Έχουν περάσει λίγες μέρες που το Υπουργείο παιδείας ανακοίνωσε τις βάσεις εισαγωγής στα Πανεπιστημιακά ιδρύματα, τις πρώτες βάσεις εισαγωγής στο πλαίσιο του συστήματος της Ε.Β.Ε.(Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής) που συμπεριλήφθηκε στον τελευταίο αντιεκπαιδευτικό νόμο, μαζί με ένα σορό άλλες αντιδραστικές διατάξεις, έχοντας ως μοναδικό στόχο την περαιτέρω επίθεση στην κοινωνική βάση και τους καταπιεσμένους των εκμεταλλευόμενων τάξεων. Μαζί με την Ε.Β.Ε., σε μία κίνηση συνεργασίας κράτους και πανεπιστημιακών αρχών, είχε προηγηθεί μερικούς μήνες νωρίτερα, η μείωση των εισακτέων σε αρκετά πανεπιστημιακά τμήματα,που θα απέκλειε χιλιάδες μαθητές από την ακαδημαϊκή εκπαίδευση. Μα να που στο σήμερα οι ανακοινώσεις και οι εικασίες έγιναν πραγματικότητα..
«Η οικολογική δράση ή θα είναι επαναστατική δράση ή δεν θα είναι τίποτα. Η οικολογία ή θα αποκαλύπτει τις ταξικές κοινωνικές αιτίες και τις απάνθρωπες σχέσεις που δημιούργησαν έναν ολοκληρωτικά δηλητηριασμένο πλανήτη ή θα είναι ένα καλλυντικό του καπιταλισμού». Μάρεϊ Μπούκτσιν
Στις αρχές Αυγούστου σύντροφος καλείται στο αστυνομικό τμήμα της Πάτρας στο πλαίσιο της διενεργούμενης ΕΔΕ αναφορικά με την επίθεση που είχε δεχτεί από τις αστυνομικές δυνάμεις έξω από την κατάληψη Παραρτήματος την πρώτη μέρα του 2ου lockdown λίγη ώρα πριν την προγραμματισμένη κινητοποίηση ενάντια στην καταστολή, την απαγόρευση κυκλοφορίας και την κρατική διαχείριση της πανδημίας καλεσμένη από την «Ανοιχτή Συνέλευση για την αλληλεγγύη ενάντια στον ολοκληρωτισμό».
Κρατική διαχείριση της πανδημίας, εμβόλια και υποχρεωτικότητα
Μετράμε ήδη ενάμιση χρόνο από την εμφάνιση της πανδημίας στη χώρα μας. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές το νέο, τέταρτο, κύμα βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 13.500, ενώ καθημερινά χάνουν τη ζωή τους δεκάδες συνάνθρωποί μας και ακόμα περισσότεροι αναζητούν ένα κρεβάτι εντατικής θεραπείας. Είναι δεδομένο, και το έχουμε αναφέρει εκτενώς και σε προηγούμενα άρθρα μας, ότι η υγειονομική κρίση με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι από τις αρχές του προηγούμενου έτους έχει αναδείξει τα όρια και τις εγγενείς αδυναμίες του υπάρχοντος συστήματος οργάνωσης της κοινωνικής και οικονομικής ζωής και έχει καταστήσει σαφές ότι το κράτος αδιαφορεί πλήρως για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Από την αρχή της πανδημίας, οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμοδεν έχουν λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο για την προστασία της κοινωνικής πλειοψηφίας και ιδιαίτερα των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων που είναι και αυτά που πλήττονται περισσότερο από την υγειονομική κρίση. Αντίθετα οι αποφάσεις που παίρνουν βασίζονται αποκλειστικά και μόνο στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της κυριαρχίας και στην εξασφάλιση των καλύτερων δυνατών όρων για την συνέχιση της παραγωγικής διαδικασίας και τη διασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
«Κλειστά σύνορα» και εθνικισμός: Η διαχρονική απάντηση των κρατών μπροστά στις προσφυγικές ροές …σελ. 2
Την κανονικότητα της κρατικής βίας δεν την «ξεπλένουν» οι ΕΔΕ της αστυνομίας …σελ.3
Κάτω τα χέρια από τα Άγραφα και τους αγωνιστές …σελ.3
Κρατική διαχείριση της πανδημίας, εμβόλια και υποχρεωτικότητα …σελ.4
Οι πυρκαγιές και η λεηλασία της φύσης ως απόρροια του υπάρχοντος εκμεταλλευτικού συστήματος …σελ.5
Από την ελάχιστη βάση εισαγωγής και την μείωση των εισακτέων στα Πανεπιστήμια – φαντάσματα …σελ.4-5
Στην ένταση της έμφυλης βίας να βρεθούμε όλες οι γυναίκες της εργατικής τάξης στους δρόμους του αγώνα ενάντια στην πατριαρχία, το κράτος και το κεφάλαιο… σελ.6
Οι Ταλιμπάν ξανάρχονται. Mικρή ιστορία ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών …σελ.7
Μία Βραζιλία χωρίς ιθαγενείς λαούς …σελ.7
Μνημονεύοντας τον Σαντιάγο Μαλντονάδο …σελ.8
Λίγα λόγια για τη Ζερμινάλ
Ζερμινάλ είναι ό μήνας της άνοιξης σύμφωνα με το γαλλικό επαναστατικό ημερολόγιο. Άρχιζε στις 21 Μάρτη και τελείωνε στις 19 Απρίλη.
Ζερμέν (Germen) στα λατινικά σημαίνει σπόρος. Αυτόν το σπόρο της ελευθερίας και την ελπίδα για έναν καλύτερο και δίκαιο κόσμο προσπάθησε να περιγράψει και ο Εμίλ Ζολά στο ομώνυμο μυθιστόρημα του στα 1885. Αυτή την ελπίδα κουβαλάμε κι εμείς στις καρδιές μας.
Ένα όνομα είναι απλά ένα όνομα, ωστόσο δεν ξεχνάμε πως την ίδια ονομασία χρησιμοποίησαν συντρόφισσες και σύντροφοι στην πόλη της Πάτρας, δυο δεκαετίες πριν, για να εκφράσουν τις δικές τους πολιτικές θέσεις και ανησυχίες μέσα από ένα αναρχικό περιοδικό. Το ίδιο όνομα για να εκφράσουν τον ίδιο ασίγαστο πόθο της ελευθερίας χρησιμοποίησαν ουκ ολίγες φορές σύντροφοι διεθνώς, μέσα στο πέρασμα των χρόνων. Από την πρώτη απόπειρα του Ρούντολφ Ρόκερ στα 1900 μέχρι πρόσφατα παραδείγματα αναρχικών επιθεωρήσεων, κολεκτίβων, βιβλιοθηκών, ομάδων και πιθανώς άλλων που αγνοούμε.
Σε αυτό το -πολλές φορές απροσπέλαστο και απροσδιόριστο- ιστορικό συνεχές αναφερόμαστε και τον ίδιο αγώνα υπηρετούμε κι εμείς σήμερα.Τον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό!
Θα τη βρείτε στους δρόμους του αγώνα, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, καταλήψεις και σε χέρι με χέρι διανομές.
Για επιπλέον υλικό, ενημερώσεις και αναλύσεις www.ipposd.org
Kάλεσμα σε ανοιχτή συνέλευση για τη διοργάνωση αντικρατικής-αντιφασιστικής-αντικατασταλτικής διαδήλωσης …8 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα
Εδώ και δύο χρόνια, η ανάληψη της πολιτικής διαχείρισης από τη νεοφιλελεύθερη και ακροδεξία κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σηματοδότησε τη συνέχιση, με ακόμα σκληρότερους όρους, των πολιτικών λεηλασίας και καταστολής της πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Παράλληλα, το ξέσπασμα της πανδημίας του covid19 με τους χιλιάδες νεκρούς, σε συνδυασμό με την κρατική και καπιταλιστική επίθεση στην κοινωνία που τη συνοδεύει και η οποία οξύνεται ακόμα περισσότερο εξαιτίας της, διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό πλαίσιο για την κοινωνική πλειοψηφία.
Τι μάθαμε σε έναν χρόνο κατά τη διάρκεια της πανδημίας; Ή, 13.000 φάπες και ακόμα παραπάνω στους εμπόρους της ζωής.
Είναι κάποιοι (και κάποιες βέβαια) που βλέποντας το ανοιχτό στόμα του τέρατος – συστήματος χαίρονται και βάζουν στόχο να πάρουν μία θέση εκεί· ιδίως όταν η γλώσσα της χοάνης κρέμεται προς τα έξω, καλώντας νέους «συγκατοίκους». Και φυσικά είναι καλύτερα να τη βγάζεις στον κορυφή της χοάνης από το να οδηγήσε κατευθείαν ως φαγώσιμο στα πεπτικά συστήματα του σαρκοβόρου οργανισμού. Όμως οι αφελείς «συγκάτοικοι» αγνοούν ότι πραγματικοί αρχηγοί του τέρατος διαμένουν στον εγκέφαλο του συστήματος, όπου πολύ επιλεγμένα γεννιούνται ή εισβάλουν εκεί μέσα οι επόμενοι διαχειριστές του. Και αυτοί είναι που ρυθμίζουν τον τρόπο επιβίωσης του τέρατος. Όσοι (και όσες) είναι καταδικασμένοι/ες να αποκλειστούν από τον εγκέφαλο, καταβροχθίζονται από τα υπόλοιπα οργανικά συστήματα προκειμένου να δώσουν ζωή τόσο στα ίδια όσο και στους αρχηγούς. Πολλοί/ές ή οι περισσότεροι/ες παιρνούν για λίγο απο τη χοάνη και σε ελάχιστο χρόνο καταναλώνοντας για το σκοπό της επιβίωσης.
Στις οργανώσεις, ομάδες συλλογικότητες που αναζητούν αλήθεια και δικαιοσύνη για εκείνους που λείπουν:
Αδελφές, αδελφοί, αδελφόιες:
Συντροφόες, συντρόφισσες, σύντροφοι:
Θέλουμε να αρχίσουμε αυτά τα λόγια μας χαιρετώντας τον αγώνα και την επιμονή όλων εκείνων που αναζητούν τ@ς δικ@ς τους που λείπουν, τ@ς εξαφανισμέν@ς. Ο αγώνας τους είναι και –και πάνω απ’ όλα- ένας αγώνας για τη ζωή. Δεν είναι σύμπτωση που αναγγέλλουμε σήμερα αυτό που στη συνέχεια σας ανακοινώνουμε:
«Ό,τι μπόρεσα να κάνω, προσπάθησα να το κάνω με το μαχαίρι στην πλάτη»
Στις 12 Ιουνίου 2019 συλλαμβάνονται οι αναρχικοί Γιάννης Δημητράκης και Κώστας Σακκάς, μετά από απόπειρα απαλλοτρίωσης χρηματαποστολής εφοδιασμού ΑΤΜ στην Θεσσαλονίκη. Για την ίδια υπόθεση συλλαμβάνεται λίγη ώρα αργότερα και η αναρχική Δήμητρα Συριανού. Λίγες μέρες αργότερα, οι σύντροφοι Δημητράκης και Σακκάς κατηγορούνται με το κακούργημα της ληστείας και κρίνονται προφυλακιστέοι, ενώ η Δ. Συριανού κατηγορείται για απλή συνέργεια και αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους. Το Σεπτέμβρη του 2020, πραγματοποιείται η πρώτη δίκη με βαριές καταδίκες για τους συντρόφους, 11,5 χρόνια, στον Γιάννη και 7 χρόνια και 10 μήνες στον Κώστα Σακκά.
Στην Πάτρα, στην περιοχή των Ψηλών Αλωνίων, επί 5 μήνες ζούσε κλειδωμένη κοπέλα από 27χρονο άντρα ο οποίος την κακοποιούσε, τη βίαζε και επιχειρούσε να την εκδώσει ένα μόλις μήνα μετά το αντίστοιχο περιστατικό 18χρονης κοπέλας στην Ηλιούπολη.
Δυσήνιος Ίππος 