Category: Συνελευσεις

Την Κυριακή 5 Ιούνη συντρόφισσες και σύντροφοι από τη Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση επισκεφθήκαμε τον προσφυγικό καταυλισμό της Μυρσίνης, διπλανό χωριό στα Λεχαινά της Ηλείας. Με την εν λόγω επίσκεψη, την 3η το τελευταίο διάστημα, διατηρούμε την επαφή με τους πρόσφυγες που έχουμε ήδη γνωρίσει, βρήκαμε όμως την ευκαιρία να γνωριστούμε και με άλλους ακόμα.

Στην περίοδο που διανύουμε διεξάγεται μια ανηλεής επίθεση σε παγκόσμιο επίπεδο με απώτερο στόχο τον πλήρη έλεγχο των ανθρώπινων κοινωνιών και την επιβολή της απόλυτης εξουσίας των παγκόσμιων κυρίαρχων πάνω τους. Από τη Συρία μέχρι το Παρίσι, και από την Τσιάπας μέχρι τη Ροζάβα, τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά έχουν βάλει στο στόχαστρο τους φτωχούς, τους αποκλεισμένους, τους εξαθλιωμένους και τους παρίες γεμίζοντας παντού “υποσχέσεις” για ολοένα και περισσότερη καταστολή, καταπίεση, εκμετάλλευση και θάνατο.

Ως συνέλευση, έχουμε επιλέξει να ασχοληθούμε εδώ και καιρό με το προσφυγικό ζήτημα, διαγνώνοντας πως ο αντίκτυπος των πολεμικών επιχειρήσεων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής έχει ήδη φτάσει στις ακτές της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Βόρειας Αφρικής. Οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί που καλλιεργούνται στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ κεντρικών και περιφερειακών κρατών έχουν δημιουργήσει εκατομμύρια πρόσφυγες που παίρνουν το δρόμο του ξεριζωμού από τον τόπο τους προς αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος σε κάποιο από τα κράτη της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης.. Στον αντίποδα, τα ευρωπαϊκά κράτη θεσπίζουν μια σειρά  κατασταλτικών πολιτικών για την αναχαίτιση των προσφυγικών ροών και για τον εγκλωβισμό εκατομμυρίων ανθρώπων είτε στα παράλια της Τουρκίας είτε στο εσωτερικό των νότιων κρατών της Ε.Ε. και κατά βάση του ελληνικού. Ειδικά στο ελληνικό παράδειγμα, το προσφυγικό ζήτημα συνοψίζεται στο εξής τρίπτυχο:

• Σύνορα (φράχτες στα χερσαία σύνορα, κοινές περιπολίες frontex και ΝΑΤΟ στα θαλάσσια, πνιγμοί)
• Στρατόπεδα συγκέντρωσης (δημιουργία δεκάδων χώρων εγκλωβισμού των προσφύγων τόσο στα νησιά όσο και στην ενδοχώρα)
• Αποκλεισμός (από το ορατό και δημόσιο πεδίο μέσα από την επικείμενη εκκένωση των σημείων μαζικής συγκέντρωσης προσφύγων στο λιμάνι του Πειραιά και στην Ειδομένη και εγκλεισμός σε χώρους απόμακρους από τα αστικά κέντρα).

Τον τελευταίο καιρό από τη μία δημοσιεύοντας κείμενα, μπροσούρες και πραγματοποιώντας εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες  κοινοποιήσαμε το λόγο της συνέλευσης στην πόλη της Πάτρας. Από την άλλη, έχουμε επιλέξει να έρθουμε σε επαφή με τους ίδιους τους πρόσφυγες και πιο συγκεκριμένα με τους πρόσφυγες του καταυλισμού της Μυρσίνης. Ένα κομμάτι που θέλουμε να καλύψουμε με την παρέμβασή μας είναι αυτό της ικανοποίησης –έστω και μερικής- κάποιων βασικών αναγκών που έχουν οι οικογένειες των προσφύγων.
Βασικότερη όμως επιδίωξή μας είναι η γνωριμία με τους ανθρώπους αυτούς και η ουσιαστική επαφή μαζί τους. Να αφουγκραστούμε όσα έχουν να μας πουν, άλλωστε οι προσωπικές ιστορίες καθενός από τους πρόσφυγες είναι γροθιά στο στομάχι.

Ταυτοχρόνως, επιθυμούμε να μοιραστούμε μαζί τους την πεποίθησή μας πως όλοι εμείς οι από κάτω της κοινωνίας, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος και θρησκείας μπορούμε να αντισταθούμε στα σχέδια των κυρίαρχων με αλληλεγγύη και συντροφικότητα. Να επικοινωνήσουμε τη στάση μας πως απέναντι στη βαρβαρότητα του κράτους και των αφεντικών έχουμε να αντιπαραθέσουμε τη συλλογικοποίηση των αντιστάσεων, τη συνειδητοποίηση της κοινής μας θέσης -ντόπιων και μεταναστών-, την αλληλοβοήθεια και τον αλληλοσεβασμό, χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς (έθνος-φυλή, νόμιμος vs παράνομος).

Όσοι φύγουν για το εξωτερικό αλλά κι όσοι παραμείνουν στην επικράτεια θέλουμε να αντιληφθούν τόσο την αξία της αυτοοργάνωσης στο κοινωνικό πεδίο όσο και το ότι λύση ή ανακούφιση στα προβλήματά τους θα τους δώσει ο δικός τους συλλογικός αγώνας σε οποιαδήποτε χώρα βρεθούν, αγώνας από κοινού με τους άλλους καταπιεσμένους κι εκμεταλλευόμενους. Όπου κι αν βρεθούν, τέτοιες αξίες θα τους συντροφεύουν μια ζωή.

Όσον αφορά στον καταυλισμό στη Μυρσίνη, πρέπει να πούμε πως αρχικά φιλοξενούσε γύρω στα 330 άτομα από τη Συρία. Ανάμεσά τους πάρα πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά. Ο καταυλισμός είναι ανοιχτός τόσο για τους πρόσφυγες όσο και για τους επισκέπτες. Εδώ και περίπου 2 εβδομάδες λόγω του ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία της μετεγκατάστασης (relocation) σε διάφορες χώρες εντός Ε.Ε που έχουν ανοίξει τα σύνορά τους και υποδέχονται πρόσφυγες, ο πληθυσμός έχει μειωθεί στους 280 περίπου πρόσφυγες.

Αυτοί μένουν σε καταλύματα που έχουν ηλεκτρικό και κάποιες υποτυπώδεις ηλεκτρικές συσκευές (μάτι κουζίνας και μπρίκια). Εκεί, με τις πολύ φτωχές αυτές δυνατότητες είτε βράζουν είτε τηγανίζουν τα φαγητά τους. Τα φαγητά, τα οποία τρώνε, όλα σχεδόν προέρχονται από προσφορές αλληλέγγυων. Ενώ έχει συναφθεί συμφωνία σίτισης των προσφύγων με την Χούτος catering (εταιρία που σιτίζει διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών αλλά κι επίσης έχει δεχθεί πολλές καταγγελίες για την ποιότητα του φαγητού), εν τούτοις οι πρόσφυγες δεν πλησιάζουν το φαγητό λόγω της κακής του ποιότητας.

Στην τελευταία μας επίσκεψη τους προμηθεύσαμε με καθαριστικά, απορρυπαντικά και σαμπουάν, πράγμα αρκετά σημαντικό για τη σωματική υγιεινή των οικογενειών και την καθαριότητα του χώρου τους. Επίσης, βρήκαμε την ευκαιρία να περάσουμε από όλα τα σπίτια και να αφήσουμε σε κάθε ένα και μια-δυο εφημερίδες ΑΠΑΤΡΙΣ, στην αραβόφωνη έκδοσή της, την οποία διάβαζαν με αρκετό ενδιαφέρον. Με την ευκαιρία αυτή, καθίσαμε σε κάποια σπιτάκια προσφύγων, γνωριστήκαμε μαζί τους και κουβεντιάζαμε τόσο πολιτικά ζητήματα, είχαμε όμως και πιο ελεύθερη κουβέντα. Τέλος, ενημερώσαμε κάποιους από αυτούς για τους αγώνες που έχουν διεξάγει το τελευταίο διάστημα άλλοι πρόσφυγες σε διάφορα hot spots.

Θα συνεχίσουμε –στο βαθμό των δυνατοτήτων μας και λαμβάνοντας υπόψιν την απόσταση της Μυρσίνης από την Πάτρα- να ερχόμαστε σε επαφή με τους πρόσφυγες του καταυλισμού. Θα συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης και εξαίρεσης των ανθρώπων από την κανονικότητα. Θα συνεχίζουμε να ζυμωνόμαστε με τους σύγχρονους φτωχοδιάβολους –ντόπιους ή και μετανάστες- ενάντια στους φράκτες και τα σύνορα ανοίγοντας με τον τρόπο αυτό δρόμο προς την ελευθερία.

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ, ΣΥΝΟΡΑ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ/ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17/6 ΣΤΙΣ 7μ.μ στον ΈΣΠΕΡΟ (πλ. Γεωργίου)

 

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση

Πάτρα, Ιούνιος 2016

Πρώτη συνάντηση : Σάββατο 16/4/2016 στις 17:30 στο Παράρτημα.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ

«Το ζήτημα είναι», είπε η Αλίκη,
«αν έχετε το δικαίωμα να κάνετε τις λέξεις
να σημαίνουν τόσα διαφορετικά πράγματα».
«Το ζήτημα είναι», απάντησε ο Χάμπτυ Ντάμπτυ,
«ποιος θα είναι το αφεντικό, αυτό είναι όλο».
-Lewis Carroll-

Τα τελευταία 5 χρόνια και εν μέσω μιας αδιάκοπης σειράς δανειακών συμβάσεων και μνημονίων, η κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα επιχειρεί να διαλύσει ό, τι μέχρι τώρα θεωρούσαμε εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα, διαλύοντας τις ζωές των εργαζομένων, των ανέργων και γενικότερα των πληβείων αυτού του κόσμου. Η ραγδαία αύξηση της ανεργίας, η κατάργηση του οκτάωρου, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, οι εξευτελιστικές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις με ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας κ ά. αποτελούν μόνο ένα μικρό δείγμα της αδυσώπητης επίθεσης που εξαπολύουν τα αφεντικά σε βάρος της εργατικής τάξης. Με πρόσχημα την οικονομική κρίση, μιας και η κλιμάκωση της επίθεσης που βιώνουμε σήμερα μεθοδεύεται σταθερά από τους εκάστοτε κρατικούς διαχειριστές την τελευταία 20ετία, οι εργασιακές σχέσεις αλλάζουν και μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας φτωχοποιείται βίαια, εξαθλιώνεται και αποκλείεται ακόμη και από τα βασικά αγαθά της σίτισης, της στέγασης, της παιδείας και της υγείας.
Τα τελευταία 2 χρόνια, ο Συριζα διεξάγοντας ένα εμπόριο ελπίδας βασισμένο σε αντιμνημονιακό λόγο και κίβδηλες εξαγγελίες αφομοίωσε και ενσωμάτωσε πλήθος ταξικών και κοινωνικών αγώνων του προηγούμενου διαστήματος. Με αυτόν τον τρόπο και προσπαθώντας να διαχειριστεί ένα ήδη χρεω-κοπημένο καπιταλιστικό σύστημα ανέλαβε την πολιτική εξουσία αποσπώντας τη συναίνεση μεγάλου κομματιού της κοινωνίας. Αλλά πολύ γρήγορα ο αντιμνημονιακός λόγος μετατράπηκε σε νέο 3ο μνημόνιο. Πια, οι αυταπάτες για έναν καλύτερο και πιο ανθρώπινο καπιταλισμό καταρρέουν και ή όποια “καινούρια” πολιτική διαχείριση ευθυγραμμίστηκε πλήρως με την “παλιά”, δηλαδή αυτήν της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και ατζέντας, οξύνοντας την άνευ προηγουμένου επίθεση εις βάρος της κοινωνίας.

Ένας από τους πυλώνες της επίθεσης των κυρίαρχων, στην προσπάθεια μετασχηματισμού συνολικά της κοινωνίας για την ολοκληρωτική καθυπόταξή της και τον πλήρη έλεγχό της, είναι η σε κάθε επίπεδο αλλαγή της σχέσης μεταξύ εργαζομένων-αφεντικών, δηλαδή της σχέσης και της φύσης της μισθωτής εργασίας. Οι συντελούμενες αλλαγές στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων εκδηλώνονται σε 4 βασικούς άξονες του περιεχομένου της μισθωτής εργασίας: Στην υποβάθμιση του ρόλου της πλήρους και σταθερής απασχόλησης υπέρ των ευέλικτων μορφών εργασίας που συνεπάγονται περιορισμένες αμοιβές και δικαιώματα (π.χ. προγράμματα Voucher), στην αποδιάρθρωση του τρόπου διαμόρφωσης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και του τρόπου καθορισμού των αποδοχών, στην ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας με την αναπροσαρμογή του στις ανάγκες των επιχειρήσεων κ ά. και τέλος, στην άμβλυνση των όρων της προστασίας από απολύσεις. Απόρροια των αλλαγών αυτών είναι η ραγδαία αύξηση της ανεργίας και η ολοένα και μεγαλύτερη αρπαγή πλούτου από εμάς που τον παράγουμε σε ολοένα και λιγότερα, κατά βάση μονοπωλιακά, χέρια.

Παράλληλα η ΓΣΕΕ, πλήρως απονομοποιημένη ιδεολογικά από όλους όσων τα συμφέροντα υποτίθεται πως εξυπηρετεί αλλά καθόλου ξεπερασμένη οργανωτικά και κατ’ επέκταση πολιτικά, με τους χειρισμούς της είτε μέσα από καλέσματα για απεργίες πυροτεχνήματα είτε μέσα από τη γενικότερη αντεργατική στάση της, στέκεται ως τροχοπέδι στον εργατικό αγώνα αποδιοργανώνοντας τις ταξικές αντιστάσεις. Επίσης, οι συντονισμοί των πρωτοβάθμιων σωματείων σε πολλές περιπτώσεις χαρακτη-ρίζονται από πολιτικαντισμούς κομματικών φορέων ενώ σε άλλες περιπτώσεις αρκούνται στον παραδο-σιακό ρόλο της διαμεσολάβησης ανάμεσα στον εργαζόμενο και το αφεντικό, αδυνατώντας να συνολικοποιήσουν την αντιπαράθεση. Με αυτόν τον τρόπο τα συνδικάτα απονευρώνονται, οι εργαζό-μενοι οδηγούνται στην παραίτηση, στην ηττοπάθεια και εν τέλει στην απουσία τους από κάθε τι που αφορά τις συνθήκες μέσα στις οποίες εργάζονται.

Ένα από τα κύρια ζητήματα που απασχολούν τους αγωνιζόμενους στον Ελλαδικό χώρο, κυρίως από την περίοδο που ακολούθησε την είσοδο της ελληνικής οικονομίας στους διεθνείς μηχανισμούς δανειοδότησης και την, ανεξαρτήτως πολιτικής διαχείρισης, τροχιά μνημονίων που έχει εισέλθει το κράτος, είναι η συλλογική απάντηση των από τα κάτω στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και αφεντικών. Στην περίοδο αυτή θα πρέπει να αναδειχθούν δυνατότητες και προοπτικές με ιδιαίτερο ιστορικό βάρος και να δοκιμαστούν στην πράξη δομές αυτοοργάνωσης τόσο στους εργασιακούς χώρους όσο και στην κοινωνική ζωή. Η σχέση καταπιεστή – καταπιεζόμενου θα πρέπει να μπει στην συζήτηση μεταξύ συναδέλφων και η καλλιέργεια ταξικής συνείδησης από την μεριά των ριζοσπαστικότερων και συνειδητά αγωνιζόμενων κοινωνικών κομματιών πρέπει να είναι ένα από τα πρώτα στοιχήματα που θα κερδηθούν ώστε να μπορέσουμε να επανεκκινήσουμε τους ταξικούς αγώνες. Αφετέρου θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως η αποπροσανατολιστική και θολή “αντιμνημονιακή” κατεύθυνση του αγώνα δεν αρκεί για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας κλέβουν από τον πλούτο που παράγουμε, πολλώ δε μάλλον δεν μπορεί να είναι κυρίαρχο πρόταγμα αγώνα και μια καλή συνειδητή αρχή για να καταφέρουμε να πάρουμε πίσω όλα όσα μας ανήκουν και να προχωρήσουμε στην κοινωνική αναδιανομή τους.

Ως συνέλευση, αντιλαμβανόμαστε πως το πεδίο που καλούμαστε να παρέμβουμε είναι σίγουρα δύσκολο και προβληματικό όχι μόνο λόγω της αποθράσυνσης των αφεντικών και τον πόλεμο που θα δεχθούμε από “ειδικούς” του συνδικαλισμού και πάτρωνες των εργατικών αγώνων, αλλά και λόγω των αποτελεσμάτων που έχουν επιφέρει και οι δύο μαζί στην κουλτούρα και την ψυχολογία του απλού εργαζομένου. Για αυτό και η συνειδητή μας επιλογή να εμπλακούμε στο εργασιακό πεδίο χρειάζεται επιμονή, υπομονή, αυτοδιάθεση και συνεχή ενασχόληση με τα εργασιακά θέματα. Να μπορέσουμε να χαράξουμε τακτικούς σχεδιασμούς και να στοχεύουμε ψηλά μαθαίνοντας από τα λάθη μας, συζητώντας μεταξύ μας, προωθώντας και εδαφικοποιώντας τα προτάγματα της αντίστασης, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, μεταξύ άλλων, και στο εργασιακό πεδίο.

Τα προτάγματα της αντίστασης – αυτοοργάνωσης- αλληλεγγύης για μας δεν μπορούν παρά να σημαίνουν την αντίληψή μας για το παρόν και τους στόχους μας για το μέλλον. Μέσα από την άρνησή μας για κάθε μηχανισμό χειραγώγησης οι εργαζόμενοι και άνεργοι να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας. Η Συνέλευση αγωνιζόμενων εργατών/τριών, ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων επιδιώκει να αποτελέσει έναν πόλο ταξικής πάλης στην πόλη της Πάτρας επιχειρώντας να συσπειρώσει αγωνιζόμενους που έχουν βρεθεί μαζί στο παρελθόν σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Αδιαπραγμάτευτος στη λειτουργία της είναι ο οριζόντιος, αντι-ιεραρχικός και αντιθεσμικός της χαρακτήρας. Με βάση συνδιαμορφωμένους κανόνες που όλοι από κοινού θα αποδεχόμαστε αφήνοντας στην άκρη μικροπολιτικά, εγωιστικά ή παραγοντίστικα φαινόμενα που δεν αποκλείεται να βρούμε μπροστά μας, επιδιώκουμε σταθερές σχέσεις συναδελφικότητας και αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της συνέλευσης. Μια αλληλεγγύη που δεν θα βασίζεται στη «φιλανθρωπία» για τον συνάνθρωπο αλλά στο έμπρακτο ενδιαφέρον για τη θέση στην οποία βρίσκεται.

Η διαμόρφωση ταξικής συνείδησης και συνδικαλιστικής κουλτούρας των από τα κάτω, η στήριξη συναδέλφων που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στον χώρο δουλειάς τους, η αλληλεγγύη σε εργατικούς αγώνες που ήδη εξελίσσονται, η ανάδειξη των εργασιακών μας δικαιωμάτων παρεμβαίνοντας στους χώρους δουλειάς και η σύνδεση με άλλους αγώνες στην Πάτρα και πανελλαδικά εκφράζοντας την αλληλεγγύη της μέσα από μια ταξική διάσταση, αποτελούν βασικά επίδικα της συνέλευσης. Απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, συνεχής αγώνας για μια κοινωνία χωρίς αφεντικά και δούλους, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για μια κοινωνία που τις ζωές μας θα ορίζουμε εμείς οι ίδιοι.

Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

Συνέλευση Αγωνιζόμενων Εργατών/τριών– Σ.Α.Ε
Πάτρα, Απρίλης 2016

ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ: ΣΑΒΒΑΤΟ 16/4/2016
ΣΤΙΣ 17:30 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (ΚΟΡΙΝΘΟΥ & ΑΡΑΤΟΥ).

Αφίσα που κολλιέται στην πόλη της Πάτρας από την Ανοιχτή συνέλευση για τη διοργάνωση δράσεων ενάντια στο νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Τη Δευτέρα 25/1 σύντροφοι και συντρόφισσες από τον αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό χώρο αποκλείσαμε τα γραφεία της χρυσής αυγής με αφορμή την προγραμματισμένη εκδήλωση-ομιλία του κεντρικού τους στελέχους Γ. Λαγού. Δύο ώρες πριν την προγραμματισμένη ώρα της εκδήλωσης, συγκροτημένα και αιφνιδιαστικά, αποκλείσαμε την είσοδο των γραφείων και παραμείναμε εκεί περιφρουρώντας την παρουσία μας και φωνάζοντας συνθήματα. Η κινητοποίηση της αστυνομίας ήταν άμεση περικυκλώνοντας των χώρο της συγκέντρωσης ώστε να αποτρέψει αλληλέγγυο κόσμο να καταφθάσει και προστατεύοντας με την παρουσία της τούς ελάχιστους χρυσαυγίτες που βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στα γραφεία τους. Από την πρώτη στιγμή και παρά την έντονη παρουσία της αστυνομίας, κάναμε ξεκάθαρο πως η φασιστομάζωξη δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή και παραμείναμε έξω από τα γραφεία τους, ματαιώνοντας έτσι την προσέλευση περισσότερων μελών τους και τη δημόσια παρουσία του βουλευτή τους στην πόλη. Οι λιγοστοί νεοναζί που βρίσκονταν πάνω στα γραφεία, στην προσπάθειά τους να προκαλέσουν εκ του ασφαλούς τη συγκέντρωση, έλαβαν δυναμική απάντηση από τη μεριά μας. Συγκροτημένα αποχωρήσαμε μετά από 3 ώρες παρουσίας, με πορεία στο κέντρο της πόλης.

Την Τρίτη 2/2 σύντροφοι και συντρόφισσες παρεμβήκαμε με μοίρασμα κειμένων στην ευρύτερη περιοχή των γραφείων, καθιστώντας, μέσα από την επαφή μας με κόσμο που εργάζεται και ζει στην περιοχή, σαφές το περιεχόμενο της δράσης μας την περασμένη βδομάδα .

σύντροφοι/ισσες από το αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον

αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος

αναρχικοί/ αναρχικές

Χιλιάδες κόσμου συμμετείχαν στην απεργιακή πορεία στην Πάτρα. Το κέντρο της πόλης ήταν από νωρίς κλειστό όσον αφορά την καθημερινή λειτουργία του και γεμάτο από κόσμο που είχε κατέβει να διαδηλώσει.

Από τις 10 το πρωί πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο Παράρτημα με τη συμμετοχή φοιτητικών συλλόγων, ταξικών σωματείων και πολιτικών οργανώσεων. Το μπλοκ της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Αντεπίθεση με κεντρικό πανό “ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ” αριθμούσε περίπου 250-300 άτομα. Κατά τη διάρκεια της πορείας μοιράζονταν κείμενα και γράφονταν συνθήματα σε τοίχους με σπρέι. Στην πλατεία Όλγας αναρτήθηκε πανό από την αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” που έγραφε “ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ”, ενώ πρωτοβουλία συντρόφων κρέμασε πανό στην ταράτσα του εργατικού κέντρου ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές.

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Για την άγρια πληττόμενη κοινωνική βάση δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για άλλες ψευδαισθήσεις. Το μόνο υπαρκτό δίλημμα πρέπει να είναι το “καπιταλισμός ή κοινωνική επανάσταση”.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ενημέρωση από ipposd.wordpress.com

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ 

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΠΟΡΕΙΑ: 10.00 π.μ. από το Παράρτημα

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση