Στις 11 Γενάρη, στην Τουρκία, η Μελέκ Ιπεκ ξυλοκοπήθηκε και βιάστηκε από τον άντρα της, ο οποίος αφού της έβαλε χειροπέδες την άφησε γυμνή στο μπάνιο μπροστά στα παιδιά τους για όλο το βράδυ.
Η Μελέκ Ιπέκ υπήρξε δυνατή… Μόλις ο άντρας απείλησε εκείνη και τα παιδιά τους με ένα τουφέκι, και αφού είχε βασανιστεί για ώρες, βρήκε τη δύναμη και με φορεμένες τις χειροπέδες πήρε το όπλο και αμύνθηκε.
Η Μελέκ Ιπέκ σήμερα είναι ζωντανή επειδή στάθηκε στα πόδια της και αμύνθηκε σε αυτή την κτηνωδία.
ΔΥΣΗΝΙΟΣ ΙΠΠΟΣ
Όμως υπάρχει και ζεϊμπέκικο ρουφιάνε…
«Είχαν αλλάξει οι καιροί, τώρα δε σκότωναν, σ’ έδειχναν μόνο με το δάχτυλο, κι αυτό αρκούσε. Ύστερα, κάνοντας έναν κύκλο που όλο στένευε, σε πλησιάζανε σιγά σιγά, εσύ υποχωρούσες, στριμωχνόσουνα στον τοίχο, ώσπου, απελπισμένος, άνοιγες μόνος σου μια τρύπα να χωθείς. Kι όταν ο κύκλος διαλυόταν, στη θέση σου στεκόταν ένας άλλος, καθ’ όλα αξιαγάπητος κύριος»
Ο πολιτικός κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας βρίσκεται για ακόμα μια φορά να διεκδικεί με απεργία πείνας τα αυτονόητα. Βάζοντας μπροστά το σώμα του, το τελευταίο μέσο που του έχει απομείνει, ζητάει την εφαρμογή αυτού του ακραίου, αυταρχικού φωτογραφικού νόμου που δημιουργήθηκε για να συνεχιστεί το έργο της εξόντωσής του.
Continue reading “Όμως υπάρχει και ζεϊμπέκικο ρουφιάνε…”Ενημέρωση από την κινητοποίηση των φοιτητών (14/1)
Εν όψει του νέου αντιεκπαιδευτικού νομοσχεδίου που προβλέπει αλλαγές στον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, εισάγει όριο φοίτησης και θεσπίζει τη δημιουργία αστυνομικού πανεπιστημιακού σώματος, είχε καλεστεί σήμερα 14/01 κινητοποίηση στην πλατεία Γεωργίου της Πάτρας. Οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν φραγμό στην συγκέντρωση ώστε να αποτρέψουν να πραγματοποιηθεί πορεία. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και άλλα αγωνιστικά φοιτητικά σχήματα διεκδίκησαν τον χώρο και οι μπάτσοι επιτέθηκαν και έκαναν χρήση χημικών.
ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ. ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ. ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ – ΚΑΜΙΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΔΙΩΞΗ. ΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤ ΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΣ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΜΑΣ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ.
αναδημοσίευση από τη σελίδα του Ελευθεριακού Σχήματος Πανεπιστημίου Πατρών
[Πάτρα] Καλέσματα αλληλεγγύης στον απεργό πείνας, Δ. Κουφοντίνα
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ
ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 8 ΓΕΝΑΡΗ
“Πρόκειται για την προσπάθεια να συντρίψουν ένα πρόσωπο, όχι γι αυτό που είναι, αλλά για αυτό που σηματοδοτεί, με την άρνηση του να υποκύψει στις αφόρητες πιέσεις που το σύστημα του ασκεί, όπως ζητούσαν επίμονα και πρόσφατα στη Βουλή οι εκπρόσωποι της οικογένειας και ο εκλεκτός της Πρεσβείας.
Μετά τα όσα απροκάλυπτα γίνονται και όσα κυνικά αποκαλύπτονται στον πόλεμο εναντίον μου, η απεργία πείνας αποτελεί πια ζήτημα προσωπικής συνέπειας και ατομικής αξιοπρέπειας.
Αφού επιμένουν στο νόμο που τόσο προκλητικά μηχανεύτηκαν, οφείλουν να τον εφαρμόσουν, τουλάχιστον αυτόν, και να με ξαναφέρουν στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα που έκτισε ο ίδιος ο υπουργός της καταστολής, ο Μ.Χρυσοχοίδης, για να θάψει την 17Ν, και όπου πέρασα τα 16 από τα 18 χρόνια που είμαι στη φυλακή”.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ
Φυλακές Δομοκού, 8 Ιανουαρίου 2021
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ
Σάββατο 16/1 στις 11:30 | Κατάληψη Παραρτήματος
Δευτέρα 18/1 στις 12:00 | Πλ. Γεωργίου
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ
Τρίτη 19/1 στις 12:00 από την Κατάληψη Παραρτήματος
ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας αγωνιστή Δ.Κουφοντίνα
Ακολουθεί η ανακοίνωση της συνέλευσης
Νίκη στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα
Την Παρασκευή 8 Ιανουαρίου ξεκινά απεργία πείνας ο αγωνιστής κομμουνιστής Δ. Κουφοντίνας με αίτημα την μεταγωγή του από τις φυλακές Δομοκού στις υπόγειες φυλακές του Κορυδαλλού όπου και έχει εκτίσει ήδη 16 χρόνια από την μέχρι τώρα ποινή του. Στις 22/12 πραγματοποιείται απαγωγή του συντρόφου από πολυάριθμη ομάδα αστυνομικών δυνάμεων και με συνοπτικές διαδικασίες γίνεται μεταφορά του στις πειθαρχικές φυλακές Δομοκού.
Μην ξεχνάμε ότι η εν λόγω μεταγωγή γίνεται ύστερα από την ψήφιση του εκτρωματικού νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει μια σειρά από διατάξεις που αυστηροποιούν το καθεστώς κράτησης, αναιρώντας βασικά δικαιώματα των κρατουμένων. Δικαιώματα σαφώς όχι παραχωρημένα, αλλά κερδισμένα μέσα από αγώνες τόσων και τόσων αγωνιστριών, αγώνες κρατουμένων με αξιοπρέπεια και δύναμη απέναντι στην ντροπή του συστήματος “σωφρονισμού” και εγκλεισμού.
Την ίδια στιγμή η αιτιολογία από πλευράς κράτους και συγκεκριμένα δια στόματος της γενικής γραμματέως αντεγκληματικής πολιτικής, Σοφίας Νικολάου, κινείται στα όρια του προκλητικού καθώς ισχυρίζονται πως λόγω της πανδημίας δεν είναι δυνατό να γίνουν μεταγωγές στο Κορυδαλλό. Αυτό βέβαια δεν μπορεί παρά να αποτελεί πρόφαση προκειμένου να καλυφθεί το γεγονός της διαρκούς προσπάθειας πολιτικής και φυσικής εξόντωσης των ανθρώπων του αγώνα από την δημοκρατία και τους εκάστοτε διαχειριστές της εξουσίας. Πρόκειται με άλλα λόγια για μια ακόμη προσπάθεια ρεβανσισμού της κυριαρχίας και αυτό χτυπώντας έναν κρατούμενο αγωνιστή στο προσώπου του οποίου συμπυκνώνονται πολλά νοήματα αναφορικά με την σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία και τους ευθείς και μαχητικούς αγώνες που δόθηκαν απέναντι στο εξουσιαστικό σύμπλεγμα. Έναν αγωνιστή που ως τέτοιος δεν έπαψε να αγωνίζεται μέσα από τα κελιά για τα δικαιώματα των κρατουμένων, και ευρύτερα να υποδεικνύει μια ξεκάθαρη αγωνιστική στάση, με αξιοπρέπεια και σεβασμό απέναντι στις επιλογές, την πολιτική του δράση και την ιστορία στο ανατρεπτικό-επαναστατικό κίνημα.
Και όλα αυτά την ίδια ώρα που η κοινωνική βάση βρίσκεται σε μια από τις πιο επισφαλείς θέσεις της πρόσφατης ιστορίας του δυτικού κόσμου. Σε μια στιγμή που το κράτος πασχίζει με την επίδειξη ισχύος και την διαρκή καταστολή, να αποκρύψει τα μελανά του σημεία και την εγκληματική του πολιτική, στο επίπεδο της διαχείρισης της πανδημίας, εις βάρος των από τα κάτω. Σε μια στιγμή που η μιζέρια, ο θάνατος, η απομόνωση και ο κρατικός κοινωνικός έλεγχος βρίσκονται στο απόγειο τους, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φόρα, και με σαφήνεια, ότι ο καπιταλισμός, το σύστημα της στυγνής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, πρέπει να συντριβεί.
Το κράτος θα χτυπά τους πολιτικούς του αντιπάλους και θα είναι ανελέητο και αμείλικτο. Αυτός είναι ο ρόλος του. Να κάνει σαφές ότι έχει το μονοπώλιο της βίας πολεμώντας όσες και όσους τολμούν να αμφισβητήσουν την παντοδυναμία του, να αγωνιστούν, να παλέψουν για ζωή και ελευθερία.
Εμείς επιλέγουμε να σταθούμε δίπλα στο σύντροφο Δ. Κουφοντίνα, κόντρα στις επιλεκτικές απαγορεύσεις συναθροίσεων, στηρίζοντας ηθικά και πολιτικά την επιλογή να αγωνιστεί για το αυτονόητο. Με αξιοπρέπεια, συνέπεια, πείσμα και συνέχεια, παλεύουμε διαρκώς, σαν κομμάτι των καταπιεζόμενων, απέναντι στην κυριαρχία που σε θέλει υποταγμένο και φοβισμένο ακολουθητή και ακολουθήτρια των επιταγών και των αναγκών του κεφαλαίου. Είμαστε δίπλα στους συντρόφους που με σθένος βάζουν ανάχωμα το ίδιο τους το κορμί, πολεμάμε αδιάκοπα το υπάρχον και οικοδομούμε με όπλο την αλληλεγγύη έναν κόσμο απαλλαγμένο από κάθε λογής εξουσία.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΤΑ
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας αγωνιστή Δ. Κουφοντίνα
Η ανάδυση και η δράση των πρώτων σοσιαλιστικών – αναρχικών ομάδων στην Πάτρα
Το κείμενο που ακολουθεί βασίζεται στη συλλογική δουλειά που έγινε πριν από περίπου ενάμιση χρόνο στην ομάδα βιβλιοθήκης του Αυτοδιαχειριζόμενου Χώρου «Επί τα Πρόσω» στην Πάτρα. Η μελέτη της ιστορικής περιόδου και του εμβρυακού ριζοσπαστικού – επαναστατικού κινήματος έγινε κυρίως μέσα από τα βιβλία «Οι αναρχικοί της Πάτρας και του Πύργου» (Χαρμπίλας Χρήστος, εκδόσεις Opportuna) και «Ο ήλιος της αναρχίας ανέτειλε» (Τρωαδίτης Δημήτρης, εκδόσεις Κουρσάλ).
Αν θέλουμε να μελετήσουμε τους λόγους που οδήγησαν στην εμφάνιση των πρώτων αναρχικών και σοσιαλιστικών ομάδων στον ελλαδικό χώρο αλλά και τους τρόπους με τους οποίους οργανώθηκαν, σίγουρα θα πρέπει να θέσουμε ένα βασικό ερώτημα. Ποιό είναι το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικόμοντέλο που επικρατεί στη χώρα κατά την περίοδο της ανάδυση του ριζοσπαστικού κινήματος, δηλαδή κατά τον 19ο αιώνα;
Το Ελληνικό κράτος, από την ίδρυσή του μετά την επανάσταση του 1821, συγκροτείται με ουσιαστικά και δομικά προβλήματα και αντιθέσεις. Βασικό χαρακτηριστικό του είναι πως, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των κρατών της Δύσης, δεν έχει βιώσει την περίοδο του Διαφωτισμού και είναι αρκετά καθυστερημένο σε όλους τους τομείς σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Το κράτος είναι ουσιαστικά φεουδαρχικό με ισχνή κεντρική διοίκηση και ανύπαρκτη βιομηχανία. Η οικονομία είναι κυρίως αγροτική και κτηνοτροφική και οι κατά τόπους τοπικοί άρχοντες, τσιφλικάδες και προύχοντες είναι απρόθυμοι να παραχωρήσουν τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά τους προνόμια σε μια κεντρική κρατική εξουσία. Από την άλλη, υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός οικονομικά εξαθλιωμένων ακτημόνων που ζούν σε καθεστώς δουλοπαροικίας. Την ίδια στιγμή, το κράτος είναι δεμένο στο άρμα των μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία), οι οποίες τοποθετούν τον Όθωνα ως βασιλέα, και αρχίζουν να απαιτούν εκσυγχρονισμό και ενδυνάμωση του κράτους κατά τα αστικά πρότυπα της εποχής.
Federica Montseny (12 Φεβρουαρίου 1905 – 14 Ιανουαρίου 1994) : Μια ζωή αφιερωμένη στο αναρχικό κίνημα
«Σε ένα παλιό εργοστάσιο στην Τουλούζη βρίσκεται το διοικητήριο της CNT στην εξορία. Μετά από δυο φθαρμένες σκάλες, φτάνεις στην «Πανηπειρωτική γραμματεία». Δίπλα, σ’ ένα μικρό βιβλιοπωλείο, όπου βρίσκεις σπάνιες μπροσούρες της δεκαετίας του ’30 και του ’40 και περίεργα ηθικοπλαστικά μυθιστορήματα της Biblioteca Ideal, έχει φτιάξει το γραφείο της η Φεντερίκα Μοντσενύ όπου και «λιμάρει» ακούραστη, όπως πριν, τους λόγους και τα άρθρα της(…)Ο ισπανικός αναρχισμός, για τον οποίο αυτοί οι άντρες και οι γυναίκες αγωνίστηκαν σε όλη τους τη ζωή, δεν υπήρξε ποτέ μια σέχτα στο περιθώριο της κοινωνίας, μια μόδα της διανόησης, ένα αστικό παιχνίδι με τη φωτιά. Ήταν ένα προλεταριακό μαζικό κίνημα(…)Αυτοί οι επαναστάτες από μια άλλη εποχή έχουν γεράσει αλλά δεν φαίνονται κουρασμένοι. Δεν ξέρουν τι είναι επιπολαιότητα. Η ηθική τους είναι βουβή, αλλά δεν αφήνει καμιά αμφιβολία. Δεν καταλαβαίνουν πια τον κόσμο. Η βία τους είναι γνωστή, την ευχαρίστηση στη βία τη βλέπουν με υποψία. Είναι μόνοι και καχύποπτοι. Μόλις όμως περάσεις το κατώφλι που μας χωρίζει απ’ αυτούς, το κατώφλι της εξορίας, ανοίγει αμέσως ένας κόσμος έτοιμος για βοήθεια, φιλοξενία και αλληλεγγύη. Όποιος τους γνωρίζει, θαυμάζει πόσο διαυγείς, πόσο λίγο πικραμένοι είναι. Πολύ λιγότερο από τους νεαρούς επισκέπτες τους. Δεν είναι μελαγχολικοί. Η ευγένειά τους είναι προλεταριακή. Η αξιοπρέπειά τους, ανθρώπων που δεν παραδόθηκαν ποτέ. Δεν χρωστούν ευγνωμοσύνη σε κανένα. Κανένας δεν τους προώθησε. Δεν πήραν τίποτε, δεν ξεκοκάλισαν υποτροφίες. Η καλοπέραση δεν τους ενδιαφέρει. Δεν αγοράζονται. Η συνείδηση τους είναι εντάξει. Δεν είναι τίποτα τσακισμένοι τύποι. Η φυσική τους κατάσταση είναι άριστη. Δεν έχουν τρελαθεί, δεν είναι νευρωτικοί, δεν χρειάζονται ναρκωτικά. Δεν μοιρολογούν. Δεν μετανιώνουν. Οι ήττες τους δεν τους απογοήτευσαν. Ξέρουν ότι έκαναν λάθη, αλλά δεν παίρνουν τίποτε πίσω. Οι παλιοί άντρες της επανάστασης είναι δυνατότεροι από όλα όσα ήρθαν μετά απ’ αυτούς».
Απόσπασμα από το βιβλίο «Το σύντομο καλοκαίρι της Αναρχίας»
Continue reading “Federica Montseny (12 Φεβρουαρίου 1905 – 14 Ιανουαρίου 1994) : Μια ζωή αφιερωμένη στο αναρχικό κίνημα”[Πάτρα] Συγκέντρωση ενάντια στο νέο νομοσχέδιο για την παιδεία
ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ
ΝΑ ΜΗ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ:
-στην ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας
-στην κατάργηση του ασύλου και την ποινικοποίηση των αγώνων
-στην εντατικοποίηση,την πειθάρχηση,τον έλεγχο και την επιτήρηση
-στις διαγραφές φοιτητών και το ν+ν/2
-στα κριτήρια μετεγγραφών
ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΗ
Συγκέντρωση την Πέμπτη 14/1 στις 12 μ. στην Πλατεία Γεωργίου
αναδημοσίευση από Ελευθεριακό σχήμα πανεπιστημίου Πατρών
[Πάτρα] Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα (απεργία πείνας από 8/1)
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ Δ.ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ
«Η δική μας συνείδηση τροφοδοτείται από τη μνήμη των αγώνων, να το πούμε άλλη μια φορά, για να το καταλάβουνε, ότι αυτήν τη μνήμη ξέρουμε να την υπερασπίζουμε με κάθε κόστος».
«Μετά τα όσα απροκάλυπτα γίνονται και όσα κυνικά αποκαλύπτονται στον πόλεμο εναντίον μου, η απεργία πείνας αποτελεί πια ζήτημα προσωπικής συνέπειας και ατομικής αξιοπρέπειας. Αφού επιμένουν στο νόμο που τόσο προκλητικά μηχανεύτηκαν, οφείλουν να τον εφαρμόσουν, τουλάχιστον αυτόν, και να με ξαναφέρουν στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα που έκτισε ο ίδιος ο υπουργός της καταστολής, ο Μ. Χρυσοχοϊδης, για θάψει την 17Ν, και όπου πέρασα τα 16 από τα 18 χρόνια που είμαι στη φυλακή».
Δ. Κουφοντίνας
Continue reading “[Πάτρα] Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα (απεργία πείνας από 8/1)”Δήλωση έναρξης απεργίας πείνας του αγωνιστή Δ.Κουφοντίνα
Το έγγραφο του υπουργείου που μου γνωστοποιήθηκε χθες, αποκαλύπτει την πρωτοφανή του μεθόδευση απέναντί μου, καθώς ,σύμφωνα με αυτό, στην μιάμιση ώρα που διήρκεσε η μεταγωγή μου από την Κασσαβέτεια στο Δομοκό, όπου και όπως απαιτούσε η εγχώρια Φαμίλια, φαίνεται ότι μετάχθηκα και στον Κορυδαλλό, για να φαίνεται ότι τηρήθηκε αυτό που απαιτούσε ο φωτογραφικός νόμος για τις αγροτικές, που έφτιαξαν για να με εκτοπίσουν από αυτές.
Πλήρης εξευτελισμός του κράτους δικαίου, για το οποίο φλυαρούν, πλήρες κουρέλιασμα των ίδιων τους των νόμων. Όμως, δεν πρόκειται μόνο για μεθόδευση εξόντωσης ενός πολιτικού κρατούμενου. Ούτε απλά για το χάιδεμα της πιο ακροδεξιάς της τάσης, από μια ολοένα και πιο ακροδεξιά κυβέρνηση. Πρόκειται για την προσπάθεια να συντρίψουν ένα πρόσωπο, όχι γι αυτό που είναι, αλλά για αυτό που σηματοδοτεί , με την άρνηση του να υποκύψει στις αφόρητες πιέσεις που το σύστημα του ασκεί , όπως ζητούσαν επίμονα και πρόσφατα στη Βουλή οι εκπρόσωποι της οικογένειας και ο εκλεκτός της Πρεσβείας.
Μετά τα όσα απροκάλυπτα γίνονται και όσα κυνικά αποκαλύπτονται στον πόλεμο εναντίον μου, η απεργία πείνας αποτελεί πια ζήτημα προσωπικής συνέπειας και ατομικής αξιοπρέπειας .
Αφού επιμένουν στο νόμο που τόσο προκλητικά μηχανεύτηκαν, οφείλουν να τον εφαρμόσουν, τουλάχιστον αυτόν, και να με ξαναφέρουν στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα που έκτισε ο ίδιος ο υπουργός της καταστολής, ο Μ.Χρυσοχοίδης, για θάψει την 17Ν, και όπου πέρασα τα 16 από τα 18 χρόνια που είμαι στη φυλακή.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ
Φυλακές Δομοκού
8 Ιανουαρίου 2021
Φρανθίσκο Φερέρ ι Γκουάρδια (10 Ιανουαρίου 1859 – 13 Οκτωβρίου 1909)
Φρανθίσκο Φερέρ ι Γκουάρδια (10 Ιανουαρίου 1859 – 13 Οκτωβρίου 1909):
Αναρχικός παιδαγωγός και ιδρυτής του «Μοντέρνου Σχολείου»
«Η εκπαίδευση σημαίνει σήμερα δαμάζω, εκπαιδεύω, εξημερώνω. Έχει μια και μόνο πολύ συγκεκριμένη ιδέα και θέληση να κάνει τα παιδιά να συνηθίσουν στην υπακοή να πιστεύουν και να σκέφτονται ακολουθώντας τα κοινωνικά δόγματα που επικρατούν. Δεν ενδιαφέρεται να υποστηρίξει την αυθόρμητη ανάπτυξη των ικανοτήτων του παιδιού, δεν το αφήνει ελεύθερο να αναπτύξει τις φυσικές του ανάγκες, τις πνευματικές και ηθικές. Πρόκειται μόνο να τους επιβάλει μια διαφορετική σκέψη έτσι ώστε να διατηρηθεί για πάντα το σημερινό καθεστώς, θέλει να δημιουργήσει ένα άτομο στενά προσαρμοσμένο στον κοινωνικό μηχανισμό. Επαναλαμβάνω, το σχολείο δεν είναι τίποτα άλλο από ένα όργανο καταπίεσης στα χέρια των κυβερνώντων. Αυτοί δε θέλησαν ποτέ την ανύψωση του ατόμου, αλλά τις υπηρεσίες του, γι αυτό είναι μάταιο να ελπίζεις στα κατασκευασμένα από την εξουσία σχολεία. Έχω την πρόθεση να ιδρύσω στην πόλη σας ένα σχολείο χειραφέτησης, που θα έχει σκοπό να βγάλει από τα κεφάλια των ανθρώπων ό,τι τους διχάζει (θρησκεία, ψεύτικες ιδέες για την ιδιοκτησία, την πατρίδα, την οικογένεια κλπ.) για να κατακτήσουν την ελευθερία».
Φρανθίσκο Φερέρ ι Γκουάρδια
Continue reading “Φρανθίσκο Φερέρ ι Γκουάρδια (10 Ιανουαρίου 1859 – 13 Οκτωβρίου 1909)”
Δυσήνιος Ίππος 