Η γενικευμένη καταστροφή και λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος σε παγκόσμιο επίπεδο, με ανυπολόγιστες συνέπειες για ολόκληρο τον πλανήτη, είναι το αποτέλεσμα της άγριας και μακροχρόνιας επίθεσης του κράτους και του καπιταλισμού για την εκμετάλλευση και κυριαρχία στη φύση και τις ανθρώπινες κοινωνίες. Οι αποψιλώσεις των δασών, η μόλυνση των θαλασσών, το λιώσιμο των πολικών πάγων, οι κλιματικές αλλαγές, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η συρρίκνωση της βιοποικιλότητας και η εξαφάνιση πλήθους ζωικών ειδών, είναι μερικά μόνο μέρη της συνολικής οριακής περιβαλλοντικής κρίσης που δημιουργεί η κρατική- καπιταλιστική επιθετικότητα. Όσον αφορά ειδικά τον ελλαδικό χώρο, αυτή η επίθεση έχει κλιμακωθεί τα τελευταία χρόνια, με σειρά καταστροφικών, μικρών και μεγάλων, έργων τόσο στην ύπαιθρο όσο και μέσα στις πόλεις. Πέραν των εγκληματικών μεγάλων έργων που επιχειρούνται σήμερα, όπως τα Υ/Η φράγματα στον Αχελώο και τα ανοιχτά μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική, αναγγέλλονται ήδη και επιχειρούνται μια σειρά και άλλων καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας: η εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών σε όλα τα ορεινά συγκροτήματα, όπως στα Άγραφα, το γιγαντιαίο πρόγραμμα “ΗΛΙΟΣ” φωτοβολταϊκών βιομηχανικών ζωνών, η κατασκευή εκατοντάδων Υ/Η φραγμάτων σε πλήθος ποταμών και χειμάρρων, η παράδοση αναρίθμητων φυσικών οικοτόπων στην τουριστική βιομηχανία, η εξορύξεις υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες και χερσαίες εκτάσεις σε όλο το έδαφος της ελληνικής επικράτειας κ.α. Αντικοινωνικοί και καταστροφικοί για τη φύση σχεδιασμοί, που θα αποτελέσουν την αιχμή της κρατικής και καπιταλιστικής προπαγάνδας και επιθετικότητας, την επόμενη περίοδο.
Η υπόθεση των φραγμάτων και της εκτροπής του ποταμού Αχελώου αποτελεί προεκλογική δέσμευση όλων των κυβερνήσεων και διακαή πόθο του ντόπιου κεφαλαίου, των τσιφλικάδων και των τοπικών παραγόντων της Θεσσαλίας από τη δεκαετία του ’60 και έπειτα. Η ολοκλήρωση των φαραωνικών έργων στην κοιλάδα του Αχελώου και στην ευρύτερη περιοχή της νότιας Πίνδου θα επιφέρει την οριστική καταστροφή του ποταμού σε όλο το μήκος του, από τον άνω ρου του στη νότια Πίνδο, καταποντίζοντας ορεινές κοιλάδες, φυσικά οικοσυστήματα και ανθρώπινους οικισμούς (όπως το χωριό Μεσοχώρα Τρικάλων) στη λάσπη των τεχνητών ταμιευτήρων της ΔΕΗ, μέχρι το ευάλωτο δέλτα των εκβολών του στο Ιόνιο όπου σχηματίζονται μοναδικοί υδροβιότοποι.
Δυσήνιος Ίππος 