Για τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αχαΐα. Απέναντι στο σύστημα της καταστροφής μόνο ο λαός θα σώσει τον λαό
Από την Τρίτη 12/8 η Αχαΐα καίγεται. Την Τρίτη ξεκίνησε η φωτιά σε Θεριανό, Χαικάλι, Αχαϊκό, Αλισσό, ΒΙΠΕ φτάνοντας ως και τα Βραχναίικα αφήνοντας πίσω κρανίου τόπο. Σπίτια παραδόθηκαν στις φλόγες, ζώα κάηκαν ζωντανά. Η πολιτική της κυβέρνησης ξανά και ξανά η ίδια: «Εκκενώστε». Μάλιστα, ενώ είχαν εκκενωθεί όλοι οι οικισμοί τριγύρω και το μέτωπο μαινόταν, στο σωφρονιστικό κατάστημα κράτησης του Αγ. Στεφάνου δεν υπήρχε κανένα σχέδιο εκκένωσης των 500 κρατουμένων που βρίσκονταν μέσα σε συνθήκες αποπνικτικής ατμόσφαιρας και καπνού μες στα κελιά, την ίσια ώρα που η φωτιά ήταν στα μερικά μέτρα. Η φωτιά κατέκαψε Αλισσό, Καμίνια, ΒΙ.ΠΕ., Θεριανό κι έφτασε μέχρι Βραχναίικα, ενώ εκκενώθηκε η Κάτα Αχαία, μια πόλη 7500 κατοίκων.
Το βράδυ της Τρίτης 12/8 ξεσπά ταυτόχρονα μέτωπο στα Συχαινά, περιοχή της Πάτρας. Μια πυρκαγιά που κατέληξε να κάψει από τα Μποζαίτικα μέχρι τον Ρωμανό. Η καταστροφή τεράστια στις γειτονιές της πόλης μας.
Σύντροφοι και συντρόφισσες από το πρωί της 13ης Αυγούστου βρεθήκαμε μαζί με άλλους στα μέτωπα της πυρκαγιάς σε Μποζαίτικα, Συχαινά, Ξερόλακκα, Ρωμανό, Κεραίες και Γηροκομειό. Είδαμε ζώα καμμένα, άλλα αφημένα στο έλεός τους, πολλά τα οδηγήσαμε μαζί με άλλους στο καταφύγιο ζώων που στήθηκε στην πλαζ. Σβήναμε φωτιές με τα χέρια, με χώμα και κλαριά μαζί με τους κατοίκους. Βοηθούσαμε τους πυροσβέστες σε ό, τι μας ζητούσαν να συνδράμουμε. Τους πυροσβέστες που ήταν ελάχιστοι ανά εστία, εξαντλημένοι, χωρίς φαγητό ή νερό. Τους δώσαμε σακούλες με τρόφιμα που μαζεύτηκαν στις συλλογές. Κάναμε συλλογές νερών και μασκών και μοιράζαμε στα μέτωπα. Στα μέτωπα που επιχειρούσαν οι κάτοικοι -αφού δεν υπήρχε άλλος- χωρίς καν μάσκα και φυσικά χωρίς νερό. Σε όλα τα μέτωπα στήθηκαν από την πρώτη στιγμή αυτοσχέδια σημεία συλλογής και μοιράσματος νερών και ειδών πρώτης ανάγκες για πυροσβέστες και εθελοντές. Ο, τι σώθηκε σώθηκε χάρη στους κατοίκους αυτής της πόλης, χάρη στους εθελοντές και την υπεράνθρωπη προσπάθεια των πυροσβεστών. Ό, τι μένει από την προσπάθεια του κράτους είναι αποκαίδια. Ό, τι μένει από την κοινωνία είναι η αλληλεγγύη, είναι οι τεράστιες ποσότητες τροφίμων, ειδών πρώτης ανάγκης, ιατρικών ειδών που συλλέγονται σε Δήμο, Παμπελοποννησιακό, Ερυθρό Σταυρό και Πλαζ χωρίς να είναι γνωστές καν ακόμα οι ανάγκες. Η κυβέρνηση το μόνο που συνέδραμε σε αυτήν όπως και σε κάθε πυρκαγιά είναι να τη δρομολογήσει. Η έλλειψη πυροσβεστών, επαρκούς εξοπλισμού, η έλλειψη σχεδιασμού, φυσικά η έλλειψη πρόληψης είναι σχεδιασμένες εγκληματικές πολιτικές σε βάρος της κοινωνίας και της φύσης. Εφάρμοσε ως μοναδικό μέτρο το 112 και τη λογική της εκκένωσης προκειμένου να μην υπάρχει το κόστος της ανθρώπινης ζωής, που για ακόμη μια φορά χρησιμοποιούν εργαλειακά, καθώς στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα σχέδιο ή διάθεση αντιμετώπισης των φαινομένων αυτών. Άλλωστε αυτοί που δίνουν εντολές εκκένωσης είναι και οι ίδιοι που δολοφονουν καθημερινά με τις πολιτικές και το αδηφάγο σύστημα που υπηρετούν.
Continue reading “ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΧΑΙΑ. ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟ”
Δυσήνιος Ίππος 