Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι μπορούμε να επιλέξουμε ματιά. Ας υποθέσουμε ότι, έστω για μια στιγμή, μπορείτε να απελευθερωθείτε από την τυραννία των κοινωνικών δικτύων που επιβάλλουν, όχι μόνο αυτό που βλέπουμε και που λέμε, αλλά και πώς το βλέπουμε και πώς το λέμε. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι σηκώνετε το βλέμμα. Πιο ψηλά: από το άμεσο στο τοπικό, μετά στο περιφερειακό, στο εθνικό, στο παγκόσμιο. Το βλέπετε; Πράγματι, ένα χάος, μια σύγχυση, μια αταξία. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι είστε άνθρωπος. Ότι δεν είστε μια ψηφιακή εφαρμογή που βλέπει γρήγορα, ταξινομεί, ιεραρχεί, κρίνει και τιμωρεί. Ότι εσείς, λοιπόν, επιλέγετε τι να κοιτάξετε και πώς. Είναι πιθανό (είναι απλά μια υπόθεση) ότι το να βλέπεις και το να κρίνεις δεν είναι το ίδιο. Έτσι, λοιπόν, είναι πιθανό εσείς να μην επιλέγετε μόνο, αλλά να αποφασίζετε κιόλας. Να αλλάζετε, για παράδειγμα την ερώτηση, και, από το «αυτό είναι καλό ή κακό;», να πηγαίνετε στο «τι είναι αυτό;». Η πρώτη ερώτηση οδηγεί βέβαια σε μια προκλητική συζήτηση (άραγε υπάρχουν ακόμα προκλητικές συζητήσεις;). Κι από εδώ, οδηγείται κανείς στο «αυτό είναι κακό –ή καλό– επειδή το λέω εγώ». Ή ίσως να υπάρχει μια συζήτηση για το τι είναι καλό και τι είναι κακό, και από εδώ να οδηγείται κανείς στα επιχειρήματα και τις υποσημειώσεις. Αυτό είναι καλύτερο, βέβαια, από το να κάνει κανείς «λάικ» ή να πατάει το χεράκι τού «μπράβο»· αυτό που σας πρότεινα, όμως, είναι να αλλάξετε το σημείο της εκκίνησης: να διαλέξετε την κατεύθυνση της ματιάς σας.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ-ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.
ΜΕΞΙΚΟ.
5 Οκτωβρίου 2020.
Προς το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο-Ιθαγενικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης
Προς την Εγχώρια και Διεθνή Έκτη
Προς τα Δίκτυα Αντίστασης και Εξέγερσης
Προς τους έντιμους ανθρώπους που αντιστέκονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη
Αδελφές, αδελφοί, αδελφοίες
Συντρόφισσες, σύντροφοι και συντροφόισσες
Εμείς οι ζαπατίστας, αυτόχθονες λαοί μάγια, σας χαιρετούμε και μοιραζόμαστε μαζί σας αυτό που υπάρχει στη συλλογική μας σκέψη, σύμφωνα με αυτό που βλέπουμε, ακούμε και αισθανόμαστε.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ – ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ
Την Τετάρτη 23 Σεπτέμβρη, έπειτα από επιχείρηση της «αντι»-τρομοκρατικής υπηρεσίας συλλαμβάνονται οι σύντροφοι Π. Γεωργιάδης και Μ.Τ. Τα ξημερώματα της επόμενης μέρας άντρες της «αντι»τρομοκρατικής εισβάλλουν στο σπίτι του Μ.Τ. στα Πετράλωνα όπου και συλλαμβάνουν τη συντρόφισσα και συγκάτοικό του, Ε.Μ. Από την πρώτη στιγμή σύσσωμα τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ παρουσιάζουν τις συλλήψεις ως εξάρθρωση της επαναστατικής οργάνωσης Ο.Λ.Α. δίνοντας τα εύσημα στο Υπουργείο Προ.Πο. και πανηγυρίζοντας για «το πετυχημένο χτύπημα κατά της τρομοκρατίας». Τα ΜΜΕ διαμορφώνοντας ένα κλίμα τρομολαγνείας, συνεχίζουν να διαρρέουν ψευδείς και ανυπόστατες πληροφορίες, στοχοποιώντας ακόμα περισσότερο τους συντρόφους και διογκώνοντας διαρκώς την υπόθεση με στόχο τη δημιουργία κλίματος για την προφυλάκιση τους.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ
Τα τελευταία χρόνια στο Βόλο έχει συντελεστεί μια συντονισμένη προσπάθεια τρομοκράτησης και αναχαίτισης αγωνιστών/ριών και τοπικών κινημάτων από τους εδώ εξουσιαστικούς μηχανισμούς. Μεταξύ 21/10 και 20/11 έχουν οριστεί 5 δίκες- διώξεις αγωνιστών/ριών σχετικές με: διεκδικήσεις που αφορούν τη μη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΥΑΜΒ, τον αγώνα των χωριών του Πηλίου να μην παραχωρηθεί το νερό των πηγών τους σε επιχειρηματικά σχέδια και επενδύσεις, τις μαζικές κινητοποιήσεις για την παύση της καύσης σκουπιδιών από την τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ-Lafarge και την φυγή της από την πόλη.
Απέναντι στη βιομηχανία διώξεων και την κρατική τρομοκρατία… ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΖΙΚΟ-ΜΑΧΗΤΙΚΟ-ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ ΑΓΩΝΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ, ΔΗΜΟΥ, ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙA ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ Ή ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΑΛΛΑ ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ
Ενάντια στην Κρατική, Kαπιταλιστική, Πατριαρχική Βαρβαρότητα, την Καταστολή και τον Κοινωνικό Εκφασισμό
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΖΑΚ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ/ ZACKIE OH!
Tην Τετάρτη στις 21 Οκτώβρη 2020 ξεκινάει η δίκη των δολοφόνων του Ζακ Κωστόπουλου
Στις 21 Σεπτέμβρη 2018, ο Ζακ Κωστόπουλος δολοφονείται μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας, στην Ομόνοια. Εγκλωβισμένος μέσα σε ένα κοσμηματοπωλείο όπου έχει καταφύγει κυνηγημένος, ενώ λίγο νωρίτερα φώναζε στο δρόμο «βοήθεια», λιντσάρεται από το αφεντικό-ιδιοκτήτη του μαγαζιού κι έναν φασίστα που διατηρεί κτηματομεσιτικό γραφείο στην περιοχή. Οι δυο τους τον κλωτσούν με μανία στο κεφάλι, την ώρα που εκείνος προσπαθεί ανήμπορος να απεγκλωβιστεί, ενώ γύρω τους βρίσκεται πλήθος κόσμου. Η αστυνομία καταφθάνει για να ολοκληρώσει το έγκλημα – τον χτυπά αιμόφυρτο και πεσμένο στο έδαφος, τον συλλαμβάνει, του φορά χειροπέδες και τον σέρνει στο δρόμο. Στο νοσοκομείο οδηγείται δεμένος και νεκρός.
Στο πρόσωπο του Ζακ βλέπουν έναν φτωχό, έναν αποκλεισμένο, έναν παρία, έναν χρήστη, έναν ενδεχόμενο κλέφτη – μια ζωή που το κρατικό καπιταλιστικό και πατριαρχικό σύστημα προγράφει επανειλημμένα ως «απειλή» για την τάξη και την ασφάλεια, μια ζωή που την κοστολογεί ως αμελητέα, που μεθοδικά νομιμοποιεί την εξόντωσή της. Οι δολοφόνοι του Ζακ δε διστάζουν να τον δικάσουν και να τον καταδικάσουν σε θάνατο «παίρνοντας το νόμο στα χέρια τους», κινούμενοι στα πλαίσια των κυρίαρχων προσταγών ως παρακρατικοί λακέδες -ένας κλεπταποδόχος-ενεχειροδανειστής που τρέφεται από την απελπισία των άλλων, ένας δηλωμένος φασίστας και οι ένστολοι δολοφόνοι και βασανιστές της ΕΛΑΣ.
Γιατί η βία που άσκησαν έχει την κάλυψη του επίσημου νόμου, τη στήριξη της θεσμισμένης βαρβαρότητας του καθεστώτος: τη δαιμονοποίηση της φτώχειας, το κυνήγι και την τιμωρία του αδύναμου στην ταξική και κοινωνική ιεραρχία, την ιερότητα της ιδιοκτησίας, έτσι ώστε να διασφαλίζονται τα συμφέροντα της κυριαρχίας και η κοινωνική αναπαραγωγή της. Και αυτή η οργανωμένη από τα πάνω βία της Εξουσίας είναι που τους επιτρέπει να σκοτώνουν αποθρασυμένοι, διότι κινούνται στα πλαίσια των κυρίαρχων προσταγών ως παρακρατικοί λακέδες.
Είναι το ίδιο το κρατικό-καπιταλιστικό-πατριαρχικό σύστημα που υποδεικνύει ως στόχους τους αντιστεκόμενους και όσους χαρακτηρίζει πλεονάζοντες πληθυσμούς την εποχή της βαθιάς κρίσης του, καταστέλλοντας, καλλιεργώντας το φόβο και προωθώντας τον κοινωνικό εκφασισμό: ρατσιστικά πογκρόμ με την κάλυψη της αστυνομίας με αποκορύφωμα τις δολοφονίες του Σαχτζάτ Λουκμάν και του Παύλου Φύσσα από τους Ναζί της Χρυσής Αυγής, στρατόπεδα συγκέντρωσης και πνιγμοί μεταναστών και προσφύγων στα σύνορα, θάνατοι κρατουμένων στις φυλακές και τα αστυνομικά τμήματα, εργατών και εργατριών στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, διαπόμπευση και εγκλεισμός οροθετικών γυναικών, εκκενώσεις καταλήψεων, εξαπόλυση κατασταλτικής εκστρατείας ενάντια στους αναρχικούς και ευρύτερα όσους αγωνίζονται, συνεργασία με κάθε είδους μαφίες και ναρκομαφίες ταυτόχρονα με τις πολιτικές εξαθλίωσης και καταστολής των χρηστών.
Αφίσα για την διαδήλωση στην Πάτρα
Η συμπλήρωση των δυο χρόνων από τη δολοφονία του Ζακ έρχεται μέσα σε ένα περιβάλλον έξαρσης της πανδημίας του covid19 και όξυνσης της κρατικής και καπιταλιστικής επίθεσης στην κοινωνία. Από την έναρξη ενός νέου γύρου λεηλασίας της κοινωνικής βάσης με κυριότερες αιχμές την περαιτέρω υποτίμηση της εργασίας, την έμπρακτη κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης, τη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, μέχρι την αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Από την μονιμοποίηση του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης μέσα από την καταστολή και την καθυπόταξη των κοινωνικών και ταξικών κινημάτων και ιδιαίτερα των αναρχικών- αντιεξουσιαστών, τις εκκενώσεις κατειλημμένων χώρων αγώνα, την αστυνομική κατοχή ολόκληρων περιοχών μέχρι την απαγόρευση διαδηλώσεων και τη γενικότερη αναβάθμιση του νομικού οπλοστασίου σε βάρος αγωνιστών. Από τη διεύρυνση του πολέμου ενάντια στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, την προσπάθεια δαιμονοποίησής τους, την εξαφάνιση τους από το δημόσιο πεδίο, τον εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μέχρι την λεηλασία του φυσικού κόσμου μέσα από την ενεργοποίηση των μηχανών της καπιταλιστικής ανάπτυξης που θα ρημάξουν τοπικές κοινωνίες, βουνά, ποτάμια, θάλασσες, λίμνες, δάση στο όνομα του κέρδους και της πλήρους επιβολής πάνω στον άνθρωπο και τη φύση.
Η κρατική καταστολή σήμερα αποτελεί κυρίαρχο συστατικό της κρατικής στρατηγικής. Αυτή η πολεμική επιχείρηση ενάντια σε όσους αγωνίζονται είναι μέρος της συστηματικής προσπάθειας δεκαετιών από την πλευρά του ελληνικού κράτους να καθυποτάξει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και να επιβάλλει την υποταγή.
Οι δολοφόνοι του Ζακ, η αστυνομία, το δικαστικό σύστημα, τα ΜΜΕ που έσπευσαν να συγκαλύψουν και να δικαιολογήσουν το φόνο, κατασκευάζοντας συναίνεση, παραπληροφορώντας, παρουσιάζοντάς τον ως επικίνδυνο, σκυλεύοντας τη ζωή του και την ταυτότητά του ως οροθετικού, μέλους της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και ακτιβιστή, καθώς και όσοι επικροτούν την εξουσιαστική βαρβαρότητα, ταυτιζόμενοι με τα συμφέροντα των ισχυρών, αντιπροσωπεύουν στην πραγματικότητα ο, τι πιο αντικοινωνικό έχει να επιδείξει η σήψη του κόσμου της Εξουσίας.
Στον αντίποδα, οι χιλιάδες που διαδήλωσαν ενάντια στη δολοφονία του Ζακ διεκδικώντας ορατότητα στο δημόσιο χώρο και βάζοντας φραγμό στην κανιβαλική ρητορική, οι δεκάδες χιλιάδες που βρέθηκαν στο Εφετείο στην απόφαση της δίκης της Χρυσής Αυγής και συγκρούστηκαν με τα ΜΑΤ, όσοι και όσες με οποιοδήποτε τρόπο αρνούνται να συναινέσουν και να υποταχθούν στο κυρίαρχο πρόταγμα του κοινωνικού κανιβαλισμού, οι χιλιάδες κόσμου που βρίσκονται στους δρόμους να υπερασπιστούν όσα τους ανήκουν, όλοι αυτοί που διαδήλωσαν σε Χανιά και Θεσσαλονίκη για τις κατασταλτικές επιθέσεις του κράτους απέναντι στις καταλήψεις, όλοι αυτοί που σε πείσμα των επιταγών ξαναχτίζουν τη libertatia 3 χρόνια μετά τον εμπρησμό της από τους φασίστες, όλοι αυτοί που βάζουν αναχώματα στην κρατική καταστολή και παλεύουν για την αντεπίθεση στο καθεστώς εκμετάλλευσης και υποταγής, αντιπροσωπεύουν ό,τι πιο ελπιδοφόρο έχει να επιδείξει αυτή η κοινωνία: την αλληλεγγύη, την εξέγερση, την προοπτική της κοινωνικής επανάστασης, για έναν κόσμο που θα χωρά πολλούς κόσμους.
Ως αναρχικοί αγωνιζόμαστε για την όξυνση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, με στόχο την ανατροπή των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών που ευθύνονται για την εκμετάλλευση, την καταπίεση, τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Με όπλο μας την αλληλεγγύη, στεκόμαστε ενάντια στους πλαστούς διαχωρισμούς και το φόβο που διαρκώς αναπαράγει η εξουσία. Αγωνιζόμαστε για το ξεπέρασμα του επιβεβλημένου τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο.
ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
Καλέσματα σε συγκεντρώσεις/πορείες ενόψει της έναρξης της δίκης των δολοφόνων του Ζακ
Θεσσαλονίκη: Τρίτη 20 Οκτώβρη, 6 μ.μ., στο Άγ.Βενιζέλου
Αθήνα: Τετάρτη 21 Οκτώβρη, 9 π.μ. στο Πρωτοδικείο Αθηνών (Δέγλερη)
Πάτρα: Τετάρτη 21 Οκτώβρη στις 11 π.μ. στην Πλατεία Γεωργίου
Αναρχική Πολιτική Οργάνωση / Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
Η καρδιά του κινήματος για ΓΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ενάντια στη λεηλασία, την καταστροφή των ΑΓΡΑΦΩΝ και την καταστροφική καπιταλιστική ανάπτυξη, κτύπησε σήμερα (18/10) στη θέση «Αέρας – Αφεντικό», των δήμων Μουζακίου και Αργιθέας (γνωστό και ως «αιολικό Τυμπάνου»).
Ενάντια στην Κρατική, Καπιταλιστική, Πατριαρχική Βαρβαρότητα,την Καταστολή και τον Κοινωνικό Εκφασισμό
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΤΟΥ ΖΑΚ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ/ ZACKIE OH!
Tην Τετάρτη στις 21 Οκτώβρη 2020 ξεκινάει η δίκη των δολοφόνων του Ζακ Κωστόπουλου. Στις 21 Σεπτέμβρη 2018, ο Ζακ Κωστόπουλος δολοφονείται μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας, στην Ομόνοια. Εγκλωβισμένος μέσα σε ένα κοσμηματοπωλείο όπου έχει καταφύγει κυνηγημένος, ενώ λίγο νωρίτερα φώναζε στο δρόμο «βοήθεια», λιντσάρεται από το αφεντικό-ιδιοκτήτη του μαγαζιού κι έναν φασίστα που διατηρεί κτηματομεσιτικό γραφείο στην περιοχή. Οι δυο τους τον κλωτσούν με μανία στο κεφάλι, την ώρα που εκείνος προσπαθεί ανήμπορος να απεγκλωβιστεί, ενώ γύρω τους βρίσκεται πλήθος κόσμου. Η αστυνομία καταφθάνει για να ολοκληρώσει το έγκλημα – τον χτυπά αιμόφυρτο και πεσμένο στο έδαφος, τον συλλαμβάνει, του φορά χειροπέδες και τον σέρνει στο δρόμο. Στο νοσοκομείο οδηγείται δεμένος και νεκρός.
Οι φοιτητές από το ξεκίνημα της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς, επωμιζόμαστε για ακόμη μια φορά τα υγειονομικά, οικονομικά και κοινωνικά απότοκα της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας, με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Έχοντας περάσει ήδη ένα εξάμηνο τηλε-εκπαίδευσης και δύο τηλεξεταστικές περιόδους, κάτω από πρωτόγνωρες συνθήκες διαβίωσης, διδασκαλίας και εξέτασης, το νέο χειμερινό εξάμηνο μας βρίσκει με σχολές – επί της ουσίας κλειστές – που είναι ανοικτές μόνο για την διεξαγωγή των εργαστηρίων και με τα μέτρα υγειονομικής προστασία τόσο εντός των πανεπιστημίων, όσο και στα λεωφορεία, να είναι ανύπαρκτα.
Οι φοιτητές »γευόμενοι» για δεύτερη συνεχόμενη φορά την τηλε-εξέταση, κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε δεκάδες προβλήματα. Από τις ελλείψεις του απαιτούμενου εξοπλισμού (κάμερες, μικρόφωνα, υπολογιστές) για να μπορούμε να συμμετέχουμε στις εξ’ αποστάσεως εξετάσεις, μέχρι την παρουσία τεχνικών προβλημάτων κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Μέσα στα εν λόγω τεχνικά προβλήματα, ήταν οι συχνές και ξαφνικές διακοπές σύνδεσης των φοιτητών στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του eclass exams, οι συχνές διακοπές ή απουσία ίντερνετ και οι τεχνικές δυσκολίες σκαναρίσματος και ηλεκτρονικής υποβολής των ζητούμενων λύσεων των θεμάτων. Τα προβλήματα αυτά αντί να εισακουστούν και να εγείρουν άμεσης μέριμνας, μας βρήκαν υπόλογους τις περισσότερες φορές. Όταν κάναμε αναφορά για τα τεχνικά μας προβλήματα, είτε αντιμετωπιστήκαμε με απαξία, είτε κληθήκαμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε υπεύθυνοι για την αδυναμία συμμετοχής μας στην εξ’ αποστάσεως εξέταση. Οι καθηγητικές αυθαιρεσίες μέσα στα δοσμένα πλαίσια, απέκτησαν σάρκα και οστά, παίρνοντας την μορφή μαζικών »κοψιμάτων» σε μαθήματα, επώνυμων στοχοποιήσεων φοιτητών από καθηγητές με το πρόσχημα της αντιγραφής, προσθήκη έξτρα εργασιών σε μαθήματα με περιορισμένη χρονική προθεσμία υποβολής και περιορισμένο χρόνο εξέτασης σε αρκετά μαθήματα.
Δυσήνιος Ίππος 