στην κοινωνία, να τσακιστούν οι ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις, να εξοντωθούν με κάθε τρόπο οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες, ούτως ώστε να ξεδιπλωθούν ανενόχλητα οι αντικοινωνικές πολιτικές της ακροδεξιάς και νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες στραγγαλίζουν και εξαθλιώνουν καθημερινά τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού.
Δεν μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη η μεθοδευμένη από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία στοχοποίηση της εν λόγω πολιτικής συλλογικότητας μιας και δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ακόμα επεισόδιο του χιλιοπαιγμένου Δόγματος Νόμος και Τάξη, στο πλαίσιο όξυνσης της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας και κατασταλτικής οχύρωσης του κράτους απέναντι στις επερχόμενες κοινωνικές και ταξικές εξεγέρσεις. Μια όξυνση που τα τελευταία χρόνια εκφράζεται με την απαγόρευση και το χτύπημα διαδηλώσεων, με την εφαρμογή του νέου Ποινικού Κώδικα, με την επίταση των ειδικών συνθηκών κράτησης και την επιβολή καθεστώτος Εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατούμενους, με τις εκκενώσεις και εισβολές σε καταλήψεις και πολιτικούς χώρους, με τη διαρκή στοχοποίηση, τις διώξεις και τις φυλακίσεις αγωνιστών.
Στην πραγματικότητα, η Ταξική Αντεπίθεση είναι μια πολιτική συλλογικότητα που μέσα από την πολυετή της παρουσία στο κοινωνικό-ταξικό κίνημα έχει πραγματοποιήσει πλήθος εκδηλώσεων, έχει στήσει δομές ταξικής αλληλεγγύης, έχει προχωρήσει σε πολιτικές παρεμβάσεις σε όλα τα πεδία του κοινωνικού αγώνα και της ταξικής πάλης: στη δημιουργία αντιιμπεριαλιστικού/ αντιπολεμικού κινήματος, στη διεθνιστική αλληλεγγύη, στη στήριξη εργατικών αγώνων, στον μαχητικό αντιφασισμό, σε αγώνες ενάντια στην κρατική καταστολή, σε περιβαλλοντικούς αγώνες, στο πλευρό των κολασμένων στις φυλακές και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της στοχοποίησης της, τώρα και διαχρονικά.
Με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της Ταξικής Αντεπίθεσης έχουμε βρεθεί πολλές φορές σε κοινούς αγώνες, έχουμε συμπράξει σε πολιτικές πρωτοβουλίες σε πλήθος περιπτώσεων, έχουμε σταθεί δίπλα δίπλα στους δρόμους τους αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης, μοιραζόμενοι κοινές ανησυχίες και οράματα, κοινούς προβληματισμούς και σχέδια. Απέναντι στην κρατική καταστολή θα σταθούμε ξανά ώμο με ώμο.
Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές
Απέναντι στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία, ούτε βήμα πίσω!
Δυσήνιος Ίππος 