Eδώ και καιρό, έχει ανοίξει η συζήτηση για το δικαίωμα των γυναικών στην επιλογή της μητρότητας και δε μοιάζει να είναι τυχαίο ούτε και να έρχεται σαν κεραυνός εν αιθρία. Έπειτα από τον κρότο που έκανε η απαγόρευση των αμβλώσεων στην Πολωνία με τις δυναμικές κινητοποιήσεις υπεράσπισης της αυτονόητης δυνατότητας επιλογής στην μητρότητα, έπειτα από την είδηση πως σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ απαγορεύτηκαν επίσης οι αμβλώσεις, η Ιερά Σύνοδος αποφασίζει να κάνει κηρύγματα στις εκκλησίες της χώρας την περασμένη Πέμπτη 8 Σεπτέμβρη κατά των αμβλώσεων. Κάποιες μέρες πρίν, ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος είπε σε δηλώσεις του «Δεν κάθεται και μια γυναίκα και να βιάζεται χωρίς να το θέλει. Μην τρελαθούμε τώρα. Ε, ε μη τρελαθούμε», «δε μένει έγκυος με αυτό το θέμα πρέπει να έχει συμμετοχή (…) πρέπει να ενεργήσουν και οι δύο για γίνει σύλληψις».
Αυτά συμβαίνουν μάλιστα την ίδια ώρα που οι γυναίκες δέχονται ολομέτωπη επίθεση στους δρόμους, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς και σε κάθε πεδίο έκφρασης της πατριαρχίας στα σώματα των γυναικών της τάξης μας.
Αυτό το άρθρο, λοιπόν, δεν επιδιώκει να πει ξανά ότι η μητρότητα είναι επιλογή, ούτε πως ο μοναδικός προορισμός μιας γυναίκας δεν είναι η μητρότητα, ούτε τον ρόλο που παίζει η εκκλησία στην επαναφορά συνθηκών που θέλουν τη θέση της γυναίκας ακόμη πιο υποτιμημένη, ούτε το ρόλο που παίζει εν γένει στη διατήρηση του συστήματος. Αυτό το άρθρο θα επιδιώξει να εμπνεύσει και να τοποθετήσει την επιλογή στη μητρότητα ως κεντρικό ζήτημα των κινημάτων για τη γυναικεία χειραφέτηση με την έμπνευση που μας έδωσαν οι Mujeres Libres πάνω από 100 χρόνια πριν.
Οι MujeresLibres
“Θα καλούσαμε τις γυναίκες μαζί και θα τους εξηγούσαμε… ότι υπάρχει ένας σαφώς καθορισμένος ρόλος για τις γυναίκες: ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να χάσουν την ανεξαρτησία τους”
Pepita Carpena [1], αναρχική αγωνίστρια-μέλος των Mujeres Libres
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ…
Στις 8/9 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφασίζει να αναγνωσθεί στις εκκλησίες εγκύκλιος περί προστασίας της ανθρώπινης ζωής και αποφυγής των εκτρώσεων. Πριν λίγες μέρες μάλιστα, μιλώντας στο ΣΚΑΙ ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος με αφορμή την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου για τις αμβλώσεις ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «δεν υπάρχει καμία γυναίκα που να κάθεται να βιάζεται χωρίς να το θέλει, έχει συμμετοχή», ότι «η άμβλωση είναι έγκλημα» και ότι «ακόμα και όταν ένα έμβρυο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας, θα πρέπει να ζητηθεί άδεια από την Εκκλησία για να γίνει άμβλωση». Αξίζει να σημειωθεί πως η υπουργός παιδείας Νίκη Κεραμέως ρίχνοντας στάχτη στα μάτια, χαρακτήρισε αδιανόητη και καταδικαστέα την παραπάνω δήλωση, ενώ πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που σχεδόν 7 μήνες πριν ενέκρινε να σταλούν σε γυμνάσια της χώρας αναχρονιστικά «εκπαιδευτικά» βίντεο με θέμα την Προγεννητική Αγωγή, τα οποία μεταξύ άλλων φέρνουν την απαγόρευση των αμβλώσεων από την πίσω πόρτα ενώ επικουρούν στα σκοταδιστικά αφηγήματα συνδέοντας τη γονεϊκότητα με τη σεξουαλικότητα των ανθρώπων.
Η απόφαση αυτή σε συνδυασμό με τις δηλώσεις που ακολούθησαν, καθιστούν ξεκάθαρες τις σκοταδιστικές αντιλήψεις της εκκλησίας σχετικά με τη μητρότητα και το ρόλο των γυναικών γύρω από αυτή. Αντιλήψεις που έρχονται να βοηθήσουν την ολομέτωπη επίθεση του κρατικού, καπιταλιστικού, πατριαρχικού συστήματος απέναντι στις γυναίκες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι ο διάλογος που έχει ανοίξει σχετικά με τις αμβλώσεις και έπειτα η απαγόρευσή τους σε Πολωνία, Μεξικό και Αμερική συμβαίνουν σε μια περίοδο μετωπικής επίθεσης κατά των γυναικών και απογείωσης της έμφυλης βίας. Μετρώντας ήδη 3 γυναικοκτονίες μόνο τον περασμένο μήνα και πολλά καθημερινά παραδείγματα κακοποίησης, σε μια περίοδο που οι έμφυλες διακρίσεις είναι παραπάνω από φανερές στο δημόσιο πεδίο και πριμοδοτούνται από την κυριαρχία, τώρα βρισκόμαστε αντιμέτωπες και με τις σκοταδιστικές αντιλήψεις της εκκλησίας που στοχεύει στην απαγόρευση των εκτρώσεων.
Από τις διαδηλώσεις των γυναικών στις ΗΠΑ, έως την Πολωνία και την Ελλάδα να σταθούμε μια γροθιά για το αυτονόητο δικαίωμα μας στην έκτρωση. Γιατί εμείς οι ίδιες θα ορίσουμε τι θα συμβεί στο σώμα μας. Γιατί η μητρότητα είναι μια ελεύθερη επιλογή και όχι υποχρέωση. Γιατί οι γυναίκες έχουμε αξία ανεξάρτητα από τον αν είμαστε μητέρες ή όχι. Για να μην υπάρξουν άλλες γυναίκες νεκρές από τα σφαγεία μη ασφαλών εκτρώσεων. Για να σταματήσουν οι γυναίκες να αποτελούν μηχανές αναπαραγωγής. Για όλους του λόγους του κόσμου…
Την Πέμπτη 8/9, στις 9 π.μ., στα δικαστήρια της Πάτρας στεκόμαστε πάλι στο πλευρό της Λ. στο δικαστήριο για την οριστικοποίηση των ασφαλιστικών μέτρων.
«Η Λ. και το παιδί της έχουν κακοποιηθεί επανειλημμένα από τον πρώην σύντροφο και πατέρα του παιδιού της. Η Λ., ενώ έχει προσωρινή απόφαση ασφαλιστικών μέτρων να μην την πλησιάζει στα 100μ. και ενώ αυτός παραβιάζει διαρκώς την απόφαση, καλεί την αστυνομία και αυτή δεν εμφανίζεται καν. Ο κακοποιητής της απειλεί καθημερινά τη ζωή της ίδιας και του παιδιού της, ενώ σε 7 μηνύσεις που έχει κάνει εναντίον του δεν έχει γίνει ποτέ η αυτόφωρη διαδικασία, όπως προβλέπεται.»
KΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗΣ-ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ, 9 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας έπεσε νεκρός στο Κερατσίνι από τα χέρια του χρυσαυγίτη Ρουπακιά, υπό την πλήρη ανοχή των αστυνομικών δυνάμεων που βρίσκονταν στο σημείο. Η δολοφονία Φύσσα δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Ήταν ένα καλά προμελετημένο έγκλημα, το οποίο αποτέλεσε την κορύφωση της δράσης των φασιστικών ορδών της Χρυσής Αυγής, η οποία για δεκαετίες έβαζε στο στόχαστρο τους αγωνιστές, τους αναρχικούς και τους κομμουνιστές, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, λειτουργώντας ως δεκανίκι του συστήματος, ως μακρύ χέρι των αφεντικών.
Την 1η Αυγούστου εν μέσω καλοκαιριού και ενώ τα σχολεία είναι κλειστά, τα εκπαιδευτήρια Κωστέα – Γείτονα απολύουν την εκπαιδευτικό Ε.Γ. που συμπληρώνει τους 18 μήνες από τη γέννα της, διάστημα το οποίο ο νόμος ορίζει πως παρέρχεται η προστασία της μητρότητας και απελευθερώνεται το δικαίωμα της απόλυσης. Άνευ αιτιολογίας και ενώ η εκπαιδευτικός εργαζόταν ήδη 6 χρόνια εκεί χωρίς να έχει δημιουργηθεί το παραμικρό, τα αφεντικά ήρθαν να υλοποιήσουν με την απόλυση την τιμωρία του να είσαι εργαζόμενη μητέρα στο σημερινό, καπιταλιστικό κόσμο.
Στην εποχή του πρόσφατα ψηφισμένου νόμου Χατζηδάκη που μέσα σε άλλα επιχειρεί να εξαφανίσει τη συνδικαλιστική δράση και τα σωματεία, τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, και ανάμεσά τους και των γυναικών, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να οργανώσουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση. Απέναντι στη λεηλασία της ίδιας μας της ζωής από το κράτος, το κεφάλαιο και την πατριαρχία, να οξύνουμε τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, χτίζοντας τα απαραίτητα αναχώματα για τη δημιουργία ενός κόσμου πραγματικής ισότητας και ελευθερίας για όλους.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ Ε.Γ., ΑΠΟΛΥΜΕΝΗ 18 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΩΣΤΕΑ-ΓΕΙΤΟΝΑ
Από το 2017 μέχρι και σήμερα, η πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία μετράει 5 χρόνια ενεργής δράσης. Η παρουσία μας στο δρόμο είναι σταθερή σε κάθε περίσταση που μας φέρνει αντιμέτωπες με την βαρβαρότητα του πατριαρχικού, κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος. Όλα αυτά τα χρόνια επιδιώκουμε να αναδείξουμε τα ζητήματα μέσα από την αναρχική, ριζοσπαστική κοινωνική και ταξική σκοπιά κόντρα σε καθεστωτικές καθιερώσεις, θεσμικές διεκδικήσεις ή μοριακές αναλύσεις. Επιδιώκουμε να βρισκόμαστε στο πλευρό κάθε γυναίκας της τάξης μας που βιώνει στο πετσί της την καταπίεση, στο σπίτι, στην δουλειά και στην ζωή γενικότερα.
Το τελευταίο διάστημα, ερχόμαστε αντιμέτωποι-εκτός των άλλων- με ένα νέο κύμα ακρίβειας σε μια σειρά βασικών βιομηχανικών και καταναλωτικών ειδών, μεταξύ των οποίων κεντρική θέση κατέχουν τα τρόφιμα, το ρεύμα και τα καύσιμα. Οι τεράστιες αυτές αυξήσεις σε μια σειρά στοιχειωδών αγαθών που είναι αναγκαία για την επιβίωση, σηματοδοτούν μια έμμεση μείωση των μισθών, σε μια περίοδο μάλιστα που οι μισθοί είναι ήδη στα τάρταρα και οι άνεργοι στη χώρα ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη ακραίας ακρίβειας, που επηρεάζει εδώ και μήνες τις ζωές και την καθημερινότητά μας, αυτή η ακρίβεια έρχεται να αγγίξει και τις διακοπές μας. Αφενός οι τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων έχουν ανέβει κατακόρυφα και αφετέρου η τιμή της βενζίνης ανεβαίνει συνεχώς, καθιστώντας αδύνατες τις διακοπές για την κοινωνική πλειοψηφία.
Ταυτόχρονα, από τις αρχές του καλοκαιριού παρατηρείται όλο και εντεινόμενη επίθεση στην ελεύθερη κατασκήνωση σε όλα τα μέρη της Ελλάδας με διαρκείς επιδρομές μπάτσων σε περιοχές όπου «παραδοσιακά» γίνεται ελεύθερη κατασκήνωση, με επιβολές προστίμων και ανακοινώσεις των τοπικών αρχών πως δε θα δεχτούν ελεύθερη κατασκήνωση φέτος.
Μια φανταστική (;) ιστορία καταγραφής της μετατροπής μιας χώρας και του φυσικού της περιβάλλοντος σε τουριστικά θέρετρα για λίγους και σε “πράσινες” μπαταρίες ηλεκτρικής ενέργειας.
Τα χαράματα μιας πρωτομηνιάς του Αυγούστου, οι κάτοικοι της Αθήνας, αφού “αγιαστούν” από το ιερατείο της μητρόπολης Πειραιά, ξεχύνονται στον Σαρωνικό, πάνω σε σχεδίες από άδεια μπιτόνια βενζίνης, λάστιχα αυτοκινήτων και πλαστικά μπουκάλια. Πάνω σε κατάρτια από μπετόβεργες φουσκώνουν πανιά από ξεθωριασμένες πετσέτες θαλάσσης. Κουπιά από σκούπες, φαράσια και χέρια υποβοηθούν τους αδύναμους ανεμιστήρες μπαταρίας που παριστάνουν τις προπέλες.
Το ελληνικό κράτος δίνει την ευκαιρία στους νόμιμους και υγιείς “ημεδαπούς” παραθεριστές να διαγωνιστούν σε έναν ιστιοπλοϊκό αγώνα με έπαθλο μια θέση στις “Ελεήμονες Μαρίνες Αναψυχής” κάποιας ακτής του Αιγαίου.
Κατά την διάρκεια του αγώνα, τα σκάφη των “λαθροτουριστών” βυθίζονται από drones του λιμενικού και όσοι φτάνουν καθυστερημένα στον προορισμό τους υφίστανται βίαια push-backs από τους σεκιουριτάδες πεντάστερων ξενοδοχείων.
Πάνω σε μια από τις σχεδίες είναι αναγκασμένοι να συνυπάρχουν ο Κρόνος, η Ιφιγένεια, ο Οδυσσέας, η Αντιγόνη και ο Ιάσονας…
Από τη δική μας πλευρά, ως «Συνέλευση αλληλεγγύης στον αναρχικό απεργό πείνας από 23/5, Γιάννη Μιχαηλίδη – Πάτρα», στέλνουμε τους πιο θερμούς χαιρετισμούς στον σύντροφο Γ. Μιχαηλίδη, ο οποίος πήρε την απόφαση να αναστείλει την απεργία πείνας του, μετά την συμπλήρωση 68 ημερών, καθώς και τις υπόλοιπες πολιτικές διαδικασίες και τους/τις μεμονωμένους συντρόφους/ισσες και αγωνιστές/τριες ανά την επικράτεια, που υπερέβησαν τους σκόπελους των τελευταίων μηνών και έδωσαν μάχη, στο πλευρό του Γιάννη, για να κερδίσει η ζωή κόντρα στο διάχυτο και επιβεβλημένο θάνατο.
Δυσήνιος Ίππος 