Ω, ευγενικοί μου άνθρωποι, η ζωή είναι σύντομη… Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων [1]
«Ο κάθε άνθρωπος που εμβολιάζεται ουσιαστικά σώζει ζωές. Περιορίζει τη διασπορά του ιού, δίνει το παράδειγμα. Ειδικά για το επίπεδο των πολιτικών είναι πολύ σημαντικό να διασώσουν και τη ζωή τους. Σε έναν πόλεμο σώζεις πρώτα τον βασιλιά»[2].
Αθηνά Λινού, μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε όλοι το επικοινωνιακό σόου που έχει στήσει ο κρατικός μηχανισμός γύρω από το ζήτημα των εμβολίων. Οι ελάχιστες πρώτες δόσεις που έφτασαν στη χωρά τα Χριστούγεννα, οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με τις εκατομμύρια δόσεις που υποτίθεται ότι θα προμηθευόταν η χώρα κάθε μήνα, έτυχαν μιας θριαμβευτικής υποδοχής στην οποία συμμετείχαν κρατικοί αξιωματούχοι, μέσα ενημέρωσης αλλά και δυνάμεις της αστυνομίας και του στρατού προκειμένου να εγγυηθούν, δήθεν, την ασφαλή μεταφορά των εμβολίων. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση άδραξε την ευκαιρία και έκανε λόγο για την «αρχή του τέλους» του κορονοϊού και για την αντίστροφη μέτρηση που έχει ήδη ξεκινήσει. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική και καταλαβαίνουμε όλοι ότι ο τρόπος με τον οποίο επέλεξε το κράτος να παρουσιάσει το όλο ζήτημα αποτελεί μια προσπάθεια άθλιας προπαγάνδας, μια προσπάθεια να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον απόλυτο εγγυητή της υγείας και της ελευθερίας του κοινωνικού συνόλου.
Continue reading “Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων”
Δυσήνιος Ίππος 