16/7/1947-25/9/2025
«Μαύροι αδελφοί, Μαύρες αδελφές, θέλω να ξέρετε ότι σας αγαπώ και ελπίζω κάπου στις καρδιές σας να έχετε αγάπη και για μένα. Το όνομά μου είναι Ασσάτα Σακούρ (το όνομα της σκλαβιάς μου είναι Τζοάν Τσεσιμάρντ) και είμαι μια επαναστάτρια. Μια Μαύρη επαναστάτρια. Με αυτό εννοώ ότι έχω κηρύξει πόλεμο σε όλες τις δυνάμεις που έχουν βιάσει τις γυναίκες μας, ευνουχίσει τους άντρες μας και αφήσει τα μωρά μας με άδεια στομάχια.
Έχω κηρύξει πόλεμο στους πλούσιους που ευημερούν από τη φτώχεια μας, στους πολιτικούς που μας λένε ψέματα με χαμογελαστά πρόσωπα, και σε όλα τα άψυχα, άκαρδα ρομπότ που τους προστατεύουν και προστατεύουν την περιουσία τους.
Είμαι μια Μαύρη επαναστάτρια και, ως τέτοια, είμαι θύμα όλης της οργής, του μίσους και της συκοφαντίας που η Αμερική είναι ικανή να εξαπολύσει. Όπως και όλοι οι άλλοι Μαύροι επαναστάτες, η Αμερική προσπαθεί να με λιντσάρει.
Είμαι μια Μαύρη επαναστάτρια γυναίκα, και γι’ αυτό με έχουν κατηγορήσει και ενοχοποιήσει για κάθε υποτιθέμενο έγκλημα στο οποίο πίστευαν ότι συμμετείχε γυναίκα. Για τα υποτιθέμενα εγκλήματα στα οποία υποτίθεται ότι εμπλέκονταν μόνο άντρες, με έχουν κατηγορήσει ότι τα σχεδίασα εγώ. Έχουν κολλήσει φωτογραφίες που υποτίθεται ότι είμαι εγώ σε ταχυδρομεία, αεροδρόμια, ξενοδοχεία, περιπολικά, μετρό, τράπεζες, τηλεόραση και εφημερίδες. Έχουν προσφέρει πάνω από πενήντα χιλιάδες δολάρια ως αμοιβή για τη σύλληψή μου και έχουν εκδώσει εντολές να με πυροβολήσουν επί τόπου και να με σκοτώσουν.
Είμαι μια Μαύρη επαναστάτρια και, σύμφωνα με τον ορισμό, αυτό με κάνει μέλος του Στρατού Απελευθέρωσης των Μαύρων. Οι μπάτσοι έχουν χρησιμοποιήσει τις εφημερίδες και τις τηλεοράσεις τους για να παρουσιάσουν τον Στρατό Απελευθέρωσης των Μαύρων ως άγριους, βίαιους, μανιακούς εγκληματίες. Μας έχουν αποκαλέσει γκάνγκστερς και συνεργάτες εγκληματιών και μας έχουν συγκρίνει με χαρακτήρες όπως ο Τζον Ντίλινγκερ και η Μά Μπάρκερ. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο, πρέπει να είναι φανερό σε όποιον μπορεί να σκέφτεται, να βλέπει ή να ακούει, ότι εμείς είμαστε τα θύματα. Τα θύματα και όχι οι εγκληματίες.»
Το πραγματικό της όνομα ήταν Τζόαν Τσέσμαρντ.
Η Ασάτα Σακούρ γεννήθηκε το 1947 στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, σε μια κοινωνία όπου ο ρατσισμός ήταν βαθιά ριζωμένος.
Μετακόμισε με τους παππούδες της στη Βόρεια Καρολίνα και βίωσε από πρώτο χέρι τον φυλετικό διαχωρισμό. Άλλωστε οι πινακίδες “White Only” και “Black Only” κυριαρχούσαν στον δημόσιο χώρο και υπαγόρευαν τις επιτρεπόμενες κινήσεις της. Όπως ήταν αναμενόμενο δεν άργησε να δει την αδικία.
Το 1964, σε ηλικία 17 ετών και ενώ είχε παρατήσει το λύκειο για να δουλέψει, γνώρισε μια παρέα που ανήκε σε μια ακτιβιστική οργάνωση για τα δικαιώματα των μαύρων. Όπως έγραψε η ίδια στην αυτοβιογραφία της, μία συζήτηση για τον πόλεμο του Βιετνάμ της άλλαξε τη ζωή.
“Όταν κάποιος με ρώτησε τι ήταν ο κομμουνισμός, άνοιξα το στόμα μου για να απαντήσω, και μετά συνειδητοποίησα ότι δεν είχα την παραμικρή ιδέα. Η εικόνα που είχα για κομμουνιστή προερχόταν από ένα καρτούν. Ήταν ένας κατάσκοπος με μια μαύρη καμπαρντίνα και ένα μαύρο καπέλο τραβηγμένο πάνω από το πρόσωπό του, να κρυφοκοιτάζει στις γωνίες… Ένιωθα σαν ένας γνήσιος κλόουν… Ήξερα ότι δεν ήξερα τι στο καλό ήταν ο κομμουνισμός, κι όμως ήμουν εντελώς αντίθετος σε αυτόν… Δεν ξέχασα ποτέ εκείνη την ημέρα… Μόνο ένας ανόητος αφήνει κάποιον άλλον να του πει ποιος είναι ο εχθρός του.“.
Το 1967, συνελήφθη για πρώτη φορά — μαζί με 100 άλλους φοιτητές — με την κατηγορία της παράνομης εισόδου. Οι φοιτητές είχαν αλυσοδέσει και κλειδώσει την είσοδο ενός κτιρίου του κολεγίου σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον χαμηλό αριθμό μαύρων καθηγητών και την έλλειψη προγράμματος Μαύρων Σπουδών.
Από μικρό παιδί την έπνιγε το άδικο. Πάλεψε με την ταυτότητα και την εμφάνισή της.
Το 1971, όμως, άλλαξε το όνομά της σε Ασάτα Σακούρ. “Το όνομα Τζοάν δεν μπορούσα ούτε να το ακούω πια. Δεν αισθανόμουν ούτε Τζοάν ούτε Νέγρα ούτε Αμερικάνα. Ένιωθα μια Αφρικάνα γυναίκα, στην καρδιά το μυαλό και την ψυχή”. Εκτός από το όνομα άλλαξε και την εμφάνισή της. Πλέον ήταν μία υπερήφανη Αφροαμερικάνα με την χαρακτηριστική της αφάνα.
Το Assata είναι ένα δυτικοαφρικανικό όνομα, που προέρχεται από το Aisha, που λέγεται ότι σημαίνει «αυτή που αγωνίζεται», ενώ Shakur σημαίνει «ευγνώμων» στα αραβικά.
Το 1970 ξεκίνησε να εργάζεται ως βοηθός γιατρού και συμμετείχε εθελοντικά σε μια αποστολή στο Αλκατράζ. Η επίσκεψή της στις φυλακές υψίστης ασφαλείας συνέπεσε με την κατάληψη του Αλκατράζ από τους ιθαγενείς Αμερικάνους, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες κράτησής τους.
Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στους Μαύρους Πάνθηρες. Όπως έχει πει η ίδια “οι Μαύροι Πάνθηρες έλεγαν τα πράγματα με το όνομά τους. Καταλάβαινα γιατί πάλευαν. Και το πιο σημαντικό αυτής της οργάνωσης ήταν ότι δεν έβλεπε ως εχθρό όλους τους λευκούς ανθρώπους, αλλά τον καπιταλισμό“.
Ωστόσο, γρήγορα απογοητεύτηκε με την κατεύθυνση της οργάνωσης και της αριστεράς στην Αμερική και έγινε μέλος του “Απελευθερωτικού Στρατού των Μαύρων”. Χαρακτηρίστηκε ως “η ψυχή” της οργάνωσης.
H Ασάτα έβρισκε ζωή μέσα στον θάνατο, τις φυλακίσεις και τους βασανισμούς. Η κόρη της, Kakuya Shakur, γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης της για φόνο. Ο πατέρας της είναι ο Kamau Sadiki, ένας άλλος συγκατηγορούμενος στην ίδια υπόθεση, με τον οποίον κρατούνταν μαζί στο ίδιο κελί κατά τη διάρκεια της δίκης.
Εικόνα1: Η Ασσάτα με την κόρη της.
H Ασάτα πάλεψε σα τέρας γιατί αγαπούσε τη ζωή. “Η ενέργειά μου δεν μπορούσε να σταματήσει, χόρευε. Ήμουν μεθυσμένη με τη μουσική του αγώνα και ήθελα να χορέψω. Ποτέ δε βαριόμουν, ποτέ δεν ήμουν μόνη και οι αδερφοί και οι αδερφές που έκανα φιλίες μου φαίνονταν τόσο όμορφοι.”
Από το 1973 έως το 1977, η Ασάτα Σακούρ βρέθηκε στη θέση του κατηγορουμένου 10 φορές, με αποτέλεσμα να διεξαχθούν επτά ποινικές δίκες εναντίον της. Κατηγορήθηκε για δύο ληστείες τραπεζών, απαγωγή ενός εμπόρου ναρκωτικών από το Μπρούκλιν, απόπειρα δολοφονίας δύο αστυνομικών στο Κουίνς της Νέας Υόρκης και οκτώ ακόμη κακουργήματα.
Από τις επτά ποινικές δίκες, οι τρεις κατέληξαν με αθωωτική και η μία με καταδικαστική απόφαση, ενώ τρεις κατηγορίες απορρίφθηκαν. Ωστόσο, η συμπλοκή στους δρόμους του Νιου Τζέρσεϊ τον Μάϊο του 1973 οδήγησε την Ασάτα Σακούρ στη φυλακή. Εκτός από την ισόβια κάθειρξη καταδικάστηκε με επιπλέον 33 χρόνια φυλάκισης.
Εικόνα 2: Αφίσα για την απελευθέρωση της Ασάτα Σακούρ, μετά την καταδίκη της για τη δολοφονία ενός αστυνομικού στο Νιου Τζέρσεϊ (Πηγή: Wikimediamtx Commons).
Έξι χρόνια μετά, η Σακούρ σε συνεργασία με τρία μέλη του “Απελευθερωτικού Στρατού των Μαύρων” (BLA) κατάφερε να δραπετεύσει από τις γυναικείες φυλακές Κλίντον του Νιου Τζέρσεϊ. Στις 2 Νοεμβρίου 1979, οι τρεις συναγωνιστές της Ασάτα Σακούρ την επισκέφτηκαν, έχοντας κρυμμένα πιστόλια και έναν δυναμίτη. Αφού κράτησαν όμηρους δύο υπάλληλους του σωφρονιστικού ιδρύματος, οδήγησαν την Σακούρ σε ένα φορτηγό και η απόδραση ολοκληρώθηκε.
Η ίδια από τότε ζούσε στην Κούβα.
Στις 2 Μαΐου 2013, η Ασσάτα Σακούρ θα επανέλθει στην πολιτική επικαιρότητα της Αμερικής, με το FBI να την τοποθετεί στη λίστα με τους δέκα most wanted τρομοκράτες. Θα είναι η πρώτη γυναίκα της λίστας.
Εικόνα 3: Η επικήρυξη από το FBI της Ασσάτα Σακουρ.
Έφυγε χθες επικηρυγμένη, μα ελεύθερη στην Κούβα.
Ένα ντοκιμαντέρ για τον Shakur, το Eyes of The Rainbow, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Κουβανής σκηνοθέτιδας Gloria Rolando, εμφανίστηκε το 1997.
Το Assata, γνωστό και ως Joanne Chesimard, είναι μια βιογραφική ταινία του 2008 σε σκηνοθεσία Fred Baker.
Η εξαιρετική αυτοβιογραφία της κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις antifa sisterhood από το 2016.
Διαβεβαίωση
Της Assata
πιστεύω στη ζωή.
Πιστεύω στις μέρες βήτα
Και στους ανθρώπους γάμμα.
πιστεύω στον ήλιο.
Σε ανεμόμυλους και καταρράκτες,
Τα τρίκυκλα και τις κουνιστές πολυθρόνες
Και πιστεύω πως από τους σπόρους ξεπετάγονται βλαστάρια.
Και από τα βλαστάρια μεγαλώνουν δέντρα.
Πιστεύω στη μαγεία των χεριών.
Και στη σοφία των ματιών.
Πιστεύω στη βροχή και στα δάκρυα.
Και στο αίμα της αιωνιότητας.
πιστεύω στη ζωή.
Και έχω δει την παρέλαση του θανάτου
Να προελαύνει μέσα από τον κορμό της γης,
Να σμιλεύει σώματα λάσπης στο πέρασμά του
Έχω δει την καταστροφή του πρωινού φωτός
Να την προσκυνούν και να την χαιρετίζουν αιμοδιψείς σκουλήκια
Έχω δει ο καλός να γίνεται τυφλός
και ο τυφλός γίνεται δέσμιος
σε ένα εύκολο δίδαγμα.
έχω περπατήσει πάνω σε σπασμένα γυαλιά.
Έχω φάει ψωμί του θριάμβου και της γκάφας
και αναπνεύσει τη δυσωδία της αδιαφορίας.
με έχουν κλείσει μέσα οι άνομοι.
Μου έχουν περάσει χειροπέδες αυτοί που με μισούν.
Με φίμωσαν οι άπληστοι.
Και, αν ξέρω ένα πράγμα,
είναι ότι ένας τοίχος είναι απλώς ένας τοίχος
και τίποτα παραπάνω.
Μπορεί να γκρεμιστεί.
πιστεύω στη ζωή
πιστεύω στη γέννηση.
Πιστεύω στον ιδρώτα της αγάπης
και στη φωτιά της αλήθειας.
Και πιστεύω ότι ένα πλοίο που έχει χαθεί,
Που οδηγείται από κουρασμένους, σε ναυτία ναυτικούς στο τιμόνι,
μπορεί ακόμα να οδηγηθεί από το σπίτι
στο λιμάνι.
Πηγές:
https://en.wikipedia.org/wiki/Assata_Shakur
Δυσήνιος Ίππος 