Κανείς πια δεν μπορεί να αμφιβάλει για τη στοχοποίηση που έχει δεχθεί από τη διοίκηση η παράταξη «Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής» των εκπαιδευτικών της ΕΛΜΕ Πειραιά.Ήδη 8 συνάδελφοι της παράταξης έχουν μπει στο στόχαστρο τόσο με ποινικές όσο και συνδικαλιστές διώξεις, υπομένοντας με περίσσιο κουράγιο, θάρρος και αξιοπρέπεια μια ιστορική κατάσταση πίεσης στο χώρο της δουλειάς. Ενοχλεί άραγε τη διοίκηση και τους πολιτικούς εκφραστές της, πως υπάρχει μια κρίσιμη μάζα συναδέλφων που εμμένουν -παρά τις αντιξοότητες των καιρών- στις γραμμές της αντίστασης και του αγώνα;Ενοχλούνται τα σχέδια των κυρίαρχων-οι οποίοι αυτή την περίοδο μέσα σε άλλα, φαίνεται πως κινούνται στη γραμμή του «όποιος ακόμη τολμά να “φωνασκεί”, να διαδηλώνει και να αντιστέκεται με οποιοδήποτε τρόπο θα πρέπει να διώκεται»-όταν φαίνεται πως υπάρχει αναβρασμός και οι απειλές δεν πιάνουν τόπο; Φυσικά και ναι. Και άρα, όσοι τολμούν σήμερα να κάνουν ένα βήμα μπροστά κόντρα στην οπισθοχώρηση των καιρών και την ασφυκτική πίεση,μπαίνουνεστο στόχαστρο και μάλιστα πολυεπίπεδα. Επιχειρείται τόσο η πολιτική όσο και η εργασιακή τους εξόντωση. Επιβαρύνονται με ποινικά και μη δικαστήρια, καλούνται συνεχώς για εξηγήσεις και ΕΔΕ, ελέγχονται από τους προϊσταμένουςτους υπομένοντας μια σειρά από καθημερινά καψόνια, ενώ φιμώνεται ακόμη και η συνδικαλιστική έκφραση στο δημόσιο πεδίο.
Διόλου τυχαία η στοχοποίηση της συγκεκριμένης παράταξης. Μιας παράταξης που στην ουσία αποτελείένα μετωπικό σχήμα οργανωμένων δυνάμεων και ανένταχτων αγωνιστών με κοινό βηματισμό στην κατεύθυνση συγκρότησης ριζοσπαστικών αγώνων μέσα στο σωματείο. Που ενισχύει τηναπό τα κάτω κίνηση του κλάδου στα πρωτοβάθμια σωματεία ως τη μόνη προοπτική που μπορεί να δώσει διέξοδο αντίστασης. Που δεν παλεύει «για λογαριασμό του κλάδου», αλλά επιδιώκει να συμβάλει στο να πάρουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι την υπόθεση της οργάνωσης των αγώνων στα χέρια τους, μιας και αναγνωρίζει πως δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Η ΕΑΑ στηρίζει τις κινήσεις αγώνα και αντίστασης, πολεμάει τη γραμμή της ήττας, των συμβιβασμών και της συνδιαλλαγής με τον αντίπαλο. Από ότι φαίνεται λοιπόν, η μέσα σε άκρες όπως περιγράφηκε στάση της ΕΑΑ, ενοχλεί και με το παραπάνω τόσο για τις ρωγμές απέναντι στην κρατική πολιτική, όσο και για την προοπτική που φέρει για τους αγώνες των συναδέλφωνστο επόμενο διάστημα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός πως ενώ υπάρχουν και κάποιες περιορισμένες διώξεις σε στελέχη του ΠΑΜΕ, καμία τέτοια μανία δεν έχει εξαπολυθεί, καθώς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων διοίκησης και ηγεσίας του σωματείου συζητιούνται οι“αγώνες” με εντελώς διαφορετικούς όρους, με συμβιβασμούς και εγγυήσεις, αφήνοντας τους διωκόμενους βορρά στα χέρια της διοίκησης και συνολικά τον κλάδο έκθετο απέναντι στην επέλαση της κυβερνητικής επίθεσης.
Με βάση την παραπάνω συνθήκη, να αναφέρουμε την εμβληματική προσπάθεια οργάνωσης της διαδήλωσης ενάντια στις διώξεις των εκπαιδευτικών στον Πειραιά τον Μάρτη που μας πέρασε, στην οποία περίπου 500 άτομα παρακάμπτοντας τις τρικλοποδιές του ΠΑΜΕ που οδήγησαν το σωματείο των εκπαιδευτικών να μείνει χωρίς κάλεσμα σε αυτή τη μεγαλειώδη διαδήλωση, κατάφεραν να συσπειρώσουν ένα πρωτοφανές κομμάτι κόσμου για την περιοχή, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης και αλληλεγγύης, πιέζοντας ώστε να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις. Επιπλέον όλη αυτήν την περίοδο, καμία κλήση συναδέλφου σε εξηγήσεις δεν έμεινε αναπάντητη, με πλήθος συγκεντρώσεων να λαμβάνουν χώρα όπου αυτές εκδηλωνόταν, κανείς συνάδελφος δεν έμεινε μόνος του και μια ολόκληρη κίνηση με πολλαπλές διαστάσεις βρίσκεται σε εξέλιξη. Και μάλιστα την ώρα που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ που ηγεμονεύουν στο σωματείο βάζουν την μία τρικλοποδιά πίσω από την άλλη, παίρνοντας ξεδιάντροπα το ρόλο του κρατικού συμμάχου.
Ζούμε σε περίοδο ολομέτωπης επίθεσης. Οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε μέχρι τα μέσα του μήνα, εργασιακά δικαιώματα δεκαετιών (8ωρο, σύνταξη) καταργούνται, χτυπιέται ανοικτά το δικαίωμα στη δωρεάν υγεία. Την ίδια στιγμή που το σύστημα επιχειρεί να επιβάλλει εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα, εμπλέκεταιστον πόλεμο στην Ουκρανία, στην αντιπαράθεση στη Μέση Ανατολή, επιχειρώντας τη μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση. Στην εκπαίδευση, προχωρά η επίθεση σε όλες τις βαθμίδες. Τεχνική Εκπαίδευση, νόμος για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αξιολόγηση. Αξιοποιείται και επικαλείται όλο το αντιδραστικό ποινικό πλαίσιο που έχει ψηφιστεί το προηγούμενο διάστημα. Σύμφωνα με τον νέο ποινικό κώδικα, η κινητοποίηση με «φωνασκίες», για παρεμπόδιση πχ. της αξιολόγησης, καθίσταται ποινικό αδίκημα, η ηγεσία θεωρείται «συνάδελφοι που παρακωλύεται το εκπαιδευτικό τους έργο», ενώ το πανό μετατρέπεται σε τεκμήριο εγκλήματος. Επιχειρείται έτσι να σπάσει η όποια αντίσταση του κλάδου και η άρνηση να συναινέσουμε στις αντικοινωνικές και αντιεκπαιδευτικές πολιτικές που προωθούνται. Της αξιολόγησης, της κατηγοριοποίησης των σχολείων, της έντασης των ταξικών φραγμών και της διάλυσης κάθε δικαιώματος στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα για την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο. Και στο βάθος… ο γραπτός διαγωνισμός ΑΣΕΠ για τους αναπληρωτές, οι οποίοι βιώνουν αναμφίβολα επιπλέον εργασιακή καταπίεση και ανασφάλεια.Σε αυτό το σχολείο θέλουν έναν εκπαιδευτικό φοβισμένο, με σκυμμένο το κεφάλι, ώστε να εφαρμοστούν όλα τα παραπάνω.
Το μόνο πράγμα που μπορεί να βάλει φρένο σε όλη αυτή την κατάσταση είναι να οργανώσουμε τους αγώνες μας. Σε κάθε επίπεδο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε ζήτημα. Να μην μείνει τίποτα αναπάντητο. Να είμαστε αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλον, να κοιτάμε το σύνολο. Οι διώξεις εκπαιδευτικών για συνδικαλιστική και πολιτική δράση είναι πολύ σοβαρό ζήτημα και συνδέεται με τη γενικότερη κατεύθυνση τρομοκρατίας και καταστολής αγωνιστών, σωματείων και κινημάτων. Δεν αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς, αλλά θα πρέπει να ανοιχτεί και να συνδεθεί και με άλλα αγωνιζόμενα κομμάτια που πλήττονται και χτυπιούνται καθημερινά. Το ζήτημα αυτό, όπως και πολλά ακόμη σε διάφορους χώρους δουλειάς παραμένουν ανοιχτά και πρέπει να εργαστούμε ώστε να απαντηθούν με όρους μαζικούς, με όρους κινηματικούς, με κινητοποιήσεις. Να καταφέρουμε να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις, τόσο στον Πειραιά όσο και αλλού. Να καταφέρουμε την αφύπνιση της τάξης αυτούς τους ζοφερούς καιρούς, να οργανώσουμε την ταξική αντεπίθεση.
Γιάννης Β., Κυριακή Β.
Δυσήνιος Ίππος 