Γράφω αυτό το κείμενο, διότι συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά και δημόσια οπως πάντα,οχι για να αντικρούσω το περιεχόμενο των κακοστημένων δημοσιευμάτων που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες ημέρες απο τα παπαγαλάκια της εξουσίας σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.
Δεν μπαίνω λοιπόν σε καμία λογική αντιπαράθεσης με τα ευφάνταστα σενάρια που σκηνοθετούν οι αρχές,αλλά απευθύνομαι σε φίλους-ες,συντρόφους-ισες και κατ’ επέκταση όποιον-α έχει την οξυδέρκεια και την ανθρωπιά να αναγνωρίσει την θέση του-της μέσα στο υπάρχον. Σκοπός μου είναι να θωρακίσω την κοινωνική μου υπόσταση απέναντι στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και την δικαιοσύνη τους που ετσι και αλλιώς δεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη,αφού υπάρχουν μόνο για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των κυρίαρχων.
Είμαι ενας απο τα δισεκατομμύρια καταπιεσμένων πάνω στον πλανήτη.Γενήθηκα σε κάποιον γεωγραφικό χώρο και μου δώσανε την ταυτότητα του έλληνα.Με βαφτίσανε χριστιανό.Πήγα στα σχολεία και τα πανεπιστήμια της στείρας απαίδευτης γνώσης τους. Βγήκα στους δρόμους των μητροπόλεων και γνώρισα την σαπίλα τους μπλέκοντας σε «ψεύτικους παράδεισους» ,αλλά το ξεπέρασα με την δύναμη της αλληλοβοήθειας.Από μικρός κάτω απο το μάτι του μπάτσου και την απειλή του γκλόπ στους δρόμους,τις πλατείες και τα πάρκα της γειτονιάς επειδή ήμουνα διαφορετικός-ζητούσα να ανλτώ απ’την κάθε στιγμή τη χαρα και τη διασκέδαση της ζωής,των σχέσεων,του έρωτα.Μεγάλωσα και αντιλήφθηκα το μέγεθος της εκμετάλλευσης στις φτωχογειτονιές.Μετά με πήρανε να υπηρετήσω την «μαμά πατρίδα»και βίωσα στο έπακρο την ιεραρχία,τις εξουσιαστικές σχέσεις και όλο το μοντέλο μετατροπής ανθρώπων σε πειθήνιους υπηκόους.Στην καθημερινότητα της επιβίωσης έβαλα τα πλακάκια σε κάποιο πεζοδρόμιο που πατάτε,έφερα το φαγητό στο σπίτι σας ,κουβάλησα τα μηχανήματα στα κέντρα διασκεδασής σας και άλλα πολλά.
Οι καταστάσεις που βίωσα με κάνανε να σιχαθώ την υπάρχουσα κοινωνική οργάνωση που βασίζεται στο κέρδος,το αλληλοφάγωμακαι στο «ο καθένας το τομάρι του» Πίστευα πάντα οτι οι άνθρωποι,στηρίζοντας ο ενας τον άλλον,μπορούν να αποτινάξουν τα δεσμά τους και να διαμορφώσουν μια διαφορετική κοινωνική πραγματικότητα.Χωρίς αφέντες και δούλους.Χωρίς κανένα είδος εξουσίας.Τις σκέψεις μου αυτές μοιράστηκα με άλλους-ες με τους ίδιους προβληματισμούς και πάνω απ’όλα την διάθεση για αλλαγή.Με τις αναγνώσεις βιβλίων και εντύπων,τις συζητήσεις σε στέκιακαι τη συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα όλες οι βιωματικές μου εμπειρίες απέκτησαν και μια πολιτική υπόσταση συμμετέχοντας ενεργά στο αναρχικό κίνημα και τους κοινωνικούς αγώνες.
Από τα μαθητικά του ’98 στις φοιτητικές κοινητοποιήσεις του ‘06-’07.Από τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις ενάντια στην διεθνή πολιτική-στρατιωτική μηχανή ως την αλληλεγγύη στους ολικούς αρνητές στράτευσης.Από τις κοινητοποιήσεις το 2003 στην Θεσσαλονίκη ενάντια στον παγκόσμιο ολοκληρωτισμό ως τις κοινωνικές αντιστάσεις ενάντια στα ασφυκτικά μέτρα που επιβάλλουν ΔΝΤ,ευρωπαική τράπεζα και ελληνικό κράτος.Από το μοίρασμα κειμένων στις λαικές αγορές για αλληλεγγύη σε φυλακισμένους αγωνιστές,αφισοκολλήσεις αντιπληροφόρησης για διάφορους αγώνες ως τις συνελεύσεις και τα οδοφράγματα του Δεκέμβρη στην πόλη της Πάτρας.Αυτά και άλλα με γνώμονα την φωνή της συνειδησής μου και αντιλαμβανόμενος πάντα το ελάχιστο της συμβολής μου. Μια συνείδηση που δεν αναγνωρίζει τις γραμμές που χαράχτηκαν για να χωρίσουν τους λαούς και βρίσκει φίλους-ες,συντρόφους-ισες σε όποιο μέρος και αν με οδηγήσει η ζωή μου.
Έτσι βρέθηκα να μοιράζομαι το χρόνο μου με ανθρώπους που εμπιστέυτηκα και έβαλα στη ζωή μου τα τελευταία χρόνια που επισκέπτομαι την ιταλία.Βεβαίως και είχα και εκει μικρή συμμετοχή στο κίνημα.Από τον πρώτο καιρό της παραμονής μου εκεί άρχισα να νιώθω την τρομοκρατική μέγγενη του κατασταλτικού μηχανισμού του ιταλικού κράτους.Ένα ολοκληρωτικό καθεστός που δεν κρατάει καν τα προσχήματα.Από τις τηλεφωνικές υποκλοπές συνομιλιών με τον-την σύντροφο σου,τις παρακολουθήσεις στο δρόμο,τις συνεχείς εισβολές σε σπίτια καθώς και σε στέκια και καταλήψεις ,τους αναίτια πολύωρους ελέγχους σε αεροδρόμια και λιμάνια,τις διώξεις σε αγωνιστές ανεξαρτήτως πολιτικής ταυτότητας με σαθρά κατηγορητήρια και τις φυλακίσεις βάσει ανυπόστατων στοιχείων φτάνοντας ως την ποινικοποίηση ιδεών ή και διαπροσωπικών σχέσεων.(μήπως από αυτό το μοντέλο διδάσκονται και τα σαΐνια των ελληνικών διωκτικών αρχών).
Αφενός η έκταση της καταστολής και αφετέρου ο τρόπος με τον οποίο καταφέρνουν μέσω αυτής να εισβάλλουν και να μολύνουν κάθε έκφανση της κοινωνικής μας ζωής είναι απ’ορροια του κενού των κοινωνικών αντιστάσεων που δημιουργήθηκε από την αφομοίωση και την ήττα των κινημάτων της δεκαετία του ’70 και την επέλαση του σύγχρονου θεαματικού τρόπου ζωής. Τους τελευταίους μήνες γίναμε θεατές πολαπλών μιντιακών επιχειρήσεων σε διάφορες πόλεις σε όλο το εύρος της ιταλίας.Δεκάδες άνθρωποι βρίσκονται μετά από αυτές υπο δίωξη ή υπο την απειλή αυτής καθώς και υπο καθεστώς ομηρίας στα ίδια τους τα σπίτια και στη φυλακή.Την ώρα που το ΔΝΤ χτυπαέι και την πόρτα της ιταλίας και υπο τον φόβο ενδεχόμενων κοινωνικών αναταραχών,το κράτος προετοιμάζεται αναβαθμίζοντας το επιχειρησιακό-νομικό-επικοινωνιακό του οπλοστάσιο με σκοπό την απομόνωση και εγκληματικοποίηση των ριζοσπαστικών αντιλήψεων και πρακτικών.Δηλαδή ένα πλαίσιο πρακτικών αντιεξέγερσης πριν ακόμα ξεσπάσουν εξεγέρσεις.
Αυτή τη στιγμή σε ελλάδα,ιταλία όπως και σε όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτού του κόσμου-φυλακή διεξάγονται παρόμοιοι αγώνες ενάντια στους σχεδιασμούς της κυριαρχίας.Σήμερα οι σύγχρονες ολιγαρχίες συνεργάζονται και συγχρονίζονται για να εντείνουν ακόμα περισσότερο την αφαίμαξη των από κάτω στο όνομα του κοινού συμφέροντος και καταστέλλουν βίαια οποιαδήποτε φωνή αντίστασης,ενώ παράλληλα προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τους λαους από τον πραγματικό τους εχθρό σπρωχνοντάς τους να αλληλοφαγωθούν υπο το πρόσχημα κάποιου έθνους ,θρησκείας ή κάποιας άλλης φαντασιακής ταυτότητας.Προβάλλει λοιπόν πιο επιτακτική απο ποτέ η ανάγκη για επαφή των εκμεταλλευόμενων όλου του κόσμου ώστε να επικοινωνήσουν τα προβλήματα,τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους με σκοπό να αυτοοργανώσουν τους αγώνες τους ενάντια στην εξουσία.
Όσο για την ανάμειξη του ονόματος μου στα διάφορα τρομουστερικά σενάρια.Διάφοροι δημοσιογραφίσκοι έσπευσαν-ακολουθώντας τις προσταγές των αστυνομικών αρχών-να αναπαράγουν ψευδείς ειδήσεις και κατηγορίες για το προσωπό μου, ώστε να πουλήσουν φτηνή τρομοκρατία,παραβιάζοντας τα προσωπικά μου δεδομένα.Στην ουσία γίνατε οι ίδιοι φορείς τρομοκρατίας ενάντια σε έμενα,τους φίλους-ες μου,συντρόφους-ισες μου και την οικογενειά μου.Θα πρέπει να θεωρείτε τον κόσμο πολύ μαλάκα ώστε να πιστέψει οτι αυτός που παρουσιάζετε ως οργανωτής,αγγελιοφόρος,αναβαθμιστής και τελικά ακραίο σκληροπυρινικό στοιχείο δεν ακολουθούσε κανένα στοιχειώδη κανόνα συνομωτικότητας,χρησιμοποιούσε το κινητό του,ταξίδευε με το ονομά του και μίλαγε ανοιχτά σε στέκια και κοινωνικές εκδηλώσεις .Είμαι απλά ένα κομμάτι του πάζλ,ο εύκολος στόχος,ο «έλληνας αναρχικός» που χρειάζοταν για να στήσουν τα σεναριά τους.
Αυτό το κείμενο δεν εμπεριέχει καμία δήλωση νομιμοφροσύνης .Μην περιμένετε από εμένα να καταδικάσω καμία ιδέα ή δράση που κινείται με μια αντιεξουσιαστική προοπτική.Το ριζοσπαστικό κίνημα είναι πολύμορφο,αποτελούμενο από διάφορες συνιστώσες που όλες έχουν την τάση να οδηγηθούν στην ατομική και κοινωνική απελευθέρωση. Συνέχιζω λοιπόν να περπατάω στους δρόμους της πόλης που ζώ,να υπερασπίζομαι τις ιδέες μου,να συναντάω φίλους-ες και αν αυτοί διαμένουν σε άλλη πόλη είτε αυτή την λένε Αθήνα,Νάπολη ή Γουαδελούπη αμα γουστάρω να τους βλέπω θα τους επισκέπτομαι
Χ.Τ. 21/09/2012
Δυσήνιος Ίππος 