ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Φέτος συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την κρατική δολοφονία του μαθητή Α.Γρηγορόπουλου από τους μπάτσους Ε.Κορκονέα και Β. Σαραλιώτη, στα Εξάρχεια. Ο Σαραλιώτης εδώ και χρόνια κυκλοφορεί ελεύθερος, ενώ για τον Κροκονέα (που δηλώνει αμετανόητος για τη δολοφονία καθώς ο Γρηγορόπουλος ήταν αντιεξουσιαστής) ο εισαγγελέας εφετών πρόσφατα πρότεινε τη μετατροπή της κατηγορίας από ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ανθρωποκτονία από ενδεχόμενο δόλο το οποίο σε συνδυασμό με τη αναγνώριση ελαφρυντικών οδήγησε στην αποφυλάκιση του Κορκονέα, αναδεικνύοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο τον ταξικό χαρακτήρα που έχει η δικαιοσύνη (τελικά η εισαγγελία του Αρείου Πάγου ζήτησε την αναίρεση της συγκεκριμένης απόφασης). Από τη μία οι αγωνιστές σέρνονται σε δικαστήρια, δέχονται εξοντωτικές ποινές και φυλακίζονται και από την άλλη παρέχεται ασυλία στις κατασταλτικές δυνάμεις να δολοφονούν, να βασανίζουν και να ξυλοκοπούν.
Φέτος συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την μεγαλειώδη εξέγερση του Δεκέμβρη που έσπασε μια και καλή την κρατική και καπιταλιστική κανονικότητα. Μια εξέγερση που έτριξε γέρα τα θεμέλια της εξουσιαστικής βαρβαρότητας, που διέλυσε τον μύθο της κοινωνικής ειρήνης και της επίπλαστης ευημερίας και έβγαλε στο προσκήνιο τη συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση που αναζητούσε τρόπο να εκφραστεί .
Η 6η Δεκεμβρίου τόσο για εμάς, όσο και για χιλιάδες άλλους ανθρώπους αποτελεί μια ημέρα μνήμης, αντίστασης και αγώνα. Μια ημέρα που ανέδειξε ότι ο μοναδικός τρόπος για να περάσουμε στην αντεπίθεση και να απαντήσουμε στην επίθεση που δεχόμαστε είναι ο ανειρήνευτος και συλλογικός αγώνας, η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, η διεκδίκηση, η αντίσταση, η ρήξη και η σύγκρουση.
Η φετινή 6η Δεκεμβρίου σημαδεύτηκε από το τελεσίγραφο του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη προς τις καταλήψεις. Ένα τελεσίγραφο που αποτελεί κομμάτι της συνολικής κατασταλτικής επιχείρησης του κράτους και στόχο έχει όσους αγωνίζονται και όσους αμφισβητούν ή μπορεί να αμφισβητήσουν το αναπόδραστο της υπάρχουσας πραγματικότητας. Το κράτος στέλνει σαφή μηνύματα για την τρομοκράτηση και τον αφοπλισμό της κοινωνίας, ενώ παράλληλα εγκληματοποιεί τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τους οποίους και ορίζει ως περιττούς.
Από την πλευρά μας, επιλέξαμε να κατεβούμε στο δρόμο συγκροτημένα και με μπλοκ στην πρωινή πορεία της 6ης Δεκεμβρίου μαζί με φοιτητικούς συλλόγους και πολιτικές οργανώσεις, επιχειρώντας να σπάσουμε στην πράξη το κλίμα τρομοκρατίας που προσπαθεί να επιβάλλει το κράτος αλλά και αναδεικνύοντας παράλληλα όλα εκείνα τα νοήματα που έφερε στο προσκήνιο ο Δεκέμβρης. Νοήματα που μέχρι σήμερα αποτελούν φόβητρο για τους κάθε λογής εξουσιαστές.
Πολλοί/ες από εμάς βρεθήκαμε και στην απογευματινή πορεία της 6ης Δεκεμβρίου. Κατά τη διάρκεια της πορείας, ξεσπούν συγκρούσεις με δυνάμεις της αστυνομίας. Τα ΜΑΤ προχωρούν σε δολοφονικές ευθύβολες ρίψεις χημικών στοχεύοντας κεφάλια διαδηλωτών (διαδεδομένη μέθοδός), σε κυνηγητό και ξυλοδαρμούς, σε σεξιστικό υβριστικό λόγο και πράξεις εναντίων διαδηλωτριών, και σε συνεργασία με το ασφαλίτικο χαφιεδότσουρμο που βρισκόταν κρυμμένο στις εισόδους πολυκατοικιών κατά μήκος του δρομολόγιου της πορείας, σε πολλές βίαιες προσαγωγές και τελικώς σε 7 συλλήψεις.
Στα 4 άτομα απαγγέλλονται πλήθος πλημμελημάτων και το κακούργημα του εμπρησμού, ενώ το 5ο αντιμετωπίζει κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Στα υπόλοιπα δύο ανήλικα άτομα, αποσπάται χωρίς την παρουσία δικηγόρων ή γονέων, υπογραφή σε διάφορα έγγραφα. Το ίδιο επιχειρήθηκε να γίνει και με τους υπόλοιπους συλληφθέντες/είσες σε μια προσπάθεια να τους φορτώσουν ενοχοποιητικά στοιχεία. Είναι γνωστή η τακτική της αστυνομίας να προσπαθεί να φυτέψει ενοχοποιητικά στοιχεία και να «μαγειρέψει» υποθέσεις εις βάρος συλληφθέντων. Έτσι και σε αυτή την περίπτωση, «ευρήματα» επιχειρήθηκε να φυτευτούν μπροστά στα μάτια κάποιων από τους προσαχθέντες, οι οποίοι όταν αυτό υπέπεσε στην αντίληψή τους, ξεκίνησαν να διαμαρτύρονται έντονα. Αξίζει να σημειωθεί,επίσης, το γεγονός ότι ενώ κάποιοι σύντροφοι που είχαν συλληφθεί ήταν τραυματισμένοι, για αρκετή ώρα η αστυνομία αρνούνταν να παραδεχτεί ότι υπάρχουν τραυματίες και να τους μεταφέρει στο νοσοκομείο ενώ,παράλληλα, δεν τους επιτρέψανε να επικοινωνήσουν αμέσως με δικηγόρο. Οι ενέργειες αυτές σε συνδυασμό με τις συνεχείς χυδαιότητες και βρισιές σε βάρος των αγωνιστών στόχευαν, μεταξύ άλλων και στην ψυχολογική εξόντωση των συλληφθέντων και στον εξευτελισμό τους.
Την ίδια στιγμή στην Αθήνα και συγκεκριμένα στα Εξάρχεια, για ακόμα μια φορά αναπτύσσεται στρατός κατοχής στην περιοχή, ενώ μετά το τέλος της πορείας πραγματοποιούνται δολοφονικές επιθέσεις της αστυνομίας, με συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια και ξεγύμνωμα διαδηλωτών.
Μετά από 5 μέρες στα κρατητήρια της Γ.Α.Δ Αχαίας και ενώ όλες τις μέρες πραγματοποιούνται μαζικές συγκεντρώσεις έξω από τα δικαστήρια και το Α.Τ Ερμού αλλά και πορείες αλληλεγγύης, οι 5 συλληφθέντες αφήνονται ελεύθεροι χωρίς εγγυήσεις. Δύο από αυτούς έχουν τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα και την παρουσία μία φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα.
Μέσα σε κλίμα όξυνσης της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα συμμετείχαν στις διαδηλώσεις μνήμης και αντίστασης. Οι μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις να γίνουν η αφορμή για την αντεπίθεση. Απέναντι στα τελεσίγραφα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, οφείλουμε να στείλουμε τα δικά μας τελεσίγραφα. Οφείλουμε να παραμείνουμε στο δρόμο του αγώνα και να βάλουμε φραγμό στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς τους.
Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν, έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται, είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών. Η προοπτική βρίσκεται στην μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Στην οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΝΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΤΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ-ΙΣΣΩΝ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών
Το ελληνικό ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι ο Μπιτζάρι, μαζί με τον επίσης νεοφασίστα Έλιο Μασαγκράντε, βρήκαν καταφύγιο στην Ελλάδα και μάλιστα άνοιξαν και δυο επιχειρήσεις: το εστιατόριο «Βερόνα» στην Πλάκα (με συνεταίρο τον έλληνα ναζιστή Αριστοτέλη Καλέντζη) και το ταξιδιωτικό γραφείο «Νόστος» στην οδό Μητροπόλεως. Ο Μπιτζάρι δούλευε ως μάγειρας στο εστιατόριο «Βερόνα» και ως καθηγητής ιταλικών. Το περιοδικό Αντί ήδη από το 1975 είχε διεξάγει έρευνα και είχε δημοσιεύσει μια φωτογραφία του Μπιτζάρι (βλ. φωτο).
Μεταπολίτευση.
Δυσήνιος Ίππος 