80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Τρίτη 20 Σεπτέμβρη, στις 19.30 μ.μ.

Εκδήλωση: “Η οργάνωση και η συμμετοχή των γυναικών στην Ισπανική Επανάσταση”.

Προβολή ντοκιμαντέρ: “Εφ’ όρου ζωής (De toda la vida)”.

Ένα ντοκιμαντέρ για την οργάνωση Mujeres Libres (Ελεύθερες Γυναίκες), το οποίο διηγείται, μέσω συνεντεύξεων, τη συμμετοχή τους στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και τον καθημερινό τους αγώνα ως αναρχικές και ως γυναίκες, στον πόλεμο και την Επανάσταση.

Τρίτη 27 Σεπτέμβρη, στις 19.30 μ.μ.

Παρουσίαση της έκδοσης “Η καρδιά του ονείρου” και συζήτηση για το ρόλο των αναρχικών στην Ισπανική Επανάσταση.

Με τη συμμετοχή των εκδόσεων 1704621.

Τα πρόσωπα της Καρδιάς του Ονείρου είναι “καρδιές” επαναστατημένες, “καρδιές” ελευθεριακές. Στη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου του 1936, αυτές οι καρδιές, γυναίκες και άνδρες, πέρασαν μέσα από μια σχισμή της ιστορίας και τόλμησαν την επανάσταση που θα μπορούσε να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα, που θα μπορούσε να αλλάξει τη ρότα της πραγματικότητας. 

Τρίτη 4 Οκτώβρη, στις 19.30 μ.μ.

Προβολή ντοκιμαντέρ: “El honor de las Injurias” – Η ζωή του αναρχικού Φελίπε Σαντοβάλ.

Στο ντοκιμαντέρ αυτό εξιστορείται δραματοποιημένα η πολυτάραχη ζωή του αναρχικού Φελίπε Σαντοβάλ. Μέσα από την προσωπική διαδρομή του Σαντοβάλ σκιαγραφούνται πολλά επεισόδια της ιστορίας του ισπανικού αναρχικού κινήματος, από το 1920 ώς και τη λήξη του εμφυλίου το 1939. Οι κρίσιμες καμπές του ισπανικού αναρχοσυνδικαλισμού, ο δύσβατος δρόμος προς την Επανάσταση, αλλά και οι αντιφάσεις που γεννάει ένας εμφύλιος, παρουσιάζονται εδώ (ρηχά, αλλά εγείροντας ζητήματα) με φόντο ένα πλούσιο αρχειακό υλικό της εποχής.

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” – μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης

ipposd.wordpress.com

This slideshow requires JavaScript.

Το απόγευμα της Κυριακής 10 Ιούλη, σύντροφοι και συντρόφισσες από την αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” μαζί και με άλλους συντρόφους από την Πάτρα, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αλληλεγγύης στους πρόσφυγες του καταυλισμού της Μυρσίνης στο νομό Ηλείας.

Διανεμήθηκαν τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, κρεμάστηκε πανό αλληλεγγύης σε κεντρικό σημείο του χώρου, μοιράστηκαν κείμενα, ενώ υπήρξε και άμεση επικοινωνία με τους ίδιους τους πρόσφυγες για τις συνθήκες διαβίωσης τους εκεί, τις σχέσεις με την τοπική κοινωνία και την αντιμετώπισή τους από τις αρχές, ενώ τους ενημερώσαμε για κινήσεις αλληλεγγύης που πραγματοποιούνται τόσο στην Πάτρα όσο και πανελλαδικά.

Στην επικοινωνία μας αυτή, καταγγέλθηκε από πολλούς πρόσφυγες η άθλια ποιότητα φαγητού που τους παρέχεται από τη Χούτος catering (εταιρεία γνωστή για τη διανομή τροφίμων και σε άλλα στρατόπεδα προσφύγων σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο), το οποίο αρνούνται να δεχτούν εδώ και μια βδομάδα. Το γεγονός αυτό προκαλεί σημαντικό πρόβλημα σίτισης στους περίπου 250 πρόσφυγες που ζουν εκεί.

Παράλληλα, διαπιστώσαμε πως έχει στηθεί στις πλάτες των προσφύγων ένας ολόκληρος μηχανισμός άντλησης κέρδους από διάφορους εμπλεκόμενους, με αφορμή τη διανομή του φαγητού.

Πρόβλημα παρουσιάστηκε την ώρα της παρουσίας μας εκεί και με τη διανομή του νερού, το οποίο όμως γρήγορα αποκαταστάθηκε, ύστερα από αντιδράσεις των προσφύγων.

Μόλις άρχισε να νυχτώνει πραγματοποιήσαμε προβολή βίντεο για μικρούς και μεγάλους, με ενημερωτικά βίντεο για το προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα στον ελλαδικό χώρο αλλά και με προβολή κινουμένων σχεδίων.

Η παρέμβαση είχε καλεστεί και πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των προπαρασκευαστικών κινήσεων για την Αναρχική Συνάντηση Αγώνα ενάντια στα σύνορα, τον πόλεμο και το σύγχρονο ολοκληρωτισμό που θα πραγματοποιηθεί στην Θεσσαλονίκη από τις 15 έως τις 24 Ιούλη, τις ημέρες διεξαγωγής του No Border Camp.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σε πρόσφυγες και μετανάστες
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ για ζωή και αξιοπρέπεια

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης -Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων-

ipposd.wordpress.com

https://www.youtube.com/watch?v=RBnwKjINeNs

Την Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη 2013, ημέρα απεργίας στο δημόσιο τομέα και μόλις μια εβδομάδα μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το χρυσαυγίτη Ρουπακιά, βρεθήκαμε στους δρόμους συμμετέχοντας στο μπλοκ της συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος” που λειτουργούσε τότε και ανέπτυσσε σημαντική δράση ενάντια στην επιβολή των βάρβαρων αντικοινωνικών μέτρων, του κοινωνικού εκφασισμού και κανιβαλισμού.

Μετά το τέλος της διαδήλωσης, 4 σύντροφοι της συνέλευσης, ανάμεσα τους και ένα μέλος της ομάδας μας, μάζεψαν τις σημαίες μας με σκοπό να αποχωρήσουν από την πλατεία Γεωργίου, όπου και έληξε η πορεία. Λίγα μέτρα πιο κάτω (στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης, οδός Κορίνθου και Αγίου Νικολάου), οι σύντροφοι κυκλώνονται από μπάτσους της ομάδας ΔΙΑΣ οι οποίοι τους ακινητοποιούν, τους ψάχνουν τις τσέπες και τις τσάντες και τους προσαγάγουν στην αστυνομική διεύθυνση Αχαϊας. Λίγη ώρα αργότερα οι προσαγωγές μετατρέπονται σε συλλήψεις με την κατηγορία της οπλοκατοχής! Και αναρωτιέται κανείς ποια ήταν τα όπλα; Μα φυσικά οι σημαίες! Αργά το απόγευμα της ίδιας μέρας αφήνονται ελεύθεροι.

Η πρωτοφανής σύλληψη των 4 αναρχικών αγωνιστών για σημαίες(!) αποτέλεσε ένα ακόμα επεισόδιο της πολυδιαφημισμένης τότε “θεωρίας των δύο άκρων” που επιχειρούσε να εξισώσει τους παρακρατικούς φονιάδες της χρυσής αυγής με τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας και ειδικότερα με τους αναρχικούς. Δίπλα στα στιλέτα και τα ρόπαλα των φασιστών έπρεπε να στέκονται οι σημαίες των αγωνιστών για να εμπεδωθεί κοινωνικά το ψευδεπίγραφο μήνυμα της κυριαρχίας πως το σάπιο και χρεοκοπημένο σύστημα τους αποτελεί τη μόνη διέξοδο, τον “πραγματικό” εγγυητή της τάξης απέναντι στην φασιστική απειλή από τη μια και σε όσους αγωνίζονται για την κοινωνική απελευθέρωση από την άλλη.

Σήμερα, 3 χρόνια μετά, οι αιτίες που μας οδήγησαν τότε να είμαστε στους δρόμους ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, ενάντια στην φασιστική-παρακρατική τρομοκρατία, ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό, συνεχίζουν να υφίστανται. Η σημερινή κυβέρνηση (συριζα/ανελ) – που το προηγούμενο καλοκαίρι υπέγραψε την 3η δανειακή σύμβαση -μνημόνιο-, αποσπώντας την κοινωνική συναίνεση για τη συνέχιση των πολιτικών των αναδιαρθρώσεων, βασιζόμενη κατά κύριο λόγο στο φτηνό εμπόριο ελπίδας και στην προσπάθεια να καπηλευθεί και να αφομοιώσει τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων, πάτησε επάνω σε αυτούς τους αγώνες για να τους αφοπλίσει και για να διατηρήσει την κοινωνική ειρήνη μέσα σε συνθήκες έντονης κοινωνικής από-νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος.

Σήμερα, πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις στην κατεύθυνση της σύνδεσης των μερικών και επιμέρους αγώνων με το συνολικότερο πρόταγμα της ανατροπής του καταπιεστικού και εκμεταλλευτικού συστήματος, του καπιταλισμού και του κράτους.

Ως αναρχικοί, δεν σταματάμε στιγμή να υψώνουμε περήφανα τις μαυροκόκκινες σημαίες μας και να αγωνιζόμαστε για την κοινωνική επανάσταση και για το χτίσιμο μια κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας. Για τον ελευθεριακό κομμουνισμό και την αναρχία!

Απέναντι στην κατασκευασμένη λογική των άκρων, παραμένουμε στο επίκεντρο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 4 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 25/9/13 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΙΟΥΛΗ, 9 π.μ – ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΑΤΡΑΣ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Πάτρα, Ιούλης 2016

“Παρακολουθήσαμε την πορεία των εκπαιδευτικών. Δεν ήταν μόνο άντρες, υπήρχαν και πολλές γυναίκες εκπαιδευτικοί. Η καταραμένη η αστυνομία τους επιτέθηκε και μάλιστα επιτέθηκε ακόμα και στους ανθρώπους που απλά βρίσκονταν τριγύρω. Χτύπησαν μέχρι και παιδιά. Αργότερα είδαμε ένα σύνθημα γραμμένο σε τοίχο, που έλεγε «Αστυνομία: Τόσο σκληροί απέναντι στον λαό, τόσο αδερφές απέναντι στους ναρκεμπόρους». Διαπιστώσαμε πως οι εκπαιδευτικοί ήταν χαρούμενοι κατά τη διάρκεια της πορείας τους. Λες και δεν τους ένοιαζε που τους χτυπούσαν και τους τραβολογούσαν και τους ψέκαζαν με εκείνο το αέριο που δεν σε αφήνει να ανασάνεις. Οι δάσκαλοι (άντρες και γυναίκες) απλά συνέχιζαν την πορεία τους, μαζί με μερικές από τις μητέρες και τους πατέρες των παιδιών από τα σχολεία και τις οικογένειες που υποστηρίζουν τους εκπαιδευτικούς. Ήταν εμφανές πως κανείς δεν τους ανάγκαζε να προχωρούν, μα αντιθέτως πως βρίσκονταν εκεί επειδή οι ίδιοι το επιθυμούσαν. Ήταν ενθουσιασμένοι. Και ο κόσμος από τα σπίτια κατά μήκος των δρόμων εξέφραζε φωναχτά την υποστήριξή του σε αυτούς’’

“Οι μάχες που δίνουν οι εκπαιδευτικοί και οι οικογένειες δεν λήγουν μαζί με τον Μάη. Είναι μόνο η αρχή μηνών ολόκληρων από αγώνες που θα ακολουθήσουν, και όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς. Στους τόπους και στα ημερολόγια που έπονται, η ιστορία δεν συμβαίνει απλά, φτιάχνεται’’.

Αποσπάσματα από την ανακοίνωση με τίτλο “Μάης: Μεταξύ απολυταρχίας και αντίστασης” που εκδόθηκε από το Ζαπατιστικό Στρατό για την Εθνική Απελευθέρωση (EZLN) ενάντια στη βία, την καταστολή και τον αυταρχισμό του περασμένου μήνα στο Μεξικό και υποστήριξης της αντίστασης και της εξέγερσης του λαού

Εδώ και αρκετό καιρό, στη νότια πολιτεία του Μεξικού, Οαχάκα, διεξάγεται από τους εκπαιδευτικούς και τους φοιτητές, ένας σκληρός και ανένδοτος αγώνας αμφισβήτησης των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων στην παιδεία και της νέας διαδικασίας αξιολόγησης και πρόσληψης δασκάλων. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις είναι κομμάτι της ριζικής αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος που επιχειρείται την τελευταία δεκαετία στο Μεξικό και στόχο έχει την κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

Η Οαχάκα είναι μαζί με την Τσιάπας και το Γκερέρο οι πολιτείες του νότιου Μεξικού με τη μεγαλύτερη φτώχεια, κακοποίηση γυναικών, διαφθορά και μετανάστευση, αλλά και το μεγαλύτερο πλούτο σε φυσικούς πόρους, πολιτιστικές παραδόσεις και κοινωνικούς αγώνες. Τα 2/3 της περιοχης κατοικούνται από ινδιάνικους λαούς, ενώ στην πλειοψηφία τους οι κάτοικοι υποσιτίζονται και δεν έχουν πρόσβαση σε βασικά για την επιβίωση αγαθά. Πρόκειται για την ίδια περιοχή που βρίσκεται στο στόχαστρο του παγκόσμιου καπιταλισμού εξαιτίας της πλούσιας βιοποικιλότητας και του πολύτιμου υπεδάφους που βρίσκονται κυρίως στα μέρη όπου κατοικούν ινδιάνικοι λαοί. Τόσο μεγάλα είναι τα συμφέροντα των αφεντικών εκεί ώστε ολόκληρη η ευρύτερη περιοχή αποτελεί στρατιωτικοποιημένη ζώνη για να διεξάγεται απρόσκοπτα η λεηλασία της, ενώ παράλληα να συντελείται η γενοκτονία, η πολιτική, οικονομική και πολιτισμική εξόντωση των ιθαγενικών λαών στο όνομα της “ανάπτυξης”.

Πριν δέκα χρόνια, τον Μάιο του 2006, οι δάσκαλοι της πολιτείας της Οαχάκα κατέβηκαν σε απεργία ενάντια στην υποχρηματοδότηση της παιδείας με αίτημα το κράτος να παρέχει στους ξυπόλυτους και υποσιτισμένους μαθητές παπούτσια ώστε να μπορούν να διασχίσουν τα βουνά για να φτάσουν στο σχολείο, ενώ παράλληλα διεκδικούσαν ένα γεύμα ώστε να μην ζαλίζονταν κατά τη διάρκεια του μαθήματος, και μια αύξηση στον πενιχρό μισθό τους. Αυτός ο αγώνας εξελίχθηκε σε γενικευμένη εξέγερση που κράτησε για περισσότερο από 5 μήνες και υποχώρησε μόνο μετά την βίαιη καταστολή από την αστυνομία που είχε ως αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και εξαφανισμένους.

Τις τελευταίες μέρες, ο αγώνας έχει φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο, με τους εκπαιδευτικούς (CNTE: Εθνικός Συντονισμός Δασκάλων) να μπλοκάρουν δεκάδες εθνικούς δρόμους, αλλά και διυλιστήρια, απαιτώντας -πέραν από την απόσυρση του νομοσχεδίου- και την απελευθέρωση συναδέλφων τους που έχουν συλληφθεί.

Η απάντηση του Μεξικανικού κράτους ήταν η άμεση καταστολή των διαδηλώσεων, με αποτέλεσμα τις δολοφονίες 8 διαδηλωτών, των τραυματισμό εκατοντάδων, αλλά και την “εξαφάνιση’’ αρκετών δεκάδων ακόμα.

Όπως αναφέρουν σύντροφοι από την αναρχική ομοσπονδία του Μεξικού: “Η κατάσταση τώρα είναι κρίσιμη, ειδικά στην πολιτεία της Οαχάκα, όπου έχουν ανεγερθεί μια σειρά από οδοφράγματα και πού οι σύντροφοι του AMZ (Alianza Magonista Zapatista) αντιστέκονται εξίσου. Μας λένε ότι υπάρχει μια σύγκρουση με την ομοσπονδιακή αστυνομία σε διάφορα μέρη της πολιτείας, όπου υπάρχουν ήδη νεκροί και αγνοούμενοι σύντροφοι αυτή τη στιγμή. Επειδή ο αγώνας διεξαγόταν κατά μέτωπο και η ένοπλη αστυνομία άρχισε να πυροβολεί τους ανθρώπους και τους εκπαιδευτικούς, μερικά οδοφράγματα αναδιατάσσονται, αλλά η κατάσταση στα κεντρικά και νότια της χώρας είναι ακόμα τεταμένη”.

(Απόσπασμα της ανακοίνωσης της αναρχικής ομοσπονδίας του Μεξικού της 19ης Ιούνη ’16)

Ως αναρχικοί στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς, φοιτητές και φοιτήτριες που με ιδιαίτερο σθένος παλεύουν ενάντια στην επιχειρούμενη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την κρατική καταστολή. Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εξεγερμένους της Οαχάκα που με σθένος, αποφασιστικότητα και πείσμα ορθώνουν ανάστημα απέναντι στη δολοφονική κρατική καταστολή, στήνοντας οδοφράγματα αντίστασης ενάντια στην επέλαση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Από το Μεξικό μέχρι την Τουρκία κι από την Ελλάδα μέχρι τις φτωχογειτονιές της Γαλλίας, φωνάζουμε στα ταξικά μας αδέρφια πως τίποτα δεν έχει τελειώσει και πως κανείς καταπιεσμένος δεν είναι μόνος του όσο υπάρχει αντίσταση και αγώνας. Για να πάρουμε τις ζωές στα χεριά μας, να αναλάβουμε την ευθύνη να ορίσουμε το παρόν και το μέλλον, χτίζοντας μια νέα χειραφετημένη κοινωνία με βάση την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την αλληλεγγύη στα συντρίμμια του κόσμου της εξουσίας, του κράτους και του κεφαλαίου.

“Λέμε στην CNTE ότι δεν είναι μόνη, ότι γνωρίζουμε ότι το δίκιο και η αλήθεια είναι με το μέρος της, ότι η συλλογική αξιοπρέπεια με την οποία μιλά η αντίστασή της δεν μπορεί να χρεοκοπήσει και αυτό είναι το κυριότερο όπλο όσων είμαστε από κάτω”.

ανακοίνωση του Εθνικού Ιθαγενικού Κογκρέσου και του Εθνικοαπελευθερωτικού Ζαπατιστικού στρατού (EZLN)

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΟΑΧΑΚΑ

ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΓΡΟΘΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ ΣΙΝΙΑΛΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

μέλος της Αναρχική Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

ipposd.wordpress.com

*Σύνθημα της εξέγερσης του 2006 στην Οαχακα

Το κείμενο σε pdf

Το ημερολόγιο; 16 Μαΐου.

Ο τόπος;

Λοιπόν… Θα μπορούσε να είναι κάθε σημείο αυτής της χώρας, που έχει ξεσκιστεί και αιμορραγεί απαγωγές και εξαφανίσεις, ατιμωρησία που έχει πλέον μετατραπεί σε θεσμό και μισαλλοδοξία ως μορφή διακυβέρνησης, διαφθορά ως το modus vivendi μιας δυσώδους μεσαίας τάξης. Continue reading “ΜΑΗΣ: ΜΕΤΑΞΥ ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ” →