Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΔΕ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ – ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ
Λίγα λόγια για τον αγώνα της Palestine Action και την απεργία πείνας των φυλακισμένων μελών της
Η Palestine Action είναι μια συλλογικότητα που συγκροτήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία το 2020, με κεντρικό πολιτικό προσανατολισμό την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και τη στοχοποίηση της βρετανικής, και όχι μόνο, πολεμικής βιομηχανίας που συνδράμει στον πόλεμο κατά του παλαιστινιακού λαού και στην κατοχή της γης του. Η συλλογικότητα στράφηκε στους ίδιους τους υλικούς μηχανισμούς της γενοκτονίας, στις εταιρείες, τις υποδομές και τις αλυσίδες παραγωγής που τροφοδοτούν τον ισραηλινό στρατό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η στοχοποίηση της Elbit Systems, μιας ιδιωτικής Ισραηλινής εταιρίας κολοσσού που παραγάγει οπλικά συστήματα, τα οποία χρησιμοποιεί το κράτος δολοφόνος του Ισραήλ στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.
Η δράση της συλλογικότητας υπήρξε συστηματική, συγκρουσιακή και αποτελεσματική. Μέσα από καταλήψεις εργοστασίων, καταστροφή υποδομών και διακοπή της παραγωγής, οδήγησαν σε οριστικό κλείσιμο εγκαταστάσεων και εταιρειών, ακύρωση οικονομικών συμβολαίων και, προπάντος, έθεσαν δημόσια υπό αμφισβήτηση την «κανονικότητα» της πολεμικής βιομηχανίας. Χιλιάδες άνθρωποι στη Βρετανία ήρθαν σε επαφή με το γεγονός ότι η γενοκτονία στην Παλαιστίνη δεν διεξάγεται μόνο στη Γάζα, αλλά και μέσα στις ίδιες τους τις πόλεις.
Από τα πρώτα χρόνια της συλλογικότητας, τα μέλη της ήρθαν αντιμέτωπα με συλλήψεις και ποινικές διώξεις για τη δράση τους. Το 2024, 24 μέλη της Palestine Action συλλαμβάνονται για δράση στο ερευνητικό και παραγωγικό κέντρο της Elbit Systems, στο Filton του Bristol. Το βρετανικό κράτος απάντησε με βαριές ποινικές διώξεις, παρατεταμένες προφυλακίσεις και, τελικά, με την ανακήρυξη της συλλογικότητας ως «τρομοκρατικής οργάνωσης». Η πολιτική δράση βαφτίστηκε απειλή για την «εθνική ασφάλεια», ενώ η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη μετατράπηκε σε ποινικό αδίκημα. Στόχος δεν ήταν απλώς η τιμωρία ορισμένων αγωνιστών και αγωνιστριών, αλλά η παραδειγματική καταστολή κάθε μορφής έμπρακτης αντίστασης και αλληλεγγύης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τον περασμένο Νοέμβριο, οκτώ κρατούμενα μέλη της συλλογικότητας ξεκίνησαν απεργία πείνας με τα αιτήματά τους να είναι η άμεση αποφυλάκισή τους με εγγύηση, η δίκαιη δίκη, ο τερματισμός των εξοντωτικών όρων κράτησης, η άρση της απαγόρευσης της Palestine Action και το κλείσιμο των εγκαταστάσεων της Elbit Systems. Στις 14 Ιανουαρίου, τα τρία μέλη που βρισκόντουσαν στην 73η ημέρας της απεργίας πείνας, αποφάσισαν να σταματήσουν αφού ικανοποιήθηκε ένα βασικό τους αίτημα. H βρετανική κυβέρνηση δεν ανέθεσε τη σύμβαση των 2 δισεκατομμυρίων λιρών στην Elbit Systems, που θα είχε ως αποτέλεσμα την εκπαίδευση 60.000 βρετανών στρατιωτικών κάθε χρόνο. Η ομάδα Prisoners for Palestine αναφέρει ότι, εκτός από την ικανοποίηση του βασικού αιτήματος, η απεργία πείνας είχε πολλαπλές νίκες, όπως τη βελτίωση της αντιμετώπισης των κρατουμένων, τη μεταφορά της Heba Muraisi (μια εκ των τριών απεργών πείνας) πίσω στη φυλακή του Bronzefield και η δέσμευση εκατοντάδων ανθρώπων για άμεση δράση σε αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη και ενάντια στην πολεμική βιομηχανία.
Η απεργία πείνας των μελών της Palestine Action αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες συντονισμένες απεργίες πείνας πολιτικών κρατουμένων και αναδεικνύει ότι υπάρχουν κρατούμενοι σε φυλακές για χάρη του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ. Μάλιστα η ιστορική αυτή απεργία πείνας συμπίπτει με τη συμπλήρωση 45 χρόνων από την απεργία πείνας των μελών του ΙRA το 1981, όπου το βρετανικό κράτος οδήγησε στο θάνατο τον Bobby Sands και άλλων εννιά συντρόφων του στις φυλακές του Μέιζ.
Οι αγωνιστές/αγωνίστριες και πολιτικοί κρατούμενοι της Palestine Action δεν είναι μόνοι. Η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και στο λαό της δεν φιμώνεται και δεν ποινικοποιείται. Στεκόμαστε στο πλευρό όσων έκαναν πράξη τη διεθνιστική αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Είναι καθήκον μας, από τη δική μας πλευρά του κόσμου, να κάνουμε το ίδιο.
Ορέστης Μ.
Δυσήνιος Ίππος 