Εκδήλωση-Παρουσίαση του βιβλίου “Gentrification στην Πάτρα;” με τη συμμετοχή: του Κώστα Βουρέκα, πρόεδρο του Τμήματος Αττικής Συλλόγου Αρχιτεκτόνων (Σ.Α.Δ.Α.Σ.- Π.Ε.Α.) του Σωτήρη Λυκουργιώτη, που έχει προλογίσει το βιβλίο και της Μαρίας Μπουσδέκη, συγγραφέα του βιβλίου
“Το gentrification είναι μια νεοφιλελεύθερη πολιτική για τον χώρο. Ένας επανασχεδιασμός προκειμένου να κινηθεί το κεφάλαιο, μετατρέποντας τον χώρο της πόλης από πεδίο ζωής και συλλογικής μνήμης σε πεδίο επένδυσης, κατανάλωσης και αποκλεισμού. (…)
Η Πάτρα, όπως και πολλές πόλεις του Νότου, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η συγκυρία, οι κρατικές επενδύσεις, η έκρηξη των καταλυμάτων Airbnb, οι σαρωτικές αναπλάσεις και η αυξανόμενη κατασκευαστική δραστηριότητα δείχνουν πως έρχεται πια η στιγμή να εναρμονιστεί με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές για τον χώρο. Άλλωστε αποτελεί μια πόλη που συνθέτει όλα εκείνα τα τυπικά χαρακτηριστικά προκειμένου να ανθίσει ο τουρισμός τόσο σε ό, τι αφορά τη θέση της όσο και τα διαθέσιμά της.”
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ-ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ
Στις 10 Δεκεμβρίου έπειτα από κάλεσμα των αγροτών που βρισκόντουσαν στα μπλόκα πραγματοποιήθηκε μαζική κινητοποίηση στη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Ήταν μία από τις πρώτες κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή της Αχαΐας, η οποία μάλιστα βρέθηκε αντιμέτωπη με την καταστολή, αφού χτυπήθηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις με κρότου λάμψης και χημικά.
Ετοιμάζεται η επόμενη έκδοση του “δυσήνιου τύπου”.
Πρόκειται για το βιβλίο ο Γκράμσι και οι Αναρχικοί του Carl Levy
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από την εισαγωγή του συντρόφου Σ.Κ.:
O συγγραφέας πραγματοποιεί μια εξονυχιστική μελέτη του ιταλικού σοσιαλιστικού και αναρχικού κινήματος, εστιάζοντας στην ανάπτυξή του στην πόλη του Τορίνο, από τα χρόνια της Διεθνούς μέχρι την επαναστατική εμπειρία των εργατικών συμβουλίων. Στη μεγάλη αυτή χρονική διαδρομή (σχεδόν πέντε δεκαετιών) που πραγματοποιεί, εξετάζει την ανάπτυξη των διάφορων πτυχών του εργατικού κινήματος στη συγκεκριμένη πόλη, από τις μικρές αναρχικές ομάδες που δραστηριοποιούνταν εκεί μέχρι τις μορφές καθημερινής ζωής των πολιτικοποιημένων εργατών, τα αναγνώσματα που τους άρεσαν, τις αυτομορφωτικές διεργασίες που τους διαμόρφωναν σε πολιτικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.
(…) Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου θα γνωρίσουμε επίσης τους αγώνες που αναπτύχθηκαν ανά περιόδους, από την περίοδο της Διεθνούς μέχρι την περίοδο των κυβερνήσεων Τζιολίτι και από τα ταραγμένα χρόνια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι τη μεγάλη ιστορική τομή που πραγματοποιήθηκε με το κίνημα των εργοστασιακών συμβουλίων κατά τη διάρκεια της Κόκκινης Διετίας (1919-1920), το οποίο δυστυχώς αποτελεί ένα από τα πολλά ιστορικά επαναστατικά παραδείγματα που προδόθηκαν από τις εκάστοτε ρεφορμιστικές ηγεσίες.
Την ίδια στιγμή, το Τορίνο αποτέλεσε και την πόλη όπου έζησε και δραστηριοποιήθηκε πολιτικά μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του ιταλικού και παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, ο Αντόνιο Γκράμσι, αλλά και η πόλη όπου εκδιδόταν η διάσημη εφημερίδα του, L’Ordine Nuovo. Το βιβλίο εξερευνά, λοιπόν, τα διάφορα μονοπάτια της «ετερόδοξης» σκέψης του Γκράμσι (…).
(…) Το βιβλίο εξετάζει τη συνεργασία και τις εντάσεις των τριών βασικών ρευμάτων του εργατικού κινήματος (αναρχικό, κομμουνιστικό και σοσιαλιστικό) τόσο κατά την ευρύτερη χρονική περίοδο την οποία καλύπτει όσο και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του κινήματος των εργοστασιακών συμβουλίων, το οποίο αποτέλεσε την κορύφωση της περίφημης Κόκκινης Διετίας, μια περίοδο κατά την οποία η επανάσταση βρέθηκε προ των πυλών της Ιταλίας.
Ετοιμάζεται η επόμενη έκδοση του “δυσήνιου τύπου”.
Απόσπασμα από την εισαγωγή του συντρόφου Σ.Κ.:
O συγγραφέας πραγματοποιεί μια εξονυχιστική μελέτη του ιταλικού σοσιαλιστικού και αναρχικού κινήματος, εστιάζοντας στην ανάπτυξή του στην πόλη του Τορίνο, από τα χρόνια της Διεθνούς μέχρι την επαναστατική εμπειρία των εργατικών συμβουλίων. Στη μεγάλη αυτή χρονική διαδρομή (σχεδόν πέντε δεκαετιών) που πραγματοποιεί, εξετάζει την ανάπτυξη των διάφορων πτυχών του εργατικού κινήματος στη συγκεκριμένη πόλη, από τις μικρές αναρχικές ομάδες που δραστηριοποιούνταν εκεί μέχρι τις μορφές καθημερινής ζωής των πολιτικοποιημένων εργατών, τα αναγνώσματα που τους άρεσαν, τις αυτομορφωτικές διεργασίες που τους διαμόρφωναν σε πολιτικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΝΙΚΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ
Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΔΗΓΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
Παρασκευή 9 ΓΕΝΑΡΗ, 18.00 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ μνήμης και αγώνα στο σημείο της δολοφονίας του αγωνιστή καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, ο οποίος δολοφονήθηκε 35 χρόνια πριν, από τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ Πάτρας
ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ: ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστ(ρι)ών – ΑΘΗΝΑ), ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΠΕΡΙΠΟΛΟ (Αναρχικοί/ες για τον κοινό βηματισμό της τάξης μας – ΚΡΗΤΗ), ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΥΣΗΝΙΟΣ ΙΠΠΟΣ (ΠΑΤΡΑ), ΠΕΛΟΤΟ (Στο δρόμο για τον Κομμουνισμό και την Αναρχία – ΞΑΝΘΗ), ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ) ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΠΟΡΑ (ΛΑΡΙΣΑ)
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΗΣ ΑΓΡΟΤΙΑΣ
Οι αγροτικές κινητοποιήσεις ξεχωρίζουν όχι μόνο για τη μαζικότητα, αλλά για κάτι βαθύτερο: τον ακέραιο δυναμισμό και την αποφασιστικότητα μιας φτωχοποιημένης αγροτικής βάσης που κατεβαίνει στον δρόμο όχι “για να διαμαρτυρηθεί“, αλλά για να επιβιώσει.
Δυσήνιος Ίππος 