Category: Κειμενα

Στις 15 Νοεμβρίου πραγματοποιείται στην Αθήνα προγραμματισμένη επίσκεψη του επικεφαλής του κράτους των Η.Π.Α. Μπαράκ Ομπάμα. Η επίσημη ατζέντα αυτής της παρουσίας προσδιορίζει τις πραγματικές προεκτάσεις της στο πεδίο της εξουσιαστικής διαχείρισης, επιβολής και ανταγωνισμού: γεωπολιτικοί συσχετισμοί, προσφυγικό, οικονομία.

Το κράτος των Η.Π.Α. αποτελεί την ηγέτιδα δύναμη του δυτικού μπλοκ κυριαρχίας έχοντας πρωτοστατήσει στην εκστρατεία εγκαθίδρυσης του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στην καπιταλιστική περιφέρεια, η εμβάθυνση του ελέγχου και της καταστολής στο εσωτερικό των δυτικών κοινωνιών, η όξυνση της λεηλασίας της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας και η καταστροφή του φυσικού κόσμου είναι αποτέλεσμα των διαχρονικών επιδιώξεων -και των ανεπίλυτων αντιφάσεων που συνεπάγονται- του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος. Επιδιώξεων και αντιφάσεων που παράγουν τη βαθιά και συνολική κρίση του, ως απότοκο της πολιτικής- αξιακής του χρεωκοπίας.

Σε αυτή την επιχείρηση αποικιοποίησης κάθε πτυχής της κοινωνικής ζωής από την εξουσιαστική βαρβαρότητα, το αμερικανικό κράτος πρωτοστατεί εδώ και δεκαετίες έχοντας κεντρικό ρόλο στην ενδυνάμωση των παγκόσμιων διαδικασιών αναδιάρθρωσης του κρατικού-καπιταλιστικού κόσμου, μέσω της δημιουργίας και της αναβάθμισης υπερεθνικών εξουσιαστικών μηχανισμών, λειτουργώντας ως «πρότυπο» κατασταλτικό εργαστήριο. Οι «αντι»τρομοκρατικές σταυροφορίες που έχουν προκαλέσει χιλιάδες θανάτους και μαζικό ξεριζωμό μεγάλων πληθυσμών, οι αθρόες δολοφονίες μαύρων Αμερικανών, η θεσμική θωράκιση του καθεστώτος μέσω ειδικών νόμων, φυλακών και στρατιωτικοποιημένων σωμάτων καταστολής, είναι αρθρώσεις του γενικευμένου πολέμου που έχει κηρύξει το αμερικανικό κράτος τόσο εντός της επικράτειάς του όσο και διεθνώς ως πρωτοπόρο τμήμα της παγκόσμιας κυριαρχίας, η οποία απαντάει στην γενικευμένη της κρίση μέσω της επίθεσης της στους φτωχούς και τους απόκληρους.

Μιας επίθεσης που διεξάγεται με αυξανόμενη ένταση από την πλευρά των διεθνών πολιτικο-οικονομικών ελίτ, αναπόσπαστο μέρος των οποίων είναι και το ελληνικό κράτος. Κοινή βάση αυτής της ανισομερούς συμμαχίας είναι η διατήρηση της εξουσιαστικής οργάνωσης των κοινωνιών, η όξυνση των συνθηκών της σύγχρονης σκλαβιάς , η απονεύρωση και η καταστολή των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων, καθώς και η διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας του δυτικού μπλοκ κυριαρχίας και η ενίσχυση της δύναμής του στο πεδίο του διεθνούς γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Ο στρατιωτικός, πολιτικός, οικονομικός και πολιτισμικός επεκτατισμός του Δυτικού Εξουσιαστικού Μπλοκ επιχειρεί να αντλεί νομιμοποίηση και συναίνεση από την αθλιότητα που το ίδιο παράγει παγκόσμια: ο πόλεμος, ο ξεριζωμός, η φτώχεια, ο κοινωνικός κανιβαλισμός, είναι ταυτόχρονα παράγωγα του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος και τα φόβητρα απέναντι στις εξαθλιωμένες μάζες. Η ιδεολογική πτυχή αυτού του επεκτατισμού εμπεριέχει την προβολή του κρατικού-καπιταλιστικού κόσμου ως αναπόδραστης πραγματικότητας εντός της οποίας μπορούν να υπάρξουν μόνο αστικοδημοκρατικά ψευτο-διλήμματα διαχείρισης της γενικευμένης εξουσιαστικής σήψης.

Το ελληνικό κράτος ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ είναι σταθερά προσανατολισμένο στις επιδιώξεις της κυρίαρχης πολιτικο-οικονομικής ελίτ της οποίας αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα. Η πολιτική διακυβέρνηση του Σύριζα – ο οποίος ανήλθε στην εξουσία πατώντας πάνω στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της τελευταίας δεκαετίας- προκειμένου να απονευρώσει την διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια, έσπειρε την απογοήτευση και τον φόβο, άμβλυνε τα κοινωνικά και ταξικά αντανακλαστικά και έπληξε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Όξυνε την ταξική λεηλασία, συκοφάντησε χυδαία τις αντιστάσεις του σήμερα χωρίς να διστάζει να καπηλεύεται ταυτόχρονα (και να ευτελίζει) τους αγώνες του χθες. Εξαπέλυσε κατασταλτικές επιχειρήσεις κατά κατειλημμένων χώρων αγώνα και αλληλεγγύης, χτύπησε ταξικές και κοινωνικές κινητοποιήσεις μέσω των ΜΑΤ, φυλάκισε πρόσφυγες και μετανάστες και δημιούργησε στρατόπεδα-γκέτο αποκλείοντάς τους από τον κοινωνικό χώρο. Με δυο λόγια εκπλήρωσαν και εκπληρώνουν την αποστολή τους στο ακέραιο, που δεν είναι άλλη από την διαρκή προσπάθεια, στο κομμάτι που τους αναλογεί, για την ανεμπόδιστη επιβολή της σύγχρονης δικτατορίας του Κράτους και του Κεφαλαίου, του Σύγχρονου Ολοκληρωτισμού. Αυτή η κοινή επιδίωξη, που ενώνει ακατάλυτα το ελληνικό και το αμερικανικό κράτος, είναι η βάση κάθε εξουσιαστικής συμμαχίας.

Απέναντί τους στέκει μια μακρά σειρά αγώνων διεθνώς, μια διαρκής απειλή για τις εξουσιαστικές ελίτ, μια διαδρομή ελευθερίας που παραμένει ανοιχτή για τους πληβείους. Στις Η.Π.Α., οι μαζικές απεργίες εργαζόμενων για τους μισθούς πείνας και οι εξεγέρσεις ενάντια στη δολοφονική κρατική ρατσιστική βία, οι αγώνες των κρατούμενων ενάντια στη βιομηχανία της φυλακής και οι κινητοποιήσεις των μεταναστών κρατούν ζωντανή την αντίσταση. Όντας αλληλέγγυοι σε αυτούς τους αγώνες επιζητούμε τη διεθνιστική αλληλεγγύη και τη συνέχεια των αντιστάσεων, σε ένα κοινωνικό και ταξικό πεδίο που έχει χαραχτεί από το αίμα και τις άοκνες προσπάθειες των κινημάτων για την αλληλεγγύη, την ισότητα και την ελευθερία.

Στην εξουσιαστική σήψη και την επίθεση τον διεθνών και ντόπιων κυρίαρχων αντιπαρατάσσουμε την κοινωνική και ταξική οργάνωση των καταπιεσμένων. Στην απροκάλυπτη παρακμή του γερασμένου κόσμου του κράτους και των αφεντικών, αντιπαρατάσσουμε τη νιότη της Κοινωνικής Επανάστασης, τη μόνη πραγματική διέξοδο για την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΗΨΗ
ΤΑ ΝΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση- Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
Νοέμβρης 2016

ΣΥΓΚEΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΡΙΤΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΗ:

ΠΑΤΡΑ: ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 6μμ, Αναρχική Ομάδα «Δυσήνιος Ίππος» – μέλος της ΑΠΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΚΑΜΑΡΑ 6μμ, Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρο και Κόκκινο»- μέλος της ΑΠΟ

ΑΘΗΝΑ: ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ) 5:30μμ, Τοπικός Συντονισμός Αθήνας της ΑΠΟ- Συμμετοχή στο μπλοκ της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

«Κουράστηκες»

“Ακούμε: δε θέλεις πια να δουλέψεις μαζί μας.

Γονάτισες, δε μπορείς άλλο να τρέχεις.

Κουράστηκες, δε μπορείς πια να μαθαίνεις καινούργια.

Ξόφλησες: Κανείς δε μπορεί να σου ζητήσει να κάνεις πια τίποτα.

Μάθε λοιπόν: εμείς το ζητάμε.

Σαν κουραστείς κι αποκοιμηθείς κανείς δε θα σε ξυπνήσει πια να πει:

σήκω το φαΐ είναι έτοιμο.

Γιατί να υπάρχει έτοιμο φαΐ;

Σαν δεν μπορείς άλλο να τρέχεις, θα μείνεις ξαπλωμένος.

Κανείς δε θα σε ψάξει για να πει: “έγινε επανάσταση, τα εργοστάσια σε περιμένουν”.

Γιατί να ’χει γίνει επανάσταση;

Όταν πεθάνεις θα σε θάψουν, είτε φταις που πέθανες, είτε όχι.

Λες: πολύν καιρό αγωνίστηκες. δε μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς.

Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις θα πεθάνεις.

Λες: πολύν καιρό ήλπιζες, δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Ήλπιζες τι;

Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος;

Δεν είν’ έτσι.Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες.

Είναι τέτοια που αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο δεν έχουμε ελπίδα.

Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει θα χαθούμε.

Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε.

Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του, οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση.

Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη”.

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Τα τελευταία χρόνια, με αφορμή την καπιταλιστική κρίση, κράτος και κεφάλαιο διεξάγουν μια ολοκληρωτική επίθεση  απέναντι στους από τα κάτω της κοινωνίας. Έτσι, εδώ και έξι χρόνια έχει κηρυχθεί στον ελλαδικό χώρο μία κατάσταση «έκτακτης ανάγκης», η οποία θεσμοθετήθηκε επίσημα με την υπογραφή του πρώτου μνημονίου(το Μάιο του 2010) ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους υπερεθνικούς της συμμάχους-δανειστές (Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) και εφαρμόστηκε με τα πολυνομοσχέδια, τους εφαρμοστικούς νόμους και τις δανειακές συμβάσεις. Βασικά συστατικά αυτής της ταξικής επίθεσης που διεξάγεται είναι η κάθετη υποβάθμιση των όρων ζωής τεράστιων κομματιών της κοινωνίας, καθώς και η περαιτέρω φτωχοποίηση και εξαθλίωση τους. Παρατηρούμε λοιπόν τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις απολύσεις και τον εκβιασμό της ανεργίας, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, τις κατακτήσεις των ταξικών αγώνων να ισοπεδώνονται συνεχώς,  την πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και την επαναρρύθμιση τους προς όφελος των αφεντικών,  τον αποκλεισμό χιλιάδων ανθρώπων από στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά όπως η στέγαση, η παιδεία και η  υγεία, την ιδιωτικοποίηση λιμανιών και αεροδρομίων, την προσπάθεια εμπορευματοποίησης του νερού και του ρεύματος, την επιβολή νέων φόρων, την καταστροφή και τη λεηλασία του φυσικού κόσμου στο όνομα της ανάπτυξης, τη  φίμωση, την η άγρια καταστολή και την τρομοκράτηση όσων αγωνίζονται και αντιστέκονται ενάντια στα σχέδια του κράτους και των αφεντικών για την επιβολή του νέου εργασιακού μεσαίωνα και του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της αφομοίωσης και της κεφαλαιοποίησης όλων των αγώνων που δόθηκαν τα προηγούμενα χρόνια και μέσω του εμπορίου ελπίδας και των ’’κόκκινων γραμμών’’ που ’’έθετε’’ ήρθε να λειτουργήσει ως βαλβίδα κοινωνικής αποσυμπίεσης για το ήδη χρεοκοπημένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα δίνοντας του παράταση ζωής και προσμένοντας στη διαμόρφωση συνθηκών κοινωνικής ειρήνης. Από τους πρώτους κιόλας μήνες έγινε ολοφάνερο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνέχιζε τις ίδιες βάρβαρες και αντικοινωνικές πολιτικές με τους προκατόχους του. Οι ’’κόκκινες γραμμές’’ της ’’αριστεροδεξιάς’’ συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έγιναν κόκκινες κορδέλες και  κατέρρευσε πλήρως η αυταπάτη και η ψευδαίσθηση περί μιας καλύτερης, δίκαιης και εναλλακτικής διαχείρισης του πολιτικού και οικονομικού συστήματος στο πλαίσιο του καπιταλισμού, αφού όχι μόνο υπήρξε η συνέχιση των προγραμμάτων λιτότητας και της επίθεσης στην ήδη πληττόμενη κοινωνική βάση, αλλά είναι πλέον γεγονός και η προώθηση νέων αντικοινωνικών μέτρων και μεταρρυθμίσεων με την μορφή του 3ου μνημονίου(και με ότι το συνοδεύει) που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. Μια συγκυβέρνηση πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις πολιτικές επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μιας υπερεθνικής αλυσίδας κρατών που στοχεύει αφενός στην αφαίμαξη και την καθυπόταξη των κοινωνιών στο εσωτερικό της και αφετέρου στην επιβολή της κυριαρχίας της παγκόσμια, με γνώμονα πάντα την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ισχυρών πολιτικών και οικονομικών ελίτ.

 Η ψήφιση του 3ου μνημονίου, των προαπαιτούμενων και των εφαρμοστικών νόμων που το συνοδεύουν, αποτελούν ένα νέο γύρω λεηλασίας απέναντι στην κοινωνία με όρους ακόμα πιο επαχθείς και σκληρότερους από το παρελθόν αφού τα μέτρα του έρχονται να προστεθούν πάνω στα ερείπια που έχουν αφήσει τα  δύο προηγούμενα μνημόνια. Τη δουλειά που δεν κατάφερε να ολοκληρώσει η δεξιά κυβέρνηση έρχεται να ολοκληρώσει η ’’φιλολαϊκή’’ συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ(όπως έλεγε και μεγαλοεπιχειρηματίας Ανιέλι σχολιάζοντας τα πολιτικά πράγματα της χώρας του, «Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από την Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά». Έτσι παρατηρούμε την επιβολή νέων φόρων, τη μείωση των συντάξεων, τη συνέχιση του ΕΝΦΙΑ και του χαρατσιού, την ιδιωτικοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων αλλά και ολόκληρων περιοχών, τη συνέχιση των έργων στις Σκουριές της Χαλκιδικής και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Ένα ακόμα μέτρο που επιχειρείται να εφαρμοστεί είναι η απελευθέρωση των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας. Ένα μέτρο που έρχεται να πετάξει στο δρόμο όλους εκείνους τους ‘’φτωχοδιαβόλους’’ που χρόνια τώρα υφίστανται τη βαρβαρότητα του κράτους κα του κεφαλαίου. Ένα μέτρο που θα είναι το τελειωτικό χτύπημα για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα αφού πολλές οικογένειες θα πεταχτούν στο δρόμο. Ένα μέτρο που αποδεικνύει με το πιο  βίαιο τρόπο τον αντικοινωνικό χαρακτήρα αυτής της κυβέρνησης(όπως και οποιαδήποτε άλλης).

Από όλα τα παραπάνω είναι ολοφάνερο ότι η βαρβαρότητα είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση της καπιταλιστικής συνθήκης. Ανεργία, αυτοκτονίες, φτώχεια εξαθλίωση, πείνα και ανέχεια συνθέτουν την καθημερινότητά μας. Είναι ολοφάνερο ο καπιταλισμός είναι αιμοβόρος και αδίστακτος και δε γίνεται να εξανθρωπιστεί παρά μόνο να ανατραπεί.

Ο μόνος δρόμος για να καταφέρουμε να απαντήσουμε σε αυτή την επίθεση που βιώνουμε είναι ο δρόμος των κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νεολαίοι, ντόπιοι και μετανάστες, γνωρίζοντας τις πραγματικές τους ανάγκες, πρέπει να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, να οργανωθούν και να αγωνιστούν, συλλογικά, αυτοοργανωμένα και αδιαμεσολάβητα , σε κάθε κοινωνικό και εργασιακό χώρο, στα σχολεία και τις σχολές, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και στους δρόμους, μακριά από οποιαδήποτε κομματική και συνδικαλιστική χειραγώγηση που αναπόφευκτα οδηγεί στην αποδυνάμωση και στον εκφυλισμό του κοινωνικού και ταξικού κινήματος. Πλέον γίνεται αντιληπτό ότι οι από τα κάτω της κοινωνίας, δεν μπορούν πια να έχουν καμία εμπιστοσύνη και δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα από τους κάθε λογής επίδοξους διαχειριστές και διαμεσολαβητές της κοινωνικής οργής. Ο μόνος δρόμος για την κατάργηση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης είναι οι αυτοοργανωμένοι, αδιαμεσολάβητοι, ακηδεμόνευτοι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες, για τη συνολική ρήξη και την ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού.

Να συνδέσουμε τους μερικούς και αιτηματικούς αγώνες για μόνιμη και σταθερή εργασία, για πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά της στέγασης, της περίθαλψης, της εκπαίδευσης, για την υπεράσπιση εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, για την προστασία της φύσης, με το συνολικό και επίκαιρο κοινωνικό και πολιτικό αίτημα για ανατροπή του κόσμου της εξουσίας και τον ελευθεριακό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΕΚΘΕΤΟ ΣΤΙΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!

     αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” / μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Πάτρα, Οκτώβρης 2016

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Την Τετάρτη  5/10 πραγματοποιήθηκε για μια ακόμη μια φορά συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης με στόχο να μπλοκαριστεί η διαδικασία των πλειστηριασμών. Στη συγκέντρωση καλούσε πλήθος συλλογικοτήτων, οργανώσεων, σωματείων, λαϊκών συνελεύσεων και φοιτητικών σχημάτων. Η συγκέντρωση της Τετάρτης ήρθε στον απόηχο της κινητοποίησης της προηγούμενης εβδομάδας στο ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης όπου οι διαδηλωτές συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις και κατάφεραν να μπλοκάρουν τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας μιας πενταμελούς οικογένειας.

Χθες(5/10),  τα ΜΑΤ προσπάθησαν να εμποδίσουν τους συγκεντρωμένους να εισέλθουν στη δικαστική αίθουσα. Οι σύντροφοι και οι συναγωνιστές συγκρούστηκαν για ακόμα μια φορά με τα ΜΑΤ και κατάφεραν να μπλοκάρουν τη διαδικασία. Ένας σύντροφος –αρχικά προσάχθηκε- και έπειτα η προσαγωγή μετατράπηκε σε σύλληψη. Αφέθηκε ελεύθερος σήμερα αφού η δίκη πήρε αναβολή για την Παρασκευή 7/10 στις 12 (κατηγορείται  για εξύβριση, αντίσταση και πρόκληση σωματικών βλαβών).

Είναι ολοφάνερο πλέον ότι η ‘’αριστερή’’ κυβέρνηση έχει βάλει σε εφαρμογή την αριστερή εκδοχή του δόγματος νόμος και τάξη. Σε  αυτές τις συνθήκες γενικευμένης κοινωνικής ρευστότητας, όπου συνεχίζεται απρόσκοπτα η επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, η κυριαρχία θέτει όλα τα μέσα στην υπηρεσία του σκοπού της που δεν είναι άλλος από τον πλήρη έλεγχο των από τα κάτω. Ταυτόχρονα με την επιβολή της φτώχειας και της εξαθλίωσης, επιχειρεί να εγκαθιδρύσει ένα μόνιμο κλίμα φόβου και υποταγής στην κοινωνία. Και αυτό περνάει μέσα από τη δίωξη, την καταστολή και την “παραδειγματική” τιμωρία αυτών που αμφισβητούν την εξουσία της και  αγωνίζονται στην κατεύθυνση της ανατροπής της, διαχέοντας ένα συλλογικό όραμα διαφορετικό από το κυρίαρχο. Από την εκκένωση της πρυτανείας, την καταστολή στις κινητοποιήσεις για το 3 μνημόνιο, τις εκκενώσεις των καταλήψεων στέγης, μέχρι το ξύλο και τις συλλήψεις στις συγκεντρώσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς, είναι ολοφάνερο ότι η κυβέρνηση με δεδομένο τον γενικευμένο της εξευτελισμό και την διαρκή απώλεια της κοινωνικής συναίνεσης έπειτα και από την επιβολή νέων σκληρών όρων λεηλασίας, δεν έχει άλλη επιλογή από την στοχοποίηση, τη συκοφάντηση και την καταστολή των εστιών της κοινωνικής, ταξικής και πολιτικής αντίστασης προκειμένου να συνεχίσει ανεμπόδιστα το έργο της.

Απέναντι στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις, η αντίσταση δεν κάμπτεται  και δεν υποχωρεί. Μάχεται. Απέναντι στη φτώχεια, την εξαθλίωση και την καταστολή  αντιτάσσουμε το πείσμα του αγώνα, τη συλλογικοποίηση και τη συντροφικότητα.

Για να πάρουμε τις ζωές στα χεριά μας, να αναλάβουμε την ευθύνη να ορίσουμε το παρόν και το μέλλον, χτίζοντας μια νέα χειραφετημένη κοινωνία με βάση την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την αλληλεγγύη στα συντρίμμια του κόσμου της εξουσίας, του κράτους και του κεφαλαίου.

Στον αργό θάνατο ενός χρεοκοπημένου συστήματος που δεν έχει να προσφέρει παρά το φόβο και την εξαθλίωση αντιτάσσουμε την οργάνωση του αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση, για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” /

μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Πάτρα, Οκτώβρης 2016

Την Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη 2013, ημέρα απεργίας στο δημόσιο τομέα και μόλις μια εβδομάδα μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το χρυσαυγίτη Ρουπακιά, βρεθήκαμε στους δρόμους συμμετέχοντας στο μπλοκ της συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος” που λειτουργούσε τότε και ανέπτυσσε σημαντική δράση ενάντια στην επιβολή των βάρβαρων αντικοινωνικών μέτρων, του κοινωνικού εκφασισμού και κανιβαλισμού.

Μετά το τέλος της διαδήλωσης, 4 σύντροφοι της συνέλευσης, ανάμεσα τους και ένα μέλος της ομάδας μας, μάζεψαν τις σημαίες μας με σκοπό να αποχωρήσουν από την πλατεία Γεωργίου, όπου και έληξε η πορεία. Λίγα μέτρα πιο κάτω (στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης, οδός Κορίνθου και Αγίου Νικολάου), οι σύντροφοι κυκλώνονται από μπάτσους της ομάδας ΔΙΑΣ οι οποίοι τους ακινητοποιούν, τους ψάχνουν τις τσέπες και τις τσάντες και τους προσαγάγουν στην αστυνομική διεύθυνση Αχαϊας. Λίγη ώρα αργότερα οι προσαγωγές μετατρέπονται σε συλλήψεις με την κατηγορία της οπλοκατοχής! Και αναρωτιέται κανείς ποια ήταν τα όπλα; Μα φυσικά οι σημαίες! Αργά το απόγευμα της ίδιας μέρας αφήνονται ελεύθεροι.

Η πρωτοφανής σύλληψη των 4 αναρχικών αγωνιστών για σημαίες(!) αποτέλεσε ένα ακόμα επεισόδιο της πολυδιαφημισμένης τότε “θεωρίας των δύο άκρων” που επιχειρούσε να εξισώσει τους παρακρατικούς φονιάδες της χρυσής αυγής με τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας και ειδικότερα με τους αναρχικούς. Δίπλα στα στιλέτα και τα ρόπαλα των φασιστών έπρεπε να στέκονται οι σημαίες των αγωνιστών για να εμπεδωθεί κοινωνικά το ψευδεπίγραφο μήνυμα της κυριαρχίας πως το σάπιο και χρεοκοπημένο σύστημα τους αποτελεί τη μόνη διέξοδο, τον “πραγματικό” εγγυητή της τάξης απέναντι στην φασιστική απειλή από τη μια και σε όσους αγωνίζονται για την κοινωνική απελευθέρωση από την άλλη.

Σήμερα, 3 χρόνια μετά, οι αιτίες που μας οδήγησαν τότε να είμαστε στους δρόμους ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, ενάντια στην φασιστική-παρακρατική τρομοκρατία, ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό, συνεχίζουν να υφίστανται. Η σημερινή κυβέρνηση (συριζα/ανελ) – που το προηγούμενο καλοκαίρι υπέγραψε την 3η δανειακή σύμβαση -μνημόνιο-, αποσπώντας την κοινωνική συναίνεση για τη συνέχιση των πολιτικών των αναδιαρθρώσεων, βασιζόμενη κατά κύριο λόγο στο φτηνό εμπόριο ελπίδας και στην προσπάθεια να καπηλευθεί και να αφομοιώσει τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων, πάτησε επάνω σε αυτούς τους αγώνες για να τους αφοπλίσει και για να διατηρήσει την κοινωνική ειρήνη μέσα σε συνθήκες έντονης κοινωνικής από-νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος.

Σήμερα, πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις στην κατεύθυνση της σύνδεσης των μερικών και επιμέρους αγώνων με το συνολικότερο πρόταγμα της ανατροπής του καταπιεστικού και εκμεταλλευτικού συστήματος, του καπιταλισμού και του κράτους.

Ως αναρχικοί, δεν σταματάμε στιγμή να υψώνουμε περήφανα τις μαυροκόκκινες σημαίες μας και να αγωνιζόμαστε για την κοινωνική επανάσταση και για το χτίσιμο μια κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας. Για τον ελευθεριακό κομμουνισμό και την αναρχία!

Απέναντι στην κατασκευασμένη λογική των άκρων, παραμένουμε στο επίκεντρο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 4 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 25/9/13 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΙΟΥΛΗ, 9 π.μ – ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΑΤΡΑΣ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Πάτρα, Ιούλης 2016

“Παρακολουθήσαμε την πορεία των εκπαιδευτικών. Δεν ήταν μόνο άντρες, υπήρχαν και πολλές γυναίκες εκπαιδευτικοί. Η καταραμένη η αστυνομία τους επιτέθηκε και μάλιστα επιτέθηκε ακόμα και στους ανθρώπους που απλά βρίσκονταν τριγύρω. Χτύπησαν μέχρι και παιδιά. Αργότερα είδαμε ένα σύνθημα γραμμένο σε τοίχο, που έλεγε «Αστυνομία: Τόσο σκληροί απέναντι στον λαό, τόσο αδερφές απέναντι στους ναρκεμπόρους». Διαπιστώσαμε πως οι εκπαιδευτικοί ήταν χαρούμενοι κατά τη διάρκεια της πορείας τους. Λες και δεν τους ένοιαζε που τους χτυπούσαν και τους τραβολογούσαν και τους ψέκαζαν με εκείνο το αέριο που δεν σε αφήνει να ανασάνεις. Οι δάσκαλοι (άντρες και γυναίκες) απλά συνέχιζαν την πορεία τους, μαζί με μερικές από τις μητέρες και τους πατέρες των παιδιών από τα σχολεία και τις οικογένειες που υποστηρίζουν τους εκπαιδευτικούς. Ήταν εμφανές πως κανείς δεν τους ανάγκαζε να προχωρούν, μα αντιθέτως πως βρίσκονταν εκεί επειδή οι ίδιοι το επιθυμούσαν. Ήταν ενθουσιασμένοι. Και ο κόσμος από τα σπίτια κατά μήκος των δρόμων εξέφραζε φωναχτά την υποστήριξή του σε αυτούς’’

“Οι μάχες που δίνουν οι εκπαιδευτικοί και οι οικογένειες δεν λήγουν μαζί με τον Μάη. Είναι μόνο η αρχή μηνών ολόκληρων από αγώνες που θα ακολουθήσουν, και όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς. Στους τόπους και στα ημερολόγια που έπονται, η ιστορία δεν συμβαίνει απλά, φτιάχνεται’’.

Αποσπάσματα από την ανακοίνωση με τίτλο “Μάης: Μεταξύ απολυταρχίας και αντίστασης” που εκδόθηκε από το Ζαπατιστικό Στρατό για την Εθνική Απελευθέρωση (EZLN) ενάντια στη βία, την καταστολή και τον αυταρχισμό του περασμένου μήνα στο Μεξικό και υποστήριξης της αντίστασης και της εξέγερσης του λαού

Εδώ και αρκετό καιρό, στη νότια πολιτεία του Μεξικού, Οαχάκα, διεξάγεται από τους εκπαιδευτικούς και τους φοιτητές, ένας σκληρός και ανένδοτος αγώνας αμφισβήτησης των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων στην παιδεία και της νέας διαδικασίας αξιολόγησης και πρόσληψης δασκάλων. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις είναι κομμάτι της ριζικής αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος που επιχειρείται την τελευταία δεκαετία στο Μεξικό και στόχο έχει την κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

Η Οαχάκα είναι μαζί με την Τσιάπας και το Γκερέρο οι πολιτείες του νότιου Μεξικού με τη μεγαλύτερη φτώχεια, κακοποίηση γυναικών, διαφθορά και μετανάστευση, αλλά και το μεγαλύτερο πλούτο σε φυσικούς πόρους, πολιτιστικές παραδόσεις και κοινωνικούς αγώνες. Τα 2/3 της περιοχης κατοικούνται από ινδιάνικους λαούς, ενώ στην πλειοψηφία τους οι κάτοικοι υποσιτίζονται και δεν έχουν πρόσβαση σε βασικά για την επιβίωση αγαθά. Πρόκειται για την ίδια περιοχή που βρίσκεται στο στόχαστρο του παγκόσμιου καπιταλισμού εξαιτίας της πλούσιας βιοποικιλότητας και του πολύτιμου υπεδάφους που βρίσκονται κυρίως στα μέρη όπου κατοικούν ινδιάνικοι λαοί. Τόσο μεγάλα είναι τα συμφέροντα των αφεντικών εκεί ώστε ολόκληρη η ευρύτερη περιοχή αποτελεί στρατιωτικοποιημένη ζώνη για να διεξάγεται απρόσκοπτα η λεηλασία της, ενώ παράλληα να συντελείται η γενοκτονία, η πολιτική, οικονομική και πολιτισμική εξόντωση των ιθαγενικών λαών στο όνομα της “ανάπτυξης”.

Πριν δέκα χρόνια, τον Μάιο του 2006, οι δάσκαλοι της πολιτείας της Οαχάκα κατέβηκαν σε απεργία ενάντια στην υποχρηματοδότηση της παιδείας με αίτημα το κράτος να παρέχει στους ξυπόλυτους και υποσιτισμένους μαθητές παπούτσια ώστε να μπορούν να διασχίσουν τα βουνά για να φτάσουν στο σχολείο, ενώ παράλληλα διεκδικούσαν ένα γεύμα ώστε να μην ζαλίζονταν κατά τη διάρκεια του μαθήματος, και μια αύξηση στον πενιχρό μισθό τους. Αυτός ο αγώνας εξελίχθηκε σε γενικευμένη εξέγερση που κράτησε για περισσότερο από 5 μήνες και υποχώρησε μόνο μετά την βίαιη καταστολή από την αστυνομία που είχε ως αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και εξαφανισμένους.

Τις τελευταίες μέρες, ο αγώνας έχει φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο, με τους εκπαιδευτικούς (CNTE: Εθνικός Συντονισμός Δασκάλων) να μπλοκάρουν δεκάδες εθνικούς δρόμους, αλλά και διυλιστήρια, απαιτώντας -πέραν από την απόσυρση του νομοσχεδίου- και την απελευθέρωση συναδέλφων τους που έχουν συλληφθεί.

Η απάντηση του Μεξικανικού κράτους ήταν η άμεση καταστολή των διαδηλώσεων, με αποτέλεσμα τις δολοφονίες 8 διαδηλωτών, των τραυματισμό εκατοντάδων, αλλά και την “εξαφάνιση’’ αρκετών δεκάδων ακόμα.

Όπως αναφέρουν σύντροφοι από την αναρχική ομοσπονδία του Μεξικού: “Η κατάσταση τώρα είναι κρίσιμη, ειδικά στην πολιτεία της Οαχάκα, όπου έχουν ανεγερθεί μια σειρά από οδοφράγματα και πού οι σύντροφοι του AMZ (Alianza Magonista Zapatista) αντιστέκονται εξίσου. Μας λένε ότι υπάρχει μια σύγκρουση με την ομοσπονδιακή αστυνομία σε διάφορα μέρη της πολιτείας, όπου υπάρχουν ήδη νεκροί και αγνοούμενοι σύντροφοι αυτή τη στιγμή. Επειδή ο αγώνας διεξαγόταν κατά μέτωπο και η ένοπλη αστυνομία άρχισε να πυροβολεί τους ανθρώπους και τους εκπαιδευτικούς, μερικά οδοφράγματα αναδιατάσσονται, αλλά η κατάσταση στα κεντρικά και νότια της χώρας είναι ακόμα τεταμένη”.

(Απόσπασμα της ανακοίνωσης της αναρχικής ομοσπονδίας του Μεξικού της 19ης Ιούνη ’16)

Ως αναρχικοί στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς, φοιτητές και φοιτήτριες που με ιδιαίτερο σθένος παλεύουν ενάντια στην επιχειρούμενη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την κρατική καταστολή. Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εξεγερμένους της Οαχάκα που με σθένος, αποφασιστικότητα και πείσμα ορθώνουν ανάστημα απέναντι στη δολοφονική κρατική καταστολή, στήνοντας οδοφράγματα αντίστασης ενάντια στην επέλαση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Από το Μεξικό μέχρι την Τουρκία κι από την Ελλάδα μέχρι τις φτωχογειτονιές της Γαλλίας, φωνάζουμε στα ταξικά μας αδέρφια πως τίποτα δεν έχει τελειώσει και πως κανείς καταπιεσμένος δεν είναι μόνος του όσο υπάρχει αντίσταση και αγώνας. Για να πάρουμε τις ζωές στα χεριά μας, να αναλάβουμε την ευθύνη να ορίσουμε το παρόν και το μέλλον, χτίζοντας μια νέα χειραφετημένη κοινωνία με βάση την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την αλληλεγγύη στα συντρίμμια του κόσμου της εξουσίας, του κράτους και του κεφαλαίου.

“Λέμε στην CNTE ότι δεν είναι μόνη, ότι γνωρίζουμε ότι το δίκιο και η αλήθεια είναι με το μέρος της, ότι η συλλογική αξιοπρέπεια με την οποία μιλά η αντίστασή της δεν μπορεί να χρεοκοπήσει και αυτό είναι το κυριότερο όπλο όσων είμαστε από κάτω”.

ανακοίνωση του Εθνικού Ιθαγενικού Κογκρέσου και του Εθνικοαπελευθερωτικού Ζαπατιστικού στρατού (EZLN)

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΟΑΧΑΚΑ

ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΓΡΟΘΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ ΣΙΝΙΑΛΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

μέλος της Αναρχική Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

ipposd.wordpress.com

*Σύνθημα της εξέγερσης του 2006 στην Οαχακα