Κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες στους δρόμους του αγώνα, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις το 10ο τεύχος Ζερμινάλ με άρθρα:

Κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες στους δρόμους του αγώνα, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις το 10ο τεύχος Ζερμινάλ με άρθρα:

Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσουν αυτές οι μπλούζες για την ενίσχυση του ταμείου κακοποιημένων γυναικών και γυναικών που έχουν ανάγκη.
Περισσότερα για το ταμείο εδώ.
Για περισσότερες πληροφορίες και επικοινωνία εδώ και κάθε Τρίτη και Παρασκευή 19:00-22:00 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87).

ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΖΑΚ/ZACKIE OH
ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ
ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ-ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΟΥΝ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΤΕΤΑΡΤΗ 4/5, 19:00, ΠΛ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ
αναρχική ομάδα δυσήνιος ίππος
___________________________________________________________________________________________________
Φωτογραφίες από την διαδήλωση στο κέντρο της Πάτρας για τον/την Ζακ/Zackie Oh.
Continue reading “ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΑΚ: 4/5, 19:00, ΠΛ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ”
Παρασκευή 6 Μάη, 20:00, στις σκάλες της Πατρέως
Προβολή του ντοκιμαντερ: «Ruins, το χρονικό μιας διαπόμπευσης” (53’) και Συζήτηση για την υπόθεση της διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών το 2012.
Κυριακή 8 Μάη, 14:00, Επί τα πρόσω
Ρεμπέτικο γλέντι και συλλογική κουζίνα
Παρασκευή 13 Μάη, 19:30, στις σκάλες της Πατρέως
Παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Λαδά “Ποδηλάτες”
Σάββατο 14 Μάη, 21:00, Επί τα Πρόσω
Hip hop bar οικονομικής ενίσχυσης για τα δικαστικά έξοδα των συλληφθέντων του Δεκέμβρη του 2019 στην Πάτρα
Σάββατο 21 Μάη, 20:30, στις σκάλες της Πατρέως
Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “Λέξεις που γεννήθηκαν στο δρόμο” (εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος)
___________________________________________________________________________________________






1η ΜΑΗ 2022
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΑΚΟΜΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ-ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ
ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 1ηΜΑΗ ΣΤΙΣ 10 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
________________________________________________________________________________________________
Φωτογραφίες από την απεργιακή διαδήλωση της πρωτομαγιάς στην Πάτρα.





|Τάσος Λειβαδίτης (20 Απριλίου 1922 – 30 Οκτωβρίου 1988)|

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο αγαπημένος μας ποιητής. Στα κυρίαρχα μέσα θα διαβάσεις πως είναι ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της γενιάς του. Μα τι σημασία έχει αυτό; Σημασία έχει πως είναι αυτός που μας έμαθε την ποίηση από μικρά παιδιά, μας εξήγησε τα εφηβικά μας σκιρτήματα, τα πρώτα υπαρξιακά μας ερωτήματα και τις πρώτες κοινωνικές μας αγωνίες, έσπασε στερεότυπα και τετριμμένες εκφράσεις σε κάθε του λέξη, μας αφηγήθηκε τον κόσμο του, τον κόσμο του Έρωτα και της Επανάστασης.
Δὲν ξέρω πῶς, δὲν ξέρω ποῦ, δὲν ξέρω πότε, ὅμως τὰ βραδιὰ
κάποιος κλαίει πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα
κι ἡ μουσικὴ εἶναι φίλη μας – καὶ συχνὰ μέσα στὸν ὕπνο
ἀκοῦμε τὰ βήματα παλιῶν πνιγμένων ἢ περνοῦν μὲς
στὸν καθρέφτη πρόσωπα
ποῦ τὰ εἴδαμε κάποτε σ᾿ ἕνα δρόμο ἡ ἕνα παράθυρο
καὶ ξανάρχονται ἐπίμονα
σὰν ἕνα ἄρωμα ἀπ᾿ τὴ νιότη μας – τὸ μέλλον εἶναι ἄγνωστο
τὸ παρελθὸν ἕνα αἴνιγμα
ἡ στιγμὴ βιαστικὴ κι ἀνεξήγητη.
Οἱ ταξιδιῶτες χάθηκαν στὸ βάθος
ἄλλους τοὺς κράτησε γιὰ πάντα τὸ φεγγάρι
οἱ καγκελόπορτες τὸ βράδυ ἀνοίγουνε μ᾿ ἕνα λυγμὸ
οἱ ταχυδρόμοι ξέχασαν τὸ δρόμο
κι ἡ ἐξήγηση θὰ ᾿ρθεῖ κάποτε
ὅταν δὲν θὰ χρειάζεται πιὰ καμία ἐξήγηση
Ἄ, πόσα ρόδα στὸ ἡλιοβασίλεμα – τί ἔρωτες Θέε μου, τί ἡδονὲς
τί ὄνειρα,
ἂς πᾶμε τώρα νὰ ἐξαγνιστοῦμε μὲς στὴ λησμονιά.΄
Περιμένοντας τὸ βράδυ, Τάσος Λειβαδίτης
Continue reading “Τάσος Λειβαδίτης: ο ποιητής του Έρωτα και της Επανάστασης”
Η εκτίναξη της τιμής των καυσίμων, με τη συνακόλουθη πληθωριστική εκτόξευση του κόστους των βασικών καταναλωτικών αγαθών, φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη συζήτηση για το κοινωνικό βάρος της λεγόμενης «πράσινης μετάβασης», τα υπερκέρδη των ενεργειακών μονοπωλίων και την επαπειλούμενη ενεργειακή φτώχεια. Πολύ πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο Έλληνας ολιγάρχης που εδώ και χρόνια ηγείται του ιδιωτικού πλιάτσικου στις υποδομές και στην εμπορία ενέργειας δήλωσε προκλητικά πως «το κράτος πρέπει να εξηγήσει στους πολίτες το κόστος της πράσινης μετάβασης».
Continue reading “Πράσινη μετάβαση, ιδιώτες, ενέργεια και κράτος”
Το Σάββατο 12 Μαρτίου, οι εργαζόμενοι του πολιτικού αεροδρομίου Galileo Galilei στην Πίζα ανακάλυψαν ότι το φορτίο μιας πτήσης που αναχωρούσε για την Ουκρανία δεν αποτελούνταν από «ανθρωπιστικό υλικό», όπως προμήθειες, τρόφιμα, φάρμακα και οτιδήποτε άλλο χρήσιμο για τον πληθυσμό της Ουκρανίας που βασανίζεται εδώ και εβδομάδες από τις μάχες και τους βομβαρδισμούς, αλλά περιλάμβανε όπλα διαφόρων τύπων, πυρομαχικά και εκρηκτικά που προορίζονταν για τη σύγκρουση στην Ουκρανία.
Αντιμέτωποι με αυτό το πολύ σοβαρό γεγονός, οι εργάτες μπλόκαραν αμέσως την επιχείρηση, αρνούμενοι να φορτώσουν το πολεμικό υλικό και ενημέρωσαν την Ένωση Συνδικάτων Βάσης, η οποία δημοσιοποίησε το γεγονός. Όπως λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι: «Βρεθήκαμε μπροστά σε μια πικρή και τρομερή έκπληξη, που επιβεβαιώνει το πολεμικό κλίμα στο οποίο μας παρασύρει η κυβέρνηση Ντράγκι».

Εδώ και περισσότερες από δύο εβδομάδες χιλιάδες άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους των Τιράνων αλλά και άλλων αλβανικών πόλεων για να διαδηλώσουν ενάντια στην ακρίβεια. Κάποιες από τις συγκεντρώσεις έλαβαν ιδιαίτερα μαζικά χαρακτηριστικά ενώ σε αρκετές περιπτώσεις συνάντησαν την βίαιη καταστολή των μπάτσων που προχώρησαν σε συλλήψεις διαδηλωτών.
Το ξέσπασμα αυτό όμως δεν προέκυψε εν μια νυκτί.
Η κατακόρυφη άνοδος των τιμών σε είδη πρώτης ανάγκης συναντήθηκε διαλεκτικά με την προεργασία και την “δουλειά μυρμηγκιού” που έκαναν τα μέλη της συλλογικότητας Organizata Politike τους προηγούμενους μήνες, αλλά και με τους αγώνες των προηγούμενων χρόνων που δημιούργησαν μία, μετά από πολλά χρόνια, κινηματική αναφορά στην αλβανική κοινωνία.

Μέσα σε ένα περιβάλλον ακραίας φτώχειας και κοινωνικής λεηλασίας, μέσα σε μια ασφυκτική συνθήκη όπου μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αδυνατεί να ανταπεξέλθει στο να καλύψει τις βασικές του ανάγκες και να ζήσει κάτω από στοιχειωδώς αξιοπρεπείς συνθήκες, μέσα σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης (υγειονομικής, οικονομικής, οικολογικής, κοινωνικής) και όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των καπιταλιστικών αντιθέσεων καλούμαστε να οργανώσουμε τη δράση μας. Να οργανώσουμε τη δράση μας, όχι αποκομμένοι από τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, αλλά ως κομμάτι της. Ως κομμάτι των εργατών που βιώνουν την εργασιακή βαρβαρότητα στο πετσί τους, που βιώνουν την υπερκμετάλλευση να τους συνθλίβει, που ψάχνουν αγωνιωδώς μεροκάματο, που αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς, που βρέθηκαν άνεργοι γιατί ζήτησαν τα αυτονόητα. Ως εργάτες που βλέπουν τη μία κατάκτηση μετά την άλλη να χτυπιέται από κυβερνητικά νομοσχέδια, που βλέπουν τον μισθό τους να μειώνεται, που βλέπουν τα δικαιώματα τους να χτυπιούνται το ένα μετά το άλλο. Ως άνεργοι που τους κόβουν το ρεύμα γιατί δεν έχουν να πληρώσουν τον λογαριασμό, ως άστεγοι που τους πήραν το σπίτι γιατί χρωστούσαν, ως άνθρωποι που αδυνατούν να πληρώσουν το σούπερ μάρκετ για να ζήσουν. Ως εργάτες που δεν μπορούν να πάνε για δουλειά γιατί τσακίστηκαν από ένα εργατικό «ατύχημα» και δούλευαν μαύρα και ανασφάλιστα. Ως εργάτες που θέλουν να σηκώσουν κεφάλι απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία, που θέλουν να ανασάνουν μέσα στην ασφυξία που τους προκαλεί η επίθεση του συστήματος αλλά πέφτουν διαρκώς σε τοίχο.
Continue reading “Να βάλουμε τον ταξικό παράγοντα στο προσκήνιο”