ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ‘’ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ’’ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, οι τραυματισμοί και οι θάνατοι εργαζομένων την ώρα της δουλειάς τους έχουν πληθύνει. Τα λεγόμενα «εργατικά ατυχήματα» δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά μορφές ανομολόγητης βίας που ασκεί καθημερινά το κεφάλαιο πάνω σε όλους τους εργαζόμενους, προκειμένου να αναπαραχθεί και να συσσωρευτεί.
Η καπιταλιστική κρίση εξάλλου μπορεί να αντιμετωπιστεί από το κεφάλαιο μόνο με τη ριζική απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και με την επαναρρύθμισή τους, έτσι ώστε η εργατική δύναμη να γίνει πιο φθηνή για τ’ αφεντικά. Οι απολύσεις, το κόψιμο μισθών και συντάξεων, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η επισφάλεια και η μαύρη εργασία πάνε χέρι-χέρι με την εντατικοποίηση της δουλειάς, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τη μη τήρηση των απαιτούμενων μέτρων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, τα εξοντωτικά ωράρια, την έλλειψη προσωπικού αλλά και τη μίσθωση προσωπικού με εργολαβίες. Μόνο με την –ολοένα και μεγαλύτερη- υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης αλλά και με την υπερεργασία μας οι επιχειρήσεις των αφεντικών μπορούν να είναι ανταγωνιστικές στην καπιταλιστική αγορά.
Eίναι λοιπόν ξεκάθαρο πως οι τραυματισμοί (λιγότερο ή περισσότερο σοβαροί) εργατών ή ακόμα χειρότερα η απώλεια της ζωής για κάποιους απ’ αυτούς εν ώρα εργασίας δεν συνιστούν εργατικά ατυχήματα. Αντιθέτως, αποτελούν εγκλήματα των αφεντικών, όσο κι αν προσπαθεί η εκάστοτε εργοδοσία αλλά και το κράτος να αποκρύψουν τις ευθύνες τους.
Η εντατικοποίηση της δουλειάς καθώς επίσης και οι μειωμένοι έλεγχοι ασφαλείας -συνέπεια της επιδίωξης των αφεντικών για φθηνή εργασία- οδήγησαν στο σοβαρό τραυματισμό 28χρόνου εργαζόμενου στο θώρακα και στο δεξί χέρι το μεσημέρι της Πέμπτης 2 Ιούνη στο εργοστάσιο της “Αθηναϊκής Ζυθοποιίας” στη ΒΙ.ΠΕ. Πατρών. Ο εργαζόμενος τραυματίστηκε μετά από πτώση αντικειμένου με αποτέλεσμα να έχει χάσει το δεξί του χέρι και να νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση.
Αντιστοίχως, στην Κρήτη μόνο τους τελευταίους 7 μήνες έχουν σημειωθεί τέσσερις περιπτώσεις σοβαρών τραυματισμών εργατών κατά τη διάρκεια της εργασίας τους. Αναφέρουμε ενδεικτικά τον τραυματισμό οικοδόμου σε υπό ανέγερση επαγγελματικό χώρο στο Ηράκλειο με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του έπειτα από πτώση με τραύματα στο θώρακα και στο πόδι. Επίσης, τον τραυματισμό υπαλλήλου της υπηρεσίας καθαριότητας που τραυματίστηκε σοβαρά πέφτοντας από το απορριματοφόρο έξω από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Εκτός αυτών, το Δεκέμβρη του 2015 τραυματίστηκε εργαζόμενος στο ταριχευτήριο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών εξαναγκασμένος να χρησιμοποιεί ένα ακατάλληλο σύστημα ψεκασμού που χρησιμοποιείται σε αγροτικές εργασίες για να διοχετεύει τη φαινόλη στα πτώματα.
Τέλος, πρέπει να αναφέρουμε το θάνατο εργάτη εν ώρα εργασίας σε λατομείο στη Δράμα αλλά και το θάνατο 48χρονου οικοδόμου στο Ζεφύρι Αττικής το Φεβρουάριο, όταν χτυπήθηκε από ρεύμα υψηλής τάσης κι έπεσε από τη σκαλωσιά. Ο συγκεκριμένος εργάτης δούλευε για την εταιρεία ΕΡΕΚΤΑ, υπεργολάβος μεταλλικών κατασκευών για λογαριασμό της ΑΚΤΩΡ στο σταθμό του προαστιακού στο Ζεφύρι.
Η λίστα με τους τραυματισμούς αλλά και τους θανάτους εργαζομένων εν ώρα εργασίας είναι ατελείωτη. Στον ανθρωποφάγο καπιταλισμό η σωματική ακεραιότητα των εργατών και η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ εύκολο να θυσιαστεί στο βωμό του κέρδους των αφεντικών.
Αυτό σημαίνει ότι οι θάνατοι και οι τραυματισμοί στην δουλειά δεν είναι «δυστυχήματα» και «ατυχήματα» αλλά εγκλήματα του καπιταλισμού. Πρόκειται για μια ταξική «γενοκτονία» που μόνο με ταξικούς όρους μπορεί να σταματήσει.
Πρέπει λοιπόν να γίνει αντιληπτό πως, ενώ για τον εργάτη ο μισθός είναι όρος ύπαρξης, για το αφεντικό είναι «κόστος». Ενώ για τον εργάτη η ασφάλεια στην δουλειά είναι ζήτημα σωματικής ακεραιότητας, ζωής και θανάτου, για το αφεντικό είναι κι αυτό «κόστος». Όσο βαθαίνει η κρίση του κεφαλαίου, τόσο οι σχέσεις εκμετάλλευσης θα εντείνονται, τόσο οι τραυματισμοί και οι θάνατοι εργαζομένων στα εργασιακά κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς θα πληθαίνουν.
Το κράτος από την άλλη, νομοθετεί προς όφελος των αφεντικών δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την απρόσκοπτη συνέχιση της αναπαραγωγής του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του. Χαρακτηριστικές ως προς αυτό είναι δύο πρόσφατες αποφάσεις του Άρειου Πάγου, οι οποίες αναγνώρισαν συνυπαιτιότητα των εργαζομένων σε δύο περιπτώσεις, σε μια εκ των οποίων ο εργαζόμενος είχε σκοτωθεί εν ώρα εργασίας. Η εξέλιξη αυτή δεν μας ξαφνιάζει.Η νομοθεσία στον καπιταλισμό είναι αξιωματικά υπέρ της εργοδοσίας. Οποιαδήποτε φιλεργατική εξαίρεση είναι αποτέλεσμα σκληρότατης ταξικής πάλης και, συνεπώς, είναι συνεχώς υπό αίρεση.
Απέναντι στην εκμετάλλευση της εργατικής μας δύναμης, απέναντι στις εκατόμβες σακατεμένων και νεκρών εργατών, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες ας αντιτάξουμε την ταξική μας αυτοοργάνωση σε σωματεία βάσης, τη συναδελφικότητα και την ταξική μας αλληλεγγύη καθώς και τη συλλογική αντίσταση μέσα κ έξω από τους χώρους δουλειάς.
ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ !
ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ‘’ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ’’ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ !
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ- ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ !
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΣΤΗ ΒΙ.ΠΕ ΠΑΤΡΩΝ
ΤΡΙΤΗ 14 ΙΟΥΝΗ, 11 πμ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΝΗ, 18:30
πλ. ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ, ΑΝΩ ΠΟΛΗ
Συνέλευση Αγωνιζόμενων Εργατών/Εργατριών Πάτρας
Ιούνης 2016
sae-patra@espiv.net
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΕΣ
Δυσήνιος Ίππος 