ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ… ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΥΓΕΙΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ
Το αίμα δεν είναι νερό, η μνήμη δεν είναι σκουπίδι. Το κράτος δολοφονεί. Τότε, τώρα και πάντα. Απέναντι στην κρατική καταστολή και την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας από κράτος και κεφάλαιο… ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!
Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις στις πύλες των νοσοκομείων που προγραμματίζουν τα σωματεία εργαζομένων την Πέμπτη 12/11, στις 8:00 πμ στο νοσοκομείο “Αγ. Ανδρέας” και στις 8:30 πμστο ΠΓΝΠ
Εν μέσω πανδημίας και εξάπλωσης του ιού αναδεικνύεται με κάθε τρόπο η εγκληματική, παρασιτική και αντικοινωνική φύση του κράτους το οποίο αδιαφορεί για την ανθρώπινη ζωή και την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και ενδιαφέρεται μόνο για την μεγιστοποίηση των κερδών των αφεντικών. Το μόνο ζητούμενο για τους κυρίαρχους είναι η διάσωση της οικονομίας και η «επιστροφή στην καπιταλιστική κανονικότητα». Η δολοφονική πολιτική του κράτους δεν περιλαμβάνει κανένα ουσιαστικό μέτρο για την στήριξη του ΕΣΥ και για την ανακοπή της εξάπλωσης της πανδημίας παρά μόνο φτωχά επικοινωνιακά τρικ και φτωχά ιδεολογήματα περί ατομικής ευθύνης.
Την Κυριακή 8/11 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε μαζική αντικατασταλτική συγκέντρωση και συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω. Στη συνέχεια ακολούθησε ανοιχτή συνέλευση στα σκαλιά της Πατρέως με τη συμμετοχή 100 ατόμων.
Ζωρζ Αμπνταλλά: Ο μακροβιότερος πολιτικός κρατούμενος στην Ευρώπη
Ο Ζ. Αμπνταλλά βρίσκεται κρατούμενος για 36 χρόνια στις φυλακές του γαλλικού κράτους. Δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στις αρχές της δεκαετίας του 1970, σε νεαρή ακόμα ηλικία, μέσα από τις γραμμές του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, και αργότερα συμμετείχε στην ίδρυση της Ένοπλης Επαναστατικής Λιβανέζικης Φράξιας. Μέχρι τη σύλληψή του πολέμησε ενάντια στο ισραηλινό κράτος και το καθεστώς κατοχής που επέβαλε σε μεγάλο μέρος των παλαιστινιακών εδαφών και στον νότιο Λίβανο. Ήδη, μετά τον πόλεμο των έξι ημερών το 1967 και τον αραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1973, το Ισραήλ είχε επεκτείνει την κυριαρχία του στην παλαιστινιακή γη, και η αυξανόμενη επεκτατικότητα του οδήγησε στην εισβολή του στον νότιο Λίβανο αρχικά και στην προέλασή του λίγα χρόνια αργότερα, το 1982, μέχρι την πρωτεύουσα Βηρυττό και τη σφαγή χιλιάδων παλαιστινίων στη Σάμπρα και τη Σατίλα.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ
Τα τελευταία χρόνια στο Βόλο έχει συντελεστεί μια συντονισμένη προσπάθεια τρομοκράτησης και αναχαίτισης αγωνιστών/ριών και τοπικών κινημάτων από τους εδώ εξουσιαστικούς μηχανισμούς. Μεταξύ 21/10 και 20/11 έχουν οριστεί 5 δίκες- διώξεις αγωνιστών/ριών σχετικές με: διεκδικήσεις που αφορούν τη μη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΥΑΜΒ, τον αγώνα των χωριών του Πηλίου να μην παραχωρηθεί το νερό των πηγών τους σε επιχειρηματικά σχέδια και επενδύσεις, τις μαζικές κινητοποιήσεις για την παύση της καύσης σκουπιδιών από την τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ-Lafarge και την φυγή της από την πόλη.
Απέναντι στη βιομηχανία διώξεων και την κρατική τρομοκρατία… ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΖΙΚΟ-ΜΑΧΗΤΙΚΟ-ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ ΑΓΩΝΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ, ΔΗΜΟΥ, ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙA ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ Ή ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΑΛΛΑ ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ
Ενάντια στην Κρατική, Καπιταλιστική, Πατριαρχική Βαρβαρότητα,την Καταστολή και τον Κοινωνικό Εκφασισμό
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΤΟΥ ΖΑΚ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ/ ZACKIE OH!
Tην Τετάρτη στις 21 Οκτώβρη 2020 ξεκινάει η δίκη των δολοφόνων του Ζακ Κωστόπουλου. Στις 21 Σεπτέμβρη 2018, ο Ζακ Κωστόπουλος δολοφονείται μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας, στην Ομόνοια. Εγκλωβισμένος μέσα σε ένα κοσμηματοπωλείο όπου έχει καταφύγει κυνηγημένος, ενώ λίγο νωρίτερα φώναζε στο δρόμο «βοήθεια», λιντσάρεται από το αφεντικό-ιδιοκτήτη του μαγαζιού κι έναν φασίστα που διατηρεί κτηματομεσιτικό γραφείο στην περιοχή. Οι δυο τους τον κλωτσούν με μανία στο κεφάλι, την ώρα που εκείνος προσπαθεί ανήμπορος να απεγκλωβιστεί, ενώ γύρω τους βρίσκεται πλήθος κόσμου. Η αστυνομία καταφθάνει για να ολοκληρώσει το έγκλημα – τον χτυπά αιμόφυρτο και πεσμένο στο έδαφος, τον συλλαμβάνει, του φορά χειροπέδες και τον σέρνει στο δρόμο. Στο νοσοκομείο οδηγείται δεμένος και νεκρός.
Aπέναντι στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους, τις εκκενώσεις καταλήψεων, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, τη στοχοποίηση αγωνιστών, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια και τους ξυλοδαρμούς, την τρομοϋστερία και τα τρομοσενάρια των ΜΜΕ…
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
«Στους δύσκολους καιρούς δεν εγκατέλειψα ποτέ την πόλη, στους καλούς καιρούς δεν απέκτησα καθόλου συμφέροντα, στους απελπιστικούς δε φοβήθηκα τίποτα»
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 2 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΟΠΛΟΚΑΤΟΧΗ
«Δίπλα στα μάτια τους έχουν ένα δεντράκι καλοσύνη ανάμεσα στα φρύδια τους ένα γεράκι δύναμη κι ένα μουλάρι από θυμό μες στην καρδιά τους που δε σηκώνει τ’ άδικο»
Την Τετάρτη 23 Σεπτέμβρη, έπειτα από επιχείρηση της «αντι»-τρομοκρατικής υπηρεσίας συλλαμβάνονται οι σύντροφοι Π. Γεωργιάδης και Μ.Τ. Τα ξημερώματα της επόμενης μέρας άντρες της «αντι»τρομοκρατικής εισβάλλουν στο σπίτι του Μ. Τ. στα Πετράλωνα όπου και συλλαμβάνουν την συντρόφισσα και συγκάτοικό του Ε.Μ. Από την πρώτη στιγμή σύσσωμα τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ παρουσιάζουν τις συλλήψεις ως εξάρθρωση της επαναστατικής οργάνωσης Ο.Λ.Α. δίνοντας τα εύσημα στο Υπουργείο Προ. Πο. και πανηγυρίζοντας για «το πετυχημένο χτύπημα κατά της τρομοκρατίας». Τα ΜΜΕ, μέσα στο ευρύτερο κλίμα τρομολαγνείας, συνεχίζουν να διαρρέουν ψευδείς και ανυπόστατες πληροφορίες, στοχοποιώντας ακόμα περισσότερο τους συντρόφους και διογκώνντας διαρκώς την υπόθεση με στόχο τη δημιουργία κλίματος για την προφυλάκιση τους.