Ενημέρωση από γενική απεργία (4/2) στην Πάτρα

Χιλιάδες κόσμου συμμετείχαν στην απεργιακή πορεία στην Πάτρα. Το κέντρο της πόλης ήταν από νωρίς κλειστό όσον αφορά την καθημερινή λειτουργία του και γεμάτο από κόσμο που είχε κατέβει να διαδηλώσει.

Από τις 10 το πρωί πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο Παράρτημα με τη συμμετοχή φοιτητικών συλλόγων, ταξικών σωματείων και πολιτικών οργανώσεων. Το μπλοκ της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση με κεντρικό πανό ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ” αριθμούσε περίπου 250-300 άτομα. Κατά τη διάρκεια της πορείας μοιράζονταν κείμενα και γράφονταν συνθήματα σε τοίχους με σπρέι. Στην πλατεία Όλγας αναρτήθηκε πανό από την αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” που έγραφε ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ”, ενώ πρωτοβουλία συντρόφων κρέμασε πανό στην ταράτσα του εργατικού κέντρου ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές.

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Για την άγρια πληττόμενη κοινωνική βάση δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για άλλες ψευδαισθήσεις. Το μόνο υπαρκτό δίλημμα πρέπει να είναι το καπιταλισμός ή κοινωνική επανάσταση”.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ενημέρωση από ipposd.wordpress.com

Κείμενο-κάλεσμα για τη Γενική Απεργία της 4ης Φλεβάρη

apergia-4fl2016color

Ο καπιταλισμός είναι αδυσώπητος, αδίστακτος, αδηφάγος και απάνθρωπος

Οι αγώνες μας για την ανατροπή του να είναι μαχητικοί, συλλογικοί και αδιαμεσολάβητοι…

«Στεκόμουν πάνω σε έναν λόφο. Κι είδα το Παλιό να πλησιάζει. Μα ερχόταν σα Νέο. Σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια. Που κανένας δεν είχε ξαναδεί. Κι απέπνεε νέες μυρωδιές σαπίλας. Που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει (…)».

Μπ. Μπρεχτ

Έξι χρόνια μετά την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς διεθνούς οικονομικού ελέγχου από τα πολιτικά και οικονομικά διευθυντήρια της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ με τη σύμφωνη γνώμη του εγχώριου πολιτικού προσωπικού και των ντόπιων αφεντικών, η επίθεση σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας συνεχίζεται. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια επίθεση που είχε ξεκινήσει τουλάχιστον δυο δεκαετίες πριν στον ελλαδικό χώρο ως αποτέλεσμα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης που συντελείται μέχρι σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο και των νέων συνθηκών εξαθλίωσης που σταδιακά διαμορφώθηκαν για εκατομμύρια εκμεταλλευόμενους ύστερα από το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης με κύριους άξονες την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη υφαρπαγή του κοινωνικού πλούτου, τον πλήρη έλεγχο και την καθυπόταξη των ανθρώπινων κοινωνιών. Τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις είναι μόνο η σύγχρονη εκδοχή της κλιμακούμενης αυτής επίθεσης που στοχεύει στην πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και των κοινωνικών δικαιωμάτων προς όφελος του κράτους και του κεφαλαίου.

Πριν από περίπου δυο δεκαετίες ο μεγαλομεγιστάνας Ανιέλι, σχολιάζοντας τα πολιτικά πράγματα της χώρας του, της Ιταλίας, είχε πει: «Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από την Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά». Και φυσικά, αυτό δεν ισχύει μόνο στην περίπτωση της Ιταλίας.

Σήμερα, η πρόσφατα εκλεγμένη “αριστεροδεξιά” πολιτική διαχείριση Σύριζα-Ανέλ στρώνει το έδαφος για το βάθεμα των όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης και για την όξυνση αυτής της επίθεσης σε ακόμα πιο διευρυμένα τμήματα του πληθυσμού. Αφού πρώτα καλλιέργησε ψεύτικες ελπίδες περί εξωραϊσμού του συστήματος μέσω της ανάληψης κυβερνητικού ρόλου και συνέβαλε καθοριστικά στην αποδυνάμωση των κοινωνικών και ταξικών κινημάτων που είχαν αναπτυχθεί όλο το προηγούμενο διάστημα, υιοθέτησε στη συνέχεια την ίδια νεοφιλελεύθερη ατζέντα με τους προκατόχους της, ευθυγραμμιζόμενη πλήρως με τις επιταγές και τα αντικοινωνικά σχέδια των ντόπιων και διεθνών ελίτ, επιχειρώντας παράλληλα να δώσει παράταση ζωής στο ήδη χρεοκοπημένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα μέσω της διαμόρφωσης συνθηκών κοινωνικής ειρήνης, εθνικής συμφιλίωσης και διαταξικής συνεργασίας. Οι διαχειριστικές αυταπάτες που καλλιεργήθηκαν συστηματικά το τελευταίο διάστημα δεν αποσκοπούσαν στην καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού, όσο κι αν διατείνονται για αυτό οι εκφραστές τους. Εκείνο στο οποίο στόχευαν και εν μέρει πέτυχαν ήταν η διαμόρφωση συνθηκών συναίνεσης και αφομοίωσης για την αναίμακτη επιβολή των όρων της νέας καπιταλιστικής επίθεσης που είναι ήδη σε εξέλιξη μέσω της επιβολής καινούργιων αντικοινωνικών μέτρων που υποβαθμίζουν ολοένα και περισσότερο τη ζωή και συμβάλλουν τα μέγιστα στην περαιτέρω φτωχοποίηση και εξαθλίωση του πληθυσμού.

Η ψήφιση, πριν μερικούς μήνες, του 3ου μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων που το συνοδεύουν, ήρθε να επισφραγίσει την λήψη νέων αντικοινωνικών μέτρων που συνίστανται στην επιβολή ληστρικής φορολογίας (συνέχιση του ΕΝΦΙΑ και επιβολή νέων φόρων), στη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, της παιδείας και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (υποβαθμίζοντας ακόμα περισσότερο τα ήδη διαλυμένα συστήματα παιδείας και υγείας)- στη νέα μείωση των συντάξεων, στην κατάργηση του ΕΚΑΣ και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, στην απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας για τους κατόχους “κόκκινων δανείων”, στη διαιώνιση της ελαστικής εργασίας -”ωφέλειας” ως κυρίαρχης συνθήκης δουλειάς για τους περισσότερους (καθιέρωση των προγραμμάτων voucher-περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, ατομικές συμβάσει, εργοδοτική τρομοκρατία-απολυσεις-μειώσεις υπό την απειλή της ανεργίας, χτύπημα συνδικαλισμού), στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (ιδιωτικοποιήσεις λιμανιών, αεροδρομίων αλλά και ολόκληρων περιοχών), στην επιβολή μισθών πείνας. Παράλληλα, η διαιώνιση και η αύξηση της ανεργίας δημιουργούν συνθήκες σκληρής φτωχοποίησης, κοινωνικού αποκλεισμού και περιθωριοποίησης για εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους (πολλοί οδηγούνται μέχρι και στην αυτοκτονία), γεγονός που διευκολύνει τον έλεγχο και την καθυπόταξή τους. Πρόκειται για μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνει την αντικοινωνική και δολοφονική φύση του καπιταλισμού που δεν καταπραΰνεται ανάλογα με τον πολιτικό του διαχειριστή, αλλά αντίθετα, όσο η κρίση του βαθαίνει, γίνεται ακόμα πιο αδηφάγος και αδίστακτος.

Βασική συμβολή στην χειραγώγηση και τον κατευνασμό των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων έχουν και οι συνδικαλιστικές ελίτ, οι ελεγχόμενες από κομματικούς και γραφειοκρατικούς μηχανισμούς ηγεσίες των συνδικάτων που αναλαμβάνουν διαμεσολαβητικό ρόλο ανάμεσα στην κοινωνία και τα αφεντικά, την ώρα που βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία και διάλογο με τα δεύτερα, κατορθώνοντας συνολικά να απαξιωθεί ο συνδικαλισμός και οι εργατικές διεκδικήσεις, να καλλιεργηθεί η ηττοπάθεια στους εργαζόμενους και να αμφισβητηθεί η αποτελεσματικότητα του συλλογικού αγώνα. Σήμερα, έχοντας απολέσει μεγάλο μέρος της διαμεσολαβητικής τους δυνατότητας, μιας και μεγάλα κομμάτια των αγωνιζόμενων τους έχουν γυρίσει την πλάτη, επιχειρούν να περιορίσουν τους ταξικούς αγώνες προωθώντας την κοινωνική ειρήνη και την διαταξική συνεργασία. Οι απεργίες -”τουφεκιές στον αέρα” που συγκαλούνται από τους ξεπουλημένους εργατοπατέρες του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ), επιχειρούν να ρίξουν στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, ενώ ταυτόχρονα βάζουν ταφόπλακα στο εργατικό κίνημα και τις διεκδικήσεις του, καθώς γίνονται χωρίς σχεδιασμό και προοπτική, υπονομεύοντας έτσι την αξιοπιστία του μέσου στη συνείδηση του κόσμου.

Σε διεθνές επίπεδο, η εικόνα δεν είναι καθόλου διαφορετική. Η καπιταλιστική αναδιάρθρωση συντελείται στην κατεύθυνση της επιβολής της κρατικής και καπιταλιστικής δικτατορίας πάνω στις ανθρώπινες κοινωνίες μέσω της εδραίωσης του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις που εντοπίζονται από περιοχή σε περιοχή, δεν υπάρχουν περιθώρια αμφιβολιών πως η σφοδρότητα της συστημικής επίθεσης λαμβάνει το χαρακτήρα συνολικού πολέμου που έχει κηρυχθεί από τα παγκόσμια πολιτικά και οικονομικά αφεντικά εναντίον των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων όλου του κόσμου. Η εδραίωση ενός μόνιμου καθεστώτος έκτακτης ανάγκης στο εσωτερικό των δυτικών μητροπόλεων σε συνδυασμό με τη διεξαγωγή ενός ανηλεή πολέμου στην ευρύτερη καπιταλιστική περιφέρεια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του πολέμου που στοχεύει στον πλήρη έλεγχο των κοινωνιών και στην εδραίωση εθνικών και υπερεθνικών μηχανισμών ως κυρίαρχων παικτών στο παγκόσμιο γεωπολιτικό πεδίο. Παράλληλα, δεν λείπουν και οι ενδοκαπιταλιστικές συγκρούσεις μέσα από την ανάδειξη διαφόρων ισχυρών μπλοκ στην παγκόσμια σκακιέρα με διαφορετικά συμφέροντα και επιδιώξεις.

Το ελληνικό κράτος, ως ενεργό κράτος-μέλος και νοτιοανατολικός συνοριοφύλακας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συναυτουργός στην ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση, συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση αυτού του διεθνούς τοπίου επιβάλλοντας συνθήκες φτώχειας και ανέχειας στο εσωτερικό του και ορθώνοντας αδιαπέραστα τείχη για όσους πήραν το δρόμο της μετανάστευσης και της προσφυγιάς εξαιτίας της λεηλασίας και της καταστροφής που οδηγούνται διάφορες περιοχές του πλανήτη υποκύπτοντας στις ορέξεις του παγκόσμιου καπιταλισμού. Η προσπάθεια περιορισμού των ροών τους και εντατικοποίησης του ελέγχου των περασμάτων δημιουργεί μια στρατιωτικοποιημένη περιοχή στα νότια και ανατολικά σύνορα της Ευρώπης-φρούριο που περιλαμβάνει φράχτες, αστυνομικο-στρατιωτικές επιχειρήσεις, διεθνείς περιπολίες, ναρκοπέδια, πολεμικά πλοία και ότι άλλο καθίσταται χρήσιμο στην αναχαίτιση αυτού του τεράστιου όγκου ανθρώπων που επιχειρεί να εισέλθει στον “καπιταλιστικό παράδεισο”.

Απέναντι στη βίαιη υποτίμηση της ζωής μας, όλοι εμείς οι από κάτω, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νεολαίοι, ντόπιοι και μετανάστες, γνωρίζοντας τις πραγματικές μας ανάγκες, πρέπει να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε, συλλογικά, αυτοοργανωμένα και αδιαμεσολάβητα , σε κάθε κοινωνικό και εργασιακό χώρο, στα σχολεία και τις σχολές, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και στους δρόμους, μακριά από οποιαδήποτε κομματική και συνδικαλιστική χειραγώγηση που αναπόφευκτα οδηγεί στην αποδυνάμωση και στον εκφυλισμό του κοινωνικού και ταξικού κινήματος. Με σωματεία βάσης, συνελεύσεις γειτονιάς και αγωνιστικά σχήματα των νεολαίων, των μαθητών, των φοιτητών και των εργατών να στήσουμε αναχώματα στην κρατική και καπιταλιστική επίθεση που ρημάζει τις ζωές μας.

Για την άγρια πληττόμενη κοινωνική βάση δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για άλλες ψευδαισθήσεις. Το μόνο υπαρκτό δίλημμα πρέπει να είναι το “καπιταλισμός ή κοινωνική επανάσταση”. Η μόνη ρεαλιστική προοπτική είναι αυτή του κοινωνικού μετασχηματισμού, της διαδικασίας ανατροπής δηλαδή των σχέσεων εκμετάλλευσης και καταπίεσης που επιβάλλει το υπάρχον καθεστώς σκλαβιάς και εξαθλίωσης και κατάργησης των υπαρχουσών δομών οργάνωσης της κοινωνίας, αντικαθιστώντας τες με άλλες μορφές οριζόντιας και συλλογικής αυτοοργάνωσης όπως είναι οι ελευθεριακές κομμούνες, τα εργατικά συμβούλια, οι λαϊκές συνελεύσεις και οι κολεκτίβες.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΕΜΠΤΗ 4/2 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 10 π.μ.

και ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ με το μπλοκ της ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

μέλος της Α.Π.Ο. (Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων)

Πάτρα, Φλεβάρης 2016

3 το λάδι, 3 το ξύδι, 6 το λαδόξυδο; Τα μαθηματικά της «αριστεράς» που θα τα πληρώσουμε και πάλι εμείς.

 

12651151_540720542761445_4753126246836294879_n

Έπειτα από έναν χρόνο, δύο φορές «αριστερά» και τρεις εκλογικές διαδικασίες, είναι ξεκάθαρο πως η όποια ελπίδα έχει πλέον πτωχεύσει. Στα πλαίσια του τρίτου μνημονίου που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ., τα αντιασφαλιστικά μέτρα που πρόκειται να ψηφιστούν, επιβάλουν τέτοιες αλλαγές στο συνταξιοδοτικό και στις εισφορές των φορολογουμένων, που το μόνο σίγουρο είναι πως θα εξαθλιώσουν ακόμα περισσότερο τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα προς όφελος του κεφαλαίου.

Αρχικά, προτείνεται η ενοποίηση όλων των ταμείων σε έναν ενιαίο φορέα που θα «διασφαλίζει» την κύρια ασφάλιση και σε έναν ακόμα που θα «διασφαλίζει» την επικουρική. Η δημόσια κοινωνική ασφάλιση θα είναι πια παρελθόν, καθώς θα μετατραπεί σε ατομική υποχρέωση των εργαζομένων και η δημόσια παροχή υπηρεσιών υγείας θα είναι πλέον μια ιδιωτική και κατ’ επέκταση ακριβή «πολυτέλεια». Στην κορυφή όλων αυτών έρχεται να προστεθεί το κόψιμο των κύριων αλλά και των επικουρικών συντάξεων σε τρομακτικά ποσοστά! Το νέο εφάπαξ θα παρέχεται (όταν αυτό είναι δυνατό!) εμφανώς μειωμένο και η κυβέρνηση προωθεί την μείωση του ΕΚΑΣ με στόχο τη σταδιακή του εξαφάνιση ως το 2019. Ταυτόχρονα αυξάνονται οι εισφορές των εργαζομένων για ασφάλιση και υγεία με αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση των μισθών τους.

Είναι προφανές πως η κυβέρνηση στοχεύει να καλύψει το έλλειμμα της στις πλάτες των ήδη εξαθλιωμένων κοινωνικών ομάδων, όπως οι συνταξιούχοι, αλλά παράλληλα με τις αλλαγές που προωθεί καταδικάζει κάθε μελλοντικό εργαζόμενο, καθώς το νέο ασφαλιστικό σύστημα δεν αποτελεί παρά μία ακόμα επίθεση του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου στα κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο πλήττονται τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, αλλά ταυτόχρονα προχωράει ένα βήμα παραπέρα η εξατομίκευση της εργασίας με εμφανή σκοπό να κατακερματιστούν ακόμη περισσότερο τα συμφέροντα των εργαζομένων, έτσι ώστε να παραμείνουν αδρανείς μπροστά στις επιβολές κράτους και αφεντικών. Οι ελευθερίες καταστρατηγούνται, τα δικαιώματα καταπατώνται και για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, κράτος και αφεντικά προωθούν τον κοινωνικό κανιβαλισμό σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας, εξασφαλίζοντας έτσι την παραμονή τους στην εξουσία. Ο ανταγωνισμός, το ατομικό συμφέρον αλλά και η ρουφιανιά επικροτούνται στο εργασιακό περιβάλλον ώστε να γίνουν ο κανόνας που θα διαλύει τις ταξικές αντιστάσεις πριν αυτές καλά-καλά εκδηλωθούν.

Σε μία εποχή έντονων πολιτικών και οικονομικών αναταραχών, που η διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης αποτελεί κύριο διακύβευμα όλων των κυβερνήσεων, (πόσο μάλλον αυτού του «αριστερο-δεξιού» εξαμβλώματος) υπάρχουν ακόμη δυνάμεις που αντιστέκονται στον κανόνα της εξαθλίωσης. Το σύνολο της κοινωνίας, ζώντας σε καθεστώς μόνιμης τρομοκρατίας, η οποία μεταφράζεται είτε ως οικονομική εξαθλίωση/ανεργία είτε ως εξωτερική απειλή λόγω της «εισβολής» μεταναστών/τριών αδυνατεί να αναγνωρίσει τα ενιαία συμφέροντα του και να εναντιωθεί στον πραγματικό εχθρό που ονομάζεται καπιταλισμός.

Εμείς, από την πλευρά μας, αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της κοινωνίας και ενάντια  στη λογική της ανάθεσης, ενάντια στους ξεπουλημένους εργατοπατέρες της Γ.Σ.Ε.Ε. και των ανοργάνωτων ψευτο-απεργιών που καλούν, θέτουμε τα δικά μας προτάγματα. Μέσα από σωματεία βάσης και εγχειρήματα με αντι-ιεραρχικά χαρακτηριστικά και οριζόντια δομή, προτάσσουμε και συμμετέχουμε σε αυτοοργανωμένους, ακηδεμόνευτους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Τασσόμαστε με τη χειραφέτηση της εργασίας στα πλαίσια της κοινωνικής απελευθέρωσης, καθώς κατανοούμε πως οι εργατικές διεκδικήσεις δεν είναι δυνατόν να είναι αποκομμένες από τις κοινωνικές ανάγκες.

Αντιλαμβανόμαστε ως καίριας σημασίας τη δημιουργία ενός σταθερού πόλου που θα αποτελέσει το «αντίπαλο δέος» στον θεσμικό κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό και θα προχωρήσει σε μαχητικές διεκδικήσεις τόσο σε εργασιακό/εργατικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Απέναντι στις απεργίες – πυροτεχνήματα, αντιπαραβάλουμε τις γενικές απεργίες διαρκείας και προτάσσουμε την πεποίθηση πως τα εργασιακά δικαιώματα και οι κοινωνικές μας ανάγκες είναι αδιαπραγμάτευτες και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε! Να μην ζήσουμε σαν δούλοι!

ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΕΝ ΛΥΝΕΤΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ

Ή ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΚΑΤΕΡΓΑ Ή ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

*

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ | ΚΑΜΑΡΑ 10.00 π.μ.

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρο & Κόκκινο»

-μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης | Ομοσπονδία συλλογικοτήτων-

Αναδημοσίευση από maurokokkino1936.wordpress.com

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ

apergia 4fl2016colorΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Η ολομέτωπη επίθεση του κράτους και των αφεντικών και η διαρκής επιβολή νέων επαχθέστερων όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης εκφράζουν την συνολική διαδικασία βίαιης αναδιάρθρωσης του κρατικού και καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας.

Η σημερινή πολιτική διαχείριση της εξουσίας, έχει αναλάβει τόσο την απρόσκοπτη συνέχιση των πολιτικών υποταγής και εξαθλίωσης της κοινωνίας όσο και την αποκατάσταση του καθεστώτος μέσα σε συνθήκες κρίσης, υποσχόμενη έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο ενώ ταυτόχρονα στοχεύει στην εξουδετέρωση των αντιστάσεων μέσα από την καπήλευση, την αφομοίωση και την ενσωμάτωσή τους.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Από την πλευρά μας, την πλευρά των ανέργων, των εργατών, των φτωχών, των πληβείων, η ιστορία των κοινωνικών και ταξικών αγώνων μας δείχνει πως οι προλετάριοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τους θεσμούς, τα κοινοβούλια, τις εκλογές, τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες, τους εμπόρους ελπίδας και τους διαμεσολαβητές της ταξικής πάλης. Ότι έχουν να κερδίσουν θα είναι αποτέλεσμα των πλατιών, οργανωμένων στη βάση, μαχητικών και ριζοσπαστικών αγώνων τους. Μόνο η συνολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού, η κοινωνική απαλλοτρίωση του πλούτου που εμείς οι ίδιοι παράγουμε και απομυζά μια κάστα εξουσιαστών, και η κοινωνική επανάσταση για μια νέα κοινωνία κοινοκτημοσύνης, αλληλεγγύης και ελευθερίας μπορούν να δικαιώσουν τους πόθους και τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων.

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

http://apo.squathost.com/ | anpolorg@gmail.com

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

solidarity_with_refugees_220

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Τα τελευταία χρόνια η ικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κρατήσει κλειστά τα σύνορά της αμφισβητείται. Το δόγμα της Ευρώπη – Φρούριο κλονίζεται από τα εκατομμύρια των ξεριζωμένων, που επιχειρούν να γλυτώσουν από περιοχές όπου οι πόλεμοι, η φτώχεια και η καταστροφή αποτελούν μια μόνιμη συνθήκη. Χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες πνίγονται στα υδάτινα σύνορα, με τους κυβερνώντες να υψώνουν φράχτες εντείνοντας την απελπισία των εκτοπισμένων που παλεύουν για την ίδια τους τη ζωή.

Με τη συνολική κρίση του καπιταλισμού να βαθαίνει και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό να αποτελεί το μοτίβο κίνησης κράτους και κεφαλαίου, η εγκαθίδρυση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης και της συνθήκης εξαίρεσης εφαρμόζεται πάνω στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Ήδη από τις αρχές του 21ουαιώνα η Ευρωπαϊκή Ένωση οργανώνεται για να αποτρέψει την είσοδο όσων προσπαθούν να γλιτώσουν από το μέλλον που ο καπιταλισμός τους έχει ετοιμάσει. Η επιχείρηση θωράκισης των ευρωπαϊκών συνόρων ξεκίνησε την ίδια περίοδο όπου η «πολιτισμένη» δύση προσπαθούσε να κάνει εξαγωγή δημοκρατίας. Οι συνέπειες των πολέμων σε πρώην Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν κλπ  έπρεπε να αντιμετωπιστούν. Μέρος μόνο του πλέγματος προστασίας των συμφερόντων του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος είναι η συμφωνία Δουβλίνο 2 που ψηφίστηκε το 2003 αλλά και η συγκρότηση της FRONTEX το 2004. Με την Ευρώπη – Φρούριο να αποτελεί θεσμική έκφραση αυτού σχεδιασμού αυξάνονται διαρκώς τα χρηματικά ποσά που δίνονται για τον εξοπλισμό σωμάτων όπως είναι η FRONTEX με την ταυτόχρονη νομική της αναβάθμιση.

Η φυγή από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική ή την Ασία πραγματοποιείται κάτω από το βάρος της λεηλασίας και της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων και των κοινωνιών των περιοχών αυτών από τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη. Πολεμικές και οικονομικές συγκρούσεις, παρέμβαση στη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, υποδαύλιση θρησκευτικών φανατισμών ανάλογα με τα συμφέροντά των οικονομικών και πολιτικών ελίτ συνθέτουν ένα βίαιο σκηνικό φτώχειας, εξαθλίωσης, τεράστιας κοινωνικής ανισότητας, ισοπέδωσης ολόκληρων πόλεων και χωριών, εκατομμύρια νεκρούς και εκτοπισμένους. Με τον πόλεμο στη Συρία, η μαζική φυγή από την ευρύτερη εμπόλεμη περιοχή ξεπέρασε τους σχεδιασμούς των κυρίαρχων που διέρρηξε την Ευρώπη – Φρούριο. Μια σειρά συνθηκών όπως το Δουβλίνο 2 και η Σένγκεν πλέον δεν ανταποκρίνονται στις καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί και προωθείται η αναδιατύπωσή τους ώστε να μπορούν να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα κρατών και αφεντικών. Η FRONTEX αποκτά όλο και πιο διευρυμένες αρμοδιότητες, καθώς μπορεί να επεμβαίνει όπου κρίνεται αναγκαίο για την διασφάλιση των στεγανών αλλά και την επαναπροώθηση όσων ανεπιθύμητων καταφέρνουν να φτάσουν στο εσωτερικό της Ευρώπης – Φρούριο.

Ο ελλαδικός χώρος αποτελεί ένα πεδίο όπου με ιδιαίτερη ευκρίνεια ξετυλίγονται αυτοί οι σχεδιασμοί. Κράτος, διακρατικοί θεσμοί και μονάδες καταστολής συνεργάζονται αρμονικά για να υπερασπιστούν την Ευρώπη – Φρούριο, να αποτρέψουν τη μαζική και ανεξέλεγκτη είσοδο των καταπιεσμένων αλλά και να ξαναστείλουν πίσω όσους μπορούν. Η ψευδεπίγραφη ανθρωπιστική ρητορική του ελληνικού κράτους, όπως και όλων των άλλων κρατών που έχουν υιοθετήσει παρόμοια τακτική ξεχάστηκε πολύ γρήγορα μόλις οι συνθήκες το απαίτησαν. Όπως συνέβη στη Μυτιλήνη ή στην Κω με τους λιμενικούς και τους μπάτσους να εκδηλώνουν το μισάνθρωπο και αντικοινωνικό πρόσωπο του καπιταλισμού. Τα γεγονότα επίσης στην Ειδομένη όπου κηρύχθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και οι στοιβαγμένοι πρόσφυγες και μετανάστες αλλά και οι αλληλέγγυοι αντιμετωπίστηκαν με συλλήψεις, ξύλο και δακρυγόνα, αποδεικνύουν του λόγου του αληθές. Ουσιαστικά, όλο αυτό το διάστημα, το ελληνικό κράτος ασχολείται με την καταστολή, τη διαλογή και τις απελάσεις των μεταναστών, χτίζοντας φράχτες, hotspots και στρατόπεδα συγκέντρωσης, η γενικευμένη χρήση των οποίων δεν είναι καθόλου συμπτωματική, καθώς με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται ο περιορισμός, ο έλεγχος και η καταστολή ολόκληρων πληθυσμών. Βλέπουμε λοιπόν ανθρώπους από το Μαρόκο, τη Συρία, το Μπαγκλαντές, την Σομαλία και αλλού να φεύγουν από τα σπίτια τους, να ξοδεύουν την όποια περιουσία έχουν, να ρισκάρουν τη ζωή τους για να βρεθούν επί της ουσίας έγκλειστοι και υπό περιορισμό ή να μένουν στο δρόμο μέχρι την συνέχιση του ταξιδιού, την παροχή άδειας παραμονής ή την βίαιη επιστροφή.

Απέναντι στους σχεδιασμούς κρατών και καπιταλιστών έχει αναπτυχθεί ένα ισχυρό κοινωνικό ρεύμα για άμεση βοήθεια των εκατομμυρίων προσφύγων και μεταναστών που καταφθάνουν. Παρόλο που προωθείται μέσω των ΜΜΕ ο διαχωρισμός των ξεριζωμένων σε χρήσιμους και περιττούς και εν συνεχεία η ταύτισή τους σαν πρόβλημα και εσωτερικό εχθρό, εκδηλώνονται έμπρακτες χειρονομίες αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης. Ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθείται από τα πάνω, ο κόσμος του αγώνα προσπαθεί με κάθε τρόπο να σταθεί δίπλα στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Από συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης μέχρι καταλήψεις στέγης. Κινήσεις που διευρύνονται διαρκώς  και οι οποίες αυτή τη στιγμή είναι πραγματικά απαραίτητες για την επιβίωση αυτών των ανθρώπων. Η δημιουργία μάλιστα δομών αλληλεγγύης τόσο στα σημεία εισόδου όπως είναι η Μυτιλήνη αλλά και στα κέντρα των μεγάλων πόλεων, έχει σαν αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται σε κάποιο βαθμό οι άμεσες ανάγκες αλλά και να αμφισβητείται το μονοπώλιο του κράτους να διαχειρίζεται τα κοινωνικά προβλήματα. Για αυτούς τους λόγους άλλωστε έχουν δεχθεί επίθεση ή απειλές οι δομές αυτές από κρατικούς μηχανισμούς.  Ιδιαίτερα σημαντικό είναι επίσης το γεγονός πως όλο και περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες αντιλαμβάνονται πως είναι αναγκαίο να αγωνίζονται κάθε στιγμή προκειμένου να διεκδικήσουν έστω και το ελάχιστο. Οι προσπάθειες να οργανωθούν μέσα σε κέντρα κράτησης, οι απεργίες πείνας που πραγματοποιούνται, αλλά και η παρουσία τους σε κινήσεις αλληλεγγύης αναδεικνύουν πως οι κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών καταφέρνουν κάθε φορά να γειωθούν στην πραγματικότητα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να συνδεθούν όλες αυτές οι κινήσεις στον ευρύτερο αγώνα ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό. Γιατί ο ξεριζωμός τόσων εκατομμυρίων είναι αποτέλεσμα του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος και μόνο η ανατροπή του μπορεί να δώσει τη λύση. Από κοινού λοιπόν πρέπει να προτάξουμε τη διεθνιστική και ταξική αλληλεγγύη και να αγωνιστούμε ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα για να καταργήσουμε τα σύνορα και τους επίπλαστους διαχωρισμούς που μας επιβάλλει η κυριαρχία. Από την πλευρά μας ως αναρχικοί επιχειρούμε να οξύνουμε τον αγώνα για έναν κόσμο χωρίς κράτη, χαρτιά, σύνορα και εκμετάλλευση. Προτάσσουμε και προχωράμε στο δρόμο της αλληλεγγύης μεταξύ όλων των καταπιεσμένων. Χτίζουμε σχέσεις και δομές που προωθούν το όραμα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας.

Στις 26 Ιανουαρίου η Sanaa Taleb, που βρίσκεται φυλακισμένη στο κέντρο κράτησης γυναικών μεταναστριών και προσφύγων στο Ελληνικό, δικάζεται για απείθεια και φθορά δημόσιας περιουσίας. Οι κατηγορίες αυτές είναι η εκδικητική απάντηση που της δόθηκε από το κράτος και τους μηχανισμούς του γιατί αντιστάθηκε στη βίαιη απέλασή της – τη στιγμή μάλιστα που το αίτημά της για άσυλο δεν έχει ακόμα εξεταστεί-. Με τη δίωξή της οι κυρίαρχοι επιχειρούν να τρομοκρατήσουν όλους όσους αγωνίζονται και να βάλουν φρένο σε μελλοντικούς αγώνες. Από την πλευρά μας, ως αναρχικοί/ες, ως καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι, πρέπει να σταθούμε στο πλάι των προσφύγων και των μεταναστών/στριών δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη μας. Στηρίζοντας τους αγώνες και τις διεκδικήσεις τους, αντιλαμβανόμενοι πως ο εχθρός είναι κοινός και δεν είναι άλλος από το κράτος και τον καπιταλισμό.

Άμεση απελευθέρωση της Sanna Taleb και όλων των έγκλειστων μεταναστών/στριών και προσφύγων.

Ικανοποίηση όλων των αιτημάτων τους.

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Τaleb,
Τρίτη 26/1, 9:00, δικαστήρια Ευελπίδων, Κτήριο 2

Αναρχική Συλλογικότητα Ό(μικρον) 72 –
Μέλος της Α.Π.Ο ( Αναρχική Πολιτική Οργάνωση |Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων| )
“οδοιπόρε δεν υπάρχει δρόμος, τον ανοίγεις βαδίζοντας”

http://omikron72.espivblogs.net

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ 21 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΡΙΕΣ ΣΤΙΣ 22 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΣΤΗ ΛΟΥΚΑΡΕΩΣ

motoporeia

Στις 30 Σεπτέμβρη του 2012 πραγματοποιείται σε γειτονιές του κέντρου της Αθήνας αντιφασιστική μοτοπορεία η οποία χτυπιέται από τις κατασταλτικές δυνάμεις. Δεκαπέντε αντιφασίστες και αντιφασίστριες συλλαμβάνονται στην ευρύτερη περιοχή και βασανίζονται κατόπιν μέσα στη ΓΑΔΑ. Έξι ακόμα αντιφασίστες θα κατηγορηθούν αργότερα στο πλαίσιο της ίδιας δίωξης.

Η μοτοπορεία αυτή αποτελεί μέρος μίας μεγάλης σειράς αντιφασιστικών κινητοποιήσεων οι οποίες στο πλαίσιο του ευρύτερου αντιφασιστικού και αναρχικού αγώνα επιχείρησαν και πέτυχαν να ανακόψουν την εξάπλωση των ναζιστών της Χρυσής Αυγής, να αναδείξουν κοινωνικά την κρατική συμβολή στην συγκρότηση του σύγχρονου φασιστικού παρακράτους και να αφυπνίσουν συνειδήσεις για την αναγκαιότητα της πολιτικής και κοινωνικής αυτοάμυνας απέναντι στους κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς.

Ειδικότερα, η μοτοπορεία της 30ης Σεπτέμβρη με μαζική συμμετοχή κινήθηκε στην περιοχή της πλατείας Αμερικής όπου τις προηγούμενες μέρες πραγματοποιήθηκε φασιστικό πογκρόμ κατά μεταναστών από μερικές δεκάδες νεοναζί με την κάλυψη της ΕΛ.ΑΣ. Μερικοί από αυτούς κινούνται κατά της μοτοπορείας, αποκρούονται και ακολουθεί γενικευμένη κατασταλτική επιχείρηση με τη χρήση γκλομπ, χειροβομβίδων κρότου λάμψης και δακρυγόνων. Οι συλληφθέντες οδηγούνται στη ΓΑΔΑ όπου βασανίζονται για ώρες, με τον τότε υπουργό Δημ. Τάξεως Ν. Δένδια να στηρίζει δημόσια τόσο τη διάλυση της πορείας όσο και τους βασανισμούς που ακολούθησαν.

Η επίθεση της ομάδας ΔΕΛΤΑ για τη διάλυση της μηχανοκίνητης διαδήλωσης και οι βασανισμοί στη ΓΑΔΑ είχαν παραδειγματικό χαρακτήρα. Είχαν ως σκοπό να κάμψουν την αντίσταση τόσο απέναντι στους φασίστες όσο απέναντι και στους κρατικούς τους πάτρωνες. Η προώθηση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού από το κράτος και το κεφάλαιο, η επίθεση στους κοινωνικά και ταξικά αδύναμους με σκοπό την πλήρη υποταγή τους και το ξερίζωμα των αντιστάσεων αποτελεί το γενικό πλαίσιο που κινητοποιεί τους κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς οι οποίοι πίσω από τα δημοκρατικά προσωπεία δεν κρύβουν παρά τη βαρβαρότητα.

Τη βαρβαρότητα ενός καθεστώτος που σκορπά την εξαθλίωση και τον πόλεμο για να διαχειριστεί κατόπιν τα αποτελέσματά τους με στρατόπεδα συγκέντρωσης και την εγκαθίδρυση του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης. Που αξιοποιεί τις φασιστικές συμμορίες για να χτυπήσει όσους αγωνίζονται και να εκφοβίσει όσους έχουν κάθε λόγο να αντισταθούν. Που διατηρεί ανεξάρτητα από τους πολιτικούς διαχειριστές του την ίδια κατεύθυνση: Τη δημιουργία μιας κοινωνίας-κάτεργο.

Απέναντι σε αυτό το καθεστώς οι καταπιεσμένοι και οι εκμεταλλευόμενοι έχουν ως μόνο δρόμο αυτόν της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης. Της κοινωνικής αυτοάμυνας και της δημιουργίας δομών ταξικής αλληλοβοήθειας. Της ανατροπής της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας για την οικοδόμηση της ελευθεριακής και αταξικής κοινωνίας της Αναρχίας και του Κομμουνισμού. Σε αυτό το δρόμο κανείς δεν είναι μόνος του…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 21 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΡΙΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ

Αναρχική συλλογικότητα «Κύκλος της Φωτιάς» –
μέλος της ΑΠΟ (Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία συλλογικοτήτων)

Γη και Ελευθερία: Έντυπη έκδοση της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης

12342564_521731081327058_5862874595944781475_nΤυπώθηκε το πρώτο τεύχος της Έκδοσης της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης | ομοσπονδία συλλογικοτήτων, “Γη & Ελευθερία” και το οποίο διακινήθηκε για πρώτη φορά στις συγκεντρώσεις που κάλεσε η ΑΠΟ για την 6η Δεκέμβρη σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα. Ενδεικτική τιμή συνεισφοράς 0,50. Στην Πάτρα μπορείτε να προμηθεύεστε το έντυπο από τον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω” (Πατρέως 87 στις σκάλες).

Σε μορφή pdf θα το βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο: http://apo.squathost.com/wp-content/uploads/2015/12/Land_and_Freedom_1.pdf

Ενημέρωση από πορεία – 6 Δεκέμβρη

Βίντεο από την πορεία

Στην Πάτρα, η πορεία ξεκίνησε από το παράρτημα γύρω στις 12 το μεσημέρι με περιορισμένη συμμετοχή κόσμου. Σχηματίστηκε αναρχικό μπλοκ  ύστερα από κάλεσμα της αναρχική ομάδας “δυσήνιος ίππος” στο πλαίσιο αντίστοιχων καλεσμάτων από τις συλλογικότητες-μέλη της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης με κεντρικό πανό “Οργάνωση και αγώνας για το πέρασμα από την εξέγερση στην κοινωνική επανάσταση, για την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό”. Επίσης, κατά την προσυγκέντρωση, μοιράστηκε το 1ο τεύχος του εντύπου “Γη και Ελευθερία” που εκδίδεται από την Α.Π.Ο. Η πορεία ακολούθησε κεντρικό δρομολόγιο και ολοκληρώθηκε στο Παράρτημα.

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

ipposd.wordpress.com

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση

ομοσπονδία συλλογικοτήτων

http://apo.squathost.com/

Κάλεσμα στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη στην Πάτρα

final4

Κυριακή 6/12 – 11 π.μ. – Παράρτημα

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” / μέλος της Αναρχική Πολιτικής Οργάνωσης

Αφίσα της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης για την 6η Δεκέμβρη 2015

final4

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008-ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2015
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 καταδεικνύει πως ο κοινωνικός ξεσηκωμός είναι εφικτός, πως η κοινωνική και ταξική αντεπίθεση – σε αντίθεση με την ενσωμάτωση, την παραίτηση και την εξατομίκευση- είναι η μόνη ρεαλιστική προοπτική νίκης των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων. Η εξέγερση του Δεκέμβρη είναι σήμερα ζωντανή ως κοινωνικό πρόταγμα, όχι για την επανάληψή της, αλλά για την υπέρβασή της από τους ίδιους τους αγωνιζόμενους στην προοπτική της κοινωνικής επανάστασης.

Για το άνοιγμα του δρόμου για την κοινωνική επανάσταση δεν αρκούν τα αυθόρμητα, πρόσκαιρα και ανοργάνωτα ξεσπάσματα της δίκαιης οργής μας. Απαιτείται πολιτική, κοινωνική και ταξική αυτοοργάνωση των ίδιων των καταπιεσμένων για το σχεδιασμό, την ανάπτυξη και τη συνέχεια του αγώνα. Είναι απαραίτητο οι αγωνιζόμενοι να στήσουμε φραγμούς στις προσπάθειες αφομοίωσης και στις απόπειρες χειραγώγησης, καπήλευσης, διαμεσολάβησης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Με όπλο μας την αλληλεγγύη να αγωνιστούμε στην κατεύθυνση της οργάνωσης, της διασύνδεσης, της συνάντησης και της συνέχισης των αγώνων από τα κάτω για τη δημιουργία νέων μετώπων για την εξάπλωση της σύγκρουσης με κάθε πτυχή της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Η ουτοπία μας δε σταματά στο ξέσπασμα της αυθόρμητης εξέγερσης. Δε δικαιώνεται με τίποτα λιγότερο από την κοινωνική επανάσταση, την καθολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας νέας αταξικής κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ!

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση

ομοσπονδία συλλογικοτήτων

Το κείμενο σε αγγλικά, ισπανικά και γαλλικά

DECEMBER 2008 – DECEMBER 2015

FOR THE PASSAGE FROM SPONTANEOUS INSURRECTION TO ORGANISED AND CONTINUOUS STRUGGLE FOR SOCIAL REVOLUTION

The revolt of December 2008 shows that social uprising is possible; it shows that social and class fightback is the only realistic prospect for victory for the oppressed and the exploited, as opposed to institutionalization, resignation and individualization. The revolt of December is alive today as a challenge, not in order to be repeated but to be surpassed by the people in struggle, in the perspective of social revolution.

To pave the way for social revolution, the spontaneous, temporary and unorganised outbursts of our justified rage are not enough. Political, social and class self-organisation by the oppressed themselves is necessary for planning, developing and carrying on the struggle. It is imminent that we create barriers to any effort made to assimilate, manipulate, exploit and mediate social and class resistance. Armed with solidarity, we will fight in the direction of organisation, interconnection, encounter and continuity of the struggles from below, for the creation of new fronts and for spreading the confrontation with every aspect of state and capitalist brutality.

Our utopia does not end in the outbreak of spontaneous insurrection. It is not satisfied with nothing less than social revolution, the complete overthrow of state and capitalism and the creation of a classless society of equality, solidarity and freedom.

FOR ANARCHY AND LIBERTARIAN COMMUNISM

Anarchist Political Organisation
Federation of Collectives

DEMONSTRATIONS – SUNDAY, DECEMBER 6, 2015:

PATRAS: 11 am – Parartima
Anarchist group “Disinios Ippos” – Member of APO

THESSALONIKI: 12 pm – Kamara
Collective for Social Anarchism “Mavro & Kokkino” (“Black & Red”) – APO

ATHENS: 5 pm – Propylea
APO – Local Coordination of Athens: Anarchist Collectives “Circle of Fire” and “Omikron 72”

http://apo.squathost.com
anpolorg@gmail.com

DICIEMBRE 2008 – DICIEMBRE 2015

Para el paso de la insurrección espontánea a la lucha organizada y continua por la revolución social

La insurrección de diciembre de 2008 demuestra que la sublevación social es posible, que el contraataque social y de clase -en contraposición a la incorporación, al abandono y al individualismo- es la única perspectiva de victoria real para los explotados y los oprimidos. La insurrección de diciembre está hoy viva como propuesta social, no para su repetición sino para su superación por los luchadores en la perspectiva de la revolución social.

Para abrir el camino de la revolución social no bastan los estallidos espontáneos, transitorios y desorganizados de nuestra justa rabia. Es precisa la autoorganización política, social y de clase de los mismos oprimidos para planear, desarrollar y continuar la lucha. Es imprescindible que los luchadores levantemos barreras a los intentos de asimilación y a las tentativas de manipulación, de control, de mediación en las resistencias sociales y de clase. Con nuestra arma la solidaridad luchemos en la dirección de la organización, la interconexión, el encuentro y la continuación de las luchas de los de abajo para la creación de nuevos frentes para extender el enfrentamiento con cada aspecto de la barbarie estatal y capitalista.

Nuestra utopía no termina con el estallido de la insurrección espontánea. No se contenta con nada menos que la revolución social, el derribo total del estado y del capitalismo y la construcción de una nueva sociedad no clasista de igualdad, solidaridad y libertad.

¡POR LA ANARQUÍA Y EL COMUNISMO LIBERTARIO!

ORGANIZACIÓN POLÍTICA ANARQUISTA
federación de colectivos

DECEMBRE 2008 – DECEMBRE 2015

POUR LE PASSAGE DE LA REVOLTE SPONTANEE A LA LUTTE ORGANISEE ET CONTINUE POUR LA REVOLUTION SOCIALE

La révolte de Décembre 2008 montre que le soulèvement social est possible, que la seule perspective réaliste de victoire des exploités et des opprimés est la contre-attaque sociale et de classe – contrairement à l’assimilation institutionnelle, la résignation et l’individualisation. La révolte de Décembre est aujourd’hui vivante en tant qu’enjeu social, non pas afin qu’elle soit répétée, mais afin qu’elle soit dépassée par les gens en lutte, dans la perspective de la révolution sociale.

Pour frayer le chemin vers la révolution sociale, les explosions spontanés, temporaires et inorganisés de notre colère juste ne suffisent pas. Il faut l’auto-organisation politique, sociale et de classe de la part des opprimés pour planifier, développer et continuer la lutte. Il faut que les gens en lutte nous mettions des barrières aux tentatives d’assimilation, de manipulation, d’utilisation frauduleuse et de médiation des résistances sociales et de classe. En utilisant la solidarité comme notre arme luttons dans la perspective de l’organisation, de l’interconnection, de la rencontre et de la continuation des luttes d’en bas afin de créer de nouveaux fronts pour la propagation de la confrontation avec la barbarie capitaliste et étatique dans tous ses aspects.

Notre utopie ne s’arrête pas au déclenchement de la révolte spontanée. Elle n’obtient satisfaction avec rien de moins que la révolution sociale, le renversement total de l’Etat et du capitalisme et la création d’une nouvelle société sans classes, d’une société d’égalité, de solidarité et de liberté.

POUR L’ANARCHIE ET LE COMMUNISME LIBERTAIRE !

APO (Organisation Anarchiste Politique) – Fédération de collectifs

MANIFESTATIONS – DIMANCHE 6 DECEMBRE 2015 :

PATRAS : 11h – Parartima
Groupe Anarchiste “Disinios Ippos” – Membre de l’APO

THESSALONIQUE : 12h – Kamara

Collectif pour un anarchisme social “Mavro kai Kokkino” (“Noir et Rouge”) – APO

ATHENES : 17h – Propylea

APO – Coordination Locale d’Athènes : Collectifs Anarchistes “Cercle du Feu” et “Omikron 72”.

http://apo.squathost.com
anpolorg@gmail.com