Τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα του πλανήτη
Τις πρωινές ώρες της Δευτέρας 21/1, σκάφος στο οποίο επέβαιναν 28 μετανάστες (25 Αφγανοί και 3 Σύροι) ανατράπηκε και βυθίστηκε όχι υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες αλλά από τους λιμενόμπατσους, στη θαλάσσια περιοχή του Φαρμακονησίου. Δώδεκα άτομα (ανάμεσα τους εννιά ανήλικα παιδιά και βρέφη) πνίγονται στη θάλασσα. Στις 15/11 12 μετανάστες (ανάμεσα τους και 4 παιδια) έχασαν τη ζωή τους υστερα από ναυάγιο ση θαλάσσια περιοχή της Πάλαιρου ανοιχτά της Λευκάδας. Στις αρχές Οκτωβρίου περισσότεροι από 300 μετανάστες από την Ερυθραία και τη Σομαλία, χάνουν τη ζωή τους κοντά στη Λαμπεντούζα της Ιταλίας, ύστερα από ναυάγιο του πλοίου που τους μετέφερε
Από το Φαρμακονήσι μέχρι τη Λευκάδακαι τη Λαμπεντούζα,
τα σύνορα της Ευρώπης-Φρούριο είναι βαμμένα με το αίμα των μεταναστών
Η μετακίνηση πληθυσμών είναι μια αρχέγονη ανάγκη και πρακτική. Η όλη έννοια της μετανάστευσης, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, πατάει στο έθνος-κράτος. Τα σύνορα είναι ένα είδος στρόφιγγας μέσω της οποίας το κράτος ρυθμίζει τη ροή ανθρώπων σύμφωνα με τις ανάγκες των αφεντικών αλλά και με βάση πολιτικές σκοπιμότητες. Ανάλογα με τους πολιτικούς και οικονομικούς συσχετισμούς, είτε βγάζουν τους μετανάστες στην εγχώρια παραγωγή (με όρους Μανωλάδας) είτε τους σπρώχνουν πίσω στην «προμηθεύτρια» χώρα. Τα δυτικά κράτη καθορίζουν τη ζωή αυτών των ανθρώπων (πόσους και ποιους θα δεχτούν, πόσους θα νομιμοποιήσουν και βεβαίως τι θα κάνουν αφού μπουν στη χώρα). Στον καπιταλιστικό καταμερισμό της εργασίας, οι μετανάστες είναι οι σύγχρονοι είλωτες που ξεζουμίζονται -εν γνώσει και υπό την πλήρη αδιαφορία των εργατοπατέρων κάθε απόχρωσης-, και όταν «περισσεύουν» είναι οι παρίες που είτε φυλακίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς καν το πρόσχημα κάποιου αδικήματος είτε δολοφονούνται (στις νάρκες του Έβρου και στον πάτο του Αιγαίου).
Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών
ενάντια στη βαρβαρότητα κράτους και καπιταλισμού
αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος | αναρχική ομάδα Dinamitera | αναρχικοί-ές
Δυσήνιος Ίππος 