Category: Κειμενα

ΦΡΑΓΜΑΤΑ, ΕΚΤΡΟΠΕΣ, ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ, ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΟΛΙΚΑ…

OI MHXANEΣ ΤΗΣ «ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΓΗ

«Η ανάπτυξη ήταν, είναι και θα είναι καταρχάς ένας ξεριζωμός. (…) Ανάπτυξη είναι ο οικονομικός πόλεμος (με τους νικητές του, αλλά ακόμα περισσότερο με τους ηττημένους του), η ασυγκράτητη λεηλασία της φύσης, η καταστροφή των διαφορετικών πολιτισμών».   

Στις μέρες μας, ο γιγαντιαίος σχεδιασμός του ελληνικού κράτους για τη λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος και της κοινωνίας με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ντόπιων και παγκόσμιων πολιτικών και οικονομικών ελίτ, και των ενεργειακών αναγκών του χρεοκοπημένου κρατικού–καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας θα επιφέρει ανυπολόγιστες καταστροφικές συνέπειες στα φυσικά οικοσυστήματα και στη δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων στους τόπους τους.

Πέραν των φαραωνικών εγκληματικών έργων που επιχειρούνται σήμερα, όπως τα Υ/Η φράγματα στον Αχελώο (πρόσφατα επανήλθε στο προσκήνιο το ζήτημα της εκτροπής του προς τη Θεσσαλία, ως συνέχεια της δήθεν αυτοτελούς σχεδιαζόμενης λειτουργίας των Υ/Η φραγμάτων στον άνω ρου του) και τα ανοιχτά μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική, αναγγέλλονται ήδη και επιχειρούνται μια σειρά και άλλων καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας: Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών σε όλα τα ορεινά συγκροτήματα (με κορυφαίο παράδειγμα, σήμερα, το γιγαντιαίο πρότζεκτ που σχεδιάζεται στην περιοχή των Αγράφων), τα προγράμματα φωτοβολταϊκών βιομηχανικών ζωνών, την κατασκευή εκατοντάδων Υ/Η φραγμάτων σε πλήθος ποταμών και χειμάρρων, την παράδοση αναρίθμητων φυσικών οικοτόπων στην τουριστική βιομηχανία, τις εξορύξεις υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες και χερσαίες εκτάσεις σε όλο το έδαφος της ελληνικής επικράτειας, την καύση σκουπιδιών στο Βόλο και βιορευστών σε Μεσολόγγι, Κιλκίς και αλλού ως «εναλλακτικό» καύσιμο και τρόπο διαχείρισης της υπερσυσσώρευσης των απορριμάτων και των αποβλήτων που το ίδιο το υπερκαταναλωτικό σύστημα παράγει, την ιδιωτικοποίηση του νερού που ήδη συντελείται ή δρομολογείται σήμερα σε μια σειρά από περιοχές (Πήλιο, Θεσσαλονίκη, φράγμα Πείρου στην Πάτρα).

Continue reading “ΦΡΑΓΜΑΤΑ, ΕΚΤΡΟΠΕΣ, ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ, ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΟΛΙΚΑ… OI MHXANEΣ ΤΗΣ «ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΓΗ” →

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ «ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ» ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ

Η «ΑΝΑΠΤΥΞΗ» ΤΟΥΣ ΣΑΡΩΝΕΙ Ο,ΤΙ ΑΦΗΣΕ ΟΡΘΙΟ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

Η νέα νεοφιλελεύθερη-ακροδεξιά κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πατώντας πάνω στο δρόμο που άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ, -αφενός με την εφαρμογή, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση όλων των αντικοινωνικών-αντεργατικών μέτρων και αφετέρου με τις αυταπάτες που καλλιέργησε για καλύτερη διαχείριση του συστήματος, με την ενσωμάτωση, την απονεύρωση των κινημάτων και όπου δεν ήταν αρκετό αυτό, με το χτύπημα και το τσάκισμα των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων-, συνεχίζει να βαθαίνει τους όρους εκμετάλλευσης σε ακόμα πιο διευρυμένα τμήματα του πληθυσμού πλήρως εναρμονισμένη με τις υποδείξεις της αστικής τάξης, τον ντόπιων και διεθνών ελίτ και των υπερεθνικών μηχανισμών. Continue reading “ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤETAΡΤΗ 2 ΟΚΤΩΒΡΗ, 10 π.μ. στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ” →

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ «ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ» ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ

Η «ΑΝΑΠΤΥΞΗ» ΤΟΥΣ ΣΑΡΩΝΕΙ Ο,ΤΙ ΑΦΗΣΕ ΟΡΘΙΟ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

Η νέα νεοφιλελεύθερη-ακροδεξιά κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πατώντας πάνω στο δρόμο που άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ, -αφενός με την εφαρμογή, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση όλων των αντικοινωνικών-αντεργατικών μέτρων και αφετέρου με τις αυταπάτες που καλλιέργησε για καλύτερη διαχείριση του συστήματος, με την ενσωμάτωση, την απονεύρωση των κινημάτων και όπου δεν ήταν αρκετό αυτό, με το χτύπημα και το τσάκισμα των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων-, συνεχίζει να βαθαίνει τους όρους εκμετάλλευσης σε ακόμα πιο διευρυμένα τμήματα του πληθυσμού πλήρως εναρμονισμένη με τις υποδείξεις της αστικής τάξης, τον ντόπιων και διεθνών ελίτ και των υπερεθνικών μηχανισμών.

Τα εργατικά «ατυχήματα», τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας, ο διαρκής εκβιασμός της ανεργίας με στρατιές ανέργων και υποαπασχολούμενων που ζουν σε συνθήκες ανέχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, οι απολύσεις, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, τα χαμηλά μεροκάματα και οι μισθοί πείνας, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, οι εξοντωτικές συνθήκες εργασίας και τα εξοντωτικά ωράρια είναι παράγοντες που συνθέτουν τη σημερινή εργασιακή πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που συμπληρώνεται από την απροκάλυπτη καταπάτηση οποιουδήποτε εργατικού και κοινωνικού κεκτημένου. Η μανιώδης επίθεση σε οποιαδήποτε μορφή οργάνωσης και  διεκδίκησης συμβάλλει προς  αυτή την κατεύθυνση.

Το νέο «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο έρχεται ως «οδοστρωτήρας» πάνω στην ήδη βεβαρημένη πραγματικότητα της εργασιακής γαλέρας που βιώνουμε. Από τη μία παρέχει όλες τις απαραίτητες διευκολύνσεις στο κεφάλαιο, αποθεώνει την «επιχειρηματικότητα χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια», συνεχίζει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας,  διαλύει τις κλαδικές συμβάσεις (μοιράζονται απλόχερα εξαιρέσεις επιχειρήσεων από την εφαρμογή συλλογικών συμβάσεων -επιχειρήσεις της λεγόμενης «κοινωνικής οικονομίας», νομικά πρόσωπα «μη κερδοσκοπικού σκοπού», επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν «σοβαρά οικονομικά προβλήματα»-), αβαντάρει την ελαστική εργασία, νομοθετεί κυρώσεις-χάδι στους εργοδότες που έχουν ανασφάλιστους εργαζόμενους και από την άλλη χτυπάει σκληρά τους αγώνες των εργαζομένων, το δικαίωμα στην απεργία (διαμορφώνοντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο καθίσταται δύσκολο να κηρυχθεί) και ποινικοποιεί τον συνδικαλισμό και κάθε μορφή δράσης.

Συγκεκριμένα νομοθετείται το φακέλωμα των εργαζομένων με τη δημιουργία Γενικού Μητρώου Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένωνόπου θα τηρούνται στοιχεία, όπως καταστατικό, αριθμός μελών, σύνθεση οργάνων διοίκησης, ακόμα και οικονομικές καταστάσεις ή πηγές χρηματοδότησης των σωματείων, ενώ προωθείται η ηλεκτρονική ψηφοφορία για αποφάσεις των σωματείων, συμπεριλαμβανομένων για κήρυξη απεργίας. Η ρύθμιση αυτή έρχεται να «κουμπώσει» στο νόμο Αχτσιόγλου, που επέβαλε 50%+1 των μελών για απεργιακή απόφαση. Ουσιαστική στόχευση είναι ο κρατικός έλεγχος των σωματείων, η μετατροπή τους σε εργαλεία χρήσιμα για την εργοδοσία και η απογύμνωση τους από κάθε αγωνιστική λογική οργάνωσης, αντίστασης, διεκδίκησης, σύγκρουσης και απειθαρχίας στα σχέδια των αφεντικών.

Στην τρέχουσα χρονική συγκυρία η κυβέρνηση εξαγγέλλει το πέρασμα στην περίοδο της πολυπόθητης «ανάπτυξης» και την επιστροφή στην «κανονικότητα» του κρατικού-καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της ζωής. Ο σύγχρονος εργασιακός μεσαίωνας βαπτίζεται για άλλη μια φορά «ανάπτυξη» και «εκσυγχρονισμός» στη «νέα γλώσσα» του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η «ανάπτυξη» σηματοδοτεί ένα νέο γύρο αντικοινωνικής επίθεσης από την πλευρά του κράτους και των αφεντικών. Πλέον, τα μνημονιακά μέτρα των προηγούμενων ετών και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι, αποτελούν πάγιους και διαρκείς νόμους του κράτους. Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ συνεχίζουν να διαφεντεύουν τη χώρα. Η συμφωνία τους με το ελληνικό κράτος για περαιτέρω όξυνση της κρατικής και καπιταλιστικής επίθεσης σε βάθος δεκαετιών, η συνέχιση της επιτροπείας από υπερεθνικούς μηχανισμούς και η προσήλωση στην ικανοποίηση υψηλών οικονομικών στόχων προμηνύουν το πέρασμα σε αυτή τη νέα φάση επικαιροποιημένης λεηλασίας και αφαίμαξης του κοινωνικού πλούτου, ολοένα και πιο βίαιης φτωχοποίησης της κοινωνικής βάσης και απρόσκοπτης καταστροφής του φυσικού κόσμου.

Την ίδια ώρα, το κράτος εξαπολύει μια γενικευμένη κατασταλτική επιχείρηση ενάντια στο αναρχικό κίνημα και στις κοινωνικές-ταξικές αντιστάσεις, στις δομές αλληλεγγύης και στους χώρους του αγώνα ώστε να καθυποτάξει τα κομμάτια εκείνα που αμφισβητούν έμπρακτα τη βαρβαρότητα του περνώντας το μήνυμα της υποταγής και σε όλους τους υπόλοιπους. Από τις πρώτες μέρες της παρούσας πολιτικής διαχείρισης, στο στόχαστρο μπαίνουν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, οι αναρχικοί, οι αγωνιστές και οι εργάτες. Είναι οι βασικοί στόχοι της καταστολής καθώς η απενεργοποίηση τους θα βοηθήσει στην απρόσκοπτη εφαρμογή των αντικοινωνικών σχεδιασμών του κράτους.

Απέναντι στο χτύπημα του αγωνιστικού κεκτημένου της απεργίας, στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και κάθε μορφής αγώνα, απέναντι στην προσπάθεια απαξίωσης και απονοηματοδότησης της απεργίας να παλέψουμε έτσι ώστε η απεργία να γίνει ξανά όπλο στα χέρια των εργατών. Απέναντι στην απαξίωση του συνδικαλισμού ως μορφή αγώνα, να παλέψουμε ώστε να τον κάνουμε ξανά επικίνδυνο. Απέναντι στη γενικευμένη τρομοκρατία και καταστολή, στις συνθήκες σκλαβιάς και εξαθλίωσης που επιβάλλουν το κράτος και τα αφεντικά στους χώρους δουλειάς, υπάρχει κι άλλος δρόμος. Ο δρόμος της οργάνωσης των εργαζομένων, της αντίστασης, της διεκδίκησης και του κοινωνικού-ταξικού αγώνα. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νεολαίοι, ντόπιοι και μετανάστες, γνωρίζοντας τις πραγματικές μας ανάγκες, πρέπει να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε, συλλογικά, αυτοοργανωμένα και αδιαμεσολάβητα, σε κάθε κοινωνικό και εργασιακό χώρο, στα σχολεία και τις σχολές, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και στους δρόμους. Με ταξικά σωματεία και πρωτοβουλίες εργαζομένων να διαμορφώσουμε τον μαχητικό συνδικαλισμό της βάσης και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει, μακριά από τις συνδικαλιστικές ελίτ οι οποίες έχουν συμπληρωματικό ρόλο ως προς την εργοδοσία.

Παρόλο που αυτή η επιλογή μπορεί να φαντάζει δύσκολη, ειδικά στις σημερινές συνθήκες, είναι η μόνη που μπορεί να δώσει προοπτική στους αγώνες μας και να τους κάνει νικηφόρους, σπάζοντας το ευρύτερο κλίμα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και ασυδοσίας. Να συνδέσουμε και να αναζωπυρώσουμε τις επιμέρους κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις για μόνιμη και σταθερή εργασία, για καλύτερο μισθό και καλύτερες συνθήκες εργασίας, για πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά της στέγασης, της περίθαλψης, της εκπαίδευσης, για την υπεράσπιση εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, για την προστασία της φύσης, με το συνολικό και επίκαιρο κοινωνικό και πολιτικό αίτημα για ανατροπή του κόσμου της εξουσίας και τον ελευθεριακό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΕΣ

Η ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ:

ΤΡΙΤΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 10 π.μ. στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Θα ακολουθήσει απεργιακό καφενείο στο επι τα πρόσω (Πατρέως 87)

αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος» | μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης

Πάτρα, 22 Σεπτέμβρη 2019

ipposd.wordpress.com | d_ippos@hotmail.com

Επικοινωνία: Κάθε Τρίτη 7-10 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

Τα Άγραφα είναι μια πανέμορφη ορεινή περιοχή με ψηλές κορυφές, διάσελα, απότομες χαράδρες, πυκνά δάση, αλπικά οροπέδια, ορμητικά ποτάμια και σπάνια χλωρίδα και πανίδα που απλώνεται στα σύνορα των νομών Καρδίτσας και Ευρυτανίας στο κέντρο της Πίνδου. Χαρακτηρίζονται από τις πολλές και διαδοχικές βουνοκορφές που δημιουργούν το πιο απομονωμένο ορεινό συγκρότημα της Ελλάδας και επιτρέπουν τη διατήρηση μιας πλούσιας άγριας ζωής και δεκάδων απειλούμενων ειδών. Πέρα από ένα απέραντο τοπίο φυσικής ομορφιάς, αποτελούν και έναν ιστορικό τόπο αντίστασης, ένα «μνημείο» του αγώνα του ανθρώπου απέναντι στη βαρβαρότητα της εξουσίας. Είναι ένας τόπος όπου χιλιάδες άνθρωποι αγωνίστηκαν για την ελευθερία.Ένα σημείο όπου έζησαν, πολέμησαν, περπάτησαν και πέθανανάνθρωποι που αγωνίστηκαν με το όπλο στο χέρι ενάντια στο φασισμό και την Γερμανική κατοχή και ύστερα ενάντια στο αντιδραστικό μετεμφυλιακό κράτος που προσπαθούσε να εγκαθιδρύσει η ελληνική αστική τάξη μαζί με τους συμμάχους της.

Στην περιοχή των Αγράφων πρόκειται να εγκατασταθούν πάνω από 500 ανεμογεννήτριες. Η τοποθέτηση των αιολικών πάρκων αποτελεί κομμάτι του σχεδιασμού για την μετατροπή ολόκληρης της Νότιας Πίνδου σε μια απέραντη βιομηχανική ζώνη παραγωγής ενέργειας. Είναι γνωστό ότι το σύνολο του ορεινού όγκου της Ελλάδας πρόκειται να ισοπεδωθεί από την επέλαση της «πράσινης» ανάπτυξης και την αιολική ενέργεια. ΗΣαμοθράκη,  η Κρήτη, η Εύβοια, η Μάνη, η Λακωνία, το Πήλιο, τα Πιέρια όρη, η Αιτωλοακαρνανία, κάποια ξερονήσια είναι μερικές από τις περιοχές που επίκειται η εγκατάσταση ανεμογεννητριών.

Τα βουνά θα μετατραπούν σε αποκρουστικές φαραωνικές βιομηχανικές ζώνες, με γιγάντιες σιδερένιες κολώνες ύψους έως και 120 μέτρων, με εκχερσώσεις/αποψιλώσεις τοπίων, με εκτεταμένες εκσκαφές και τόνους μπετόν, με διανοίξεις ειδικών μεγάλων δρόμων δεκάδων χιλιομέτρων μέσα στα «απρόσιτα» βουνά για τη διέλευση τεράστιων οχημάτων μεταφοράς των υλικών που θα συνθέσουν τις ανεμογεννήτριες στα εργοτάξια, καθώς και με εκατοντάδες πυλώνες υψηλής τάσης και χιλιάδες μέτρα εναέριων καλωδιώσεων πάνω από πυκνά δάση.

Μαζί με τα αιολικά, επίκειται και η εγκατάσταση δεκάδων μικρών υδροηλεκτρικών φραγμάτων στον ορεινό όγκο των Αγράφων που θα επιφέρουν εξίσου σημαντική αλλοίωση στα ευαίσθητα οικοσυστήματα των ορεινών ποταμών και ιδιωτικοποίηση της χρήσης του νερού με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ύδρευση των οικισμών και την άρδευση των χωραφιών.

Η επαπειλούμενη λεηλασία και καταστροφή των Αγράφων από την «πράσινη» ανάπτυξη, με τις ανυπολόγιστες συνέπειες που θα επιφέρει στο φυσικό περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες, έχει κινητοποιήσει ένα αρκετά μεγάλο και πλατύ κομμάτι κόσμου της περιοχής –και όχι μόνο-. Αρκετοί αγωνιστές, αντιλαμβανόμενοι το μέγεθος της καταστροφής, έχουν κάνει μια σειρά από κινητοποιήσεις (μοιράσματα, εκδηλώσεις στα χωριά και στην Καρδίτσα, κατασκήνωση στο οροπέδιο Καραμανώλη κ.α), τόσο για την ενημέρωση-κινητοποίηση του κόσμου και την αφύπνιση συνειδήσεων, όσο και για την έμπρακτη αντίσταση και το μπλοκάρισμα της έναρξης των διαδικασιών της εγκατάστασης των αιολικών.

Το τελευταίο διάστημα πραγματοποιήθηκαν 2 σημαντικές κινητοποιήσεις έξω από τη Δημαρχείο της Καρδίτσας, που πέρα από τα πρακτικά αποτελέσματα που είχαν, κατάφεραν να συσπειρώσουν ένα αρκετά πλατύ κομμάτι κόσμου, να αναδείξουν την δυναμική που αναπτύσσεται ενάντια στην λεηλασία των Αγράφων και να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς το κράτος, τους δημάρχους και τους επενδυτές.

Συγκεκριμένα, στις 5 Αυγούστου, αρκετοί αγωνιστές-ριες συγκεντρώθηκαν έξω από το δημαρχείο της Καρδίτσας με σκοπό να εμποδίσουν την δημοπρασία για την παραχώρηση 10 δημοτικών δασικών τεμαχίων σε εργολάβους για την εγκατάσταση τμήματος αδειοδοτημένης Γραμμής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας και την πραγματοποίηση των απαραίτητων για το σκοπό αυτό έργων υποδομής. Η μαζική συγκέντρωση βρέθηκε αντιμέτωπη με ισχυρή αστυνομική παρουσία η οποία είχε περικυκλώσει το δημαρχείο, ενώ στη συνέχεια συγκρούστηκε με τις κατασταλτικές δυνάμεις οι οποίες απάντησαν με ξύλο και δακρυγόνα.Η συγκέντρωση ανασυγκροτήθηκε και στη συνέχεια ακολούθησε μαζική πορεία στο κέντρο της πόλης.

Επίσης, στις 22 Αυγούστου, ημέρα που ήταν προγραμματισμένη η συνεδρίαση της οικονομικής επιτροπής για την επικύρωση της δημοπρασίας ενοικίασης έκτασης του Δήμου στην εταιρεία των αιολικών πάνω από 100 αγωνιστές και αγωνίστριες συγκεντρώθηκαν έξω από το δημαρχείο και στη συνέχεια επιχείρησαν να μπουν σε αυτό ώστε να ματαιώσουν την προγραμματισμένη διαδικασία. Για ακόμα μια φορά βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες απάντησαν με ξύλο και χημικά. Μετά την επίθεση της αστυνομίας, η συγκέντρωση ανασυγκροτήθηκε μπροστά στην είσοδο του δημαρχείου και το κρατούσε αποκλεισμένο για να μην μπουν μέσα τα υπολειπόμενα μέλη της οικονομικής επιτροπής και ξεκινήσει η διαδικασία. Μετά από κάποια ώρα και αφού έγινε γνωστό στους συγκεντρωμένους ότι η διαδικασία έχει ματαιωθεί εξαιτίας «συνθηκών ανωτέρας βίας» πραγματοποιήθηκε μαζική πορεία στο κέντρο της πόλης.

Οι τελευταίες 2 κινητοποιήσεις είναι μερικές από τις πολλές μάχες που έχουμε να δώσουμε για την υπεράσπιση των Αγράφων και την προάσπιση της φύσης από τα καταστροφικά σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Οι κινητοποιήσεις έκαναν ορατό το ότι οι άνθρωποι που αγωνίζονται μπορούν να κερδίσουν μάχες, πιστεύοντας στις δικές τους δυνάμεις, συντονίζοντας τον αγώνα τους οριζόντια και διεκδικώντας μαζικά και μαχητικά.

Είναι σημαντικό ότι έξω από το δημαρχείο βρέθηκαν άνθρωποι με διαφορετικές αντιλήψεις, με άλλες οπτικές και διαφορετικές αφετηρίες. Και αυτή η συνάντηση αναδεικνύει μια δυναμική που υποβόσκει. Αυτή η δυναμική είναι και ο μεγαλύτερος φόβος των κυρίαρχων. Ότι απέναντι στη λεηλασία της φύσης και του περιβάλλοντος και τις αντικοινωνικές πολιτικές κάποιοι επιλέγουν να αντισταθούν και να διεκδικήσουν.

ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΗΠΕΡΟ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Θωμάς Μ.

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΑΚ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ/ZACKIE OH!

ΦΤΩΧΕΙΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ – ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ

Στις 21 Σεπτέμβρη 2018 δολοφονείται άγρια, μέρα μεσημέρι, στο κέντρο της Αθήνας, ο Ζακ Κωστόπουλος, όταν χτυπιέται με μανία στο κεφάλι από τον ιδιοκτήτη του κοσμηματοπωλείου Di Angelo και, τουλάχιστον, ένα ακόμα άτομο (το οποίο είναι γνωστό μέλος ακροδεξιού κόμματος). Λίγο νωρίτερα είχε μπει για άγνωστο λόγο στο κατάστημα και είχε εγκλωβιστεί σε αυτό, σε εμφανώς άσχημη ψυχική και σωματική κατάσταση. Τα δύο άτομα του καταφέρνουν δολοφονικά χτυπήματα στο κεφάλι (την ώρα που βρίσκεται πεσμένος κάτω μέσα σε σπασμένα γυαλιά) στην προσπάθεια του να απεγκλωβιστεί, ενώ στην συνέχεια, μπάτσοι της ομάδας ΔΙΑΣ του επιτίθενται εκ νέου και τον χτυπάνε άγρια την ώρα που επιχειρεί να ξεφύγει. Τις επόμενες μέρες, εκπρόσωπος της αστυνομίας, υπερασπίζεται δημόσια τον ξυλοδαρμό του Ζακ, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «έτσι λειτουργούμε και σε όποιον αρέσει».

Ο Ζακ ήταν ενεργός ακτιβιστής της LGBTQ+ κοινότητας, γνωστός για τη δράση του ενάντια στον πατριαρχικό κόσμο, τη φασιστική απειλή και τις κοινωνικές διακρίσεις. Η δολοφονία του ήταν μια ακόμα στιγμή του διαρκούς «πολέμου όλων εναντίον όλων» που έχουν κηρύξει οι κυρίαρχοι με βασικό στόχο την απομόνωση, τον αποκλεισμό και τελικά την εξόντωση του πιο εξαθλιωμένου και περιθωριοποιημένου κομματιού της κοινωνικής βάσης.

Την ίδια ώρα, τα ΜΜΕ ανέλαβαν το ρόλο της παραπληροφόρησης για το γεγονός, της συγκάλυψης, της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και της νομιμοποίησης της δολοφονίας στη συνείδηση της κοινωνίας μέσα από τον καθορισμό της έννοιας της ζωής και των ορίων εντός των οποίων αξίζει αυτή να βιωθεί. Δε διστάζουν, μάλιστα, να θέσουν σε ψηφοφορία την επικρότηση του στυγερού εγκλήματος. Σε αυτό το πλαίσιο, αποδίδονται στο δολοφονημένο τα πιο αποκρουστικά γνωρίσματα για το επιβεβλημένο κοινωνικό μοντέλο ζωής ούτως ώστε να διακριθεί από το αποδεκτό κοινωνικό πρότυπο, να υποτιμηθεί η ίδια του η ύπαρξη και να διολισθήσει στην κατηγορία όσων ζουν μια ζωή που δεν αξίζει να τη ζει κανείς. Τοξικοεξαρτημένος, ομοφυλόφιλος, οροθετικός και επίδοξος ληστής…

Σήμερα, η οργάνωση της κοινωνικής ζωής από το κράτος και το κεφάλαιο είναι σχεδιασμένη έτσι, ώστε ένα κομμάτι της κοινωνίας να αποκλείεται, ανάλογα με τα οικονομικά, πολιτισμικά, θρησκευτικά, έμφυλα, σεξουαλικά, σωματικά ή κοινωνικά πρότυπα που προωθούνται από την κυριαρχία.  Ανεξάρτητα αν οι αποκλεισμοί αυτοί είναι θεσμοθετημένοι ή λειτουργούν άτυπα σε βάρος συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων (τοξικοεξαρτημένοι, ομοφυλόφιλοι, μετανάστες, άστεγοι, οροθετικοί, ψυχικά ασθενείς, μη παραγωγικοί-άνεργοι κ.α.) εκείνο που επιτυγχάνουν είναι η αποστέρηση των στοιχειωδών ελευθεριών και δυνατοτήτων που τους παρέχει το υπάρχον με αποτέλεσμα να αδυνατούν να ενσωματωθούν στον επιβεβλημένο τρόπο ζωής και να περιθωριοποιούνται. Η περιθωριοποίηση αυτή εξυπηρετεί τις στοχεύσεις της κυριαρχίας περί δαιμονοποίησης και καταστολής ορισμένων κοινωνικών κομματιών για να μπορέσουν έτσι να πειθαρχήσουν τα υπόλοιπα.

Είμαστε πεπεισμένοι πως η δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου είναι ένα κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα, κομμάτι της επιχείρησης εξόντωσης που διεξάγεται εδώ και χρόνια σε βάρος των φτωχών και των αποκλεισμένων. Φτωχούς και αποκλεισμένους που η ίδια η εξουσία δημιουργεί είτε μέσω των πολιτικών φτώχειας και εξαθλίωσης, είτε μέσω της θέσπισης του καθεστώτος εξαίρεσης για όσους πλεονάζουν ή θεωρούνται επικίνδυνοι για αυτή.

Στη συγκυρία αυτή,  η ευκαιριακή συμμαχία διάφορων κοινωνικών κομματιών με το κράτος και τ’ αφεντικά είναι αποτέλεσμα της διάλυσης του κοινωνικού ιστού και των συνθηκών κοινωνικής ζόυγκλας που επιφέρει.  Είναι αποτέλεσμα της ηγεμονίας της κυρίαρχης ιδεολογίας που θέλει τους από τα κάτω διασπασμένους και να αλληλοφαγώνονται, αλλά και απότοκο της οπισθοχώρησης του κινήματος και της απουσίας μιας ορατής εναλλακτικής πρότασης για την οριστική συντριβή του κόσμου της εξουσίας. Και αυτό γιατί η κοινωνική δυσαρέσκεια που γεννά η άγρια επίθεση κράτους και καπιταλισμού επιχειρείται να αντιμετωπιστεί -πέρα από την οξυμένη καταστολή- με την καλλιέργεια του κοινωνικού εκφασισμού, με την προώθηση δηλαδή ιδεολογημάτων που ανάγουν σε κυρίαρχες συνθήκες ζωής την επιβίωση με κάθε μέσο, τη στοχοποίηση των κοινωνικά αδύναμων, την εξατομίκευση και τον ανταγωνισμό. Άμεση συνέπεια της διάλυσης των κοινωνικών δεσμών, της έλλειψης ταξικής συνείδησης και της απουσίας κουλτούρας συλλογικής επίλυσης των προβλημάτων που προκύπτουν από τον πόλεμο κράτους και αφεντικών απέναντι σε κάθε έννοια κοινού και συλλογικού, είναι το αλληλοφάγωμα των φτωχών, των εκμεταλλευόμενων, των αποκλεισμένων.  Η ανακυκλούμενη δηλαδή βία ανάμεσα στα πληβειακά στρώματα της κοινωνίας, την οποία ορίζουμε ως κοινωνικό κανιβαλισμό. Μια συνθήκη επιθυμητή και προωθούμενη από τους κυρίαρχους, αφού αποπροσανατολίζει και χειραγωγεί την οργή των από τα κάτω προς τους πραγματικά υπεύθυνους για την αθλιότητα αυτού του κόσμου και τη διοχετεύει σε έναν αδιάκοπο πόλεμο όλων εναντίον όλων εντός της τάξης των εκμεταλλευόμενων.

Σε αυτή την πραγματικότητα υπάρχει εναλλακτική και ρεαλιστική απάντηση. Και φυσικά αυτή δεν είναι η συλλήβδην καταδίκη της κοινωνίας, η επικράτηση του αντικοινωνικού και αυτοαναφορικού λόγου στο εσωτερικό των κινημάτων. Δεν είναι η περιχαράκωση και η οχύρωση γύρω από τον εαυτό μας. Αντίθετα, πρέπει σήμερα να παλέψουμε ακόμα περισσότερο για το σπάσιμο των συντηρητικών αντανακλαστικών και των κανιβαλικών συμπεριφορών στο κοινωνικό πεδίο. Οφείλουμε να μην επιτρέψουμε να εδραιωθεί και να νομιμοποιηθεί στις πόλεις μας ο κοινωνικός κανιβαλισμός και εκφασισμός. Οφείλουμε, τη δίκαιη οργή και αγανάκτηση που μας κατακλύζει να την στρέψουμε προς της σωστή κατεύθυνση, προς τους πραγματικούς υπεύθυνους και όχι να τη διασπείρουμε στο κενό. Να μην κυνηγάμε πλέον άλλους ανεμόμυλους. Αυτή είναι η στιγμή που πρέπει να βγούμε στους δρόμους και να δείξουμε ότι καμία άλλη δολοφονία δεν θα γίνει ανεκτή, να αναδείξουμε την προοπτική της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και των κοινών αγώνων όλων όσων πλήττονται.

Η απάντηση από την πλευρά του κινήματος πρέπει να είναι η όξυνση του αγώνα για την ανατροπή των πραγματικών υπαίτιων για την εκμετάλλευση, την καταπίεση, τη φτώχεια, την εξαθλίωση τις επίπλαστες κοινωνικές διακρίσεις και τη συνολική λεηλασία της ζωής μας. Η ανάδειξη της συλλογικοποίησης και της αλληλεγγύης απέναντι στον κατακερματισμό, τον ανταγωνισμό τους πλαστούς διαχωρισμούς και το φόβο που διαρκώς αναπαράγει η εξουσία. Οι οργανωμένοι κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες απέναντι στην εκμετάλλευση, τη φτώχεια, τον εκφασισμό και τον κανιβαλισμό. Η συνειδητοποίηση της κοινής ταξικής μας θέσης και της ανάγκης αρμονικής και ελεύθερης συνύπαρξης όλων με γνώμονα την αλληλοβοήθεια και τον αλληλοσεβασμό, μακριά από τον καπιταλισμό και το κράτος, τους θεσμικούς και μη θιασώτες της διαμεσολάβησης και του αλληλοσπαραγμού. Η δημιουργία κοινών ταξικών και κοινωνικών σχέσεων και η ανάπτυξη ενός συλλογικού και συντροφικού αγώνα ενάντια στους καθημερινούς μας δυνάστες, στον καπιταλισμό και το κράτος. Το ξεπέρασμα του επιβεβλημένου τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο. Η δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και αρμονικής συνύπαρξης. Η κοινωνική επανάσταση και η δημιουργία ενός κόσμου που θα χωρά πολλούς κόσμους…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ, Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ, Η ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 21/9 -14.00 – ΠΛ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” | μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης

ipposd.wordpress.com – d_ippos@hotmail.com

Επικοινωνία: Κάθε Τρίτη 7-10 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

Kάλεσμα σε ανοιχτή συνέλευση για τη διοργάνωση αντικρατικής-αντιφασιστικής-αντικατασταλτικής διαδήλωσης στην Πάτρα …6 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

H αλλαγή της πολιτικής διαχείρισης με τις εκλογές της 7^ης Ιουλίου σηματοδοτεί τη συνέχιση, με ακόμα σκληρότερους όρους, της επίθεσης του κράτους και του κεφαλαίου στην πλειοψηφία της κοινωνίας, συνεχίζοντας στο δρόμο που στρώθηκε από όλες τις  κυβερνήσεις τα προηγούμενα χρόνια και ειδικά από την προηγούμενη που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην καλλιέργεια αυταπατών και στην απονεύρωση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Η επίθεση αυτή στοχεύει στα εξής:

• Στην επιβολή ασφυκτικών συνθηκών διαβίωσης για τους εργαζόμενους και τους άνεργους με ακόμα σκληρότερα αντικοινωνικά μέτρα. Προ των πυλών βρίσκεται η κήρυξη ενός νέου γύρου πολέμου σε όσους σήμερα βρίσκονται στο στόχαστρο του πολιτικο-οικονομικού συστήματος. Στους φτωχούς, τους παρίες, τους αγωνιζόμενους. Προφανής στόχος είναι η καθυπόταξή τους ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την απρόσκοπτη επιβολή των σχεδίων των πολιτικο-οικονομικών ελίτ που θέλουν να επιβάλλουν κοινωνικά συνθήκες στρατοπέδων εργασίας.
• Στη διεύρυνση του εγκλεισμού των προσφύγων και μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, στη νομιμοποίηση των δολοφονιών στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, παγιώνοντας την Κατάσταση Εξαίρεσης ως βασική νόρμα οργάνωσης της ζωής, και διαμορφώνοντας τους όρους για τη συγκρότηση της Κοινωνίας-Στρατόπεδο.
• Στην επίταση της λεηλασίας του φυσικού κόσμου και των τοπικών κοινωνιών μέσα από την υλοποίηση γιγαντιαίων σχεδιασμών και φαραωνικών έργων, ως στρατηγική επιδίωξη των κυρίαρχων για τη διεύρυνση των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων τους και την καταστροφή του πλανήτη.
• Στην επιχείρηση εδραίωσης του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης μέσα από την προαναγγελία μιας γιγαντιαίας κατασταλτικής επιχείρησης ενάντια στα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, και συγκεκριμένα ενάντια στο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα. Η επιχείρηση αυτή περιλαμβάνει εκκενώσεις κατειλημμένων χώρων αγώνα, αστυνομική κατοχή ολόκληρων περιοχών, αναβάθμιση του νομικού οπλοστασίου σε βάρος αγωνιστών. Η διακηρυγμένη κατασταλτική στρατηγική της νέας κυβέρνησης στοχεύει στην ολοκληρωτική εξαφάνιση των πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Ως κοινωνικοί αγωνιστές οφείλουμε το επόμενο διάστημα:

• Να οργανωθούμε και να αποκρούσουμε την κατασταλτική και ιδεολογική επίθεση που προετοιμάζει η νέα πολιτική διαχείριση απέναντι στον κόσμο του αγώνα.
• Να αναδείξουμε τις αυταπάτες της εναλλαγής πολιτικής διαχείρισης και την ίδια την αντικοινωνική φύση του κράτους που εξαθλιώνει την κοινωνική πλειοψηφία, εξοντώνει όσους «περισσεύουν», στοχοποιεί όσους αντιστέκονται, λεηλατεί και καταστρέφει το φυσικό κόσμο.
• Να τσακίσουμε την κρατική και παρακρατική τρομοκρατία, όπου αυτή εκδηλώνεται. Μπορεί για το επόμενο διάστημα να φαίνεται πως το κράτος ενσωματώνει όλες τις κατασταλτικές τακτικές, ενσωματώνοντας στους μηχανισμούς του την παρακρατική δράση των ταγμάτων εφόδου, όμως οι φασίστες αποτελούν πάντα τη χρήσιμη εφεδρεία του και θα τους χρησιμοποιήσει ξανά όταν παρουσιαστεί ανάγκη.
• Να βρεθούμε στους δρόμους, στο πλευρό όσων πλήττονται βάναυσα από το νέο γύρο της κρατικής και καπιταλιστικής επιθετικότητας.

Καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση την Τρίτη 10 Σεπτέμβρη στις 17.00 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87) για τη διοργάνωση αντικρατικής-αντιφασιστικής-αντικατασταλτικής διαδήλωσης στην 6^η επέτειο από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ώστε να δοθεί μια πρώτη μαζική κινηματική απάντηση στις αντικοινωνικές και αντικινηματικές εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης.

Τεσσεράμισι χρόνια μετά την έναρξη της δίκης της ΧΑ που επιχείρησε να προβάλλει το κράτος ως το μοναδικό εγγυητή της «δημοκρατικής ομαλότητας», να εδραιώσει  τη θεωρία των δύο άκρων και να ξεπλύνει τη δράση των παρακρατικών νεοναζί, και 6 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το χρυσαυγίτη Ρουπακιά, να βρεθούμε ξανά στους δρόμους, εκεί όπου τσακίζεται στην πράξη ο φασισμός, εκεί όπου όλα ακόμα είναι ανοιχτά…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ….

ΝΑ ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος» – μέλος της ΑΠΟ