
Το υπάρχον εκμεταλλευτικό σύστημα αντιμετωπίζει τον φυσικό κόσμο ως ακόμα ένα πεδίο κερδοφορίας. Μέσω της εκμετάλλευσης και της εξάντλησης των φυσικών πόρων, εις βάρος του περιβάλλοντος και της ίδιας της ζωής, το κεφάλαιο εξασφαλίζει την αέναη και κερδοφόρα αναπαραγωγή του. Παράλληλα, το εκμεταλλευτικό σύστημα έχει συγκεκριμένη πολιτική για την οικολογική κρίση και την κλιματική αλλαγή και τη διαχειρίζεται με γνώμονα τα συμφέροντά του. Η περιβαλλοντική και ενεργειακή κρίση, καθώς και η κλιματική αλλαγή, προκύπτουν ως συνέπειες του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο θεωρεί τους φυσικούς πόρους ως ανεξάντλητους και τους εκμεταλλεύεται με μοναδικό στόχο την επίτευξη του μέγιστου κέρδους, οδηγώντας σε καταστροφική κατάχρηση τους.
Αν και η πομπώδης ρητορική της Ε.Ε. και των κρατών-μελών της επικεντρώνεται στη στροφή σε εναλλακτικές μορφές ενέργειας και στην αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, πρέπει να κατανοήσουμε πως οι κρίσεις αυτές —ενεργειακή, περιβαλλοντική και οικολογική— αποτελούν δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος και των πολιτικών που εφαρμόζουν η Ε.Ε. και τα κράτη-μέλη της.
Το ελληνικό κράτος και οι επενδυτές, στο όνομα της Πράσινης «Ανάπτυξης» και της ενεργειακής μετάβασης, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο εργοτάξιο. Βουνά, θάλασσες, ποτάμια και ρέματα καταστρέφονται, ενώ ολόκληρα χωριά ερημώνονται για να εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες (χερσαίες ή θαλάσσιες), φωτοβολταϊκά και υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Εκατοντάδες έργα ΑΠΕ έχουν εγκατασταθεί από άκρη σε άκρη της χώρας, από την Εύβοια έως την Κρήτη και από τα Άγραφα μέχρι την Τήνο, ενώ οι αδειοδοτήσεις για νέα έργα συνεχίζουν να εκδίδονται ασταμάτητα. Όπως επισήμανε ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θ. Σκυλακάκης, σε δηλώσεις του με αφορμή την επένδυση της Amazon σε τρία νέα έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα, η διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας θεωρείται ένα πολύτιμο εργαλείο για την επίτευξη της ενεργειακής μετάβασης (την οποία χαρακτήρισε ως εθνικό στόχο).
Στηνπερίπτωση των Αγράφων, η λεηλασία της φύσης και η επιδρομή των επενδυτικών μηχανών συνεχίζεται, καθώς η καταπάτηση του ορεινού όγκου δε σταματάει στην καταστροφή του Τυμπάνου Αργιθέας, ενός από τα βουνά της περιοχής, που μετά από χρόνια μαζικών και μαχητικών αγώνων με κινητοποιήσεις σε βουνά, πόλεις και χωριά, κράτος και επενδυτές εγκατέστησαν 8 ανεμογεννήτριες. Στα ήδη αδειοδοτημένα σχέδια για εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην κορυφή της Καζάρμα, που απλώνεται, από τα Δυτικά, πάνω από τη λίμνη Πλαστήρα, στην Αργιθέα και στην κορυφή της Καράβας (η ψηλότερη των Αγράφων), στα νοτιοανατολικά Άγραφα και συγκεκριμένα στον Ίταμο και στον Καπροβούνη, στην κορυφή Βουλγάρα στα ανατολικά Άγραφα, στη Βράχα και στο δάσος της Φουρνάς στα Ευρυτανικά Άγραφα, έρχονται να προστεθούν και άλλα.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2024, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ενέκρινε την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (Α.Ε.Π.Ο.) για έργο που αφορά την εγκατάσταση Αιολικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) με συνολική ισχύ 193,4 MW. Οι περιοχές που περιλαμβάνονται στο έργο βρίσκονται στα όρια των Δήμων Αργιθέας και Πύλης, συγκεκριμένα στις θέσεις «Αυγό», «Κορυφή Καρατζιούνη», «Νταλαμήτρου», «Κορυφή Καυκιάς», «Ψηλά Δένδρα» και «Μαυροβούνι». Με την απόφαση αυτή δεσμεύονται μεγάλες εκτάσεις για να ικανοποιηθούν τα συμφέροντα των εταιρειών, οι οποίες, μαζί με τα συνοδά έργα, θα μετατρέψουν την περιοχή σε βιομηχανική ζώνη. Παράλληλα, πολλοί οικισμοί δεν έχουν ακόμη «συνέλθει» από τις πλημμύρες και συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται έργα που εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα συγκεκριμένων εργολάβων, ενώ τα αναπτυξιακά προγράμματα παραμένουν επιφανειακά και ατελή, με προσωρινά «μπαλώματα» στους δρόμους.
Στις 16 Οκτωβρίου 2024, εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι για την εγκατάσταση 10 ανεμογεννητριών συνολικής ισχύος 30 MW στη θέση «Σπιτάκι», που βρίσκεται σε δύοκορυφογραμμές με υψόμετρο από 1541μ. έως 1842μ., στις Τοπικές Κοινότητες Καρυάς, Μεσοβουνίου, Πετροχωρίου και Κουμπουριανών του Δήμου Αργιθέας.
Αν για το κράτος και τους επενδυτές αυτά τα έργα αποτελούν «ανάπτυξη», για εμάς σημαίνουν ρήμαγμα, λεηλασία, ερήμωση των χωριών, φτώχεια και πτώση του βιοτικού επιπέδου. Τα κέρδη τους συνιστούν την καταστροφή μας.
Μπορεί αυτή τη στιγμή το κράτος και οι επενδυτές να βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση, με εγκατεστημένες οχτώ ανεμογεννήτριες στον Τύμπανο και ένα νομικό οπλοστάσιο που τους διευκολύνει στην έκδοση νέων αδειοδοτήσεων,ενώ ταυτόχρονα λύνει εκκρεμότητες υπέρ των επιχειρηματικών συμφερόντων μέσω αντιπεριβαλλοντικών νομοσχεδίων, από την άλλη, οξύνουν την καταστολή και την τρομοκρατία μέσω του νέου ποινικού κώδικα, με στόχο να απομαζικοποιήσουν τον αγώνα ενάντια στη λεηλασία της φύσης και την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας. Παρά τη μειονεκτική θέση στην οποία βρισκόμαστε, είναι χρέος μας να υπερασπιστούμε τα βουνά των Αγράφων απέναντι στα αντιδραστικά και καταστροφικά σχέδια του κράτους και των επενδυτών. Είναι χρέος μας να υπερασπιστούμε τις λαϊκές ανάγκες απέναντι στα συμφέροντα των επιχειρηματιών. Είναι χρέος μας να υπερασπιστούμε τη φύση απέναντι στην καταστροφή και την ερήμωση.
Με πίστη στις δικές μας δυνάμεις, με συντονισμό από τα κάτω και με μαζική κοινωνική κινητοποίηση ενάντια στο κράτος, τους επενδυτές και τους μηχανισμούς τους, μπορούμε να μπλοκάρουμε τα σχέδια που επιθυμούν να μετατρέψουν ολόκληρη την περιοχή σε μια απέραντη βιομηχανική ζώνη από σίδερο και μπετό, από αποψιλωμένα δάση και ερημωμένα χωριά. Ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του μαζικού και μαχητικού αγώνα. Στα βουνά, στα χωριά, στους δρόμους. Εκεί όπου κρίνεται το δίκαιο.
Oρέστης Μ.
