Month: April 2013

Τα αφεντικά στη Μανωλάδα δολοφονούν. Το χέρι τους οπλίζουν τα ΜΜΕ, το κράτος-προστάτης τους και οι φασιστικές συμμορίες.

Την Τετάρτη 17 Απρίλη διακόσιοι περίπου μετανάστες, εργάτες γης, δέχτηκαν δολοφονική επίθεση, με καταιγισμό πυροβολισμών, από μεγαλοτσιφιλικάδες και επιστάτες-μπράβους τους, στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Οι μετανάστες εργάτες διεκδικούσαν με μαζική κινητοποίηση το αυτονόητο: την καταβολή δηλαδή των δεδουλευμένων 6 μηνών στα χωράφια της φράουλας. Η κινητοποίηση χτυπήθηκε εν ψυχρώ, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περίπου 30 τραυματίες, εκ των οποίων τέσσερις σε σοβαρή κατάσταση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που εκτυλίσσονται τέτοια γεγονότα στην περιοχή αυτή μιας και είναι γνωστό πως τα τελευταία χρόνια η παραγωγή φράουλας στηρίζεται στο δουλεμπόριο μεταναστών, που εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες, χωρίς καμιά τήρηση ακόμα και των στοιχειωδών συνθηκών εργασίας και διαβίωσης. Ήδη από το 2008 είχαν γίνει γνωστά όσα συμβαίνουν στην περιοχή όταν μετά την απεργία 1500 εργατών που διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους, εξαπολύθηκε πογκρόμ σε βάρος τους από τους μπράβους των αφεντικών. Ο ένας από τους δράστες μάλιστα είχε συμμετάσχει και τότε σε βασανισμούς μεταναστών, σπάζοντας με σφυρί τα χέρια ενός και σέρνοντας τον με αγροτικό αυτοκίνητο για ένα χιλιόμετρο.

Οι μετανάστες στη Μανωλάδα εργάζονται σε ένα άκρως ασφυκτικό περιβάλλον, χωρίς ωράριο και ασφάλιση, ενώ ζουν σε παραπήγματα, στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο και υποχρεώνονται μάλιστα να καταβάλουν και νοίκι στα αφεντικά τους. Με λίγα λόγια στη νέα Μανωλάδα έχει δημιουργηθεί ένας οικονομικός παράδεισος που θα ονειρεύονταν και οι πιο σκληροί καπιταλιστές όλου του κόσμου καθώς το κέρδος από την παραγωγή είναι καθαρό, οι εργάτες σπάνια πληρώνονται μιας και τις περισσότερες φορές κυνηγιούνται, ταπεινώνονται, ξυλοκοπούνται, πυροβολούνται και απειλούνται με παράδοση στις επίσημες αρχές από τους σύγχρονους δυνάστες τους, με πρόσχημα την μη κατοχή νόμιμης άδειας παραμονής.

Φυσικά, ο ρόλος του κράτους σε αυτή τη συνθήκη είναι να κάνει τις πλάτες στους μεγαλοτσιφλικάδες στρώνοντας το έδαφος για το ξεζούμισμα των μεταναστών. Η μαύρη-ανασφάλιστη εργασία των μεταναστών ήταν άλλωστε η συνθήκη πάνω στην οποία στηρίχτηκε το ελληνικό κράτος τα προηγούμενα 20 χρόνια περίπου για να οικοδομήσει το ελληνικό αναπτυξιακό όραμα, τα αποτελέσματα του οποίου βιώνουμε σήμερα όλοι μας. Καθόλου τυχαία δεν είναι επίσης και η επιλογή της σύλληψης, της φυλάκισης και μετ’ έπειτα απέλασης των χτυπημένων μεταναστών της 17ης Απρίλη. Εντάσσεται στο πλαίσιο συγκάλυψης του εγκλήματος ώστε να τη βγάλουν λάδι οι επίδοξοι δολοφόνοι στη δίκη. Από κοντά και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ που στη δολοφονική απόπειρα της Μανωλάδας είδαν “συμπλοκές ανάμεσα σε εργάτες και επιστάτες” εξυπηρετώντας για μια ακόμα φορά τα συμφέροντα των αφεντικών και του κρατους-προστάτη τους. Δε μας εκπλήσσουν βέβαια. Πάντοτε αυτός ήταν ο ρόλος τους. Να στρώνουν το έδαφος στην κυριαρχία για να υλοποιήσει τους εγκληματικούς σχεδιασμούς της.

Η περίπτωση της Μανωλάδας δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά κανόνα της σύγχρονης πραγματικότητας των μεταναστών εργατών στην Ελλάδα της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Από τις συλλήψεις και τις φυλακίσεις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης που ξεκίνησαν από το καλοκαίρι με την επιχείρηση “Ξένιος Δίας”, τους ξυλοδαρμούς και τις δολοφονίες από τις φασιστικές συμμορίες χρυσαυγιτών (όπως η πρόσφατη δολοφονία του Σαχτζάντ Λουκμάν από το Πακιστάν στα Πετράλωνα από χρυσαυγίτες) και άλλων ακροδεξιών καθαρμάτων, μέχρι τη ρατσιστική προπαγάνδα των ΜΜΕ, τα μαύρα μεροκάματα και τους εξευτελισμούς στα κωλόμπαρα και τα χωράφια της ελληνικής υπαίθρου και τις φραστικές επιθέσεις στους δρόμους και στα λεωφορεία, η καθημερινότητα για εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα όρια της ελληνικής επικράτειας είναι βουτηγμένη στο αίμα.

Όμως, οι σύγχρονοι κολίγοι της Μανωλάδας, παρά την ιδιαιτερότητα της συνθήκης ζωής τους (χωρίς χαρτιά), δεν παύουν να είναι εικόνα και από το μέλλον τον ντόπιων εργατών. Τα αφεντικά και το κράτος επιφυλάσσουν μια αντίστοιχη μοίρα σε όλους όσοι περισσεύουν από τη νέα ολοκληρωτική συνθήκη ζωής που δημιουργούν. Έτσι, στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας περιμένουν τους άνεργους και τους φορο-οφειλέτες, “ανοιχτές” φυλακές τους τοξικομανείς, “καιάδας” τους ψυχικά ασθενείς, σχέδια για ειδικές οικονομικές ζώνες χωρίς συγκεκριμένο εργασιακό καθεστώς και δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί όλους τους υπόλοιπους. Η βαρβαρότητα είναι εδώ και όσοι νομίζουν ότι κάνει διακρίσεις αυταπατώνται…

Μόνη ρεαλιστική προοπτική για τους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου είναι η οργάνωση της ταξικής αντεπίθεσης τους ενάντια στους εκμεταλλευτές τους μακριά από ψευδαισθήσεις εξωραϊσμού του υπάρχοντος, ανοίγοντας παράλληλα δρόμο για την ανατροπή του καπιταλιστικού κόσμου. Απέναντι στην προσπάθεια επιβολής του κανιβαλισμού ως κυρίαρχου τρόπου ζωής και της αλληλοεξόντωσης ως μόνης πιθανής πραγματικότητας “συνύπαρξης” ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους προλετάριους να αντιπαραθέσουμε τη δημιουργία δομών αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας σε όλες τις γειτονιές, ενάντια στη φτώχεια, τη ρατσιστική πανούκλα και την εξαθλίωση. Ας μην ξεχνάμε πως ο ρατσισμός είναι το όχημα των αφεντικών για να διχάσουν τους καταπιεσμένους. Ας γίνει η αλληλεγγύη και ο ταξικός πόλεμος το δικό μας όχημα που θα γεννήσει μια νέα κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αμοιβαιότητας, χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς που να βασίζονται στο χρώμα, τη φυλή ή το φύλο.

 ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Τ’ΑΦΕΝΤΙΚΑ

 ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΥΣ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 23 Απρίλη 2013