ελευθεριακό σχήμα – Δυσήνιος Ίππος

ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΓΚΑΘΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ

’’ Όσοι δεν κινούνται, δεν παρατηρούν τις αλυσίδες τους.’’

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Η πραγματικότητα που βιώνουν τα κοινωνικά και ταξικά κατώτερα κομμάτια της κοινωνίας, το λιγότερο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί είναι κομβική. Μετά από ένα καλοκαίρι με πυρκαγιές σε όλη την ελληνική επικράτεια, είδαμε να παίρνει σάρκα και οστά η λεηλασία του φυσικού κόσμου και άνθρωποι να χάνουν τις ζωές τους. Παραδείγματα όπως αυτά της Αλεξανδρούπολης, της Πάρνηθας και της Ρόδου προστίθενται σε μια αλληλουχία γεγονότων όπου σε συνδυασμό με τις καταστροφικές πλημμύρες (Καρδίτσα, Λάρισα, Βόλος) σκιαγραφούν τη δυστοπική καθημερινότητα που επέβαλλαν το κράτος και το κεφάλαιο για ένα ακόμα καλοκαίρι. Την ίδια στιγμή, ρατσιστικά πογκρόμ και φασιστικές επιθέσεις λαμβάνουν χώρα λειτουργώντας ως το μακρύ χέρι του συστήματος προκειμένου να απομακρυνθεί το δημόσιο βλέμμα από τους πραγματικούς υπαίτιους της κατάστασης, που δεν είναι άλλοι από το κράτος και τ’αφεντικά, απομυζώντας έτσι τις ευθύνες στους μετανάστες. Μέσα σε όλον αυτόν τον ζόφο, το κράτος συνεχίζει την επίθεσή του απέναντι στον κόσμο του αγώνα και εξαπολύει κατασταλτικές επιχειρήσεις εκκένωσης σε κατειλημμένους κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους (στέκι Άνω Κάτω πατησιών, Κοινωνικό κέντρο Ζιζάνια, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου και κατάληψη Ευαγγελισμού). Φυσικά στα σχέδια των κυρίαρχων δεν θα μπορούσε να λείπει και το πανεπιστήμιο: προτού καλά καλά ξεκινήσει η νέα ακαδημαϊκή χρονιά και ενώ συμβαίνουν όλα όσα αναφέρονται παραπάνω, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε μπροστά στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Η κατάργηση του ασύλου, η είσοδος των μπάτσων στις σχολές και άλλες νομικές διατάξεις που ψηφίζονται τα τελευταία χρόνια γίνονται σε μια κατεύθυνση εναρμονισμού του πανεπιστημίου με τις επιταγές του κεφαλαίου. Επιπλέον, συγκεκριμενοποιείται με αυτόν τον τρόπο και ο ιδεολογικός ρόλος που έχει αυτό μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, ο οποίος είναι η αναπαραγωγή των προϋποθέσεων των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής.

Continue reading →

ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

Μέσα στις διακοπές του Πάσχα, ένα μήνα σχεδόν πριν την επίσημη είσοδο της ΟΠΠΙ στα πανεπιστήμια είδαμε στο ΑΠΘ μια σειρά κατασταλτικών επιθέσεων μέσα στο campus του πανεπιστημίου. Πιο συγκεκριμένα, ματ και ασφαλίτες εισέβαλλαν στον χώρο του πανεπιστημίου, έπειτα από συνεννόηση με τις πρυτανικές αρχές και την κοσμητεία της Σχολής Θετικών Επιστημών (ΣΘΕ), με αφορμή την συνέχιση των εργασιών στο εκκενωμένο «Στέκι στο Βιολογικό». Έπειτα από αντίδραση των φοιτητών, οι οποίοι έδιωξαν άμεσα μια μερίδα ασφαλιτών, οι μπάτσοι περικύκλωσαν το κεντρικό κτίριο της ΣΘΕ στο οποίo είχαν συγκεντρωθεί οι φοιτητές, απειλώντας με εισβολή. Μετά από συγκρούσεις των φοιτητών με τα ματ, οι δυνάμεις καταστολής αποχώρησαν εν τέλει από το campus. Την επόμενη μέρα , η ΕΛ.ΑΣ τίμησε ξανά τους φοιτητές με την παρουσία της από νωρίς το πρωί, ως απάντηση στην καλεσμένη συγκέντρωση υπεράσπισης του ασύλου στον προαύλιο χώρο της ΣΘΕ, αποκλείοντας ταυτόχρονα και τις συγκεντρώσεις στην πλατεία Χημείου και το Γεωπονικό. Έπειτα από συγκρούσεις με τις διμοιρίες, ακολούθησε η ρίψη χημικών και η σύλληψη δύο φοιτητών, αλλά εν τέλει οι δυνάμεις των ματ απωθήθηκαν για ακόμα μια φορά. Τις επόμενες μέρες, με πρόφαση πάντα τις εργασίες στο «Στέκι στο Βιολογικό», οι κατασταλτικές δυνάμεις βρισκόντουσαν στο εσωτερικό του campus περιμετρικά της ΣΘΕ (έφτασαν μάλιστα να διανυκτερεύσουν μέσα στο πανεπιστήμιο) στην οποία με την συνεχή παρουσία τους ήταν συγκεντρωμένοι οι φοιτητές προασπίζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο. Το ίδιο σκηνικό επικρατεί καθημερινά όλες τις τελευταίες εβδομάδες στο ΑΠΘ, με αποκορύφωμα την επίθεση των ΜΑΤ με χημικά μέσα στο πανεπιστήμιο και τον ξυλοδαρμό φοιτητών που ακολούθησε, η οποία έλαβε χώρα την Τρίτη 10 Μαΐου.

Continue reading →