ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ — ΣΑΒΒΑΤΟ 12.02

Στις 25 Γενάρη 250 μετανάστες εργάτες συγκεντρώνονται στην Αθήνα σε κτήριο της νομικής και 50 ακόμα στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης, ξεκινώντας απεργία πείνας με αίτημα τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, προτάσσοντας την ίδια τους τη ζωή απέναντι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, σε μια από τις μεγαλύτερες τέτοιου τύπου κινητοποιήσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Από την πρώτη κυριολεκτικά στιγμή δέχονται τη συντονισμένη επίθεση κράτους, πολιτικών κομμάτων και πρυτανικών αρχών που μαζί με τους ρουφιάνους των media  δημιουργούν ένα όργιο παραπληροφόρησης εις βάρος των αγωνιζόμενων μεταναστών που οδηγεί στην ουσιαστική κατάλυση του ασύλου στις 27.01 και τη μεταφορά τους σε νέο κτίριο.

Τη στιγμή που η κυριαρχία ανοίγει γενικευμένο πόλεμο σε όλα τα κοινωνικά κομμάτια, καλλιεργεί το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας και εντείνει την επίθεση της στους μετανάστες με πλωτά και μη στρατόπεδα, με μαζικές απελάσεις, με δημιουργία τείχους στον Έβρο και τη FRONTEX, οι μετανάστες προτάσσουν την ταξική ενότητα σε έναν κοινωνικό-ταξικό αγώνα με όπλο τις ίδιες τις ζωές τους. Η αλληλεγγύη μας στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας είναι αυτονόητη, το ίδιο και η στήριξή μας σε αυτούς με όποιους τρόπους μπορούμε. Αναγνωρίζουμε ότι ο αγώνας τους, πέρα από την προφανή σημασία που έχει για αυτούς τους ίδιους, αφορά όλους τους πληττόμενους από τις επιλογές του κράτους και του κεφαλαίου. H στάση των ταξικών μας αδερφών, των μεταναστών, μας δείχνει το δρόμο που οφείλουμε να ακολουθήσουμε, το δρόμο της σύγκρουσης με τον εχθρό. Ή με τους μετανάστες, τους καταπιεσμένους και όλους τους φτωχοδιάβολους αυτού του πλανήτη, ή με το κράτος, τα αφεντικά και τους μηχανισμούς τους.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ, ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ… Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΠΟΡΕΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 12/2 ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΙΣ 12.00

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ: ΣΑΒΒΑΤΟ 12/2 ΣΤΙΣ 21.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

συνέλευση αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας

αφίσα για τη συναυλία αλληλεγγύης

με τους INCOGNITA SPERANS, TAGORAMENOI, EKM, MUERTA DE LA PEGA, FTP, MOLOTOV, ANTΙΔΡΑΣΗ ΡΟΗΣ, ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΠΟΡΕΙΑ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΗΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ

αφίσα σε αγγλικά-γαλλικά-αραβικά


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 25/1

Η νικηφόρα απεργία πείνας 15 μεταναστών στα χανιά το 2008 με αίτημα τη νομιμοποίηση τους καταγράφηκε στη συλλογική συνείδηση των αποκλεισμένων κοινωνικά κομματιών. Η συνειδητοποίηση ότι η διεκδίκηση της ύπαρξής τους μπορεί να επιτευχθεί μέσα από συλλογικούς αγώνες που είναι επιθετικοί προς την κυριαρχία από την ίδια τη φύση τους, οδήγησε ομάδες μεταναστών από όλη την ελλάδα να οργανωθούν για να διεκδικήσουν το αυτονόητο: ζωή και αξιοπρέπεια. Οι άνθρωποι αυτοί εργάζονται στην ελλάδα κάτω από την ομηρία που το ελληνικό και το παγκόσμιο κεφάλαιο τους έχει επιβάλλει. Η ετικέτα «παράνομου-λαθραίου» υποβιβάζει την αξία της ανθρώπινης ζωής στα πλαίσια του αστικού δικαίου εγκλωβίζοντας τις ζωές των εργατών αυτών σε ένα πλαίσιο «μη ύπαρξης» (μαύρη-ανασφάλιστη εργασία, φυλακίσεις, βασανιστήρια, φασιστικές επιθέσεις, εργατικές δολοφονίες που δεν καταγράφονται πουθενά, απελάσεις κτλ).

Από τις 25 Γενάρη 250 μετανάστες –εργάτες συγκεντρώνονται στην αθήνα σε υπό ανακαίνιση κτήριο της νομικής και 50 στο εργατικό κέντρο θεσσαλονίκης όπου ξεκινούν απεργία πείνας με αίτημα τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, προτάσσοντας την ίδια τους τη ζωή απέναντι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις τέτοιου τύπου σε παγκόσμια κλίμακα. Από την πρώτη κυριολεκτικά στιγμή που εγκαταστάθηκαν στη Νομική μια απίστευτης σφοδρότητας επίθεση εξαπολύθηκε εναντίον τους. Κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα, πρυτανεία, ΠΟΣΔΕΠ, ο πρόεδρος της ΝΟΠΕ, σε συνεργασία με τους συνήθεις πολέμιους κάθε κοινωνικού αγώνα, τους ρουφιάνους των media, συναγωνίζονται σε ένα όργιο παραπληροφόρησης. Ψέματα για δήθεν κίνδυνο της δημόσιας υγείας (επιχείρημα που θα ζήλευε και ο Χίτλερ), συκοφαντίες για παρακώλυση μαθημάτων σε ένα κτίριο υπό ανακαίνιση και που –φυσικά- δεν χρησιμοποιείται, προπαγάνδα ενάντια στο κοινωνικό αγαθό του ασύλου με αφορμή την ουσιαστική του χρήση από μια κοινωνική ομάδα, ρατσιστικά παραληρήματα για δήθεν υποκινούμενους μετανάστες από «λευκούς» Έλληνες. Σαν αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης έχουμε την Πέμπτη 27/1 την περικύκλωση της νομικής από στρατιές μπάτσων που, με εντολή του πρύτανη και του εισαγγελέα, απειλούν με εκκένωση το χώρο.

Η επαπειλούμενη εκκένωση της νομικής συμπυκνώνει την ολοκληρωτική μορφή που η αστική δημοκρατία παίρνει όταν καλείται να «διαχειριστεί» κοινωνικά/πολιτικά γεγονότα που μπορούν να της προκαλέσουν ρήγματα. Η προσχηματική διαβούλευση για τη μετακίνησή τους είχε μόνο σκοπό να κάμψει το ηθικό των μεταναστών και να διασπάσει τη συλλογική διαδικασία προκειμένου να σταματήσουν την απεργία πείνας και προφανώς όχι επειδή κόπτονται γι’ αυτούς -κάτι το οποίο αποδεικνύεται από τις άθλιες συνθήκες του καινούριου κτιρίου (ανεπαρκής χώρος στο εσωτερικό του κτιρίου, παντελής έλλειψη θέρμανσης, ανυπαρξία παροχής νερού και τουαλετών).

Η αντι-μεταναστευτική ρητορεία και πρακτική έχει γίνει πια κρατική πολιτική ξεφεύγοντας από τα στενά όρια των ακροδεξιών οργανώσεων. Κάτι τέτοιο δεν είναι τυχαίο. Είναι συνήθης τακτική του κράτους να προσπαθεί να εκτρέψει την κοινωνική οργή που το ίδιο προκαλεί σε κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο, προς τους μετανάστες και να τους μετατρέψει σε αποδιοπομπαίους τράγους. Αυτή είναι η μόνη λύση των αφεντικών τη δεδομένη κρίσιμη κοινωνικά στιγμή. Η πρόθεση του κράτους να οικοδομήσει τείχη, στρατόπεδα συγκέντρωσης πλωτά ή μη, η καταφυγή του σε, ολοκληρωτικής νοοτροπίας, σχέδια περιορισμού των μεταναστών καταδεικνύει ακριβώς αυτό.

Τη στιγμή που η κυριαρχία ανοίγει γενικευμένο πόλεμο σε όλα τα κοινωνικά κομμάτια και καλλιεργεί το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας, οι μετανάστες προτάσσουν την ταξική ενότητα σε έναν κοινωνικό-ταξικό αγώνα με όπλο τα σώματά τους. Η αμέριστη αλληλεγγύη μας στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας είναι αυτονόητη και δεν έχει καμία σχέση με τον μικροαστικό ανθρωπισμό. Αναγνωρίζουμε ότι ο αγώνας τους, πέρα από την προφανή σημασία που έχει για αυτούς τους ίδιους, αφορά όλους τους πληττόμενους από τις επιλογές του κράτους/κεφαλαίου.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ, ΚΡΑΤΗ, ΣΥΝΟΡΑ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας, Πάτρα 1 Φλεβάρη 2011

ΜΑΦΙΕΣ-ΛΙΜΕΝΙΚΟΙ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

*κείμενο που μοιράστηκε την Πέμπτη 23 Δεκέμβρη στην ευρύτερη περιοχή του Αγ. Διονυσίου και της πλατείας Νόρμαν με αφορμή την επίθεση που δέχτηκε ομάδα χρυσαυγιτών το βράδυ της Κυριακής 19 Δεκέμβρη.

Το τελευταίο διάστημα σε ολόκληρη την περιοχή γύρω από το λιμάνι της Πάτρας, ξεσπούν σε καθημερινή βάση άγριες συγκρούσεις ανάμεσα σε διαφορετικές εθνοτικές ομάδες μεταναστών (κατά κύριο λόγο αφγανών και αλγερινών) για το ποιος θα έχει τον έλεγχο της κεντρικής πύλης του λιμανιού και ακολούθως για το ποιος θα έχει μια καλύτερη τύχη στην προσπάθεια τους να περάσουν κρυφά στην Ιταλία και τη Δυτική Ευρώπη. Την Κυριακή 19 Δεκέμβρη το απόγευμα, ομάδα αποτελούμενη από 15 νεοναζί της χρυσής αυγής εμφανίστηκε στην πλατεία του Αγ. Διονυσίου, επιχειρώντας να εκμεταλλευτεί την κατάσταση που έχουν δημιουργήσει οι πολύωρες συγκρούσεις των μεταναστών στους κατοίκους της περιοχής αυτής και να ξεδιπλώσει υπό την προστασία της αστυνομίας τα ξενοφοβικά της αισθήματα και το ρατσιστικό της μένος. Περίπου 60 σύντροφοι και συντρόφισσες συγκεντρώθηκαν άμεσα στο σημείο και τους έδωσαν να καταλάβουν πως είναι ανεπιθύμητοι, τρέποντας τους σε άτακτη φυγή.

Οι μετανάστες -και κυρίως οι “χωρίς χαρτιά”- αφού εκδιώχθηκαν βίαια από τις περιοχές τους εξαιτίας της δυστυχίας, της φτώχειας και των πολέμων που διεξάγει η παγκόσμια κυριαρχία και αφού επιβίωσαν -οι πιο τυχεροί- από βέβαιο πνιγμό στα σαπιοκάραβα που τους μεταφέρουν στο Αιγαίο και θάνατο από τις νάρκες στα σύνορα του Έβρου, έφτασαν στο εσωτερικό του Δυτικού κόσμου και αποτελούν ουσιαστικά μια στρατιά ανέργων, εξαναγκασμένων να κερδίσουν την επιβίωση τους μέσα στις ασφυκτικές συνθήκες ομηρίας που επιβάλλουν τα αφεντικά. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες εξαθλίωσης και στυγνής εκμετάλλευσης είναι επόμενο να εμφανίζονται φαινόμενα αντικοινωνικών συμπεριφορών και κανιβαλισμού, τα οποία πολλές φορές το ίδιο το κράτος προωθεί για να στρέψει σε άλλη κατεύθυνση την εκδήλωση της κοινωνικής οργής και δυσαρέσκειας και να περάσει “στα μαλακά” η συνεχόμενη επίθεση που διεξάγει σε βάρος τη κοινωνίας.

Κατ’ αρχάς είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι υπάρχουν οργανωμένα κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών και λαθρεμπορίου που δραστηριοποιούνται γύρω από το λιμάνι (με τη συμμετοχή πολλών λιμενικών όπως έχει γίνει γνωστό). Γι’ αυτά τα κυκλώματα οι μετανάστες είναι η πρώτη ύλη. Είναι το μέσο που χρησιμοποιούν, γνωρίζοντας τη θέση των μεταναστών για να διευρύνουν την κυριαρχία τους στο λιμάνι. Ο τρόπος είναι και αυτός γνωστός: οι μετανάστες ερχόμενοι εδώ και όντας εξαθλιωμένοι αναγκάζονται να πληρώσουν τις μαφίες για να περάσουν από το λιμάνι στην Ιταλία. Οι μαφίες με τη σειρά τους, σε αγαστή συνεργασία με τις αρχές (λιμενικό, αστυνομία, ασφάλεια, τελωνείο) έχουν δημιουργήσει ένα ολόκληρο δίκτυο για να καρπώνονται αυτά τα κέρδη. Οι επιλογές των μεταναστών σε αυτήν την περίπτωση είναι συγκεκριμένες, ή θα πληρώσουν ή θα ρισκάρουν τη ζωή τους για ένα καλύτερο μέλλον. Σε αυτό το σκηνικό θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι -παρά τα όσα σκούζουν τα κανάλια- το λιμάνι της Πάτρας είναι πλήρως ελεγχόμενο με κάμερες, περιπολίες, συρματοπλέγματα και οι δίοδοι προς τα καράβια είναι πολύ συγκεκριμένες. Έτσι το κράτος μπορεί να ελέγχει την είσοδο και την έξοδο κάθε στιγμή και με το αζημίωτο. Από την άλλη, όταν θέλει να δημιουργήσει έκρυθμες καταστάσεις επιλέγει να οδηγήσει τους μετανάστες μέσω του ελέγχου που έχουν οι μαφίες πάνω τους, σε γενικευμένες μεταξύ τους συγκρούσεις, μετατοπίζοντας την ουσία των πραγμάτων στη σύγχυση που οι κάτοικοι των γύρω περιοχών νιώθουν παρακολουθώντας ένα σκηνικό που δεν γνωρίζουν τη γενεσιουργό αιτία του. Το υπόβαθρο αυτών των συγκρούσεων είναι πολλές φορές και άλλες οικονομικές δραστηριότητες των κυκλωμάτων, όπως το εμπόριο ναρκωτικών. Ας μην ξεχνάμε ότι τα κυκλώματα δεν αποτελούνται μόνο από μετανάστες αλλά και από ντόπιους ( και υψηλά ιστάμενους μάλιστα).

Στεκόμαστε στο πλευρό των καταπιεσμένων, ντόπιων και μεταναστών, αναγνωρίζοντας πως οι μόνοι υπεύθυνοι για την κατάσταση μας είναι το κράτος και τ’ αφεντικά. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις και σε όλα τα μέτωπα του κοινωνικού και ταξικού πολέμου για να τους ανατρέψουμε. Για να δημιουργήσουμε μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας, χωρίς σύνορα και κράτη.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΖΩΗΣ

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΟΒΟ, ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ

αναρχικοί/ές, αντιεξουσιαστές/στριές

Πάτρα, 23 Δεκέμβρη 2010

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ “ΕΡΓΑΛΕΙΟΦΟΡΟ”

αντίσταση | αυτοοργάνωση | αλληλεγγύη …για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Όλο το τελευταίο διάστημα βιώνουμε μια πρωτοφανή επίθεση σε όλα τα επίπεδα, οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό…με την τρομοκρατία του χρέους να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας. Το δίλλημα είναι σαφές: ή υποτάσσεστε ή χρεοκοπούμε. Είναι φανερό πως τα αφεντικά θέλουν από εμάς τα πάντα και τα θέλουν τώρα. Μισθούς των 500 ευρώ για την πλειοψηφία των εργαζομένων, δουλειά μέχρι τα όρια της βιολογικής μας ικανότητας, λειτουργία στην λογική της εταιρίας όλων των επιμέρους τομέων του κράτους (σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, ταμεία…), υποδούλωσή μας και επιστροφή στον 19ο αιώνα. Το κράτος, προκειμένου να γίνουν όλα αυτά πραγματικότητα φροντίζει να καλλιεργεί την πατριωτική ομοψυχία, την εθνική ενότητα. Προσπαθεί να μεταβιβάσει τις ευθύνες της κρίσης σε όλους και να μας πείσει πως όλοι εμείς οι ελαστικά εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, ντόπιοι και μετανάστες πρέπει να ταυτιστούμε με τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές και τους βιομήχανους και να θυσιαστούμε για την «εθνική σωτηρία». Μας ζητούν να εξαθλιωθούμε για να σωθεί ο καπιταλισμός. Όποιος νομίζει πως οι θυσίες είναι «για το καλό μας», βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα.

Η προπαγάνδα των ΜΜΕ αποκρύπτει την ουσία των αλλαγών. Οι δημοσιογράφοι κάνουν αυτό που ξέρουν, συκοφαντούν όλους τους αγώνες που γίνονται, λένε ψέματα, προπαγανδίζουν υπέρ των αφεντικών τους, συγκαλύπτουν όλα τα εγκλήματα που συντελούνται κατά των αδυνάτων. Κάθε απεργία θεωρείται «έγκλημα εσχάτης προδοσίας». Κάθε πορεία «κάνει κακό στην εικόνα της χώρας». Μεθοδευμένα προσπαθούν να στρέψουν το ένα κοινωνικό κομμάτι απέναντι στο άλλο, λειτουργώντας ως γραφείο τύπου των αφεντικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι μετανάστες που τους τελευταίους μήνες έχουν έντεχνα αποτελέσει το εξιλαστήριο θύμα (έιτε «επειδή κλέβουν τις δουλειές», είτε επειδή «βρωμίζουν τις πόλεις, βιάζουν, σκοτώνουν» κλπ.) ούτως ώστε να ενισχυθούν φαινόμενα ρατσισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού και να αποπροσανατολιστεί η εκτόνωση της κοινωνικής οργής. Όποιος ακόμα νομίζει πως οι δημοσιογράφοι «ενημερώνουν αντικειμενικά και ουδέτερα» βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Είναι ψεύτες και ρουφιάνοι.

Η καταστολή συνεχώς εντείνεται. Στην Πάτρα στις 17/11 οι μπάτσοι επιτέθηκαν στην διαδήλωση λίγα μόλις λεπτά αφότου αυτή ξεκίνησε με πρωτοφανή για τα τοπικά δεδομένα τρόπο σε όλο τον όγκο της πορείας, χτυπώντας και τραυματίζοντας αρκετούς διαδηλωτές. Ανάμεσα στα άλλα, ένας σύντροφος τραυματίστηκε στο κεφάλι από ευθεία βολή με δακρυγόνο και υπέστη πολλαπλά κατάγματα καθώς και εγκαύματα στη μύτη και το πρόσωπο. Στόχος είναι πλέον κάθε πορεία, άσχετα αν οι διαδηλωτές κάνουν χρήση αντι-βίας ή όχι. Στις 6/12 οι μπάτσοι επιτέθηκαν και στην πορεία στα Γιάννενα, και στο Βόλο και στα Χανιά εκτός από το όργιο καταστολής στην Αθήνα (44 συλλήψεις, εκ των οποίων πολλές μαθητών). Οι μπάτσοι είναι πια σε διατεταγμένη πολιτική υπηρεσία, όπως οι χωροφύλακες και τα τάγματα ασφαλείας κάποτε. Δέρνουν, βασανίζουν, δολοφονούν υμνώντας την χούντα και τον Χίτλερ. Όποιος ακόμα νομίζει πως είναι «εργαζόμενα παιδιά του λαού» βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Είναι εντεταλμένοι δολοφόνοι.

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι παρακρατικές φασιστικές συμμορίες που με πρόσχημα την κρίση επιχειρούν να σηκώσουν κεφάλι και να αποκτήσουν κοινωνική αποδοχή. Αναλαμβάνουν δράση εκεί που δε φτάνει το γκλοπ του μπάτσου και η πένα του δημοσιογράφου. Κυνηγούν και σκοτώνουν μετανάστες, επιτίθενται σε διαδηλώσεις, βάζουν βόμβες και πυρπολούν θρησκευτικούς χώρους μεταναστών και πολιτικούς-κοινωνικούς χώρους. Όποιος ακόμα πιστεύει πως οι φασίστες (είτε οι ναζί της χρυσης αυγής είτε οι ακροδεξιοί του λα.ος) εκφράζουν μια ουδέτερη «δημοκρατική και αγωνιστική αντίσταση», είναι εκτός τόπυ και χρόνου. Είναι η τελευταία εφεδρεία της Δημοκρατίας με το προσωπείο της «εθνικής ανάτασης».

Τα σχέδια τους πρέπει να μείνουν στα χαρτιά. Ας μετατρέψουμε τα μέτρα που συνεχώς παίρνουν και μας τα παρουσιάζουν ως φάρμακο (σαν το γύψο της χούντας) σε ταφόπλακα του συστήματος. Ο δρόμος προς την κοινωνική απελευθέρωση δεν ανακόπτεται. Οι ρωγμές που άνοιξαν τον δεκ 08 είναι μόνο η αρχή. Η εξέγερση ήταν η προειδοποιητική μας βολή και αυτό το γνωρίζουν καλά. Μέσα από άμεσους, αυτό-οργανωμένους αγώνες σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο δουλειάς, να επιδιώξουμε την αλληλεγγύη μεταξύ μας. Να βάλουμε σε εφαρμογή όλους τους τρόπους αντίστασης στα σχέδιά τους. Με καταλήψεις, πορείες και συγκρούσεις. Να αφήσουμε πίσω μας την μοιρολατρία και την απάθεια. Μαζί με όλους τους καταπιεσμένους, σε όλη την ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, να ενωθούμε και να τους δείξουμε πως μπορούμε και χωρίς αυτούς… Με την ταξική αλληλεγγύη να χτίσουμε τις απαραίτητες εκείνες σχέσεις που θα δημιουργήσουν ρήγματα στο υπάρχον οικοδόμημα και θα επιφέρουν τις προοπτικές για να δημιουργήσουμε μια αταξική κοινωνία που να βασίζεται στην ισοτιμία, την συνενόηση και την ελευθερία…

άγρια γενική απεργία διαρκείας
όλοι στους δρόμους
καταλήψεις-διαδηλώσεις-συνελεύσεις-συγκρούσεις

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
Πάτρα, Δεκέμβρης ’10

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Μπροσούρα που κυκλοφόρησε στην Πάτρα το Δεκέμβρη του 2010 απο τον εργαλειοφόρο|συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά. Μοιράζεται χέρι με χέρι χωρίς αντίτιμο. Θα τη βρείτε σε πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους, στέκια και καταλήψεις.

Η μπροσούρα σε μορφή pdf εδώ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Τους τελευταίους δύο μήνες στη Γαλλία έχει οξυνθεί ο ταξικός-κοινωνικός αγώνας απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο,ενάντια στα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζει το γαλλικό κράτος και την μετατροπή του ασφαλιστικού νομοσχεδίου για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

ΑΡΧΗ Ο αγώνας αυτός ξεκίνησε τον περασμένο μάρτη με πορείες και δράσεις σε όλες της πόλεις της Γαλλίας που έφταναν σε συμμετοχή τις 800000 κόσμου “άτονες όπως χαρακτηρίζονται σήμερα μπροστά στο μέγεθος των κινητοποιήσεων”. Το Μάη 1εκ. κόσμου κατεβαίνει στο δρόμο . Τον Ιούνη 2εκ., ενώ στον αγώνα μπαίνουν επισφαλείς εργαζόμενοι και άνεργοι που τονώνουν το κίνημα.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ Μπαίνει ο αναμενόμενος Σεπτέμβρης , αλλά πέρασε και ήρθε ο Νοέμβρης μα στην Ελλάδα τίποτα. Τ’ αφεντικά σφίγγουν τη μέγκενη ολόγυρα από την εργατική τάξη, τα συνδικάτα ξεπουλούν τους αγώνες, τα μμε αποχαυνώνουν και πλήττουν με αριθμούς τα αδρανή μυαλά και οι πολιτικοί σέρνουν τη χώρα σε εκλογικά διλήμματα με σκοπό την απορύθμιση της κοινωνίας και τη μετατόπιση των ευθυνών τους εις βάρος της, καθ’ οδόν προς τη χρεωκοπία

Στη Γαλλία όμως ο Σεπτέμβρης μπήκε και αντίθετα με το τι συνέβη εδώ στις 7/9 κατέβηκαν στους δρόμους 2.5 εκ διαδηλωτές. Στις 23/9 κοντά στα 3εκ. στους δρόμους. Πρώτη φορά που ο κόσμος δε διαλύεται, καταλαμβάνει τις πλατείες, συζητά. Οργανώνονται διεπαγγελματικές συνελεύσεις που, ενώνουν εργαζομένους από διαφορετικούς χώρους, ανέργους κλπ. Παράλληλα από πολλούς αναρχικούς δημιουργούνται λαϊκές συνελεύσεις που ασκούν κριτική στα κεντρικά συνδικάτα.

ΟΚΤΩΒΡΗΣ Στις 2/10 3εκ κατεβαίνουν στο δρόμο. Στους δρόμους και στις 12/10 3,5 εκ. Γάλλοι ενάντια στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος (κυρίως αύξηση των ορίων ηλικίας απ’ τα 60 στα 62). Από τη μέρα εκείνη ξεκινά μεγάλη γενική απεργία με μπλόκα σε δρόμους και χώρους παραγωγής, σαμποτάζ των διαδικασιών κράτους και αφεντικών, μαζικές πορείες και συγκρούσεις, καταλήψεις κλπ. Η οποία συνεχίζεται αμείωτη σε όλο τον Οκτώβριο με παράλληλη εξάπλωση της στο Βέλγιο. Και συνεχίζεται.

Αναλογιζόμενοι την πορεία του κινήματος τον περασμένο χρόνο στην Ελλάδα που κατέληξε με την συνθηκολόγηση των μεγάλων συνδικάτων απέναντι στην επίθεση κράτους, ΔΝΤ και ΕΚΤ, το Σεπτέμβρη που δεν ήρθε και το μέλλον που διαγράφεται ζοφερό για την εργατική τάξη και την κοινωνία ολόκληρη, ύστερα από τις μειώσεις μισθών, τις αυθαίρετες απολύσεις, την ανεργία που αυξάνεται, τη διάλυση της υγείας και της παιδείας, θέλουμε να αναδείξουμε τη σημασία του αγώνα των γάλλων εργατών, ανέργων, φοιτητών και μαθητών ως ένα σημαντικό σημείο αντίστασης στον παγκοσμιοποιημένο χάρτη του καπιταλισμού, καθώς επίσης και τη σημασία του να αγωνίζεσαι με τα δικά σου μέσα δίχως να σέρνεσαι πίσω από ηγεσίες. Τη σημασία του να μην αποκλιμακώνεται ο αγώνας όταν η επίθεση κράτους και αφεντικών εντείνεται.

Την αυτοοργάνωση του κοινωνικού- ταξικού πολέμου

Την αντίσταση απέναντι στην επίθεση κράτους και αφεντικών

Την αλληλεγγύη μεταξύ των αγωνιζομένων σε διεθνές επίπεδο

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά

Πάτρα, 9 Νοέμβρη 2010

AΦΙΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ “ΕΡΓΑΛΕΙΟΦΟΡΟ”

Αφίσα που κολλιέται στην Πάτρα από τη συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος” με αφορμή τις επικείμενες εκλογές. Τυπώθηκε στην τυπογραφική κολεκτίβα rotta στην Αθήνα.


Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

με την ολομέτωπη επίθεση στα εργασιακά κεκτημένα, τις χιλιάδες απολύσεις, την ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας,  μέχρι την ενδυνάμωση των υπαρχουσών δομών εξουσίας στα μεγάλα αστικά κέντρα με την αναβάθμιση της επιτήρησης, του ελέγχου και της καταστολής αλλά και σε περιφεραιακό επίπεδο με την συγκεντροποίηση της εξουσίας μέσω του Καλλικράτη

ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΣΗΣ,
με την ψήφο της παραίτησης, της αδράνειας και της παθητικότητας που ενισχύεται από την υπάρχουσα καπιταλιστική πραγματικότητα της εξατομίκευσης, της ρουφιανιάς της προσωπικής ανέλιξης και του κέρδους,

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ,
πλασάροντας τες ως υποχρέωση και καθήκον των πολιτών δημιουργώντας παράλληλα ψευδαισθήσεις με ψήγματα συμμετοχικότητας στη δημοκρατίας τους.
ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ ΕΝΟΣ ΓΗΡΑΣΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΣΑΠΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

ΕΣΥ ΠΟΙΟ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ;

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
και της συνεχούς προσπάθειας για τη δημιουργία μικρών ή μεγάλων ρηγμάτων στο κυρίαρχο οικοδόμημα που κινούνται προς μια απελευθερωτική προοπτική, μέσα από τη σαφή οριοθέτηση του εχθρού και την επιλογή του στρατοπέδου στα πεδία του κοινωνικού – ταξικού ανταγωνισμού.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ,
της οριζόντιας εκείνης μορφής οργάνωσης που προαπαιτεί και παράλληλα ενεργοποιεί την συνεννόηση, την επικοινωνία και την κατανόηση της διαφορετικότητας και της πολυμορφίας των κομματιών που συμμετέχουν σε αυτή, εγκαθιδρύοντας έτσι ουσιαστικές σχέσεις μεταξύ τους και φανερώνει τις δυναμικές που κρύβει ο καθένας εξελίσσοντας τες και μεγιστοποιώντας τες προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Από τις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, τις κινήσεις επανοικειοποίησης των δημόσιων χώρων και τις προσπάθειες συλλογικής αντιμετώπισης των νέων προβλημάτων που θέτει η εξουσία (συνελεύσεις σε γειτονιές και σε χώρους εκπαίδευσης, συλλογικές κουζίνες, συλλογική αυτομόρφωση) μέχρι τις ομάδες στήριξης απεργών, τη δημιουργία μαχητικών πρωτοβάθμιων σωματείων και το ξεπέρασμα του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, τις απεργίες και τις μαζικές δυναμικές κινητοποιήσεις,

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ,
ως το κοινό σημείο αναφοράς αλλά και ουσιαστικής επικοινωνίας των απανταχού καταπιεσμένων, όχι σαν μια συνθήκη που εκδηλώνεται σε περιόδους κρίσης αλλά πολύ παραπάνω ως ένα τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας και του πλέγματος των κοινωνικών σχέσεων, σαν την ικανή και αναγκαία συνθήκη για την εγκαθίδρυση σχέσεων αλληλοσεβασμού, αλληλοκατανόησης, ισοτιμίας και συνεργασίας μακριά από φυλετικούς, εθνικούς και άλλους επίπλαστους διαχωρισμούς.

ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Μιας αταξικής κοινωνίας όπου μόνη της θα διαχειρίζεται τα προβλήματα της βασιζόμενη στις ανάγκες που ορίζει η κάθε κοινότητα τόσο υλικά όσο και ηθικά. Όπου η εργασία δεν θα είναι συνθήκη εκμετάλλευσης από άνθρωπο σε άνθρωπο αλλά η προσφορά για τη διατήρηση και την εξέλιξη της κοινότητας μέσα από μια ελευθεριακή προοπτική.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος”

Πάτρα, Νοέμβρης 2010

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ενάντια στη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας — Σάββατο 30 & Κυριακή 31 Οκτώβρη 2010, Πολυτεχνείο (Αθήνα)

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
προβολές, συζητήσεις, έκθεση έντυπου και φωτογραφικού υλικού

– ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΤΗΣ «ΠΡΑΣΙΝΗΣ» ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

– ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

– ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΟΚΤΩΒΡΗ, 7μμ

– Προβολή βίντεο: «Σκέψεις και εικόνες με αφορμή την επιχειρούμενη εκτροπή του Αχελώου».

– Ενημέρωση από συντρόφους της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα για την αντίσταση στη συνεχιζόμενη λεηλασία και καταστροφή του ποταμού Αχελώου από το φαραωνικό έργο σειράς φραγμάτων και την επικείμενη εκτροπή του.

– Συζήτηση για την προοπτική της συνέχισης και διεύρυνσης του αγώνα.

ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΟΚΤΩΒΡΗ, 6μμ

– Ενημερώσεις από συντρόφους και πρωτοβουλίες αγώνα για αντιστάσεις που ξεσπούν ενάντια στην επέλαση της ανάπτυξης. Από την Πάρνηθα, τον Αχελώο και τον Αμβρακικό, μέχρι τον Αστακό, το Αποπηγάδι Χανίων, τη Νάξο…

– Συζήτηση για το ιδεολόγημα της «πράσινης» ανάπτυξης με βάση το οποίο οργανώνεται και ανανεώνεται σήμερα η επίθεση κράτους και καπιταλισμού στο φυσικό περιβάλλον και τους ελεύθερους χώρους.

ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα (Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, τα Τρίκαλα, τη Λάρισα, την Καρδίτσα, το Βόλο, την Πάτρα, Πρωτοβουλία αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη γη και την ελευθερία)