Συνελεύσεις και συνεργασίες στις οποίες συμμετείχε η ομάδα.
κοινωνική και ταξική αντεπίθεση
ενάντια στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης
αλληλεγγύη στους διωκόμενους της Απεργικής πορείας της 26ης Σεπτέμβρη
μηδενική ανοχή σε κράτος-αφεντικά-φασίστες
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: ΠΕΜΠΤΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΗ
ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΙΣ 10πμ
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
συνέλευση κάθε Τρίτη στις 19:00 στο Παράρτημα
ergaleioforos.squat.gr
Τα ξημερώματα της Πέμπτης 11/10 οργανωμένη ομάδα 20 μελών της Χρυσής Αυγής, εξοπλισμένη με κράνη, πτυσσόμενα γκλοπ, αλυσίδες, πέτρες, συγκεντρώνεται στην πλατεία Ψηλών Αλωνίων, απέναντι από το διαβόητο ψητοπωλείο «Ψηταλώνια», ιδιοκτησίας επίσης μέλους της Χρυσής Αυγής, Χρυσούλας Σίψα, κόρης του Γεώργιου Σίψα, υπεύθυνου της Τ.Ο. Χρυσής Αυγής Πάτρας. Η συγκεκριμένη ομάδα αποπειράται να κατευθυνθεί με επιθετικές διαθέσεις προς την κατάληψη Μαραγκοπούλειο που βρίσκεται ένα δρόμο πιο κάτω. Οι προθέσεις τους γίνονται αντιληπτές από ομάδα αντιφασιστών που τους απωθεί. Δυόμιση ώρες μετά σε διαφορετικά σημεία της πόλης και άσχετα από τα γεγονότα προσάγονται 9 άτομα και οδηγούνται στο κτήριο της ασφάλειας στην Ερμού. Μετά από πολλές ώρες κράτησης 5 από αυτούς αφήνονται ελεύθεροι ενώ οι υπόλοιποι 4 συλλαμβάνονται και τους απαγγέλονται κατηγορίες, σε βαθμό κακουργήματος για απόπειρα ανθρωποκτονίας και για κάποια πλημελλήματα όπως οπλοφορία, οπλοχρησία, διακεκριμένες φθορές, συνάθροιση με σκοπό τη βία και διατάραξη κοινής ειρήνης.
Η διαδικασία της αναγνώρισης των προσαχθέντων από τους φασίστες που οδήγησε στη σύλληψη των 4 ήταν παντελώς στημένη και παράτυπη. Δεν προηγήθηκε περιγραφή των υπόπτων αλλά οι 9 προσαχθέντες μόνο, τοποθετήθηκαν στον τοίχο ώστε από αυτούς να επιλεχθούν οι κατηγορούμενοι.
Η δίωξη των 4 εντάσσεται στα πλαίσια του δόγματος της μηδενικής ανοχής ενάντια στους κοινωνικούς αγώνες και σε όλους τους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους, που έχει κυρηχθεί από το κράτος δια στόματος Δένδια. Το κράτος, αντιμέτωπο με την οργή που παράγει η κοινωνική, οικονομική και πολιτική κρίση, επιχειρεί να διατηρήσει και να κάνει πιο σαφή την κυριαρχία του. Έτσι, προσπαθεί να καταστείλει όσους αντιστέκονται στοχεύοντας στην εξόντωσή τους και να καθυποτάξει μέσω του φόβου οποιαδήποτε αγωνιστική διάθεση. Η εδραίωση της κυριαρχίας του κράτους δεν επιτυγχάνεται μόνο με την καταστολή, αλλά συμπεριλαμβάνει την καθεστωτική προπαγάνδα, την τρομοϋστερία, την ιδεολογική απονοηματοδότηση και την κατασυκοφάντηση των αγώνων από τα ΜΜΕ. Τις τελευταίες μέρες έχουν επιδοθεί σε ένα όργιο λασπολογίας και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας. Αναφορές για «σύγκρουση άκρων» και «πόλεμο συμμοριών» αποτελούν μια ακόμη κρατική καραμέλα σε μια προσπάθεια να βάλουν στο ίδιο τσουβάλι χρυσαυγίτες-μαχαιροβγάλτες και αγωνιζόμενους ανθρώπους. Η αστική δημοκρατία ανάλογα με την κοινωνική συνθήκη, μέσα από τα ΜΜΕ παρουσιάζει τους φασίστες σαν «Έλληνες νομοταγείς πολίτες» και τους αγωνιστές σαν «δολοφόνους».
Όσο και αν προσπαθεί το πλυντήριο της δημοκρατίας, χρησιμοποιώντας τα media να παρουσιάσει τη Χρυσή Αυγή ως αντισυστημική δύναμη με κοινωνικό προσωπείο, για μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά δεκανίκι του κράτους. Προορίζεται να αναπτύξει τα πιο συντηρητικά και αντιδραστικά ένστικτα μιας κοινωνίας σε κρίση. Να σπείρει το χυδαίο ρατσιστικό και μισαλλόδοξο λόγο της, στοχεύοντας τους αγωνιζόμενους, τους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους, τους τσιγγάνους, κ.ά. Να πορώσει τα μυαλά με εθνικιστικά ιδεολογήματα, για να σκύψουμε το κεφάλι στα αφεντικά μας επειδή είμαστε όλοι Έλληνες, να ωθήσει κομμάτι της οργής σε λογικές αλληλοφαγώματος. Αποτελεί εφεδρεία της επίσημης καταστολής των κρατικών δυνάμεων. Σήμερα παίρνει ενεργό ρόλο, εξαπολύοντας πογκρόμ σε μετανάστες, παίρνοντας θέση απέναντι σε απεργίες, αγώνες, αντιστάσεις που ξεσπάνε. Είναι δεδομένο, ό,τι και να πιστεύει κανείς ότι θα είναι δίπλα στους μπάτσους, δίπλα στο στρατό, δίπλα στο κράτος στις επικείμενες κοινωνικές συγκρούσεις και εξεγέρσεις.
Απέναντι στη λεηλασία των ζωών μας, απέναντι στην κρατική καταστολή και την παρακρατική δράση, έχουμε πάρει θέση. Είμαστε μαζί με όσους αγωνίζονται για τη ζωή και την αξιοπρέπεια και στεκόμαστε δίπλα σε όσους δέχονται την καταστολή γι’ αυτό. Δίπλα και μέσα στους αγώνες, εκεί που θα τσακίσουμε την τρομοκρατία, εκεί που θα ξηλώσουμε κάθε ψεύτικο ιδεολόγημα, εκεί που θα παλέψουμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 15/10
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ 07.30 το πρωί από το ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 08.30 (που περνάνε οι 3 ενήλικες) και 17.00 (ο ανήλικος) στα ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Αλληλέγγυοι-Αλληλέγγυες
Κοινωνική και ταξική αντεπίθεση
ενάντια στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης
Η πρωτόγνωρη κατάσταση που ζούμε δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά μια απόπειρα του καπιταλισμού να διαχειριστεί μια ακόμα δομική του κρίση, τη μεγαλύτερη από τη δεκαετία του ‘70. Στην προσπάθεια να συνεχιστεί η συσσώρευση πλούτου, δηλαδή να επιβιώσει ο καπιταλισμός, οι διαχειριστές του, τα κράτη και οι υπερεθνικοί οργανισμοί, περνούν σε ένα νέο μοντέλο διαχείρισης. Το ίδιο συμβαίνει στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία. Η καπιταλιστική επέλαση δεν γνωρίζει σύνορα, φύλο, χρώμα δέρματος. Άνθρωποι, ζώα και φυσικοί πόροι αντιμετωπίζονται ως πηγές κερδοφορίας και πλέον η εκμετάλλευσή τους γίνεται με ακόμα πιο σκληρούς όρους.
Αυτό το νέο μοντέλο διαχείρισης είναι ολοκληρωτικό. Κατ’ αρχάς γιατί καταργούνται βίαια οι όποιες «κόκκινες γραμμές» του παρελθόντος (κοινωνικές παροχές, επιδόματα κτλ). Το κράτος-πρόνοιας, επιλογή του καπιταλισμού σε μια άλλη ιστορική συγκυρία ως καρότο για να υπάρξει κοινωνική συναίνεση, δίνει τη θέση του στο μαστίγιο σκέτο. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι αυτή θα είναι από εδώ και πέρα η όψη της κυριαρχίας, και οι επικλήσεις για επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση είναι άτοπες και επικίνδυνες.
Επιπλέον, προκειμένου η κυριαρχία να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις που προκαλεί αυτή η ταχύτατη και αιφνιδιαστική αναίρεση των προηγούμενων «ισορροπιών», το νέο μοντέλο διαχείρισης εδραιώνει το δόγμα απόλυτου κοινωνικού ελέγχου. Έτσι λοιπόν, εγκαθιδρύει μια «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» που έχει ως κύρια χαρακτηριστικά τον εκφασισμό της καθημερινής ζωής και τον ολοκληρωτισμό στην άσκηση της εξουσίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επιχείρηση «Ξένιος Δίας» ενάντια στους μετανάστες, όπου ΜΜΕ και φασίστες προλείαιναν το έδαφος και τελικά το κράτος έρχεται να πραγματοποιήσει το χειραγωγημένο κοινωνικό αίτημα για ασφάλεια.
Έτσι λοιπόν, όποιος χαρακτηρίζεται περιττός/μη παραγωγικός/μη προσαρμόσιμος, όπως οι μετανάστες και οι οροθετικές πόρνες, όποιος απεργεί, όπως οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας, όποιος αντιστέκεται στη λεηλασία της φύσης, όπως συμβαίνει ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και γενικά οποιοσδήποτε αντιστέκεται θα στοχοποιείται και θα καταστέλλεται. Οι κυρίαρχοι θα δείχνουν μηδενική ανοχή στις όποιες παρεκβάσεις από τα σχέδια τους. Όταν η συναίνεση δεν αποσπάται, θα επιβάλλεται.
Απέναντι στο αίτημα για «εθνική ομοψυχία», σύμφωνα με το οποίο το κράτος επιλέγει να επιβάλλει την ησυχία, την τάξη και την ασφάλεια, δικαιώνοντας το ρόλο του ως εγγυητής της «νομιμότητας», εμείς προτάσσουμε το κάλεσμα για ταξική αντεπίθεση και ταυτόχρονα την αλληλέγγυα δράση ενάντια σε κράτος-αφεντικά-φασίστες.
Όσοι βιώνουμε καθημερινά την εκμετάλλευση, όσοι δεν παραπλανηθήκαμε από τις εκλογικές αυταπάτες, όσοι δεν φοβόμαστε και δεν ψάχνουμε τον εχθρό στο διπλανό μας, όσοι δεν θέλουμε η οργή μας να αναλωθεί σε μορφές αγώνα αφομοιώσιμες από το σύστημα είναι καιρός να βρεθούμε στο δρόμο, στις απεργίες, στις καταλήψεις, στις γειτονιές. Με τη σύνδεση των αγώνων και τη ριζοσπαστική νοηματοδότηση τους να δημιουργήσουμε τριγμούς στα θεμέλια του καπιταλιστικού οικοδομήματος, ενάντια στο καθεστώς υποτίμησης των ζωών μας. Μέχρι να καταργήσουμε την ιδιοκτησία, τη μισθωτή εργασία και τον αποκλεισμό μας από τη λήψη αποφάσεων που αφορούν την ίδια μας τη ζωή. Να αγωνιστούμε συλλογικά και αδιαμεσολάβητα για την ισότητα, την ελευθερία μας και την κοινωνική αυτοδιεύθυνση.
Μηδενική ανοχή σε κράτος, κεφάλαιο και φασίστες
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
συνέλευση κάθε Τρίτη στις 19:00 στο Παράρτημα
ergaleioforos.squat.gr
ΣΠΑΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ!
ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΚΑΙΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ!
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: 26/9 — ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10πμ — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ (ΡΕΦΕΝΕ) ΚΟΥΖΙΝΑ — 3μμ ΠΛ. ΟΛΓΑΣ
αναρχικοί /ες – αντιεξουσιαστές /τριες
Την Παρασκευή 21 Σεπτέμβρη πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Γεωργίου συγκέντρωση ενάντια στα κρατικά και τα ρατσιστικά πογκρόμ, τις φασιστικές επιθέσεις και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης από την Πρωτοβουλία Αναρχικών την οποία στήριξαν με την παρουσία τους 40-50 άτομα.
Το 4-σέλιδο κείμενο που μοιράστηκε:
η αφίσα…
και το flyer της εκδήλωσης…
Παρασκευή 29 Ιούνη, 21.00, πλ. Γεωργίου
Ανοιχτή Συνέλευση Αντιφασιστικής Δράσης
antifasistiki-patras@googlegroups.com
* 30/6: Συμμετέχουμε στην αντιφασιστική πορεία στις 11.30 από την πλ. Αγίας Λαύρας στο Αίγιο
**2/7: Επόμενη Ανοιχτή Συνέλευση Αντιφασιστικής Δράσης στις 20.30 στο Παράρτημα (Κορίνθου κ Αράτου)
Η παγκόσμια οικονομική κρίση του κεφαλαίου, η οποία έχει ρίξει τη σκιά της το τελευταίο διάστημα και στην ελληνική επικράτεια, είναι ξεκάθαρο ότι έχει διαχυθεί σε όλο το φάσμα της κοινωνικής πραγματικότητας.
Βασικός μισθός στα όρια της εξαθλίωσης, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, εφεδρεία, ανασφάλιστη «μαύρη» εργασία και μια διαρκώς ογκούμενη στρατιά ανέργων είναι μερικές μόνο από τις επιλογές της κυριαρχίας, ντόπιας και υπερεθνικής.
Εκτός όμως από τις επιπτώσεις στις εργασιακές σχέσεις, η κρίση του κεφαλαίου επηρεάζει ξεκάθαρα και τις κοινωνικές σχέσεις, όπως αυτές αποτυπώνονται την τρέχουσα περίοδο. Σε αυτές τις συνθήκες, κομμάτια της κοινωνίας επιλέγουν εκ διαμέτρου αντίθετες κατευθύνσεις. Κάποιοι επιλέγουν να αντισταθούν στη βάρβαρη λεηλασία των ζωών μας, και με όρους ταξικής συνείδησης και αλληλέγγυας δράσης εξεγείρονται ενάντια στο σύστημα που γεννά τις κρίσεις, ενώ κάποιοι άλλοι παραμένουν απαθείς, περιχαρακωμένοι στο άτομό τους ή ακόμα χειρότερα στη μισαλλοδοξία τους.
Ο ατομισμός βέβαια, ο φιλοτομαρισμός, η ρουφιανιά και ο ανταγωνισμός για κοινωνική ανέλιξη δεν είναι τωρινά φαινόμενα, ούτε παρατηρούνται μόνο σε περιόδους κρίσης. Είναι διαχρονικές «αρετές» του καπιταλιστικού μοντέλου δόμησης της κοινωνίας. Σε συνθήκες όμως ανέχειας και εξαθλίωσης, παίρνουν διαστάσεις κοινωνικού φαινομένου, κοινωνικού κανιβαλισμού. Μέσα σε τέτοιες συνθήκες πολλοί αισθάνονται ξένοι μέσα στον εαυτό τους, ξένοι με τους γύρω τους. Αυτή την αποξένωση, μέσα σε έναν άξενο κόσμο, πολλές φορές την προβάλλουν στους δίπλα, ιδίως εναντίον ατόμων ή ακόμα και ολόκληρων κοινωνικών ομάδων που βρίσκονται σε χειρότερη θέση (π.χ. μετανάστες, οροθετικές πόρνες), αναζητώντας εξιλαστήρια θύματα για την εξαθλίωση στην οποία τους καταδικάζει το σύστημα.
Την επιθετική αυτή συμπεριφορά, τον κοινωνικό αυτό κανιβαλισμό, τον εκτρέφει το σύστημα και μέσω της πλύσης εγκεφάλου από τα ΜΜΕ ‒ένα από τα κύρια εργαλεία προπαγάνδισης της κυρίαρχης ιδεολογίας και ηθικής‒, σπέρνοντας φόβο και μίσος.
Ο φόβος είναι μια εύλογη αντίδραση όταν λεηλατείται η ζωή σου, συχνά όμως αυτός που φοβάται δεν μπορεί να υποδείξει το αντικείμενο του φόβου του. Ο φόβος είναι ο καλός αγωγός μέσω του οποίου εμφανίζονται αντικοινωνικές και εξουσιαστικές συμπεριφορές στους γύρω. Αυτές που υιοθετεί ο «μέσος πολίτης», ο αιώνια αθώος και ξεγελασμένος, που πάντα η ιστορία παίζεται πίσω από την πλάτη του, επειδή ακριβώς δε θέλει να την ξέρει.
Το μίσος, από την άλλη, προς οτιδήποτε ορίζεται ως «διαφορετικό» (με βάση τη φυλή, τη θρησκεία, τον πολιτισμό, τις σεξουαλικές προτιμήσεις κ.ο.κ.) τροφοδοτείται από την αντικοινωνική υπόθεση ότι «εάν υποφέρω, κάποιος πρέπει να πληρώσει· και θα πληρώσει αυτός που είναι του χεριού μου» (…ακριβώς επειδή το κράτος και τα αφεντικά δεν είναι του χεριού μου). Αυτός είναι ένας κανιβαλικός τρόπος να ξορκίσει κανείς την επαπειλούμενη εξαθλίωσή του: να εξοντώσει αυτούς που του τη θυμίζουν.
Αυτό το πλέγμα σχέσεων που αναπαράγεται μέσα στον καπιταλισμό από ορισμένα κομμάτια των καταπιεσμένων (άλλωστε ο καπιταλισμός δημιουργεί αλλοτριωμένες συνειδήσεις, αλλά και οι αλλοτριωμένες συνειδήσεις συντηρούν τον καπιταλισμό), συνδέεται άρρηκτα με το κράτος. Ο ρόλος του κράτους δεν είναι απλά επικουρικός, αλλά ξεκάθαρα ενεργός. Λειτουργεί ως μηχανισμός διαμεσολάβησης κι ρύθμισης των κοινωνικών σχέσεων. Ιδιαίτερα τώρα, που καταρρέει η εικόνα της ευημερούσας κοινωνίας, φαίνεται καθαρά ότι ανατροφοδοτώντας το φόβο καλλιεργεί την ανάγκη για ασφάλεια, για να επέμβει αργότερα και να ισχυροποιήσει τον εαυτό του. Το αίτημα για κοινωνική ειρήνη και περισσότερη αστυνόμευση σημαίνει καταστολή των όποιων κοινωνικών αντιδράσεων.
Οφείλουμε λοιπόν να αντιληφθούμε ότι ο εχθρός δε βρίσκεται δίπλα μας, στο συνάδελφό μας στη δουλειά, στον άνεργο, στο μετανάστη, στους καταπιεσμένους και εξαθλιωμένους αυτής της κοινωνίας. Εχθρός είναι τα αφεντικά που λεηλατούν τις ζωές μας, το κράτος που ρυθμίζει τους όρους αυτής της λεηλασίας αλλά και εκείνες οι αντιλήψεις και πρακτικές που βασίζονται στη λογική του να πατάει κανείς πάνω σε άλλους για να επιβιώσει.
ΟΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ
ΜΟΝΟ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ
ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΕΡΓΩΝ,
ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
ΟΧΙ ΣΤΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΠΟΓΚΡΟΜ, ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓKΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ
ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ
ΠΕΜΠΤΗ 14 ΙΟΥΝΗ — 18.00 — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ανοιχτή συνέλευση αντιφασιστικής δράσης
Δυσήνιος Ίππος 