Τα πανό του τριημέρου:
Έκθεση φωτογραφίας, αφίσας και έντυπου υλικού:
1η μέρα — συζήτηση για τους φασίστες και τις καταλήψεις και προβολή βίντεο για τα 40 χρόνια Παράρτημα:
2η μέρα — ποδηλατοπορεία και συλλογική κουζίνα:
3η μέρα — κουκλοθέατρο, βιβλιοπαρουσίαση και συζήτηση για τους ταξικούς αγώνες στο πανεπιστήμιο και συναυλία:
Ολοκληρώθηκε με επιτυχία αργά χθες το βράδυ, η πρώτη μέρα του τριημέρου για το Παράρτημα. Από νωρίς το απόγευμα η πλατεία Όλγας θύμισε λίγο από το Παράρτημα. Από τη ζωντάνια, τη συντροφικότητα, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση που τόσα χρόνια κρατούσε το Παράρτημα ζωντανό μέχρι τα τραπεζάκια με έντυπα από διάφορες συλλογικότητες που λειτουργούσαν στο Παράρτημα (σπασμένο γρανάζι, εργαλειοφόρος, ΟΕΝ, αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Ανατόπια), το βιβλιοπωλείο με βιβλία του αντιεξουσιαστικού και αναρχικού χώρου και την έκθεση αφίσας και φωτογραφίας με στιγμές από την 40ετή πορεία του Παραρτήματος, αυτό που γίνεται ξεκάθαρο είναι ότι το Παράρτημα δεν είναι τα ντουβάρια του αλλά οι σχέσεις που αναπτύχθηκαν τόσα χρόνια και οι κινηματικές διαδικασίες που ξεπήδησαν γεωγραφικά από αυτό και έχουν ενεργή συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Πλήθος κόσμου πέρασε από τα τραπεζάκιa, ενημερώθηκε, συζήτησε μαζί μας και τελικά έκατσε στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις, τόσο στην συζήτηση με τον Σάββα Μιχαήλ όσο και στην προβολή για τα 40χρόνια Παραρτήματος.
Η δεύτερη μέρα του τριημέρου συνεχίζεται σήμερα με αντιρατσιστική, αλληλέγγυα στις καταλήψεις ΠΟΔΗΛΑΤΟΠΟΡΕΙΑ στις 18.00, με προβολή ντοκυμαντέρ μικρού μήκους για το αυτοδιαχειριζόμενοσυνεργείο ποδηλατών (bike kitchen) στις 20.00 και έπειτα με συλλογικό φαγοπότι μετά μουσικής.
Την Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη 2013, μετά το πέρας της συγκέντρωσης και εργατικής πορείας καλεσμένης από την ΑΔΕΔΥ και καθώς αποχωρούσαμε από την πλατεία Γεωργίου, όπου κατέληξε η πορεία, μεταφέροντας τις σημαίες που φέραμε στην διαδήλωση προς το όχημα ενός από εμάς, ακινητοποιηθήκαμε από 7 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ, οι οποίοι, αφού προέβησαν σε έλεγχο ταυτοτήτων και ψάξιμο των προσωπικών μας αντικειμένων, μας έβαλαν σε ένα περιπολικό και μας μετέφεραν στην αστυνομική διεύθυνση Αχαϊας.
Αφού κρατηθήκαμε για αρκετή ώρα χωρίς ενημέρωση για τους λόγους για τους οποίους οδηγηθήκαμε εκεί και δίχως δυνατότητα να επικοινωνήσουμε με οικείους μας ή δικηγόρους, μας ανακοινώθηκε ότι είμαστε συλληφθέντες και κατηγορούμενοι για οπλοκατοχή. Τα όπλα, φυσικά, δεν ήταν άλλα από τις μαύρες σημαίες που μεταφέραμε, με τη σαθρή αιτιολογία ότι ήταν στηριγμένες σε ξύλινα κοντάρια.
Αφού μας αφαίρεσαν κορδόνια, ζώνες και κινητά τηλέφωνα, μας κλείδωσαν σε ένα κελί, έχοντάς μας πληροφορήσει εκ των προτέρων πως θα παραμέναμε κρατούμενοι μέχρι το μεσημέρι της επόμενης ημέρας, που θα περνάγαμε από εισαγγελέα. Τελικά, η παραμονή μας αποδείχθηκε ολιγόωρη, καθώς γύρω στις 5.30 μ.μ μας ενημέρωσαν πως η εισαγγελέας θα μας δεχόταν το ίδιο απόγευμα, και αφού δώσαμε κατάθεση στον ανακριτή, οδηγηθήκαμε στα δικαστήρια της Πάτρας, όπου η εισαγγελέας πήρε την απολογία μας και ορίστηκε δικάσιμος για τις 6 Νοέμβρη με τελική κατηγορία αυτή της οπλοκατοχής.
Η σύλληψη μας δεν ήταν τυχαία. Ως αναρχικοί, κοινωνικοί αγωνιστές και κομμάτι της εργατικής τάξης, δεχόμαστε τη λυσσαλέα επίθεση και βιώνουμε στο πετσί μας το δόγμα της μηδενικής ανοχής από την πλευρά της κυριαρχίας. Εν μέσω ενός καπιταλισμού σε ύφεση και κρίση, το κράτος προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα και να επιβάλλει τη δημοκρατική νομιμότητα παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως το σωτήριο μέσο που κρατάει τις ισορροπίες ανάμεσα σε 2 άκρα. Αυτά τα «άκρα» όμως είναι γελοίο να εξισώνονται. Και εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Τη θεωρία των 2 άκρων την έχει δημιουργήσει η ίδια η κυριαρχία και φροντίζουν να την αναπαράγουν διαρκώς τα ΜΜΕ. Για μας είναι σαφές ότι η πλευρά του αγώνα από τη μια και οι φασιστικές παρακρατικές συμμορίες από την άλλη δεν μπορούν να τοποθετούνται ως τα δυο άκρα της ίδιας γραμμής. Μιλάμε για 2 εκ διαμέτρου διαφορετικούς κόσμους σε μόνιμη σύγκρουση. Ο πρώτος είναι ο κόσμος του αγώνα, της αντίστασης, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας ενάντια στις απάνθρωπες επιταγές της κυριαρχίας και ο δεύτερος είναι ο κόσμος της ρουφιανιάς, των πισώπλατων μαχαιρωμάτων, της δουλικότητας, της ανελευθερίας και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Μάλιστα, με τη δολοφονία από μαχαίρι χρυσαυγίτη του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα (KILLAH-P) ακόμη νωπή στη μνήμη και στην καρδιά μας, η εξοργιστική προσπάθεια να παρουσιαστούν οι δυο αυτοί κόσμοι ως κοινός εσωτερικός εχθρός δε μπορεί παρά να μας προκαλεί απέχθεια. Η Χρυσή Αυγή και οι φασιστικές συμμορίες δεν είναι ο μόνος εχθρός. Είναι απλά ένα ακόμα από τα πολλά χέρια της κυριαρχίας. Ο πρώτος και κύριος εχθρός που αναγνωρίζουμε είναι το κεφάλαιο που λεηλατεί ανηλεώς τη ζωή μας και το
κράτος που ρυθμίζει τους όρους αυτής της λεηλασίας, δηλαδή το ίδιο το καταστροφικό για την κοινωνία καπιταλιστικό σύστημα. Συνεπώς, ο αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι μέρος του ευρύτερου αγώνα για ζωή, γη και ελευθερία. Απέναντι στην αυτοπροβολή του κράτους ως εγγυητή της κοινωνικής ομαλότητας, της κανονικότητας και της δικαιοσύνης, υπενθυμίζουμε ότι είναι το κράτος αυτό που όλο το προηγούμενο διάστημα επιστράτευε απεργούς, κατάστελνε με ωμή βία τις αντιδράσεις των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής, έπνιγε στα δακρυγόνα και στο αίμα διαδηλώσεις, εκκένωνε καταλήψεις, ίδρυε στρατόπεδα συγκέντρωσης – κολαστήρια ψυχών για μετανάστες, επιτιθέμενο σε όποιον αντιστέκεται ή σε όποιον περισσεύει.
Μέσα στις παραπάνω κινήσεις καταστολής, βλέπουμε ξεκάθαρα να εντάσσεται και η δική μας σύλληψη. Η κατηγορία εις βάρος μας για οπλοκατοχή με αφορμή τις σημαίες που κουβαλούσαμε δεν είναι παρά άλλο ένα κομμάτι της απόπειρας τρομοκράτησης του αγωνιζόμενου κόσμου. Χτυπώντας 4 αναρχικούς, χτυπούν ταυτόχρονα κάθε αγωνιζόμενο και αντιστεκόμενο κομμάτι αυτής της κοινωνίας: Αναρχικούς, κομμουνιστές, αντιφασίστες, απεργούς, καταληψίες, διαδηλωτές – την ίδια την εργατική τάξη. Και όταν πια δεν θα έχει μείνει κανείς για να αντιδράσει, θα χτυπηθεί στα ίσα και η υπόλοιπη κοινωνία.
Αυτό που εμείς έχουμε να δηλώσουμε, όμως, είναι ότι οι κοινωνικοί αγωνιστές ούτε τρομοκρατούνται ούτε κλείνονται στο καβούκι τους. Βρισκόμαστε πάντα στον δρόμο του αγώνα, εκεί όπου η πολιτική, η κοινωνική και η προσωπική ηθική και αξιοπρέπεια μας επιβάλλει, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση. Γιατί αυτό που τους φοβίζει δεν είναι οι σημαίες μας. Αυτό που τους φοβίζει είναι ο ίδιος ο αγώνας.
Υπογράφουν:
Α.Κ.
Α.Π.
Γ.Ρ.
Τ.Α.
(Οι 4 διαδηλωτές κατηγορούμενοι για σημαιοφορία)
ΥΓ: Ευχαριστούμε τους συντρόφους και αλληλέγγυους που μας επισκέφθηκαν στα κρατητήρια και που στάθηκαν έξω από το αστυνομικό μέγαρο φωνάζοντας συνθήματα για την απελευθέρωση μας.
ΠΑΤΡΑ, 02/10/2013
Η παρέμβαση έγινε στις 4 Σεπτέμβρη 2013 στην ΕΡΑ Πάτρας και διήρκεσε πάνω από 35 λεπτά. Το παρακάτω ηχητικό είναι όλο το 35λεπτο που περιλαμβάνει ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους της ΕΡΑ αλλά και από κόσμο που έπαιρνε εκείνη την ώρα τηλέφωνο.
http://www.youtube.com/watch?v=b_iU_9hYHKw&feature=youtu.be
Στιγμιότυπα από το κατειλημμένο κτίριο του Παραρτήματος του 1978 και του κατειλημμένου κτιρίου του Παραρτήματος του 2013.
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ: ΔΕΝ ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ – ΔΕ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ – ΔΕ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ….
1978
συνέλευση στο αμφιθέατρο της κατάληψης…
παρέμβαση με μικροφωνική και μοίρασμα κειμένων στο πεζοδρόμιο της Κορίνθου
κρεμασμένα πανό στο εξωτερικό του χώρου
2013
απεργιακή συγκέντρωση και πορεία μπροστά στο Παράρτημα — πανό κρεμασμένα στο εξωτερικό του χώρου
παρέμβαση με μικροφωνική για δίκη συλληφθέντων της εξέγερσης του Δεκ. 2008 στην Πάτρα
συζήτηση πάνω στο ζήτημα της θωράκισης του κινήματος απέναντι στην κρατική και παρακρατική καταστολή
Ξημερώματα Δευτέρας 5 Αυγούστου, 6.30πμ, έλαβε χώρα στην Πάτρα ευρείας έκτασης αστυνομική επιχείρηση με στόχο την εκκένωση της κατάληψης «Στέκι ΤΕΙ – Ν.Γύζη», του κατειλημένου «Μαραγκοπουλείου» και της ιστορικής «Κατάληψης Παραρτήματος». Μέσα σε κλίμα αστυνομοκρατίας και απόλυτης καταστολής, με τους μπάτσους να συλλαμβάνουν πέντε συντρόφους που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο Μαραγκοπούλειο και να προσαγάγουν αρκετούς άλλους αλληλέγγυους έξω από το κτήριο αλλά και από άλλα σημεία της πόλης, το κράτος έκανε άλλη μια επίδειξη δύναμης και «δημοκρατικής» πυγμής, ως συνέχεια της προ μερικών μηνών κίνησής του απέναντι στις καταλήψεις και στους χώρους αγώνα σε όλο τον ελλαδικό χώρο. Οι 5 συλληφθέντες αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες της διατάραξης οικιακής ειρήνης, των διακεκριμένων φθορών, της παράβασης του νόμου περί όπλων και της απείθειας.
Απέναντι στην επίθεση της κυριαρχίας σε όσους επιλέγουν να αγωνιστούν και να ορίσουν οι ίδιοι τη ζωή τους, εμείς αυτό που έχουμε να αντιτάξουμε είναι η αλληλεγγύη μας και ο καθημερινός και πολύμορφος κοινωνικός και ταξικός αγώνας. Οι καταλήψεις, ως αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του αγώνα, αποτελούν για εμάς όχι ουτοπικές νησίδες ελευθερίας μα εστίες ρήξης και αντίστασης, συντροφικές βάσεις του πολέμου μας απέναντι στο κράτος και το κεφάλαιο, απέναντι σε κάθε είδους καταπιεστές. Οι καταλήψεις δεν είναι ντουβάρια, για να παρθούν με πολιορκία και να σβήσουν. Ως κομμάτι του αγώνα μας, είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που τις αποτελούν, τις κάνουν ζωντανούς χώρους δημιουργίας, έκφρασης, αλληλεγγύης και αντίστασης. Όσο αυτοί οι άνθρωποι δεν θα παύουν να αγωνίζονται, οι επιθέσεις ενάντια στις καταλήψεις δεν θα κατορθώνουν παρά να μας εξοργίζουν και να μας συσπειρώνουν ακόμη περισσότερο. Τα κτήρια μπορεί να εκκενώνονται και να σφραγίζονται, οι ιδέες όμως παραμένουν αναλείωτες και ισχυρές μέσα στον χρόνο. Αν κάτι έχουμε να πούμε στους ηγέτες αυτής της κωμικοτραγικής επιχείρησης είναι πως δεν φοβόμαστε, δεν τρομοκρατούμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε εδώ.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ – ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ
Αναρχικοί/ες, Αλληλέγγυοι/ες
(πηγή: http://pizzafanworkers.wordpress.com/)
Απέναντι σε όλους αυτούς που καταδυναστεύουν τις ζωές μας, να ορθώσουμε τις φωνές μας, όπως έκαναν οι συνάδελφοι της Ράντκα Νικόλοβα. Να μην αφήσουμε μόνο του κανέναν εκτεθειμένο στις ορέξεις των αφεντικών και του κράτους. Όταν η ανθρώπινη ζωή καταλήγει ένα μετρήσιμο και τελικά αναλώσιμο μέγεθος, είμαστε εμείς οι ίδιοι, όλοι όσοι βιώνουμε την αδικία, την ανισότητα, την εκμετάλλευση σε όλα τα πεδία της ζωής μας και ιδιαίτερα στους εργασιακούς χώρους, που πρέπει να δημιουργήσουμε εστίες αντίστασης με σωματεία βάσης που θα λειτουργούν αντιιεραρχικά-οριζόντια και ακηδεμόνευτα με μόνο στόχο την προάσπιση της εργατικής τάξης απέναντι στη λυσσαλέα επίθεση των αφεντικών και την μαχητική διεκδίκηση καλύτερων όρων εργασίας και ζωής.
To βράδυ της Δευτέρας 8 Απρίλη, παρέα συντρόφων που βρισκόταν στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων δέχτηκε επίθεση από φασίστες-θαμώνες της ψησταριάς Ψηταλώνια (ιδιοκτησίας του χρυσαυγίτη Σίψα) με αφορμή μπλούζα με αντιφασιστικό σύμβολο που φορούσε ένας εκ των συντρόφων. Τα φασισταριά επιτέθηκαν στους συντρόφους με πέτρες, μπουκάλια και καρέκλες από το εσωτερικό του μαγαζιού. Οι σύντροφοι αντιστάθηκαν και έπειτα προχώρησαν προς την κατάληψη Μαραγκοπούλειο αφού τους απώθησαν παρόλο που υστερούσαν αριθμητικά. Οι νεοναζί κατέβηκαν προς την κατάληψη όπου απωθήθηκαν για δεύτερη φορά αποτελεσματικά. Η επέμβαση των μπάτσων ήταν άμεση, ενισχυτική και σωτήρια για τους παρακρατικούς οι οποίοι προκαλούσαν επί τούτου φθορές σε σταθμευμένα οχήματα. Τις επόμενες ώρες και σε αγαστή συνεργασία μεταξύ τους, οι μπάτσοι επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους συντρόφους με ευθύβολες ρίψεις δακρυγόνων και βομβών κρότου-λάμψης στα κεφάλια όσων βρίσκονταν στην είσοδο της κατάληψης, προσφέροντας κάλυψη ταυτόχρονα στους νεοναζί, οι οποίοι εκτόξευαν στην αυλή της κατάληψης πέτρες και φωτοβολίδες από πλαϊνό στενό. Για 2 ώρες το Μαραγκοπούλειο βρισκόταν υπό την πολιορκία των μαντρόσκυλων των ΜΑΤ σε μια προσπάθεια αποκλεισμού του χώρου από 2 αυθόρμητες πορείες που επιχειρούσαν να τον προσεγγίσουν. Η μαζικότητα και η ανυποχώρητη στάση των 200 πλέον συγκεντρωμένων συντρόφων και συντροφισσών απέτρεψαν εκ νέου επιθέσεις, έως ότου, αρχικά οι φασίστες και έπειτα οι μπάτσοι αποχώρησαν.
Συνελήφθη ένα άτομο κατά τη διάρκεια των γεγονότων που δικάζεται στις 11/4 στα δικαστήρια της Πάτρας.
Η χθεσινοβραδυνή επίθεση ΜΑΤ – Χρυσής Αυγής στην κατάληψη Μαραγκοπούλειο δεν είναι τίποτα άλλο από τη συνέχιση των κατασταλτικών κινήσεων του κράτους στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους χώρους, στον κόσμο του αγώνα που αντιστέκεται σθεναρά στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς του, στην απόπειρα επιβολής της εξαθλίωσης και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Παρά τις διαρκείς διακηρύξεις περί αντισυστημικότητας της εν λόγω νεοναζιστικής οργάνωσης, για μια ακόμα φορά η συμπόρευσή της με τις κατασταλτικές δυνάμεις απέδειξε αυτό που πραγματικά είναι: πιστά σκυλιά του καθεστώτος έτοιμα να συνδράμουν με κάθε τρόπο στο έργο του.
Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες των ελεγχόμενων από την κυριαρχία ΜΜΕ να παρουσιάσουν ως σύγκρουση “άκρων” τα γεγονότα, η μαζική και πολύμορφη παρουσία ενός πλήθους αγωνιστών και αγωνιστριών έξω από το χώρο της κατάληψης απέδειξε πως η κοινωνική και ταξική μνήμη είναι ακόμα ζωντανή και οπλίζει με αποφασιστικότητα έναν ολόκληρο κόσμο, έτοιμο να υπερασπιστεί με όλες του τις δυνάμεις τις δομές και τα εγχειρήματα του αγώνα, τον κόσμο της αντίστασης και της ελευθερίας.
Για μια ακόμα φορά ύστερα από την αντίστοιχη προσπάθεια τους στις 11 Οκτώβρη 2012, οι φασίστες της Χρυσής Αυγής αποχώρησαν με την ουρά στα σκέλια και με την ευγενική συνοδεία της ελληνικής αστυνομίας.
ΠΙΣΩ ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ!
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ ΜΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΣΤΙΣ 8/4
σύντροφοι και συντρόφισσες
Πάτρα, 9 Απρίλη 2013
Υ.Γ. Το βράδυ της 9ης Απρίλη 100 περίπου άτομα πραγματοποίησαν συγκέντρωση αλληλεγγύης στο συλληφθέντα της προηγούμενης βραδιάς μπροστά από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αχαΐας και δέχτηκαν απρόκλητη επίθεση από τα ΜΑΤ με ευθύβολες ρίψεις καπνογόνων.
Δυσήνιος Ίππος 