Εδώ και έναν μήνα περίπου έχει γίνει γνωστό πως στις 31/10/2023 λήγουν οι συμβάσεις των εργαζομένων στην καθαριότητα του πανεπιστημίου Πατρών, με καθεστώς ΙΔΟΧ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι 90 στο σύνολο υπάλληλοι καθαρισμού να κινδυνεύουν με μαζική στην ουσία απόλυση καθώς τους στερείται η δυνατότητα ανανέωσης της σύμβασης εργασίας τους. Η πρυτανική αρχή έχει κηρύξει διαγωνισμό για την ανάληψη της καθαριότητας από ιδιώτη εργολάβο, ο οποίος πρόκειται να προσλάβει 60 καθαρίστριες/τες, πιθανότατα όχι από τους ήδη υπάρχοντες.
Από τότε που γνωστοποιήθηκε αυτή η νέα συνθήκη επισφάλειας για τους/τις εργαζόμενους/ες στην καθαριότητα εντός του πανεπιστημίου Πατρών, πραγματοποιήθηκαν πολλές δράσεις απέναντι στην επερχόμενη μαζική απόλυση, από το σωματείο των ίδιων των εργαζομένων, από φοιτητικούς συλλόγους και σχήματα, από το σωματείο εργαζομένων στην έρευνα κ.α. Στάσεις εργασίας, απεργίες και κινητοποιήσεις με στόχο να αποτραπούν οι απολύσεις. Στις 31/10 θα ήταν η τελευταία μέρα ισχύος των συμβάσεων τους, αφού το υπουργείο δεν προχωρά σε ανανέωση τους, όμως δόθηκε μια παράταση έως τον Δεκέμβρη.
Ένα από τα βασικά σημεία της συγκεκριμένης υπόθεσης αποτελεί πως στην πλειοψηφία τους οι υπάλληλοι στην καθαριότητα του πανεπιστημίου είναι γυναίκες. Είναι σημαντικό λοιπόν σε κάθε τέτοια συνθήκη να αναδεικνύεται όσο το δυνατόν περισσότερο το πώς μια εργαζόμενη γυναίκα στο σήμερα βιώνει ακόμα πιο ειδικά και έντονα την καταπίεση του πατριαρχικού – καπιταλιστικού συστήματος. Πέρα από τον ρόλο της ως εργαζόμενη, έχει να επιτελέσει «άριστα» και τον ρόλο της μητέρας ή και της κόρης, της συζύγου και της νοικοκυράς. Έτσι και αυτές οι γυναίκες που εργάζονται ως καθαρίστριες στο πανεπιστήμιο, καλούνται καθημερινά να καλύψουν χίλιους ρόλους, και τώρα έρχονται αντιμέτωπες με την απισφάλεια στον χώρο εργασίας τους, με την αβεβαιότητα και τον κίνδυνο της απόλυσης προ των πυλών.
Είναι δυνατόν λοιπόν να μην αντιδρούμε απέναντι στις συνθήκες αβεβαιότητας που βιώνουν τόσοι εργαζόμενοι; Μα και ως γυναίκες ακόμα πιο πολύ, είναι δυνατόν να μην στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα τόσων γυναικών που αγωνίζονται για ασφαλείς και καλύτερες εργασιακές συνθήκες; Πάντα στο πλευρό των καταπιεσμένων λοιπόν, ως γυναίκες και ως αγωνίστριες ευρύτερα. Καμιά γυναίκα μόνη, κανένας εργαζόμενος μόνος απέναντι στην εργασιακή επισφάλεια.
Θένια Π.
Δυσήνιος Ίππος 