Ήταν φθινόπωρο του 1990 όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη (του πρεσβύτερου) εισήγαγε το νομοσχέδιο για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση σε όλες τις βαθμίδες. Μεταξύ άλλων, για την τριτοβάθμια εκπαίδευση προέβλεπε την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ, την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, την επιβολή χρονικού ορίου φοίτησης, τον περιορισμό του πανεπιστημιακού ασύλου. Στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση καθόριζε την επαναφορά της ομοιόμορφης ενδυμασίας, τη δημιουργία ειδικού point system για τη συμπεριφορά των μαθητών, την έπαρση και υποστολή σημαίας, την υποχρεωτική προσευχή στην τάξη και στο προαύλιο, τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό 3 φορές το χρόνο, την απαγόρευση των αδικαιολόγητων απουσιών, ενώ επανέφερε και τις εισαγωγικές εξετάσεις στο δημοτικό για το γυμνάσιο. Παράλληλα, σε μια κίνηση ρεβανσισμού απέναντι στους εκπαιδευτικούς και τη νικηφόρα απεργία τους το προηγούμενο καλοκαίρι, εν μέσω πανελλαδικών εξετάσεων, καταργούσε την επετηρίδα και εισήγαγε τις προσλήψεις με εξετάσεις και την αξιολόγηση στα σχολεία.
Continue reading “30 χρόνια μετά, οι δολοφόνοι του Τεμπονέρα είναι ακόμα εδώ!”Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων
Ω, ευγενικοί μου άνθρωποι, η ζωή είναι σύντομη… Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων [1]
«Ο κάθε άνθρωπος που εμβολιάζεται ουσιαστικά σώζει ζωές. Περιορίζει τη διασπορά του ιού, δίνει το παράδειγμα. Ειδικά για το επίπεδο των πολιτικών είναι πολύ σημαντικό να διασώσουν και τη ζωή τους. Σε έναν πόλεμο σώζεις πρώτα τον βασιλιά»[2].
Αθηνά Λινού, μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε όλοι το επικοινωνιακό σόου που έχει στήσει ο κρατικός μηχανισμός γύρω από το ζήτημα των εμβολίων. Οι ελάχιστες πρώτες δόσεις που έφτασαν στη χωρά τα Χριστούγεννα, οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με τις εκατομμύρια δόσεις που υποτίθεται ότι θα προμηθευόταν η χώρα κάθε μήνα, έτυχαν μιας θριαμβευτικής υποδοχής στην οποία συμμετείχαν κρατικοί αξιωματούχοι, μέσα ενημέρωσης αλλά και δυνάμεις της αστυνομίας και του στρατού προκειμένου να εγγυηθούν, δήθεν, την ασφαλή μεταφορά των εμβολίων. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση άδραξε την ευκαιρία και έκανε λόγο για την «αρχή του τέλους» του κορονοϊού και για την αντίστροφη μέτρηση που έχει ήδη ξεκινήσει. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική και καταλαβαίνουμε όλοι ότι ο τρόπος με τον οποίο επέλεξε το κράτος να παρουσιάσει το όλο ζήτημα αποτελεί μια προσπάθεια άθλιας προπαγάνδας, μια προσπάθεια να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον απόλυτο εγγυητή της υγείας και της ελευθερίας του κοινωνικού συνόλου.
Continue reading “Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων”Η γρίπη του 1918 μέσα από τον τύπο της CNT
Το παρόν κείμενο του Miguel G. είναι δημοσιευμένο στην αγγλική γλώσσα στον ιστότοπο Kate Sharpley Library, από όπου έγινε και η μετάφρασή του. Στις παρακάτω γραμμές παρατηρούμε την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στην Ισπανία εξαιτίας της επιδημίας της γρίπης του 1918 και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το ζήτημα το αναρχικό κίνημα, μέσα από τις σελίδες της SolidaridadObrera, της εφημερίδας της αναρχοσυνδικαλιστικής ομοσπονδίας CNT. Η φτώχεια, τα εξαντλητικά ωράρια και οι άθλιες συνθήκες εργασίας, η εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης από το κεφάλαιο και ο αναλφαβητισμός ήταν τα κύρια ζητήματα που απασχολούσαν τον ριζοσπαστικό τύπο και τους εργατικούς αγώνες εκείνη την εποχή. Παρόλ’ αυτά, δεν έλειπαν και οι αναφορές στο ζήτημα της πανδημίας, ακόμα και αν αυτό συνέβαινε πολλές φορές με τρόπο συμπληρωματικό προς τα υπόλοιπα ζητήματα.
Όπως, λοιπόν, γίνεται φανερό στο κείμενο, βασικοί άξονες που έθεταν οι αναρχικοί ήταν: α) η εγκληματική αδιαφορία που επιδείκνυε το κράτος για την προστασία του κοινωνικού συνόλου, β) οι άθλιες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης της εργατικής τάξης και η επίπτωση που αυτό είχε στην επέλαση του ιού και γ) η ανάγκη για οργάνωση των από τα κάτω προκειμένου να αντιμετωπίσουν την πανδημία. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό και βρισκόταν πολύ ψηλά στην ατζέντα, αν κρίνουμε από το πλήθος των εργατικών διεκδικήσεων που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της επιδημίας. Τέλος, είναι σημαντικό να κρατήσουμε το ότι η ανάλυση και συνειδητοποίηση όλων αυτών των παραγόντων μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για την οργάνωση των από τα κάτω και την πυροδότηση νέων κοινωνικών και ταξικών αγώνων.
Continue reading “Η γρίπη του 1918 μέσα από τον τύπο της CNT”
Ο βούρκος του Καρά-Τεπέ αντανακλά το αληθινό πρόσωπο της εξουσίας
Από το “Argeles sur Mer” στο “Καρά-Τεπέ”
Οι εικόνες από την πλημμυρισμένη δομή προσφύγων του Καρά-Τεπέ της Λέσβου που βγήκαν στη δημοσιότητα το Σάββατο 12 Δεκέμβρη, καθρεπτίζουν τη ζωή που αξίζει να βιώνουν όσοι βρίσκονται στον πάτο της κοινωνικής και ταξικής πυραμίδας σύμφωνα με το φαντασιακό και τις επιδιώξεις των κυρίαρχων. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά, οι οποίοι άφησαν τον τόπο τους εξαιτίας ακριβώς αυτών των επιδιώξεων, των διακρατικών ανταγωνισμών, των πολέμων και της εκμετάλλευσης βρίσκονται εγκλωβισμένοι και έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με την εκδικητικότητα του κράτους και των μηχανισμών του. Η πλημμύρα που έλαβε χώρα στη δομή δεν είναι η πρώτη (έχουν προηγηθεί τουλάχιστον άλλες 2 σοβαρές πλημμύρες) και δεν θα είναι και η τελευταία. Η τοποθεσία στην οποία βρίσκεται η δομή (στην ουσία βρίσκεται πάνω σε παραλία) αλλά και η πλήρης αδιαφορία του κράτους για τη θωράκιση της, υποδηλώνουν ότι ο σχεδιασμός του στρατοπέδου έγινε με γνώμονα τη μέγιστη δυνατή υποβάθμιση της ζωής τως προσφύγων και όχι την προστασία τους.
Βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο, αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό!
«Γνωρίζω ότι δεν τους υπολογίζετε γιατί η Αυλή είναι οπλισμένη∙ σας ικετεύω όμως να μου επιτρέψετε να σας αναφέρω ότι πρέπει να τους υπολογίζετε πολύ, κάθε φορά που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι το πάν. Να σε ποιο σημείο βρίσκονται: κι αυτοί αρχίζουν να μην υπολογίζουν τα στρατεύματα σας γιατί το κακό είναι ότι η δύναμη τους υπάρχει μέσα στην φαντασία τους∙ και μπορεί να ειπωθεί με απόλυτη σιγουριά ότι, εν αντιθέσει προς όλα τα άλλα είδη ισχύος, όταν φτάσουν σ΄ ένα ορισμένο σημείο, μπορούν να κάνουν ότι νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν…»
Continue reading “Βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο, αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό!”Σχετικά με την επίθεση που δέχτηκα από τις δυνάμεις των ΜΑΤ έξω από το Παράρτημα
Tο Σάββατο στις 6 το απόγευμα, περίπου μία ώρα πριν την προγραμματισμένη συγκέντρωση στην πλατεία Όλγας ενάντια στην καταστολή, την απαγόρευση κυκλοφορίας και την κρατική διαχείριση της πανδημίας, καλεσμένη από την “Ανοιχτή Συνέλευση για την Αλληλεγγύη ενάντια στον ολοκληρωτισμό”, βρισκόμουν έξω από την κατάληψη Παραρτήματος. Λίγα λεπτά αφότου έφτασα στο χώρο, άρχισαν να καταφτάνουν δυνάμεις των ΜΑΤ και της ασφάλειας προσεγγίζοντας το Παράρτημα και την πλατεία Όλγας. Μόλις οι δυνάμεις των ΜΑΤ αντιλήφθηκαν την παρουσία μου, άρχισαν να βρίζουν και στη συνέχεια μου επιτέθηκαν. Αφού με χτύπησαν στο κεφάλι με το κοντάκι του όπλου για τις κρότου λάμψης, στη συνέχεια με έριξαν στο έδαφος και άρχισαν να με σέρνουν και να χτυπάνε όλοι μαζί. Όσο βρισκόμουν στο έδαφος επιχειρούσαν να με χτυπήσουν στα γόνατα και τους αστραγάλους, ενώ παράλληλα με έβριζαν και με απειλούσαν, λέγοντας ότι ξέρουν ποιος είμαι και τι κάνω, κάνοντας φανερό τον λόγο της επίθεσης.
Continue reading “Σχετικά με την επίθεση που δέχτηκα από τις δυνάμεις των ΜΑΤ έξω από το Παράρτημα”Από το Μεξικό μέχρι την Πολωνία… μαχητική αντίσταση των γυναικών σε ολόκληρη τη γη!
«Η δυσλειτουργία του συστήματος και η ηλίθια υπεράσπιση της «προόδου» και του «εκσυγχρονισμού» προσκρούει πάνω σε μια εγκληματική πραγματικότητα: τις γυναικοκτονίες. Η δολοφονία γυναικών δεν έχει ούτε χρώμα ούτε εθνικότητα, είναι παγκόσμια. Αν είναι παράλογο και εξωφρενικό κάποιος/α να διώκεται, να εξαφανίζεται, να δολοφονείται για το χρώμα του δέρματος, τη φυλή, την κουλτούρα ή τα πιστεύω του/της, είναι αδύνατο να χωρέσει ανθρώπινος νους ότι το να είσαι γυναίκα ισοδυναμεί με καταδίκη σε κοινωνικό αποκλεισμό και θάνατο.
Continue reading “Από το Μεξικό μέχρι την Πολωνία… μαχητική αντίσταση των γυναικών σε ολόκληρη τη γη!”Γκερνίκα, μία κατάληψη γης στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες
Αλληλεγγύη στους καταληψίες της Γκερνίκα
Κανένας άνθρωπος χωρίς γη, καμιά γη χωρίς ανθρώπους!
Περίπου 2.500 οικογένειες έχουν καταλάβει από τις 20 του περασμένου Ιούλη μία έκταση περίπου εκατό εκταρίων στην κωμόπολη Γκερνίκα, 30 χιλιόμετρα νότια του Μπουένος Άιρες.
Εγκαταστάθηκαν σε οικόπεδα τα οποία είναι εγκαταλειμμένα εδώ και σαράντα χρόνια και έχτισαν πρόχειρα καταλύματα, όπου διαβιούν μέσα στο κρύο και τη βροχή. Αυτά τα περίπου 10.000 άτομα που διεκδικούν ένα κομμάτι γης, είναι άνθρωποι που τα έχασαν όλα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, που κατέφυγαν σε αυτήν τη λύση επειδή έψαχναν μία επιλογή αξιοπρεπούς διαβίωσης. Άνεργοι, απολυμένοι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που επέφερε το λοκντάουν, άστεγοι, διωγμένοι από τους ιδιοκτήτες επειδή δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι, γυναίκες και lgbtqi άτομα που έχουν υποστεί βία.
Continue reading “Γκερνίκα, μία κατάληψη γης στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες”Kείμενο του συντρόφου Π.Γεωργιάδη, πολιτικού κρατούμενου στις φυλακές της Λάρισας
Στις 23 Σεπτεμβρίου μετά από «ανώνυμο» τηλεφώνημα η “αντι”τρομοκρατική προχώρησε στη σύλληψή μου και στην έρευνα αποθήκης που νοίκιαζα στο Κουκάκι, εντός της οποίας βρέθηκε ποσότητα εκρηκτικής ύλης, πυροκροτητών και σφαιρών. Στη συνέχεια προφυλακίστηκα με διογκωμένο κατηγορητήριο, αφού τα πλημμελήματα της απλής κατοχής εκρηκτικών και πυρομαχικών αναβαθμίστηκαν χωρίς το παραμικρό στοιχείο στο κακούργημα της «παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών για διάπραξη κακουργήματος». Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με το «ποινικό» σκέλος της υπόθεσης, πριν μπούμε στην πολιτική της ουσία.
Continue reading “Kείμενο του συντρόφου Π.Γεωργιάδη, πολιτικού κρατούμενου στις φυλακές της Λάρισας”Μερικές σημειώσεις για την συγκέντρωση στο Εφετείο και την απόφαση στη δίκη της Χ.Α.
Την Τετάρτη 7 Οκτώβρη βρεθήκαμε μαζί με δεκάδες χιλιάδες κόσμου, με εκατοντάδες συντρόφους και συντρόφισσες εκεί που μας επέβαλε να βρισκόμαστε η ταξική και πολιτική μας συνείδηση, στην πιο μαζική αντιφασιστική διαδήλωση που έχει γνωρίσει αυτός ο τόπος τα τελευταία χρόνια. Εδώ και καιρό, από τότε που γνωρίσαμε το τέρας, παλεύουμε να του αντιπαρατεθούμε, παλεύουμε να συλλογικοποιηθούμε, να βρούμε όλoυς εκείνους τους τρόπους για να σταθούμε σθεναρά και μαχητικά απέναντί του με μόνο μας οδηγό το όραμα για μια ελεύθερη κοινωνία, μια κοινωνία χωρίς φτωχούς και πλούσιους, χωρίς εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους. Και αυτό θα συνεχίζουμε να κάνουμε, τίποτα δεν τελείωσε χθες.
Continue reading “Μερικές σημειώσεις για την συγκέντρωση στο Εφετείο και την απόφαση στη δίκη της Χ.Α.”
Δυσήνιος Ίππος 