Αουρέλιο Φερνάντεθ: Ένας “Αλληλέγγυος” στο Μάτι του Κυκλώνα
Άρθρο του Luismi Garcia
Ανασκόπηση του βιβλίου του Μανέλ Άισα Πάμπολς: “Στα Ίχνη μιας Γενναιόδωρης Ζωής. Ο Αουρέλιο Φερνάντεθ Σάντσεθ και οι Αλληλέγγυοι”, Εκδόσεις El Lokal, 2017.
«Όλα πια είναι δικά μας… και δεν ανήκουν σε κανέναν. Οι άνθρωποι είναι γέροι, και για να γίνει πραγματικότητα το μεγάλο όνειρο της αναρχίας χρειάζονται άνθρωποι που ακόμα δεν υπάρχουν».
Joan Llarch
Ο Μανέλ Άισα Πάμπολς είναι ένας από εκείνους τους σπάνιους τεχνίτες της Ιστορίας που αφιερώνουν αμέτρητες ώρες από τον προσωπικό τους χρόνο για να ανασυνθέσουν τις ιστορίες που τους συναρπάζουν, με αποτέλεσμα να καταφέρνουν να μας συνεπάρουν όλους. Είναι γνωστός στον ελευθεριακό κόσμο για το -πλέον κλειστό- βιβλιοπωλείο του στην Αγορά Βιβλίου του Σαντ Αντόνι (Βαρκελώνη), όπου το θρυλικό του καρότσι ήταν γεμάτο με λογοτεχνικά διαμάντια της αναρχικής σκέψης, σπάνιες εκδόσεις ή κιλά ολόκληρα από παλιές εφημερίδες της CNT και της «Solis». Επιπλέον, ξεχώριζε για τις βιβλιογραφικές του συμβουλές και τις βαθυστόχαστες συζητήσεις του.
Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις δυσήνιος τύπος η συλλογή κειμένων “ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ ΚΑΙ ΛΟΥΚΑ ΜΑΝΤΙΝΙ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΑ ΑΔΕΡΦΙΑ”
Από το εισαγωγικό σημείωμα του Πασκουάλε Αμπατάντζελο για την ελληνική έκδοση:
Αυτό είναι ένα βιβλίο για τ’ αδέλφια Μαντίνι που το θέλησα και το επιμελήθηκα προσωπικά, με σκοπό να γίνει γνωστό στις νέες γενιές ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης που αναπτύχθηκε στην Ιταλία των χρόνων του Εβδομήντα και του Ογδόντα. Μια σύγκρουση που εκείνη την περίοδο έθεσε σ’ αμφισβήτηση την πολιτική εξουσία, το μονοπώλιο της βίας και την αστική δικαιοσύνη, μέσα από την ένοπλη πάλη και την προλεταριακή δικαιοσύνη, δίνοντας ζωή σε μια κυριολεκτική επαναστατική απόπειρα που κατέληξε σ’ έναν ταξικό πόλεμο χαμηλής έντασης. Μ’ αυτό το βιβλίο θελήσαμε να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τους νεκρούς των Ένοπλων Προλεταριακών Πυρήνων [Nuclei Armati Proletari (NAP)]. Επομένως, εκτός από τις διάφορες μαρτυρίες για τα αδέλφια Μαντίνι από την πλευρά ανθρώπων που τους γνώρισαν σε διαφορετικές στιγμές της ζωής τους, μνημονεύονται επίσης και όλοι οι σύντροφοι των ΝΑΡ που έπεσαν μαχόμενοι σ’ εκείνον τον ταξικό πόλεμο. Οι ΝΑΡ αποτέλεσαν έναν σημαντικό νεωτερισμό μέσα στην ένοπλη πάλη, τόσο για την ιδιαιτερότητα του ταξικού σημείου αναφοράς τους, όσο και γιατί έδωσαν φωνή στο νότιο προλεταριάτο και της γης τους κολασμένους. Οι ΝΑΡ εισήλθαν -με τις πρωτοπορίες του νότιου προλεταριάτου και του έγκλειστου και έκνομου προλεταριάτου- μέσα στην επαναστατική διαδικασία που είχε ξεκινήσει από τις Κόκκινες Ταξιαρχίες [Brigate Rosse (BR)], στις αρχές των χρόνων του Εβδομήντα με τους εργάτες και τους φοιτητές της βόρειας Ιταλίας, επεκτείνοντας επομένως το μέτωπο της ένοπλης πάλης και στο νότο. Πέρα απ’ όλα τ’ άλλα αξίζει τον κόπο να υπενθυμίσουμε ότι οι ΝΑΡ, των οποίων έχω την τιμή να έχω αποτελέσει κομμάτι, μπορούν να υπερηφανεύονται ένα σημαντικό ρεκόρ: δεν είχαν ποτέ ένα μετανοημένο ή διαχωρισμένο στρατευμένο, πάρα τους πάρα πολλούς θανάτους και τα πάρα πολλά βασανιστήρια που υπέστησαν στις ειδικές φυλακές.
Από την εισαγωγή του βιβλίου:
Αυτό είναι ένα βιβλίο για τον Λούκα και την Άννα Μαρία Μαντίνι, με πολλές φωνές: συνεντεύξεις με διάφορα πρόσωπα που με διάφορες ιδιότητες και σε διαφορετικές περιόδους, γνώρισαν προσωπικά τόσο τον αδελφό όσο και την αδελφή. Οι διάφοροι συντελεστές του μάς διηγήθηκαν, ακόμα και ανέκδοτες, ιστορίες και καταστάσεις, βιωμένες κατά τη διάρκεια μιας ιστορικής περιόδου που ακόμα και σήμερα παραμένει -σε γενικές γραμμές- άγνωστη.
Μαρτυρίες αγώνα, σε ταραγμένα χρόνια ιστορικών αλλαγών, τότε που οι ιδεολογίες αποτελούσαν μια διαρκή προτροπή για νέες ιδέες εξέγερσης. Γεγονότα στα οποία ενεπλάκησαν διάφορα κινήματα σε κάθε γωνιά της γης, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας χώρας, στην περιοχή της Φλωρεντίας: εργαζόμενοι, φοιτητές και φυλακισμένοι συναντήθηκαν και αγωνίστηκαν για έναν καλύτερο κόσμο, για ένα δικαιότερο οικονομικό – κοινωνικό σύστημα, εναλλακτικό από τον καπιταλισμό, βασισμένο στην κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, στην αλληλεγγύη και την ισότητα, αντί στην ατομική ιδιοκτησία, στο κέρδος και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Στις 12, 13 και 14 Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω στην Πάτρα, με τη συμμετοχή αρκετού κόσμου, το τριήμερο εκδηλώσεων με αφορμή τη συμπλήρωση 11 χρόνων λειτουργίας και πολύμορφης δράσης του στεκιού.
(Μπορείτε να το παρακολουθήσετε online στο παραπάνω λινκ)
Την Πέμπτη 12 Δεκέμβρη προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ “Ερευνώντας εγκλήματα πολέμου στη Γάζα” της ερευνητικής ομάδας του Al Jazeera που αποκαλύπτει τα ισραηλινά εγκλήματα πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας μέσω φωτογραφιών και βίντεο που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο από τους ίδιους τους Ισραηλινούς στρατιώτες κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης που ξεκίνησε στις 7 Οκτώβρη του 2023. Το ντοκιμαντέρ αφηγείται επίσης την ιστορία του πολέμου μέσα από τα μάτια Παλαιστινίων δημοσιογράφων, εργαζομένων στα ανθρώπινα δικαιώματα και απλών κατοίκων της Λωρίδας της Γάζας. Και αποκαλύπτει τη συνενοχή των δυτικών κυβερνήσεων – ιδίως τη χρήση της RAF (Royal Air Force-Βασιλική Πολεμική Αεροπορία) Ακρωτηρίου στην Κύπρο ως βάσης για τις βρετανικές πτήσεις επιτήρησης πάνω από τη Γάζα.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στη διωκόμενη συντρόφισσα και το διωκόμενο σύντροφο που συνελήφθησαν στις 12 Νοέμβρη 2023 στην Ξάνθη, στη διαδήλωση διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του 17χρονου Χρήστου Μιχαλόπουλου από τους μπάτσους
ΔΙΚΗ: ΤΡΙΤΗ 17/12 ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΞΑΝΘΗΣ
Μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του 17χρονου ρομά στην Αλίαρτο Βοιωτίας στις 11 Νοέμβρη 23, πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις ενάντια στην κρατική βία σε διάφορες πόλεις. Στην Ξάνθη, όταν οι διαδηλωτές φτάνουν στο αστυνομικό τμήμα, οι μπάτσοι τους επιτέθηκαν λυσσαλέα με αποτέλεσμα τον τραυματισμό και την προσαγωγή αρκετών, ενώ τελικά πραγματοποίησαν και δυο συλλήψεις με κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα.
ΚΑΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ – ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ
Κόντρα στα στάσιμα νερά της παραίτησης, της υποταγής και των ατομικών δρόμων… πλέουμε προς την τρικυμιώδη περιπέτεια της ελευθερίας
Δεν είμαστε μόνοι και δεν βουλιάζουμε
Πέμπτη 12 Δεκέμβρη στις 19.00
Προβολή Ντοκιμαντέρ: Ερευνώντας εγκλήματα πολέμου στη Γάζα – Al Jazeera Investigations . Για τις πρακτικές και τα εγκλήματα του ισραηλινού στρατού στην επίθεση και τη συστηματική γενοκτονία που διεξάγει ενάντια στον παλαιστινιακό λαό.
Παρασκευή 13 Δεκέμβρη στις 19.00
Παρουσίαση του βιβλίου Περσεφόνη σε νουάρ κ νέον του συντρόφου Ρωμανού (εκδ. δυσήνιος τύπος)
Σάββατο 14 Δεκέμβρη στις 19.00
Παρουσίαση της έκδοσης “Η Παλαιστινιακή Επανάσταση της 7ης Οκτώβρη & άλλο Υλικό από τη σωστή πλευρά της Ιστορίας” του Φίλιππου Καλομενίδη (εκδ. προλ. πρωτ.) Mε παρέμβαση του Συγγραφέα
*Και τις 3 μέρες στο χώρο θα λειτουργεί κινηματικό βιβλιοπωλείο / θα ακολουθήσει bar οικονομικής ενίσχυσης για την κάλυψη δικαστικών εξόδων διωκόμενων αγωνιστών
Εργάτης κλωστοϋφαντουργίας και πολυτεχνίτης, αγωνιστής συνδικαλιστής και αναρχικός. Ο Ρικάρδο Σανθ Γκαρθία γεννήθηκε στο Κανάλς το 1898.
Προερχόταν από μια οικογένεια φτωχών αγροτών της Βαλένθια, που ζούσαν σε πρωτόγονες συνθήκες και στερήσεις. Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών μετανάστευσε στη Βαρκελώνη, όπου φιλοξενήθηκε από συγγενείς του που είχαν εγκατασταθεί στη εργατική συνοικία Πουέμπλο Νουέβο. Ξεκίνησε να εργάζεται στον κλάδο του Νερού (κλωστοϋφαντουργία).Εντάχθηκε στο συνδικαλιστικό τμήμα βαφέων της CNT.
16 χρόνια από τη δολοφονία του 15χρονου αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από το μπάτσο Κορκονέα στα Εξάρχεια και τη μεγαλειώδη κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε…
…να κρατήσουμε το οδόφραγμα για την κοινωνική-ταξική αντεπίθεση ανοιχτό…
“Μόλις νομίσαμε ότι είχαμε όλες τις απαντήσεις, ξαφνικά άλλαξαν όλες οι ερωτήσεις.”
“Η εξέγερση μουγκρίζει από παντού. Κάπου, είναι η έκφραση μιας ιδέας· κάπου αλλού το αποτέλεσμα μιας ανάγκης· πιο συχνά, είναι ο καρπός μιας σύνθεσης αναγκών και ιδεών που γεννούν και ενισχύουν η μία την άλλη”
16 χρόνια από τη δολοφονία του 15χρονου αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από το μπάτσο Κορκονέα στα Εξάρχεια και τη μεγαλειώδη κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε…
Να κρατήσουμε το οδόφραγμα για την κοινωνική-ταξική αντεπίθεση ανοιχτό
…για τους νεκρούς μας, για τους αγώνες μας, για τους Δεκέμβρηδες που μέλλει να γεννηθούν και να τους πάμε ένα βήμα παρακάτω…
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ, ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ
Το αίμα δεν είναι νερό, η μνήμη δεν είναι σκουπίδι. Στους δρόμους θα κριθεί το δίκιο!
Δυσήνιος Ίππος 