ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Η 25η Νοέμβρη έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Η συγκεκριμένη μέρα έχει καθιερωθεί από το 1991, όταν γυναικείες οργανώσεις θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη των τριών αδελφών Μιραμπάλ από τη Δομινικανή Δημοκρατία που βασανίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου, κατ’ εντολήν του δικτάτορα Τρουχίλο, στις 25 Νοεμβρίου 1960. Με αφορμή την ημέρα αυτή -και όχι επειδή μας ενδιαφέρει να περιχαρακώνουμε τον αγώνα μας ενάντια στην πατριαρχία σε μία ή δύο ημέρες το χρόνο- μας δίνεται η ευκαιρία να μιλήσουμε για κάποια ζητήματα.
Η καθιέρωση μιας τέτοιας μέρας δε σημαίνει την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Για άλλη μια φορά, βλέπουμε πως πίσω από την καθεστωτική καθιέρωση τέτοιων ημερών κρύβονται σύγχρονες εκδοχές αυτής της συνθήκης. Αυτή η μέρα αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια να διαστρεβλωθεί η υπόθεση της γυναικείας χειραφέτησης. Η απονοηματοδότησή της και η επανανοηματοδότησή της από την κυριαρχία και το υπάρχον σύστημα είναι κάτι που δεν μας προκαλεί καμία εντύπωση. Αλλά είμαστε εδώ για να τοποθετούμε εκ νέου τα ζητήματα κόντρα στη πατριαρχία και το σύστημα που την θρέφει.
Η πατριαρχία αποτελεί ένα από τα θεµέλια του κόσµου της εξουσίας και βασικό στοιχείο κοινωνικής αναπαραγωγής του. Ως γυναίκες, πέρα από την εκµετάλλευση και την καταπίεση που επιβάλλεται συνολικά στους από κάτω, βιώνουµε την καταπίεση και στο πεδίο των έµφυλων διαχωρισµών, ως µια ακόµη µορφή καταπίεσης που απορρέει από τη δοµή του κυρίαρχου συστήµατος. Η ένταση της επίθεσης που δεχόμαστε σε όλα τα επίπεδα δε θα μπορούσε, λοιπόν, να είναι διαφορετική από αυτή που δεχόμαστε στο πεδίο των διακρίσεων εξαιτίας του φύλου ή και της σεξουαλικότητάς μας.
Δυσήνιος Ίππος 