Με φωνές και γροθιές υψωμένες…

Είναι πρωί, λίγες ώρες μετά το ξημέρωμα.
Εκείνη, με έντονη νευρικότητα,
πίνει καφέ πλάι στο σκονισμένο παράθυρο.
Ανοίγει το ημερολόγιο με τις κίτρινες σελίδες.

Continue reading “Με φωνές και γροθιές υψωμένες…”