Category: Αχελωος | Φυση

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ» AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ

 «…και έτσι λένε ότι έχουμε έρθει σ’ αυτή τη γη για να καταστρέψουμε τον κόσμο. Λένε ότι οι άνεμοι όντως ρημάζουν τα σπίτια, και κόβουν τα δέντρα, και η φλόγα τα καίει, αλλά εμείς αφανίζουμε τα πάντα, κατατρώμε τη γη, αλλάζουμε την κοίτη των ποταμών, ποτέ δεν ησυχάζουμε, ποτέ δεν ξαποσταίνουμε, αλλά πάντα τρέχουμε εδώ κι εκεί, ψάχνοντας χρυσό και ασήμι, ποτέ δεν ικανοποιούμαστε, και μετά ριψοκινδυνεύουμε γι’ αυτά, κάνουμε πολέμους, βρίζουμε, ποτέ δεν λέμε την αλήθεια και τους έχουμε στερήσει τα αναγκαία προς το ζην»

 GirolamoBenzoni, Ιστορία του Νέου Κόσμου, 1565

Επιχειρώντας να περιγράψουμε συνοπτικά την κατεύθυνση και στόχευση του πολιτικοοικονομικού συστήματος σήμερα, σε συνθήκες «κρίσης» και αναδιάρθρωσής του, σε σχέση με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και συνολικότερα την εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, δανειζόμαστε τα λόγια τουsubcomandanteMarcos: «Για να αυξήσουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές δεν καταφεύγουν μόνο στη μείωση του κόστους παραγωγής ή στην αύξηση των τιμών της πώλησης των εμπορευμάτων. Αυτό είναι βέβαιο αλλά ελλιπές. Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις ακόμη μορφές: μία είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, η άλλη είναι η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και μία ακόμη είναι το άνοιγμα νέων αγορών. Η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και το άνοιγμα νέων αγορών επιτυγχάνεται τώρα με την κατάκτηση και επανακατάκτηση γεωγραφικών περιοχών και κοινωνικών χώρων που προηγουμένως δεν είχαν ενδιαφέρον για το κεφάλαιο. Παραδοσιακές γνώσεις και κώδικες γενετικής μαζί με φυσικούς πόρους όπως το νερό, τα δάση κι ο αέρας μετατρέπονται τώρα σε εμπορεύματα ήδη ανοιχτών ή προς δημιουργία αγορών.»(Δεκέμβρης 2007)

Μιλώντας ειδικότερα για την ελληνική πραγματικότητα σήμερα, η αναδιάρθρωση του πολιτικοοικονομικού συστήματος χαρακτηρίζεται από μια άνευ προηγουμένου επιθετικότητα απέναντι στην κοινωνία και τη φύση. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη γιγαντιαία επιχείρηση εκποίησης δημόσιων φυσικών πόρων και εκτάσεων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, που πραγματοποιείται από το ελληνικό κράτος υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Καθώς επίσης και τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου ώστε να αρθούν οποιεσδήποτε θεσμικές δεσμεύσεις υπήρχαν μέχρι σήμερα στην εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, όπως η προστασία της δασικής έκτασης, ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού, η υποχρέωση κατάθεσης περιβαλλοντικών μελετών στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα κ.α. «Ο Νόμος του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, “Fast Track” (Διαδικασία Ταχείας Αδειοδότησης)*, καθορίζει πλέον ευέλικτες διαδικασίες για τηγρήγορη έκδοση αδειών υλοποίησης επενδύσεων στην Ελλάδα, σε τομείς που αφορούν στη βιομηχανία, στην ενέργεια, στον τουρισμό, στην υψηλή τεχνολογία και στην καινοτομία, συμπεριλαμβανομένων και των επενδύσεων που εντάσσονται στον επενδυτικό Νόμο». (*”ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ”, ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ, αρ. φύλλου 122, 21/07/09). Πρόκειται για την δημιουργία συνθηκών ανεξέλεγκτης λεηλασίας και καταστροφής της φύσης στο όνομα της κρατικής – καπιταλιστικής ανάπτυξης που κατ’ ευφημισμό ονομάζεται «πράσινη» και σε «περιόδους κρίσης» εμφανίζεται ως υπόθεση εθνικού συμφέροντος. «Για χώρες όπως η Ελλάδα η πράσινη ανάπτυξη είναι μονόδρομος», ( Γ. Παπανδρέου). Οι συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης της φύσης και της κοινωνίας που επιβάλλονται από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά σε παγκόσμιο επίπεδο, επιφέρουν περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής τόσο του ανθρώπου όσο και συνολικά του φυσικού κόσμου, φτάνοντας μέχρι τα έσχατα όρια της διακινδύνευσης της ίδιας της επιβίωσης, όπως έμμεσα ομολογείται από τους ίδιους μιλώντας πλέον για ανεπίστρεπτες κλιματικές αλλαγές και περιβαλλοντική κρίση.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η υπόθεση της επιχειρούμενης εκτροπής του Αχελώου και της λειτουργίας των Υ/Η φραγμάτων της Μεσοχώρας και της Συκιάς δεν δικαιολογεί καμία επανάπαυση και ολιγωρία εξαιτίας της προσωρινής αναστολής των έργων. Όπως άλλωστε δήλωσε μέσα στο 2010 ο υπουργός υποδομών Δ. Ρέππας: «η εκτροπή θα έχει ολοκληρωθεί τα επόμενα τρία χρόνια». Το κράτος, οι κατασκευαστικές εταιρίες και η πολιτική και οικονομική εξουσία που διαφεντεύει την Θεσσαλία, καμία στιγμή δεν παραιτήθηκαν από τον στόχο της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του μεγαλύτερου κατασκευαστικού έργου στην Ελλάδα παρά την ανορθολογικότητα του, τις καταστρεπτικές συνέπειες που επιφέρει στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία και το πλήθος των κοινωνικών αντιδράσεων που έχουν εκδηλωθεί και επίσης, παρά τις ακυρωτικές αποφάσεις του έργου στο παρελθόν από το Σ.τ.Ε. Σήμερα εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τους όρους εκκένωσης του χωριού της Μεσοχώρας και μετεγκατάστασης των κατοίκων της, οι οποίες έχουν σταματήσει χάρη στις αντιδράσεις των ίδιων, καθώς και δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τους περιβαλλοντικούς όρους του έργου. Συγκεκριμένα εκκρεμεί η απάντηση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα 14 προδικαστικά ερωτήματα που έθεσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στις 25 Γενάρη του 2010 σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Απάντηση που αναμένεται να εκδοθεί μέχρι το τέλος του 2011 και θα καθορίσει την έγκριση ή μη από το Σ.τ.Ε του έργου μεταφοράς υδάτων από μια υδρολογική λεκάνη σε μια άλλη – βάση της συμβατότητας του έργου με την ευρωπαϊκή νομοθεσία-.

Εδώ να σημειώσουμε ότι τα δυο τελευταία χρόνια επιχειρείται ο διαχωρισμός, του αποπερατωμένου σήμερα φράγματος της Μεσοχώρας από το συνολικό έργο της εκτροπής του Αχελώου και εντείνεται η προπαγάνδα περί «πράσινης ενέργειας», που έχει εξαπολύσει το υπουργείο περιβάλλοντος, ώστε να μπει άμεσα σε λειτουργία ως «πράσινο» Υ/Η έργο το επόμενο διάστημα. Έτσι ανεξάρτητα με την έκβαση που θα έχει η υπόθεση της εκτροπής του ποταμού προς τον θεσσαλικό κάμπο -γεγονός που καθορίζεται από πλήθος πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων στην Θεσσαλία αλλά και από τους όρους αναδιάρθρωσης  συνολικά του αγροτικού μοντέλου παραγωγής στη χώρα- θα είναι καταστρεπτικές οι συνέπειες και από αυτήν κάθε αυτήν την εμφανιζόμενη σήμερα ως αυτοτελή, λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας (και στο μέλλον του φράγματος της Συκιάς), αφού ο τεχνητός ταμιευτήρας  που θα σχηματιστεί θα πνίξει το μεγαλύτερο μέρος της χαράδρας του Αχελώου στα βουνά της Νότιας Πίνδου. Ειδικά σήμερα, η επιθετικότητα του ελληνικού κράτους έτσι όπως εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο ενάντια στη φύση και την κοινωνία αλλά και η συγκεκριμένη επιλογή ως υπουργού Περιβάλλοντος του Γ. Παπακωνσταντίνου που έφερε στη χώρα το Μνημόνιο της Τρόϊκας (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ), δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας των προθέσεών του για τον Αχελώο. Το κράτος και οι εργολάβοι για μια ακόμη φορά θα κάνουν ο,τιδήποτε -είτε εντός είτε πέραν της υπάρχουσας νομοθεσίας- προκειμένου να προχωρήσουν τα έργα και να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στον ποταμό, τον ορεινό περιβάλλοντα χώρο και τις τοπικές κοινωνίες. Και επιπλέον πέραν του Αχελώου, έχουν αναγγελθεί ήδη και μια σειρά άλλων καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας, όπως είναι τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και την Ροδόπη, η εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών στα περισσότερα ορεινά συγκροτήματα, η άντληση πετρελαίου από τον πυθμένα του  Ιόνιου και του Κρητικού πελάγους κ.α.

Εδώ αναδύεται η συνεισφορά των κινημάτων και η σημασία του κοινωνικού αγώνα για την προάσπιση της φύσης. Μην προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές – χειραγωγούς, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφαλαίου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της. Και παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, η απουσία ή η υποχώρησή τους δεν σημαίνουν και το σταμάτημα του αγώνα, ιδίως όταν αυτός δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

Αντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού, τις αμμοληψίες και την αποψίλωση των παρόχθιων δασών. Αντίθετα με μια λογική που θέλει τον αγώνα είτε να αυτοπεριορίζεται είτε να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής και εν τέλει να αδρανοποιείται με ολέθριες επιπτώσεις για αυτήν την επιλογή  αλλά και αρνητική επίδραση στον ευρύτερο αγώνα για την προάσπιση του ποταμού.

 Πολλοί κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Περιφέρεια) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές διαφόρων παραγόντων που καλλιεργούν αυταπάτες, όπως ήταν η δήθεν σωτήρια για τον τόπο διεκδίκηση ίδρυσης αυτοτελούς υπουργείου Περιβάλλοντος, οδηγώντας στο συμβιβασμό, τη μοιρολατρία και την παραίτηση μπροστά στον επαπειλούμενο αφανισμό του τόπου. Διεκδίκηση που εκφράστηκε από την Πανελλαδική Κίνηση κατά της εκτροπής του Αχελώου κι άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων τον Ιούλη του 2009 : «Και τώρα; Υπάρχει τρόπος να ανατραπεί η κατάσταση; Σίγουρα ναι. Αρκεί να θεσπιστεί επειγόντως αυτό το υπουργείο Περιβάλλοντος που δεν έχουμε. Το υπουργείο που θα προστατεύσει το νερό ως φυσικό πόρο εν ανεπαρκεία και όχι ως οικονομικό πλούτο για λίγους». Μια αυταπάτη που πολύ σύντομα γκρεμίστηκε οδηγώντας τους φορείς της σε αδιέξοδο καθώς μετά τις εκλογές του Οκτώβρη του 2009 θεσπίστηκε το υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής και η τότε υπουργός Τ. Μπιρμπίλη ανακοίνωσε στις αρχές του 2010 την καταδικαστική απόφαση του κράτους για την κοιλάδα του Αχελώου και το χωριό της Μεσοχώρας «Το φράγμα και τα έργα στη Μεσοχώρα θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2010. Έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν στο 100%. Η λειτουργία θα ξεκινήσει το 2012 και θα αποφέρει κέρδη ύψους 30.000.000 ευρώ. Μένει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο του Σ.τ.Ε.».

 Από τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής, απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.

 Γι’ αυτό, και μετά από μια σειρά συντονισμένων εκδηλώσεων και παρεμβάσεων τα τελευταία χρόνια σε Αθήνα, Άρτα, Πάτρα, Γιάννενα, Αγρίνιο, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λάρισα, Ηγουμενίτσα και άλλες πόλεις, βρισκόμαστε ξανά, για πέμπτη χρονιά, στις όχθες του Aχελώου στη Μεσοχώρα, στην Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα.

Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

 ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ, 

Αύγουστος 2011

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ  
Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Προβολή βίντεο στο λόφο του Στρέφη 
Παρασκευή 29 Ιούλη, 8 μ.μ.

Ενημέρωση για την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στη Μεσοχώρα Τρικάλων (10 – 15 Αυγούστου 2011)

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

squathost.com/strefis/

Κατατέθηκαν στις 24 Μάη 2011, στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα 14 προδικαστικά ερωτήματα που έθεσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στις 25 Γενάρη 2010 σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Και από αυτήν την απόφαση θα εξαρτηθούν πολλά για τη συνέχιση ή όχι των έργων της εκτροπής που έχουν προς το παρόν τουλάχιστον σταματήσει. Ωστόσο δεν θα έπρεπε οι αγωνιζόμενοι για τη σωτηρία του ποταμού, του περιβάλλοντα ορεινού χώρου και των τοπικών κοινοτήτων να επαναπαύονται και να ολιγωρούν, καθώς είναι δεδομένη σε κάθε περίπτωση εδώ και δεκαετίες η προσπάθεια του κράτους να εκμεταλλευτεί με κάθε τρόπο τον Αχελώο, κατασκευάζοντας ένα σύμπλεγμα από φαραωνικά φράγματα, εργοστάσια και σήραγγες κατά μήκος του άνω ρου του. Έργα που έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί ή είναι ημιτελή και από τα οποία το κράτος δεν θα παραιτηθεί εύκολα. Και για να μην υπάρχουν αυταπάτες, θα πρέπει να τονισθεί ότι τα φράγματα στη Μεσοχώρα και τη Συκιά μπορούν να λειτουργήσουν ως υδροηλεκτρικά, καταστρέφοντας την περιοχή του άνω ρου του Αχελώου, ανεξάρτητα από το αν θα γίνει τελικά η εκτροπή.

Χαρακτηριστική για τις θεσμικές αυταπάτες που έθρεψαν διάφοροι είναι η τοποθέτηση της Πανελλαδικής Κίνησης ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου κι άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων τον Ιούλη του 2009: «Και τώρα; Υπάρχει τρόπος να ανατραπεί η κατάσταση; Σίγουρα ναι. Αρκεί να θεσπιστεί επειγόντως αυτό το υπουργείο Περιβάλλοντος που δεν έχουμε. Το υπουργείο που θα προστατεύσει το νερό ως φυσικό πόρο εν ανεπαρκεία και όχι ως οικονομικό πλούτο για λίγους». Πολύ σύντομα όμως, μετά τις εκλογές του επόμενου Οκτώβρη, θεσπίστηκε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, και η τότε υπουργός Τ. Μπιρμπίλη δήλωσε σχετικά τον Ιούλη του 2010: «Το φράγμα και τα έργα στη Μεσοχώρα θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2010. Έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν στο 100%. Η λειτουργία θα ξεκινήσει το 2012 και θα αποφέρει κέρδη ύψους 30.000.000 ευρώ. Μένει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο του ΣτΕ»!

Τα κυριότερα έργα της εκτροπής του Αχελώου που εκτελούνταν μέχρι πρόσφατα και έχουν προσωρινά ανασταλεί με την απόφαση 141/2010 του ΣτΕ είναι το φράγμα της Συκιάς που κατασκευάζεται από τη Μηχανική ΑΕ και η σήραγγα εκτροπής που κατασκευάζεται από την ιταλική εταιρεία Impregilo S.p.A.

Ο Αχελώος είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της χώρας. Πηγάζει από το όρος Λάκμος στην Πίνδο, νοτιοδυτικά του Μετσόβου, και μετά από μια διαδρομή περίπου 225 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, σχηματίζοντας με τις προσχώσεις του εκτεταμένο δέλτα και τα νησιά Εχινάδες. Κατά τη διαδρομή του στον κάτω ρου του φράσσεται από μεγάλα φράγματα, σχηματίζοντας τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου.

Η εκτροπή του Αχελώου στη Θεσσαλία εμφανίστηκε ως ιδέα το 1925 και προωθείται σήμερα με σειρά τεχνικών έργων που ξεκίνησαν προ εικοσιπενταετίας. Για τα έργα αυτά συντάχθηκαν 3 μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και εκδόθηκαν 2 πράξεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, εκ των οποίων η πρώτη αφορούσε τα φράγματα και τους ταμιευτήρες στο ρου του Αχελώου και η δεύτερη τη σήραγγα εκτροπής, τα φράγματα και τους ταμιευτήρες στις θέσεις Πύλη και Μουζάκι. Οι δύο πράξεις αυτές ακυρώθηκαν από το ΣτΕ και εκπονήθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ το 1995 νέα συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Στη μελέτη αυτή τροποποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός των έργων και η εκτρεπόμενη ποσότητα του νερού περιορίστηκε από 1.100 σε 600 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως.

Το ισχύοντα σήμερα έργα της εκτροπής είναι: α) Το φράγμα της Μεσοχώρας πλησίον του ομώνυμου οικισμού, μέρος του οποίου θα κατακλυσθεί μετά την πλήρωση του Ταμιευτήρα, β) Η σήραγγα προσαγωγής από τον Ταμιευτήρα Μεσοχώρας στον Υ/Η Σταθμό Γλύστρας, γ) Το φράγμα Συκιάς και ο ομώνυμος Υδροηλεκτρικός Σταθμός, δ) Η σήραγγα εκτροπής του Αχελώου προς Θεσσαλία μήκους 17,5 χλμ. με υδροληψία στον Ταμιευτήρα Συκιάς, ε) Ο Υ/Η Σταθμός Πευκόφυτου στην έξοδο της Σήραγγας Εκτροπής, στ) Το Αναρρυθμιστικό έργο του Ταμιευτήρα Μαυροματίου.

Ο αρχικός σχεδιασμός του έργου που προέβλεπε εκτρεπόμενη ποσότητα νερού ίση με 1.100 εκατ. κυβ. μέτρα ετησίως δημοπρατήθηκε το 1988. Τον Μάρτιο του 1993 υπογράφηκε σύμβαση η οποία αφορούσε τα έργα κεφαλής, αλλά ακυρώθηκε τον Ιούνιο του 1994, μετά από σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ, που αφορούσαν τις Υπουργικές Aποφάσεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων. Το ΥΠΕΧΩΔΕ εκπόνησε νέα συνολική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την εκτροπή του Αχελώου και επιπλέον τροποποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός, ώστε η εκτρεπόμενη ποσότητα ύδατος προς τη Θεσσαλία να μειωθεί σε 600 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως. Με νέα απόφασή του όμως, το 2000, το ΣτΕ ακύρωσε την Υπουργική Απόφαση των Περιβαλλοντικών όρων της εκτροπής διότι δεν ερευνήθηκαν εναλλακτικές λύσεις ως προς τον αριθμό, το μέγεθος και τη διάρθρωση των απαιτούμενων έργων. Το 2001, το ΥΠΕΧΩΔΕ εκπόνησε «Συμπληρωματική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων». Το 2005, το ΣτΕ, με επίκληση του νόμου 1739/1987 για εκπόνηση και έγκριση σχεδίων διαχείρισης νερών, ακύρωσε την Υπουργική Απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων των έργων. Τον Ιούλιο του 2006, ψηφίσθηκαν από τη Βουλή δύο τροπολογίες του τότε υπουργού Σουφλιά οι οποίες αποσκοπούσαν στο προσπέρασμα των αποφάσεων του ΣτΕ και για την ολοκλήρωση των έργων της εκτροπής, με δεδομένο ότι σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ: «Έχει εκπονηθεί ήδη το εθνικό σχέδιο διαχείρισης νερών από το Υπ. Ανάπτυξης στο οποίο αναφέρονται ρητά και προβλέπεται η υλοποίηση των έργων μερικής εκτροπής του Αχελώου προς την Θεσσαλία. Έχουν ήδη υλοποιηθεί μέχρι σήμερα έργα για την μερική εκτροπή συνολικού ύψους άνω των 500 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα έχει κατασκευασθεί σχεδόν πλήρως το έργο Μεσοχώρας, μεγάλο μέρος της σήραγγας εκτροπής, καθώς και σημαντικά έργα στο φράγμα Συκιάς. Τα έργα αυτά, άρα και τα κονδύλια που διατέθηκαν δεν αποδίδουν σήμερα κανένα απολύτως όφελος στην εθνική οικονομία, διότι το έργο δεν λειτουργεί.»

Σήμερα το φράγμα της Μεσοχώρας έχει ολοκληρωθεί αλλά εκκρεμούν οι απαλλοτριώσεις των εκτάσεων που θα πλημμυρισθούν και έχουν σταματήσει χάρη στις αντιδράσεις των κατοίκων του χωριού. Το φράγμα της Συκιάς παραμένει ημιτελές ενώ έχουν πραγματοποιηθεί γιγαντιαίες καταστροφικές εκσκαφές στα πρανή των αντερεισμάτων. Στη σήραγγα εκτροπής, συνολικού μήκους 17,5 χλμ. έχει διανοιχτεί το μεγαλύτερο μέρος και απομένουν για να ολοκληρωθεί περίπου 5 χλμ. Ξεκινά από το χωριό Πετρωτό και καταλήγει στο Πευκόφυτο. Στο τέλος της σήραγγας θα κατασκευασθεί ένας ακόμα Υ/Η Σταθμός για την ενεργειακή εκμετάλλευση της εκτροπής. Τα δύο κρίσιμα έργα για την εκτροπή του Αχελώου, το φράγμα της Συκιάς και η σήραγγα εκτροπής, εφόσον επιτραπεί η ολοκλήρωσή τους θα είναι έτοιμα σε 3-4 χρόνια. Ενδιάμεσα όμως θα μπορούσε, όπως επιδιώκεται από το ΥΠΕΚΑ και τη ΔΕΗ και εφόσον επιτραπεί από το ΣτΕ, να γίνει η πλήρωση του ταμιευτήρα της Μεσοχώρας, με καταστροφικές συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή.

Στο μεταξύ, την έγκρισή του έδωσε τελικώς στις 19 Απρίλη 2011, υπό προϋποθέσεις, το ΣτΕ για να συνεχιστούν τα «έργα συντήρησης» της σήραγγας εκτροπής. Με απόφασή του πέρυσι το ΣτΕ είχε παγώσει όλα τα έργα εκτροπής και στη συνέχεια το Υπουργείο Υποδομών και τοπικοί φορείς που ζητούν την εκτροπή (οι Νομαρχίες Λάρισας και Μαγνησίας, οι Ενώσεις Δήμων και Κοινοτήτων Τρικάλων, Λάρισας και Καρδίτσας, και η ΔΕΗ) ζήτησαν την ανάκληση της απόφασης, επικαλούμενοι ότι υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης της σήραγγας εκτροπής που διαπερνά την Πίνδο. Το ΣτΕ είχε ζητήσει να προσκομιστούν στοιχεία που να δικαιολογούν αυτούς τους ισχυρισμούς και το Υπ.Υπο. υπέδειξε τα αναγκαία κατ’ αυτό μέτρα προκειμένου να προστατευτεί η σήραγγα από τις φθορές του χρόνου και του νερού. Τελικά το ΣτΕ έκανε δεκτή την αίτηση του Υπ.Υπο. και επέτρεψε τα έργα για την αποκατάσταση των φθορών στη σήραγγα με τις εξής προϋποθέσεις: α) τα μέτρα να είναι προσωρινά και μην συνεπάγονται την κατασκευή της τελικής επένδυσης σε οιοδήποτε τμήμα του υπολειπόμενου μέρους της σήραγγας, β) η λήψη των μέτρων να διασφαλίζει τη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης μέχρι τη λήξη της εκκρεμοδικίας, γ) για την εκτέλεση των απαιτούμενων εργασιών η διοίκηση δεσμεύεται ότι δεν θα χρησιμοποιήσει εργοτάξια στις κοίτες του Αχελώου και των παραποτάμων του, η δε απόληψη των απαραίτητων αδρανών υλικών δεν θα γίνει από τις κοίτες των ποταμών αλλά από νόμιμα λατομεία. Ακόμη, το ΣτΕ επέτρεψε τη λήψη, κατά περίπτωση, παρόμοιων μέτρων στο μέλλον, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για προσωρινά υποστηρικτικά μέτρα.

Θετική εξέλιξη θεώρησε το Υπ.Υπο. την απόφαση του ΣτΕ και ο υπουργός Δ. Ρέππας δήλωσε: «Θα αναλάβουμε αμέσως πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση των αναγκαίων εργασιών δηλώνοντας και πάλι ότι σεβόμενοι τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα κινηθούμε αποκλειστικά και μόνον εντός των ορίων τους». Εννοείται πως λέει ψέματα μιας και είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιηθούν τα εργοτάξια που είναι εγκατεστημένα στις κοίτες του Αχελώου και των παραποτάμων του, και ότι το κράτος και οι εργολάβοι για μια ακόμη φορά θα κάνουν οτιδήποτε -είτε εντός είτε εκτός νόμου- προκειμένου να προχωρήσουν τα έργα και να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στον ποταμό, τον ορεινό περιβάλλοντα χώρο και τις τοπικές κοινωνίες.

Ενθαρρυμένο μάλιστα από αυτή την απόφαση του ΣτΕ, το Υπ.Υπο. κατέθεσε τον Ιούνιο και νέα αίτηση, ζητώντας αυτή τη φορά την αποπεράτωση του φράγματος της Συκιάς για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος(!) διότι «τόσο το κατασκευασθέν έργο όσο και οι κατάντη του έργου περιοχές απειλούνται λόγω υπερχείλισης, εσωτερικής διάβρωσης και διαρροής των έργων»!

 Απέναντι σε αυτές τις μεθοδεύσεις και τους καταστροφικούς σχεδιασμούς για τον Αχελώο, θα πραγματοποιηθεί και φέτος από αρκετές συλλογικότητες η Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στις όχθες του ποταμού (10 – 15 Αυγούστου) στη Μεσοχώρα Τρικάλων.

Λύκοι του Αχελώου

Πλησιάζει η μέρα, 24 Μάη 2011, που θα συζητηθούν στο ΔΕΚ (Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) τα 14 προδικαστικά ερωτήματα που έθεσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στις 25 Ιανουαρίου 2010 σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Και από αυτήν την απόφαση θα εξαρτηθούν πολλά για τη συνέχιση ή όχι των έργων της εκτροπής του Αχελώου που έχουν προς το παρόν τουλάχιστον σταματήσει. Ωστόσο δεν θα έπρεπε οι αγωνιζόμενοι τόσο για τη σωτηρία του ποταμού, όσο του περιβάλλοντα ορεινού χώρου και των τοπικών κοινωνιών να επαναπαύονται και να ολιγωρούν καθώς σε κάθε περίπτωση είναι δεδομένη η προσπάθεια του κράτους εδώ και δεκαετίες να εκμεταλλευτεί με κάθε τρόπο τον Αχελώο, κατασκευάζοντας ένα σύμπλεγμα από φαραωνικά φράγματα, εργοστάσια και σήραγγες και καταστρέφοντας τον σε όλο το μήκος του άνω ρου του . Έργα που έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί όπως αυτά στη Μεσοχώρα ή είναι ημιτελή όπως αυτά στη Συκιά και από οποία το κράτος σε κάθε περίπτωση δεν θα παραιτηθεί εύκολα.

Τα κυριότερα έργα της εκτροπής του Αχελώου που εκτελούνταν μέχρι πρόσφατα  και έχουν προσωρινά ανασταλεί με απόφαση του ΣτΕ είναι το φράγμα της Συκιάς που κατασκευάζεται από τη Μηχανική ΑΕ και η σήραγγα εκτροπής που κατασκευάζεται από την ιταλική εταιρία Impregilo S.p.A.

Ο Αχελώος είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από το όρος Λάκμος (Περιστέρι) στην οροσειρά της Πίνδου νοτιοδυτικά του Μετσόβου και μετά από μια διαδρομή 255 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, σχηματίζοντας με τις προσχώσεις του εκτεταμένο δέλτα και τα νησιά Εχινάδες. Κατά τη διαδρομή του στον κάτω ρου του φράσσεται από μεγάλα Υ/Η φράγματα σχηματίζοντας τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου.

Η εκτροπή του ποταμού Αχελώου στη Θεσσαλία αποτελεί ένα σχεδιασμό που χρονολογείται από πολλές δεκαετίες  και είναι δυνατή με φαραωνικά τεχνικά έργα  που ξεκίνησαν προ εικοσιπενταετίας. Για τα έργα αυτά συντάχθηκαν 3 μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και εκδόθηκαν 2 πράξεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων εκ των οποίων η πρώτη αφορούσε στα φράγματα και τους ταμιευτήρες στο φυσικό ρου του Αχελώου και η δεύτερη στη σήραγγα εκτροπής, στα φράγματα και στους ταμιευτήρες στις θέσεις Πύλη και Μουζάκι. Οι δύο πράξεις αυτές ακυρώθηκαν από το ΣτΕ και εκπονήθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ το 1995 νέα συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την εκτροπή του ποταμού Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Στη μελέτη αυτή μελετήθηκαν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις του συνολικού έργου της εκτροπής του Αχελώου και επί πλέον τροποποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός των έργων και η ποσότητα του νερού που εκτρέπεται από 1.100 σε 600 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως.

Το ισχύοντα σήμερα εργα εκτροπής είναι :

Το φράγμα της Μεσοχώρας πλησίον του ομώνυμου οικισμού μέρος του οποίου θα κατακλυσθεί μετά την πλήρωση του Ταμιευτήρα.

Η σήραγγα προσαγωγής από τον Ταμιευτήρα Μεσοχώρας – στο Υ/Η Σταθμό Γλύστρας.

Το φράγμα Συκιάς και ο ομώνυμος Υδροηλεκτρικός Σταθμός.

Η σήραγγα εκτροπής του ποταμού Αχελώου προς Θεσσαλία μήκους 17,5 χλμ. με υδροληψία στον Ταμιευτήρα Συκιάς.

Ο Υ/Η Σταθμός Πευκόφυτου στην έξοδο της Σήραγγας Εκτροπής.

Το Αναρρυθμιστικό έργο του Ταμιευτήρα Μαυροματίου.

Ο αρχικός σχεδιασμός του έργου προέβλεπε εκτρεπόμενη ποσότητα νερού προς τη Θεσσαλία ίση με 1.100 εκατ. κυβ. μέτρα ετησίως και δημοπρατήθηκε το 1988. Τον Μάρτιο του 1993 υπογράφηκε σύμβαση, η οποία όμως αφορούσε μόνο τα έργα κεφαλής. Το αποτέλεσμα του ανωτέρω διαγωνισμού όμως ακυρώθηκε τον Ιούνιο του 1994, μετά από σχετικές ακυρωτικές αποφάσεις του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ, που αφορούσαν τις Κοινές Υπουργικές Aποφάσεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων. Το ΥΠΕΧΩΔΕ μετά την απόφαση του ΣτΕ και εκπόνησε νέα συνολική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την εκτροπή του Αχελώου ποταμού στη Θεσσαλία και επιπλέον τροποποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός, σε τρόπο ώστε η εκτρεπόμενη ποσότητα ύδατος προς τη Θεσσαλία να μειωθεί σε 600 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως. Με νέα απόφασή της του έτους 2000, η Ολομέλεια του ΣτΕ ακύρωσε την Κοινή Υπουργική Απόφαση των Περιβαλλοντικών όρων της εκτροπής με την αιτιολογία ότι δεν ερευνήθηκαν εναλλακτικές λύσεις ως προς τον αριθμό, το μέγεθος και τη διάρθρωση των έργων που είναι απαραίτητα. Το έτος 2001, το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. εκπόνησε «Συμπληρωματική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων».  Το 2005 η Ολομέλεια του ΣτΕ με επίκληση του νόμου 1739/1987, για εκπόνηση και έγκριση σχεδίων διαχείρισης νερών  ακύρωσε την Κοινή Υποτργική Απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων των έργων. Τον Ιούλιο του 2006 ψηφίσθηκαν από την Ολομέλεια της Βουλής δύο τροπολογίες του τότε υπουργού Σουφλιά οι οποίες άνοιξαν το δρόμο για το προσπέρασμα των αποφάσεων του ΣτΕ και την ολοκλήρωση των έργων της εκτροπής του Αχελώου με δεδομένο ότι σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ: «Έχει εκπονηθεί ήδη το εθνικό σχέδιο διαχείρισης νερών από το Υπ. Ανάπτυξης στο οποίο αναφέρονται ρητά και προβλέπεται η υλοποίηση των έργων μερικής εκτροπής του π. Αχελώου προς την Θεσσαλία. Έχουν ήδη υλοποιηθεί μέχρι σήμερα έργα για την μερική εκτροπή του Αχελώου συνολικού ύψους άνω των 500 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα έχει κατασκευασθεί σχεδόν πλήρως το έργο Μεσοχώρας, μεγάλο μέρος της σήραγγας εκτροπής, καθώς και σημαντικά έργα στο φράγμα Συκιάς. Τα έργα αυτά, άρα και τα κονδύλια που διατέθηκαν δεν αποδίδουν σήμερα κανένα απολύτως όφελος στην εθνική οικονομία, διότι το έργο δεν λειτουργεί.»

Σήμερα το έργο του φράγματος της Μεσοχώρας έχει ολοκληρωθεί αλλά εκκρεμούν οι απαλλοτριώσεις των εκτάσεων που θα πλημμυρισθούν και έχουν σταματήσει χάρη στις αγωνιστικές και δικαστικές αντιδράσεις του κατοίκων .

Τα έργα στο φράγμα της Συκιάς, παραμένουν ημιτελή ενώ έχουν πραγματοποιηθεί γιγαντιαίες καταστροφικές εκσκαφές στα πρανή των αντερεισμάτων. Στη σήραγγα εκτροπής, συνολικού μήκους έχει διανοιχτεί το μεγαλύτερο μέρος και απομένουν για να ολοκληρωθεί περίπου 5 χλμ.. Έχει σαν σημείο εκκίνησης το χωριό Πετρωτό και καταλήγει στο Πευκόφυτο, σε απόσταση περίπου 3 χλμ. από το χωριό Μουζάκι. Στο πέρας της σήραγγας θα κατασκευασθεί ο ΥΗ Σταθμός Πευκοφύτου για την ενεργειακή εκμετάλλευση της εκτρεπόμενης ποσότητας νερού. Τα δύο κρίσιμα έργα για την εκτροπή του Αχελώου, το φράγμα της Συκιάς και η σήρραγγα εκτροπής, εφόσον επιτραπεί η ολοκλήρωσή τους, θα είναι έτοιμα σε 3-4 χρόνια.  Στο μεταξύ όμως θα μπορούσε, όπως επιδιώκεται από το ΥΠΕΚΑ και τη ΔΕΗ, εφόσον επιτραπεί από το ΣτΕ, να γίνει η πλήρωση του Ταμιευτήρα της Μεσοχώρας, με καταστροφικές συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή, και να λειτουργήσει ο Η/Υ Σταθμός της Γλύστρας.

Bλέπε επίσης, Αχελώος: Απόφαση του ΣτΕ για «έργα αποκατάστασης» στην σήραγγα εκτροπής http://squathost.com/strefis/?p=1178

squathost.com/strefis/

Την Κυριακή 28 Νοέμβρη έγινε στο Παράρτημα στην Πάτρα εκδήλωση που διοργανώθηκε από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα ενάντια στην “πράσινη” ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο 3ημερου εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκε σε Άρτα, Αγρίνιο και Πάτρα εν όψει της εκδίκασης την Τετάρτη 8 Δεκέμβρη στα Τρίκαλα της υπόθεσης για την αναγκαστική απαλλοτρίωση της Μεσοχώρας από τη ΔΕΗ.  Η εκδήλωση ξεκίνησε με την προβολή ενός βίντεο (20′) αναφορικά με τη λεηλασία και την καταστροφή του φυσικού κόσμου σε παγκόσμιο επίπεδο από τον καπιταλισμό και το κράτος, ενώ ακολούθησε ενημέρωση σχετικά με την εξέλιξη των έργων εκτροπής και τον αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου που από το 2007 και μετά έχει αναζωπυρωθεί. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μια σύντομη εισήγηση σχετικά με την “πράσινη” ανάπτυξη ως το βασικό ιδεολόγημα που χρησιμοποιεί σήμερα η παγκόσμια κυριαρχία στην κατεύθυνση της λεηλασίας καθε γωνιάς του πλανήτη και ακολούθησε συζήτηση σχετικά με την αναγκαιότητα όξυνσης και διεύρυνσης του αγώνα για την προάσπιση του φυσικού κόσμου, μακριά από καθε είδους διαμεσολαβήσεις και θεσμικούς μηχανισμούς που επιδιώκουν την αμβλυνση και την αναδίπλωση του. Στο τέλος, σύντροφοι από την Ηγουμενίτσα μας ενημέρωσαν για τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με το μεταναστευτικό ζήτημα που το τελευταίο διαστημα στην περιοχή τους έιναι ιδιαίτερα οξυμμένο.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ “ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ”, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ.

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

με προβολές βίντεο ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου.

ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

για το ιδεολόγημα της “πράσινης ανάπτυξης” ως δούρειο ίππο για τη συνέχιση και κλιμάκωση της λεηλασίας της δημόσιας γής απο το κράτος και το κεφάλαιο.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ

αναφορικά με την αντίσταση στην επιχειρούμενη ολοκληρωτική καταστροφή του άνω Αχελώου και την πορεία των έργων.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ

“ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ 2007-2010”, στιγμές αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου.

ΑΡΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26 ΝΟΕΜΒΡΗ,

ΩΡΑ 19.00 ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

ΑΓΡΙΝΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΝΟΕΜΒΡΗ,

ΩΡΑ 19.00 ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ (Δασκαλοπούλου Α, πάροδος 3)

ΠΑΤΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΝΟΕΜΒΡΗ,

ΩΡΑ 19.00 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

 

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ

(αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” /Πάτρα, σύντροφοι-ισσες απο την Άρτα, πρωτοβουλία αγώνα απο το λόφο του Στρέφη για τη γη και την ελευθερία / Αθήνα)

 

Το Σάββατο 30 και την Κυριακή 31 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε στο Πολυτεχνείο στην Αθήνα 2ήμερο εκδηλώσεων της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα ενάντια στην καταστοφή και τη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας, στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου και στο ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης, με τη συμμετοχή αρκετών αγωνιστών από διάφορες περιοχές του ελλαδικού χώρου.

Την πρώτη μέρα έγινε ενημέρωση από συντρόφους της ΑΣΑ για τις μέχρι τώρα κινητοποιήσεις ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου, για τις παρεμβάσεις και τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες περιοχές (Λάρισα, Αγρίνιο, Τρίκαλα, Γιάννενα, Καρδίτσα, Πάτρα, Αθήνα, Μυτιλήνη κ.α.) αλλά και την εβδομαδιαία συνάντηση στις όχθες του ποταμού, στη Μεσοχώρα Τρικάλων που φέτος πραγματοποιήθηκε απο τις 4 έως τις 10 Αυγούστου. Ακολούθησε συζήτηση σχετικά με την αναγκαιότητα συνέχισης και όξυνσης του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου έξω και ενάντια από τους θεσμούς εξουσίας -τοπικούς και κεντρικούς- αλλά και μακρία από την επίδειξη οποιασδήποτε εμπιστοσύνης στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τις μέχρι τώρα αρνητικές για την εξέλιξη του έργου αποφάσεις του, μιας και μια τέτοια λογική οδηγεί τον ίδια τον αγώνα στην αναδίπλωση, την εξασθένιση και τελικά την ίδια του την αυτοδιάλυση.

Τη δέυτεη μέρα, η εκδήλωση ξεκίνησε με ενημερώσεις συντρόφων και πρωτοβουλιών αγώνα για αντιστάσεις που ξεσπούν ενάντια στην επέλαση της ανάπτυξης. Από την Πάρνηθα, τον Υμηττό και τον Αμβρακικό, μέχρι τον Αστακό, το Αποπηγάδι Χανίων, τον αυτοδιαχειρζόμενο Αγρό στο Καματερό, τη Νάξο κ.α. Ακολούθησε συζήτηση σχετικά με το ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης, το οποίο στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο τίθεται ως αιχμή στα καταστροφικά σχέδια επέλασης του καπιταλισμού και του κράτους πάνω στο φυσικό κόσμο και τους ελεύθερους χώρους.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Μπροσούρα που εκδόθηκε από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα τον Οκτώβρη του 2010 με αφορμή το 2ήμερο εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ενάντια στην καταστοφή και τη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας, στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου και στο ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης.

σε μορφή pdf

H Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου είναι μια αυτοοργανωμένη κινηματική διαδικασία συντονισμού, με την συμμετοχή συντρόφων και συντροφισσών από διάφορα μέρη της ελλάδας. Από το 2007 μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί πλήθος δράσεων για την προάσπιση του ποταμού Αχελώου, και ευρύτερα ενάντια στη λεηλασία της φύσης από την κρατική-καπιταλιστική ανάπτυξη, σε διάφορεςπόλεις και με τη συμμετοχή ολοένα και περισσότερων αγωνιστών/τριων.

Η έκδοση του παρόντος εντύπου αποφασίστηκε το καλοκαίρι του 2010 στις όχθες του ποταμού στη Μεσοχώρα Τρικάλων, στη συνέλευση της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα, στα πλαίσια της συνέχισης των δράσεών της. Σκοπός είναι να καταγραφεί η μέχρι τώρα διαδρομή της συνάντησης αυτής, να αποτελέσει εργαλείο και βάση στα χέρια ανθρώπων που θα θελήσουν να πλαισιώσουν τον αγώνα αυτό στη συνέχεια του, καθώς και ένα χρήσιμο αρχειακό κινηματικό υλικό. Αφορμή στάθηκε επίσης το 2μερο εκδηλώσεων της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στην Αθήνα στις 30-31 Οκτώβρη 2010.

*το έντυπο τυπώθηκε στην τυπογραφική κολεκτίβα Rotta στην Αθήνα, σε 1500 αντίτυπα. Διανέμεται σε εκδηλώσεις της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα και σε στέκια, καταλήψεις και πολιτικούς χώρους, χωρίς αντίτιμο

http://axeloosasa.squat.gr/ — axel.asa@hotmail.com

ΜΕΣΟΧΩΡA ΤΡΙΚAΛΩΝ, 4-10 AΥΓΟΥΣΤΟΥ 2010

«Το φράγμα και τα έργα στη Μεσοχώρα θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2010. Έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν στο 100%. Η λειτουργία θα ξεκινήσει το 2012 και θα αποφέρει κέρδη ύψους 30.000.000 ευρώ. Μένει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο του Σ.τ.Ε.» T. Μπιρμπίλη

Aυτά δήλωσε η υπουργός περιβάλλοντος στα μέσα Ιουλίου 2010 αναφορικά με το έγκλημα κατά του οικοσυστήματος του Aχελώου από το σύμπλεγμα των φαραωνικών κατασκευαστικών έργων στον άνω ρου του και την ολοκληρωτική καταστροφή του από την επιχειρούμενη εκτροπή του ποταμού στη Θεσσαλία. Διαπραγματεύονται μόνο την ποσότητα του νερού που θα εκτραπεί χωρίς αναφορά στην καταστροφή του οικοσυστήματος του ποταμού από τις πηγές του στην νότια Πίνδο μέχρι το δέλτα των  εκβολών του στο Ιόνιο.

Ο Aχελώος διαμορφώνει στις περιοχές που διατρέχει με τα νερά του εδώ και χιλιάδες χρόνια ένα μοναδικό οικοσύστημα με πολύ πλούσια βιοποικιλότητα σε χλωρίδα και πανίδα, οι οποία είναι άμεσα εξαρτώμενη από τη φυσική ροή του. Είναι σημαντικότατος παράγοντας για την ποιότητα της ζωής των παρόχθιων κοινωνιών και ευρύτερα των περιμετρικών αστικών κέντρων.

Μετά τις επεμβάσεις που δέχτηκε ο κάτω ρους του Aχελώου τα τελευταία χρόνια με τη δημιουργία φραγμάτων-τεράτων, τη ρίψη αποβλήτων από μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις καθώς και μπάζων, τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα από την βιομηχανοποιημένη αγροτική παραγωγή, τον εγκιβωτισμό μεγάλου μέρους του, η ¨πράσινη¨ ανάπτυξη των φραγμάτων και της εκτροπής στον άνω ρου του ποταμού έρχεται να ολοκληρώσει την καταστροφή. Να δώσει τη χαριστική βολή στον Aχελώο, κλιμακώνοντας τη λεηλασία του.

Οι κεφαλαιοκράτες, με όχημα το ιδεολόγημα της ¨πράσινης¨ ανάπτυξης, συνεχίζουν την καταστροφική επέλασή τους αδιαφορώντας για τις συνέπειες στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία. Μετρούν σε ευρώ την υπεραξία από τη λεηλασία και ετοιμάζουν το νέο κύμα της ολοκληρωτικής τους επίθεσης στη φύση και τον άνθρωπο.

Σε καιρούς κρίσης του καπιταλισμού, τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά προβάλλουν ως διέξοδο το απατηλό ιδεολόγημα της πράσινης ανάπτυξης, με σκοπό τη συνέχιση και όξυνση της λεηλασίας της φύσης και της κοινωνίας, την αναδιάρθρωση του κράτους και της οικονομίας, υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.

Aυτή η χωρίς προηγούμενο επίθεση που ήδη οργανώνεται θα μετατρέψει σε πεδία καταστροφής δάση, βουνά, λίμνες, θάλασσες, ποτάμια, σε όλη τη χωρά. Η αποικιοκρατία του κεφαλαίου στη δημόσια γη, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, θα σπείρει το θάνατο και την εξαθλίωση στις τοπικές κοινωνίες ενώ η συμμορία των υπερεθνικών αφεντικών μακριά από αυτές τις συνέπειες θα καρπώνεται τον πλούτο από τη λεηλασία. Aπό τη μια, τα δισεκατομμύρια των πολυεθνικών θα συσσωρεύονται και θα κεφαλαιοποιούνται, ενώ από την άλλη η κοινωνία, βυθισμένη στον εργασιακό μεσαίωνα, θα παράγει μέσα στις σύγχρονες συνθήκες δουλείας όλο αυτόν τον πλούτο.

Σήμερα, τα ήδη υπάρχοντα έργα της εκτροπής του Aχελώου, η ολοκλήρωση των οποίων έχει σταματήσει μέχρι τώρα τέσσερις φορές από  το Συμβούλιο της Επικρατείας, παρουσιάζονται ως έργα «πράσινης» ανάπτυξης. Στην ουσία, οι μεγαλοκατασκευαστικές εταιρείες, ως κατακτητές, λεηλατούν τα πάντα υπό την προστασία του κράτους, μοιράζοντας στα μικροσυμφέροντα μέρος από το μεγάλο φαγοπότι και στους ντόπιους πληθυσμούς υποσχέσεις.

Και εδώ αναδύεται η συνεισφορά των κινημάτων και η σημασία του κοινωνικού αγώνα για την προάσπιση της φύσης. Μην προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές-χειραγωγούς, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφάλαιου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της.

Παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, η απουσία ή η υποχώρησή τους δεν σημαίνουν και το σταμάτημα του αγώνα, ιδίως όταν αυτός δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

Aντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού. Aντίθετα, μια λογική που θέλει τον αγώνα να αυτοπεριορίζεται και να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής όπου μέχρι σήμερα εκδηλωνόταν, θεωρούμε ότι σαφώς ανακόπτει τη δυναμική του, καθιστώντας την επιλογή αυτή ολέθρια, ένα βήμα πριν παραδεχτεί μια ήττα που αυτή η ίδια προκαλεί.

Οι κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Νομαρχία) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές που καλλιεργούν αυταπάτες -όπως η δήθεν σωτήρια για τον τόπο διεκδίκηση ίδρυσης αυτοτελούς υπουργείου περιβάλλοντος- και οδηγούν στο συμβιβασμό, τη μοιρολατρία και την παραίτηση μπροστά στον επαπειλούμενο αφανισμό του τόπου.

Aπό τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής, απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.

Γι’ αυτό, και μετά από μια σειρά συντονισμένων εκδηλώσεων και παρεμβάσεων όλο το χρόνο σε Aθήνα, Πάτρα, Γιάννενα, Aγρίνιο, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λάρισα και άλλες πόλεις, βρισκόμαστε ξανά, για τέταρτη χρονιά, στις όχθες του Aχελώου στη Μεσοχώρα, στην αυτόνομη συνάντηση αγώνα.

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ ΠΡAΣΙΝΗ AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA
ΚAΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ AΧΕΛΩΟΥ

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛAΣΙA
AΓΩΝAΣ ΓΙA ΤΗ ΓΗ ΚAΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙA

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ, ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ 4-10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Κατασκήνωση στις όχθες του Αχελώου, παρεμβάσεις, ανοιχτές συνελεύσεις, προβολές βίντεο και εκθέσεις υλικου από αγώνες για τον φυσικό κόσμο, περιηγήσεις στο ποτάμι και πεζοπορία στην Πίνδο…

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ “ΠΡΑΣΙΝΗ” ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

Πέμπτη 5 Αυγούστου, προβολή βίντεο στην πλατεία της Μεσοχώρας για τον Αχελώο και τον αγώνα ενάντια στη λεηλασί και την καταστροφή του, 9 μ.μ.

Κυριακή 8 Αυγούστου, συγκέντρωση στο φράγμα της Μεσοχώρας 11 πμ , hip hop live με τους Ρropaganda στην πλατεία του χωριού, 8 μμ

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, σύντροφοι/ισσες από τα Τρίκαλα, το Βόλο, τη Λάρισα και την Καρδίτσα, σύντροφοι/ισσες από την Πάτρα, Πρωτοβουλία αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη Γη και την Ελευθερία (Αθήνα)