Συνεχίζουμε δυναμικά τον αγώνα για την υπεράσπιση των Αγράφων

Συνεχίζουμε δυναμικά τον αγώνα για την υπεράσπιση των Αγράφων

Απέναντι στην λεηλασία, την καταστροφή και τα κέρδη τους αγωνιζόμαστε  για ζωή, γη και ελευθερία

Τον Αύγουστο του 2019 πραγματοποιήθηκαν 2 κομβικές κινητοποιήσεις για τον αγώνα ενάντια στην εγκατάσταση αιολικών εργοστασίων στην περιοχή των Αγράφων. Συγκεκριμένα, στην 1η κινητοποίηση είχε προγραμματιστεί στο Δημαρχείο Καρδίτσας η δημοπρασία 10 δημοτικών δασικών τεμαχίων μέσα από την οποία θα περάσει η γραμμή μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ στην 2η κινητοποίηση θα πραγματοποιούνταν η οικονομική επιτροπή που θα επικύρωνε τη δημοπρασία. Και στις 2 κινητοποιήσεις συμμετείχε πλήθος κόσμου, κάτοικοι της Καρδίτσας και της Ευρυτανίας καθώς και άνθρωποι από τα χωριά στην ευρύτερη περιοχή των Αγράφων. Continue reading “Συνεχίζουμε δυναμικά τον αγώνα για την υπεράσπιση των Αγράφων”

Μερικές σκέψεις με αφορμή την ολοκλήρωση της δίκης για την υπόθεση της Ελένης Τοπαλούδη

Στις 28 Νοεμβρίου του 2018 βρίσκεται νεκρή η 21χρονη Ελένη Τοπαλούδη σε παραλία της Ρόδου. Η Ελένη είχε βιαστεί από τον Μανώλη Κούκουρα και τον Αλέξανδρο Λουτσάι και το σώμα της είχε κατακρεουργηθεί και πεταχτεί στη θάλασσα. Η υπόθεση επιχειρήθηκε να συγκαλυφθεί μιας και τα κυκλώματα βιασμών στη Ρόδο φαίνεται να είναι πολλά και οι βιαστές της Ελένης να το έχουν ξανακάνει. Η ίδια η Ελένη Τοπαλούδη είχε βιαστεί ξανά το 2017 και το είχε καταγγείλει στην αστυνομία, η οποία την έστειλε πίσω στο σπίτι της. Continue reading “Μερικές σκέψεις με αφορμή την ολοκλήρωση της δίκης για την υπόθεση της Ελένης Τοπαλούδη”

COVID-19: Διαχείριση της πανδημίας, ένα πεδίο μάχης ανάμεσα στην κρατική και καπιταλιστική κυριαρχία και τους αγώνες της κοινωνικής και ταξικής βάσης

Ένα άρθρο για την διαχείριση της πανδημίας, του σημείου όπου αποτυπώνεται η σύγκρουση ανάμεσα στην κρατική και καπιταλιστική μηχανή και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Για την ιδεολογική μάχη ενάντια στην απαξίωση του καθολικού αγαθού της ζωής και της υγείας

Continue reading “COVID-19: Διαχείριση της πανδημίας, ένα πεδίο μάχης ανάμεσα στην κρατική και καπιταλιστική κυριαρχία και τους αγώνες της κοινωνικής και ταξικής βάσης”

Mπουεναβεντούρα Ντουρρούτι (14/7/1896 – 20/11/1936)

«Μεγαλώνει μέσα στις καρδιές μας, όπως είπε ο σύντροφός σας, και όταν φύγει μαζί με την τελευταία μας πνοή κάποιος θα το αρπάξει και θα το κάνει κομμάτι της δικής του ζωής».

Philip Levine

Συχνά λέγεται, αναφέρει ο John Hewetson στο «Σχόλια πάνω στην Αναρχία», τέσσερα χρόνια μετά το τέλος του Ισπανικού εμφυλίου, ότι η επανάσταση του 1936 δεν ανέδειξε πρόσωπα, όπως η Οκτωβριανή επανάσταση τον Lenin και τον Trotsky. Πρέπει όμως –λέει ο ίδιος– να γίνει μια εξαίρεση όσον αφορά τον αναρχικό Ντουρρούτι. Στο πρόσωπό του αντικατοπτρίζονταν οι εξεγερμένοι Ισπανοί εργάτες και αγρότες.

DurrutiΟ Ντουρρούτι γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1896 στη Λεόν, μια ορεινή περιοχή της κεντρικής – βόρειας Ισπανίας. Πλουσιότερη από το νότο, αλλά πολύ λιγότερο εκβιομηχανισμένη από την Καταλωνία, ποτέ δεν υπήρξε προπύργιο των αναρχικών όπως η Ανδαλουσία ή η Καταλωνία. Η οικογένεια Ντουρρούτι είχε 9 παιδιά. Ένα από τ’ αδέλφια τού Μπουεναβεντούρα σκοτώθηκε στις ταραχές του 1934 στην Αστούρια, ένας άλλος σκοτώθηκε στο μέτωπο πολεμώντας τους φασίστες, ενώ όλοι οι υπόλοιποι δολοφονήθηκαν από τους φασίστες. Continue reading “Mπουεναβεντούρα Ντουρρούτι (14/7/1896 – 20/11/1936)”

Ας μιλήσουμε για το gentrification, με αφορμή τη πυρκαγιά στο Grenfell Tower…

«Η αξία των χτιρίων που είναι χτισμένα τα οικόπεδα αντί να ανεβαίνει, αντίθετα πέφτει προς τα κάτω, και αυτό γιατί τα κτίρια δεν ανταποκρίνονται στις αλλαγμένες συνθήκες. Αυτό γίνεται προπάντων με τις εργατικές κατοικίες που βρίσκονται στο κέντρο, που τα νοίκια τους ακόμη και με το μεγαλύτερο συνωστισμό νοικιαστών δεν μπορούν να ξεπεράσουν ένα ορισμένο ανώτερο όριο. Τα γκρεμίζουν και στη θέση τους χτίζουν μαγαζιά, αποθήκες εμπορευμάτων και δημόσια καταστήματα».

Φ. Ένγκελς


Στις 14 Ιούνη ξέσπασε πυρκαγιά στο Grenfell Tower, σε μια πλούσια γειτονιά της Μεγάλης Βρετανίας. Η έκρηξη αερίου, το χαλασμένο ψυγείο ενός ενοίκου, η κακή καλωδίωση του κτηρίου είναι κάποιες από τις θεωρίες για την αιτία της τραγωδίας. Ο συναγερμός για τη φωτιά δεν χτύπησε, καθώς το κτίριο ήταν από καιρό παραμελημένο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι «κολλάει» σε ένα σχέδιο εκκαθάρισης κάθε κατάλοιπου μιας προηγούμενης κατάστασης της περιοχής και τη διατήρηση της νέας πλούσιας και καθαρής εικόνας της. Continue reading “Ας μιλήσουμε για το gentrification, με αφορμή τη πυρκαγιά στο Grenfell Tower…”

Pyotr Alexeyevich Kropotkin (Μόσχα, 9 Δεκεμβρίου 1842 – Ντμιτρόφ, 8 Φεβρουαρίου 1921)

Σαν σήμερα το 1921 πεθαίνει στη Μόσχα ένας από τους σημαντικότερους αναρχικούς στοχαστές και επαναστάτες, ο Piotr Kropotkin. Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο από το eagainst.com

Κανείς δεν μπόρεσε να “εκλαϊκεύσει” με τόση επιτυχία τις θεωρητικές προσεγγίσεις του αναρχισμού όσο ο Πιότρ Κροπότκιν, οι συνθέσεις του οποίου κατάφεραν να έχουν τεράστια απήχηση στο προλεταριάτο, αφού μέσα από το προσωπικό του παράδειγμα είχαν τη στερεότερη δυνατή βάση εφαρμογής και ανταπόκρισης. Ο Κροπότκιν οραματίστηκε την ηθική πρόοδο των ανθρώπων, βασισμένη πάνω στην αλληλοβοήθεια και τη δικαιοσύνη, χωρίς όμως παρεμβάσεις οποιασδήποτε μορφής από τους νόμους του κράτους. Μοναδικός και υπέρτατος – κατά τη γνώμη του – νόμος ήταν η εξέλιξη της ανθρωπότητας. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Στην Τσαρική Ρωσία

Γεννημένος το 1842 στη Μόσχα και γόνος του πρίγκηπα Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, ο Πιότρ εκπαιδεύτηκε στο επίλεκτο σώμα των Ακόλουθων στην Πετρούπολη και αφού υπηρέτησε ένα χρόνο ως υπασπιστής του Τσάρου Αλέξανδρου του Β’, αναχώρησε για τη Σιβηρία, όπου αξιοποίησε τις σπουδές του στη γεωγραφία και τη ζωολογία, εξερευνώντας την πανίδα και τη μορφολογία της περιοχής. Το 1871 η Γεωγραφική Υπηρεσία της Ρωσίας του πρότεινε τη θέση του γραμματέα, αλλά ο Πιότρ αρνήθηκε και στη συνέχεια παραιτήθηκε από όλους τους αριστοκρατικούς τίτλους του, αποφασισμένος να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του ανάμεσα στους αγρότες και τους εργάτες. Continue reading “Pyotr Alexeyevich Kropotkin (Μόσχα, 9 Δεκεμβρίου 1842 – Ντμιτρόφ, 8 Φεβρουαρίου 1921)”

Η αναρχική αντίσταση στο Φράνκο: Francesc Sabaté Llopart (El Quico)

Στις 5 Γενάρη 1960 σκοτώθηκε στο Σαντ Θελόνι της Καταλωνίας από μονάδες της χωροφυλακής και παραστρατιωτικούς
Στις 5 Γενάρη 1960 σκοτώθηκε στο Σαντ Θελόνι της Καταλωνίας από μονάδες της χωροφυλακής και παραστρατιωτικούς

Μια από τις διασημότερες μορφές του ελευθεριακού αντάρτικου κινήματος ήταν ο Φρανθίσκο Σαμπατέ Γιοπάρτ «Ελ Κίκο» (Sabate Llopart, Francisco, “El Quico”, 1915-1960). Ο Σαμπατέ γεννήθηκε στη Χοσπιτάλετ της Βαρκελώνης  στις 30 Μαρτίου 1915. Έγινε μέλος της CNT το 1931. Το 1932 δημιούργησε την ομάδα δράσης Los Novatos (Οι Πρωτάρηδες), που συνεργάστηκε με την FAI. H ομάδα συμμετείχε στην εξέγερση της 8ης Δεκέμβρη 1933 και πραγματοποίησε την πρώτη της απαλλοτρίωση (ληστεία) το 1935 για να χρηματοδοτήσει μια ομάδα στήριξης φυλακισμένων συντρόφων. Τον Αύγουστο του 1936, ο Σαμπατέ και ο αδερφός του Χοσέ (1910-1949) κατατάχθηκαν στην ταξιαρχία «Νεαροί Αετοί» της CNT-FAI, που οργανώθηκε από τον Χουάν Γκαρθία Ολιβέρ και πολέμησε στο μέτωπο της Αραγωνίας. Στο τέλος του εμφυλίου, ο Σαμπατέ ήταν μέλος της 26ης μεραρχίας (πρώην ταξιαρχία Ντουρρούτι) που πέρασε τα σύνορα προς τη Γαλλία. Μετά την απελευθέρωσή του από στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Βερνέ συμμετείχε ενεργά στη γαλλική αντίσταση κατά των ναζί. Από το 1945 και για τα επόμενα 15 χρόνια συνέχισε την ένοπλη πάλη στην Ισπανία και ειδικότερα στην Καταλωνία, στο πλαίσιο του αντάρτικου κινήματος κατά του Φράνκο. Στις 20 Αυγούστου 1945 πέτυχε την απελευθέρωση δύο φυλακισμένων συντρόφων. Στη συνέχεια, η ομάδα του άρχισε να πραγματοποιεί επιθέσεις κατά του φρανκικού καθεστώτος και των υποστηρικτών του, καθώς επίσης ληστείες τραπεζών και επιχειρήσεων για τη χρηματοδότηση του κινήματος. Το 1948, ο Χοσέ Σαμπατέ απελευθερώθηκε με εγγύηση από τις φυλακές Αλικάντε όπου κρατούνταν και πέρασε στην ένοπλη δράση στο πλευρό του αδερφού του. Τα χρόνια που ακολούθησαν, ο Ελ Κίκο έγινε ο υπ’ αριθμόν ένα δημόσιος κίνδυνος – ένας μόνιμος εφιάλτης για τις φασιστικές αρχές της Καταλωνίας. Στις 2 Μάρτη 1949 πραγματοποιεί μαζί με τον αδερφό του Χοσέ και τον Ουενθεσλάο Ορίβε απόπειρα δολοφονίας του αστυνομικού επιθεωρητή  Εδουάρδο Κιντέλα στη Βαρκελώνη. Η ενέργεια αποτυγχάνει, και αντί του επιθεωρητή σκοτώνονται δύο άλλοι γνωστοί φασίστες. Continue reading “Η αναρχική αντίσταση στο Φράνκο: Francesc Sabaté Llopart (El Quico)”