Category: Τοπικα

Αποκλεισμός του κτιρίου του ΟΤΕ (επί της οδού Ακρωτηρίου, 2 τετράγωνα μετά το παράρτημα του ΤΕΙ) πραγματοποιήθηκε μετά από σχετική απόφαση του σωματείου και σε συνέχεια της απεργίας που πραγματοποιείται αυτή τη βδομάδα.  Παραπάνω από 100 άτομα στήριξαν τον αποκλεισμό από τις 6 το πρωί της Πέμπτης μέχρι και αργά το απόγευμα. Να σημειωθεί ότι επιλέχτηκε ο αποκλεισμός και όχι μια απλή περιφρούρηση του κτιρίου ώστε να μην επιτραπεί ούτε στους μόνιμους εργαζόμενους (που ανήκουν στην ΟΜΕ-ΟΤΕ) αλλά ούτε και  στους εργαζόμενους της Οteplus (που δεν υπάγονται στο σωματείο) να δουλέψουν ή να εκπαιδευτούν προκειμένου να εμποδιστεί πλήρως η παραγωγική διαδικασία στο κτίριο.

Ακολουθεί το κείμενο του σωματείου 

Θα περιμένουμε να μας δείξουν την έξοδο ;

Σε λιγότερο από ένα μήνα μπαίνουν τίτλοι τέλους για μια ολόκληρη εποχή στα τηλεφωνικά κέντρα εξυπηρέτησης του ΟΤΕ. Το πλάνο αναδιοργάνωσης της επιχείρησης περιλαμβάνει το πέταγμα στο δρόμο όλων των εργαζομένων-φοιτητών με συμβάσεις στον ΟΤΕ. Η ανανέωση των συμβάσεών μας μέχρι τέλος Μάρτη συμβάλει στη μεταχείρισή μας ως αναλώσιμο υλικό, ανθρώπινα σκουπίδια που εργάζονται μέχρι να απολυθούν βάσει του επιχειρησιακού πλάνου.

Οι σημερινοί ελαστικά εργαζόμενοι 4ωροι τηλεφωνητές θα αντικατασταθούν από ακόμα πιο αναλώσιμους, ελαστικούς και φθηνούς εργαζόμενους στην ΟΤΕplus, θυγατρική εταιρία του ίδιου του ΟΤΕ. Οι νεοπροσλαμβανόμενοι στην ΟΤΕplus καλούνται να εργαστούν κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί λαμβάνοντας 190 ευρώ για 4ωρη απασχόληση (μια μείωση της τάξης του 50% σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα), 380 ευρώ για 6ωρη και 510 ευρώ για 8ωρη.

Η πρόσληψη φυσικά δεν είναι το τέλος της οδύσσειας των νέων συναδέλφων, καθώς θα προσληφθούν για 1 μήνα κι έπειτα θα επαναξιολογηθούν για μια 4μηνη ανανέωση και μετά από αυτό άλλη μια ανανέωση μέχρι 31/12/2012, που τελειώνει και το έργο με πιθανή νέα προκήρυξη θέσεων. Επισφάλεια δίχως τέλος και διαρκής αξιολόγηση για ψίχουλα σε ένα ανθρωποφάγο περιβάλλον εσωτερικού ανταγωνισμού που οξύνεται. Οι διαρκείς πιέσεις στη δική μας εργασιακή καθημερινότητα για περισσότερη εντατικοποίηση είναι μια μικρή μονάχα εικόνα του μέλλοντος.

Χέρι – χέρι με τις απολύσεις συμβασιούχων πάει η σκληρή αξιολόγηση του μόνιμου προσωπικού του ΟΤΕ. Κανένας εργαζόμενος στον ΟΤΕ δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τη δουλειά του, παλιός ή νέος, συμβασιούχος ή μόνιμος. Ο αγώνας μας πρέπει να είναι κοινός ενάντια στη διάσπαση και τη συμφιλίωση που προωθούν οι χρεοκοπημένοι αρχισυνδικαλιστές της ΟΜΕ – ΟΤΕ.

Οι 35.000 αιτήσεις στην ΟΤΕplus για 750 θέσεις με άθλιες συνθήκες εργασίας δείχνουν την ανάγκη της νεολαίας ιδιαίτερα να βρει μια θέση εργασίας σε συνθήκες εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας στους νέους στο 50%. Η εργασία στον ΟΤΕ δεν είναι προσωρινή, είναι η στιγμή της εργασίας μέσα σε μια κόλαση της καθολικής ανεργίας. Η επόμενη εργασία για τους περισσότερους θα είναι με τους ίδιους, αν όχι χειρότερους όρους. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους εργαζόμενους στην ΟΤΕplus.Απεναντίας, έχουμε να κερδίσουμε πολλά δίνοντας κοινούς αγώνες.

Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις στον ΟΤΕ, το μεγαλύτερο οργανισμό τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα και μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στη χώρα, έχουν κεντρικό ρόλο στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων σε κάθε επιχείρηση στα πρότυπα των μέτρων του Νέου Μνημονίου. Η «διάσωση της χώρας από την χρεοκοπία» απαιτεί την επιβολή μισθών πείνας, πενιχρών συντάξεων και περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, δηλαδή όλων των μέτρων της χρεοκοπίας στην πιο άγρια μορφή της. Η χρεοκοπία τους είναι εδώ κι απειλεί τις ζωές μας. Το μυστικό τους είναι να διαλύσουν τα πάντα κι αν τα καταφέρουν να τα ξαναχτίσουν από την αρχή με όσους από τους από κάτω καταφέρουν να επιβιώσουν και να δουλεύουν τότε με μισθούς πείνας.

Ας σωθούμε από τους σωτήρες μας! Ο αγώνας όλου του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος ενάντια σε όλα τα μέτρα χρεοκοπίας των ζωών μας, στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κράτος και τους καπιταλιστές είναι κοινός.

Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε παρά μόνο τις αλυσίδες μας! Αν σε μία εβδομάδα θέλουν να μας πετάξουν στο δρόμο, εμείς πρέπει να σταθούμε ενάντια σε όλους αυτούς που υπονομεύουν το μέλλον μας μέσω ενός διαρκούς κι ασυμφιλίωτου αγώνα με τη διοίκηση του ΟΤΕ και τη Deutsche Telekom. Πρέπει να ξεκινήσουμε τη μάχη στον ΟΤΕ, αλλά ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να νικήσουμε μόνοι μας. Το αδιέξοδο που βιώνουμε δε λύνεται στα όρια του ΟΤΕ της Πάτρας, αλλά ανοίγοντας δρόμους αλληλεγγύης και κοινού αγώνα με όλους τους συναδέλφους σε όλη την Ελλάδα, κάθε μαχόμενη δύναμη του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και με όλη την κοινωνία.

Απαιτούμε:
•    Μόνιμη και σταθερή δουλειά που να καλύπτει τις ανάγκες μας.
•    Απαγόρευση των απολύσεων. Κανένας συνάδελφος να μην απολυθεί.
•    Απορρόφηση όλου του προσωπικού από τον ΟΤΕ κάτω από ενιαίο εργασιακό καθεστώς και όχι από θυγατρικές με μισθούς πείνας και με αβέβαιο επαγγελματικό μέλλον.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους σε 48ωρη απεργία την Δευτέρα 26 και την Τρίτη  27 Μαρτίου.

Όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε τα μέτρα τους, τη λαομίσητη κυβέρνησή τους και το σαπισμένο τους σύστημα.

ΜΑΖΙΚΟΣ ΚΙ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥΣ…

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΤΕ Ν. ΑΧΑΪΑΣ

Αντιγραφή απο athens indymedia

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1386812

από το παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής Πατραϊκής

Από τα ξημερώματα της Τρίτης 15.11 φοιτητικοί σύλλογοι, κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές βρίσκονταν στο Παράρτημα -που την τελευταία δεκαετία τελεί υπό κατάληψη σε μόνιμη και καθημερινή βάση- για τον ‘‘εορτασμό’’ της 38ης επετείου από την εξέγερση των φοιτητών το Νοέμβρη του 1973. Τότε, στην Πάτρα, όπως στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, οι φοιτητές κατέλαβαν το Πανεπιστήμιο (το σημερινό πρώην Παράρτημα) από τις 14 του Νοέμβρη.

Στην φετινή τριήμερη πρέμβαση συμμετείχαν διακριτά με το λόγο τους τα αυτόνομα σχήματα του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ, η αυτόνομη συλλογικότητα των Ανυπάκουων Μαθητών, η συνέλευση αναρχικών για την παρέμβαση στις σχολές ‘‘Σπασμένο Γρανάζι’’ και η αναρχική ομάδα ‘‘Δυσήνιος Ίππος’’. Καθόλη τη διάρκεια του τριημέρου υπήρχε μόνιμη παρέμβαση με διανομή έντυπου υλικού, ενώ παράλληλα διοργανώθηκαν και διάφορες εκδηλώσεις με πρωτοβουλία των συλλόγων των φοιτητών.

Την Τετάρτη 16 του μήνα η προκλητική παρουσία στο χώρο των δοσίλογων και ξεπουλημένων της πασπ δεν ήταν πλέον ανεκτή από αρκετούς συντρόφους και άλλους νεολαίους με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν άρον-άρον από το Παράρτημα το οποίο, ιστορικά άλλωστε, αποτελεί εστία αντίστασης για όσους αγωνίζονται ενάντια στο καθεστώς και όχι ασφαλή αγκαλιά γι’ αυτούς που το προσκυνάνε.

Την Πέμπτη 17 του Νοέμβρη το πρωί πορεία που είχε καλεστεί από τους Ανυπάκουους Μαθητές, κινήθηκε με τη συμμετοχή περίπου 70 ατόμων -στη συντριπιτική τους πλειοψηφία μαθητές- στο κέντρο της Πάτρας με δυνατό παλμό και συνθήματα. Στο Δημαρχείο πραγματοποιήθηκε συμβολική επίθεση με κόκκινες μπογιές. Αργότερα στη συμβολή των οδών Κορίνθου και Ερμού το μαθητικό μπλοκ δέχτηκε επίθεση με μικρή χρήση χημικών από μια διμοιρία ΜΑΤ που το ακολουθούσε, δεν διαλύθηκε όμως και οπισθοχώρησε προς το Παράρτημα.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας οι εκδηλώσεις κορυφώνονται με την πορεία που καλείται στις 6 από το Παράρτημα προς το μνημείο του δολοφονημένου από οννεδίτες τραμπούκους το Γενάρη του 1991, αγωνιστή καθηγητή Ν. Τεμπονέρα. Από νωρίς κόσμος αρχίζει να μαζεύεται ενώ στην πορεία καλούν με ξεχωριστή αφίσα και μπλοκ τα αυτόνομα σχήματα του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ, το οποίο και τοποθετείται στη μέση περίπου της πορείας, πίσω από τα σωματεία και μπροστά από τα κόμματα και τις οργανώσεις. Γυρω στις 7 η πορεία ξεκινάει με μεγαλη συμμετοχή. Το μπλοκ των αυτόνομων σχημάτων αριθμεί περίπου 700 άτομα και είναι πολύ καλά περιφρουρημένο. Παράλληλα, στο τέλος της πορείας μαζεύεται πολύς κόσμος με συγκρουσιακές διαθέσεις.

Οι πρώτες επιθέσεις ξεκινούν σε τράπεζα στη συμβολή των οδών Κολοκοτρώνη και ΄Οθωνος-Αμαλίας. Η αστυνομία που ακολουθεί με 4 διμοιρίες, πάρα πολλους ασφαλίτες με καλυμμένα πρόσωπα και καμια 15αριά μηχανές της ομάδας δι.ας κάνει χρήση χημικών και δέχεται άμεσα επίθεση με πέτρες και βόμβες μολότωφ. Οι μάχες συνεχίζονται σε όλη τη διάρκεια της πορείας. Τράπεζες καταστέφονται και στήνονται οδοφράγματα για να καταφέρουν έστω και για λίγο να απότρέψουν την προσέγγιση των μπάτσων. Οι οργανώσεις της Αριστεράς διαλύουν τα μπλοκ τους και μπαίνουν σε αυτό των φοιτητικών συλλόγων με αποτέλεσμα στο τέλος της πορείας να σχηματιστεί ένα τεράστιο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό μπλοκ (ύστερα από την ένωση των 2 κομματιών του στην πορεία) με περισσότερα από 1000 άτομα, τουλάχιστον από τη Γούναρη και μετά. Συνολικά το μέγεθος της πορείας θα πρέπει να ξεπερνούσε τα 6 χιλιάδες άτομα. Προς τη λήξη της, συγκρούσεις πραγματοποιούνται στην Κανακάρη και στήνονται οδοφράγματα στην Κορίνθου με Κολοκοτρώνη ενώ εκτοντάδες κόσμος παραμένει μπροστά στο Παράρτημα μη θέλοντας να τελειώσει η πορεία. Μάχες πραγματοποιούνται με την αστυνομία που απαντάει με χημικά αλλά για πολύ ώρα δεν καταφέρνει να διαλύσει τον κόσμο. Τελικά και ύστερα από πολύωρες συγκρούσεις, το τεράστιο φλεγόμενο οδόφραγμα σπάει και ξεκινάει η οπισθοχώρηση. Κόσμος σπάει στα στενά, ενώ ένα μεγάλο κομμάτι, περίπου 200 άτομα, κατευθύνεται ως την πλ. Αγ. Σοφίας όπου ακολουθείται από τα ΜΑΤ.

Συνολικά προσάγονται περίπου 40 άτομα, με κόσμο να συλλαμβάνεται στα στενά αλλά και μέσα σε καφενεία της περιοχής της Αγίας Σοφίας σε μια πρωτοφανούς θράσους επιχείρηση της αστυνομίας. Όσοι καταφέρνουν να γυρίσουν προς το κέντρο, ενώνονται μαζί με άλλους στην πλ. Όλγας και ξεκινούν δυναμική πορεία αλληλεγγύης 200 και πλέον ατόμων από τη Ρήγα Φεραίου προς την Ασφάλεια της οδού Ερμού απαιτώντας με μόνο όπλο την αλληλεγγύη και τις φωνές τους την άμεση απελευθέρωση όλων των προσαχθέντων. Η παρουσία της αστυνομίας ήταν πολύ μαζική αλλά ο κόσμος αποφασισμένος να μη φύγει μέχρι να πάρει πίσω του και τον τέλευταιο αγωνιστή που βρέθηκε στα χέρια των μπάτσων. Τελικά ως τις 12 το βράδυ απελευθερώνονται όλοι και η συγκέντρωση διαλύεται.

Είναι προφανές πως τα βάρβαρα αντικοινωνικά μέτρα προκαλούν τη βίαιη έκρηξη της κοινωνικής οργής που εκφράζεται με κάθε τρόπο καθημερινά. Από τις λαϊκές συνελεύσεις και τις ομάδες περιφρούρησης στις γειτονιές για να μην κόβει το ρεύμα η ΔΕΗ, μέχρι τις μαζικότατες διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις σώμα με σώμα με τους μπάτσους, φαίνεται ότι ένας νέος κόσμος ορθώνει το ανάστημα του απέναντι στον παλιό μην αφήνοντας να διολισθήσει στη φτώχεια και την εξαθλίωση αμαχητί. Ο μόνος δρόμος για να αποτινάξουμε από τις ζωές μας τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και του κράτους που θέλει πάση θυσία να μας μετατρέψει σε δούλους είναι η καθημερινή ρήξη μαζί τους σε κάθε πεδίο εκδήλωσης των επιθεσεων τους.

Θα πρέπει τέλος να γίνει σαφές στα κρατικά επιτελεία και τους κατασταλτικούς τους μηχανισμούς ότι οι καροί έχουν αλλάξει. Η επιχείρηση τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων ανθρώπων θα γυρίσει ανάποδα και θα αποτελέσει σκληρή και επιζήμια καταδίκη για το κράτος και τους φρουρούς του. Σε μια πόλη που έχει βαθιά ιστορία κοινωνικών και ταξικών αγώνων, από τις μαχητικές απεργίες των εργοστασίων το ’89-’90, τα μαθητικά του ’91 και τα εξεγερσιακά γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία Τεμπονέρα, τα μαθητικά του ’98, τα αντιπολεμικά 2001 και 2003, τις τεράστιες διαδηλώσεις για το ασφαλιστικό, μέχρι το κίνημα αλληλεγγύης στους μετανάστες και τους πρόσφυγες, τις φοιτητιικές κινητοποιήσεις και καταλήψεις του ’06-’07 και την πρόσφατη κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, ο κόσμος του αγώνα δεν υποχωρεί ούτε προσκυνάει. Συλλογικοποιείται, οργανώνει την αντεπίθεση του και θα τους σαρώσει…

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

ΣΥΝΕΧΗΣ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ, ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

Το Μαραγκοπούλειο -πρώην ΠΙΚΠΑ- που εδώ και 2 μήνες τελούσε υπό κατάληψη από το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης “Πέρασμα”, εκκενώθηκε το πρωί της Τρίτης 28/12. Την Παρασκευή 31/12 περίπου 70 καταληψίες και αλληλέγγυοι ανακατέλαβαν το χώρο στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς το κράτος, τους τοπικούς αξιωματούχους του και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του:

ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ – ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ!

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΝ!

Το κείμενο της ανακατάληψης και η αφίσα των εκδηλώσεων των επόμενων ημερών βρίσκονται εδώ.

Η ιστοσελίδα της κατάληψης: http://perasma.espiv.net/

Περίπου 100 άτομα συμμετείχαν στη συγκέντρωση στις φυλακές Αγ. Στεφάνου Πάτρας σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων, που από τις 29 Νοέμβρη έχουν ξεκινήσει αποχή συσσιτίου και συνεχίζουν με απεργία πείνας σε διάφορες φυλακές της χώρας, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες κράτησης.

Η προσυγκέντρωση έγινε στην πλατεία 3 συμμάχων από όπου γύρω στις 12 αναχώρησαν 2 λεωφορεία και κάποια αυτοκίνητα για τις φυλακές. Εκεί στήθηκε μικροφωνική και υπήρξε ζωντανή επικοινωνία με κρατούμενο που μας περιέγραψε την κατάσταση που επικρατεί μέσα στις φυλακές και τους εκβιασμούς που δέχονται από τη διεύθυνση οι κρατούμενοι που αγωνίζονται. Επίσης επικοινωνήθηκε η αμέριστη συμπαρασταση μας στον αγώνα τους και η κοινή μας θέληση για την καταστροφή κάθε φυλακής, για μια ζωή ελεύθερη και αξιοπρεπή.

Οι κρατούμενοι μόλις μας αντιλήφθηκαν ξέσπασαν σε κραυγές, ενώ έβαλαν και φωτιά σε σεντόνια και κουβέρτες. Γράφτηκαν με μπογιά μεγάλα συνθήματαστον εξώτερικό τοίχο των φυλακών.Επίσης κρεμάστηκέ ένα μεγάλο πανό που έγραφε “Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’όλα τα κελιά” σε σημείο ώστε να φαίνεται από κάποια κελιά. Οι μπάτσοι ήταν λίγο παρακάτω αρχικά διακριτικοί, αλλά όταν σύντροφος προσέγγισε τον τοίχο για να γράψει επιχείρησαν να πλησιάσουν, χωρίς αποτέλεσμα όμως μιας και η ισχυρή περιφρούρηση τους έκανε να καταλάβουν ότι δεν ήταν σε θέση να τον εμποδίσουν.

Γενικά, υπήρχε πολύς παλμός και συνεχή συνθήματα και φωνές και από τους έξω αλλά και από τους μέσα. Η παραμονή μας εκέι κράτησε περισσότερο από μιάμιση ώρα.

Κανένας αγωνιζόμενος κρατούμενος δεν είναι μόνος…

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΔΙΑΒΑΤΑ ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ!

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ!

Τη Δευτέρα 22.03 το πρωί περίπου 100 μετανάστες από το Σουδάν που τους τελευταίους μήνες ζουν στην περιοχή του αμαξοστασίου του ΟΣΕ στον Άγιο Ανδρέα πραγματοποίησαν συγκέντρωση στο δημαρχείο της Πάτρας και στη συνέχεια έκαναν πορεία μέσω της οδού Μαιζώνος προς το αμαξοστάσιο. Στην πορέια συμμετείχαν και αρκετοί αλληλέγγυοι-αλληλέγγυες.

Οι μετανάστες διαμαρτύρονται για την ολοένα και εντεινόμενη πίεση που ασκείται από την αστυνομία σε βάρος τους – με πρόσφατα παραδείγματα το πογκρόμ και τις μαζικές συλλήψεις 55 προσφύγων στην περιοχή του Φάρου στις 26 Γενάρη, καθώς και τον ξυλοδαρμό ενός μετανάστη από μπάτσους ύστερα από καταδίωξη στις 27 του περασμένου Φλεβάρη- και για τις μεθοδεύσεις έξωσης τους από την εν λογω περιοχή του αμαξοστασίου από τη διοίκηση του ΟΣΕ.

Από την πλευρά μας, στεκομαστε αλληλέγγυοι στους μετανάστες που αγωνίζονται ενάντια στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης τους στα βαγόνια του ΟΣΕ και στην κρατική καταστολή διεκδικώντας ζωή με αξιοπρέπεια, καθώς αντιλαμβανόμαστε πως ο αγώνας ενάντια στα ρατσιστικά πογκρόμ, στην άγρια εκμετάλλευση των μεταναστών στο εσωτερικό της καπιταλιστικής Δύσης, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στις φυλακίσεις και τις απελάσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς πατρίδες και σύνορα, χωρίς κράτος και αφεντικά.

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Τα ξημερώματα της Τετάρτης 24 Μάρτη οι μπάτσοι εισέβαλαν στον καταυλισμό των σουδανών και συνέλαβαν 70 άτομα. Οι επιχειρήσεις σκούπα συνεχίζονται. Το ίδιο και ο αγώνας! Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες!