Δυο λόγια, δυο σκέψεις για την επικρατούσα κατάσταση στη Γερμανίαως μετανάστρια, εργάτης, κουίρ άτομο, αναρχική.
Δεν ξέρω τι από αυτά είναι χειρότερο για το γερμανικό κράτος και την άρχουσα τάξη. Πάντως αποτελούν στοιχεία της ύπαρξής μου, που με καθορίζουν στο να δημιουργώ άποψη, στον βιοπορισμό και την κοινωνικοποίησή μου.
Πρόσφατα, 60 εκατομμύρια Γερμανοί προσήλθαν στις κάλπες για τις ομοσπονδιακές εκλογές. Χριστιανοδεξιοί πρώτο κόμμα, φασίστες δεύτεροι, πράσινοι, σοσιαλιστές, αριστεροί στις επόμενες θέσεις.
Σε μία περίοδο οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, όπου η ατμομηχανή του ευρωπαϊκού ιδεώδους καλείται να αντιμετωπίσει χρέος, πληθωρισμό, ανεργία, γεωστρατηγικό πόκερ, χρηματοδότηση πολέμων, και μια Αμερική ως απειλή πλέον για τα ευρωπαϊκά συνηθισμένα. Παρόλα αυτά, ο τραμπισμός έλκει και έλκεται από τις ταυτόσημες πολιτικές κουλτούρες της Ευρώπης.
Η ακροδεξιά στροφή σύσσωμου του δυτικού κόσμου έχει μπει σε τροχιά εξουσίας και με κορυφαία θέματα το μεταναστευτικό, τα εμπορικά ισοζύγια και την woke ατζέντα.
Την ίδια στιγμή που η ελίτ δημιουργεί πολέμους, προκαλώντας τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών, απορροφώντας φτηνά εργατικά χέρια εκμετάλλευσης και επαναπροσδιορίζοντας τις μεσαιωνικές αντιλήψεις στα ζητήματα αυτοπροσδιορισμού του ατόμου, της γυναικείας χειραφέτησης και της σεξουαλικής εκπαίδευσης.
Οι εθνικισμοί κατά τόπους, κηρύσσουν εκστρατείες μίσους και χριστιανικής ‘’αγάπης’’, χρησιμοποιώντας οτιδήποτε θα πείσει τους όχλους έναντι της επιστήμης.
Και όλα αυτά σε μια κινηματική συνθήκη κάτω του μετρίου αξιακά, με ομάδες αντίφα υπέρ του Ισραήλ, με απολιτίκ δικαιωματισμό και επιφανειακό φεμινισμό, από όπου λείπει σφόδρα η πολιτική ταυτότητα και η ελευθεριακή αντίληψη, έχοντας αποκοπεί ουσιαστικά από την ταξική προσέγγιση, συμπράττοντας με την αστική ηθική του μέσου γερμανού πολίτη.
Με όλο το δημοκρατικό και μη τόξο, να έχει συμβάλει στην άγρια καταστολή όσων εκφράζονται αλληλέγγυα στην γενοκτονία των Παλαιστινίων και σε όσους δε συμμορφώνονται κατά τας υποδείξεις του Κράτους.
Η γερμανοποίηση των μεταναστών αποτελεί πολιτική και κοινωνική προτεραιότητα της εξουσίας αλλά και όσων την υπερασπίζονται. Σε όλους τους τομείς.
Μέσα από αυτό περνάει η καθημερινότητα, ο βιοπορισμός, η κοινωνικοποίηση, αλλά κυρίως η πίεση που ασκείται στη συνείδησή μας ως μετανάστες.
Και αν δεν επιτευχθεί ο στόχος, υπάρχει και η σβάστικα, η νομιμοποιημένη,
ως μοχλός καταστολής της σκέψης, ως φόβος που παρέχεται αβίαστα από το Κράτος.
Drag Queen Lafert
Δυσήνιος Ίππος 