“ΚΑΘΕ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑΓΟΝΑ. ΓΙΝΕΤΕ ΑΥΤΗ Η ΣΤΑΓΟΝΑ” LORENZO ORSETTI

Σαν σήμερα, στις 18/03/2019, ο Ιταλός αναρχικός Lorenzo Orsetti πέφτει νεκρός σε μάχη με το ISIS. στο χωριό Baghuz της ανατολικής Συρίας, υπερασπιζόμενος τα ιδανικά του διεθνισμού, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της ελευθερίας.

Continue reading ““ΚΑΘΕ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑΓΟΝΑ. ΓΙΝΕΤΕ ΑΥΤΗ Η ΣΤΑΓΟΝΑ” LORENZO ORSETTI”

Οι Ζαπατίστας στην Ευρώπη – Πρώτο Μέρος: Μια διακήρυξη… “Για τη ζωή”

Πρώτο μέρος: ΜΙΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ… ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

1η Ιανουαρίου του έτους 2021.

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ:

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ:

ΑΔΕΛΦ@Σ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦ@Σ:

Όλους αυτούς τους μήνες έχουμε χτίσει ανάμεσά μας  μια επικοινωνία με ποικίλους τρόπους. Είμαστε γυναίκες, λεσβίες, gays, αμφισεξουαλικ@, διεμφυλικ@, τραβεστί, τρανσέξουαλ, ίντερσεξ, queer και άλλ@, άντρες, ομάδες, συλλογικότητες, σωματεία, οργανώσεις, κοινωνικά κινήματα, αυτόχθονες λαοί, οργανώσεις γειτονιών, κοινότητες και ένα εκτενές και λοιπά που μας δίνει ταυτότητα.

Continue reading “Οι Ζαπατίστας στην Ευρώπη – Πρώτο Μέρος: Μια διακήρυξη… “Για τη ζωή””

Τέταρτο μέρος: Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑ

Τέταρτο μέρος: Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

Οκτώβριος 2020

Συνέβη πριν από 35 Οκτώβρηδες.

Ο Γερο Αντόνιο κοιτά τη φωτιά που αντιστέκεται στη βροχή. Κάτω από το βρεγμένο ψάθινο καπέλο, ανάβει με ένα μισοκαμμένο κούτσουρο το τσιγάρο που μόλις είχε στρίψει. Η φωτιά διατηρείται, κρυμμένη κάτω από τους κορμούς. Ενίοτε, τη βοηθά ο άνεμος και με την πνοή του ζωηρεύει τα κάρβουνα που κοκκινίζουν από θυμό.

Το στρατόπεδο είναι το περίφημο «Watapil», στην λεγόμενη “Sierra Cruz de Plata” που υψώνεται ανάμεσα στα υγρά χέρια των ποταμών Jataté και Perlas. Βρισκόμαστε στο έτος 1985 και ο Οκτώβρης υποδέχεται την ομάδα με μια καταιγίδα, προμήνυμα των επόμενων ημερών. Η ψηλή αμυγδαλιά (που θα ξαναβαφτίσει αυτό το βουνό στην αντάρτικη γλώσσα), κοιτά με συμπόνοια στα πόδια της αυτή τη μικρή, πολύ μικρή, ασήμαντη χούφτα από άντρες και γυναίκες. Πρόσωπα χαραγμένα, δέρματα ισχνά, το βλέμμα λαμπερό (ίσως από τον πυρετό, το πείσμα, το φόβο, το παραλήρημα, την πείνα, την αϋπνία), κουρελιασμένα τα καφέ και μαύρα ρούχα, και οι μπότες παραμορφωμένες από τις λιάνες[i] που προσπαθούν να κρατήσουν τις σόλες στη θέση τους.

Τα λόγια του Γερο Αντόνιο αργά, μόλις που ακούγονται μες στη βοή της καταιγίδας.  Τους μιλά σα να απευθυνόταν στον εαυτό του:

«Ο Τύραννος θα έρθει ξανά για να επιβάλλει στο χρώμα της γης τον σκληρό του λόγοτο εγώ του που δολοφονεί τη λογική, τη δωροδοκία που μεταμφιέζεται σε ελεημοσύνη.

Θα έρθει η μέρα που ο θάνατος θα φορέσει τα πιο απάνθρωπα ρούχα του. Με ενισχυμένα τα βήματά της με τροχούς και ουρλιαχτά, η μηχανή που μολύνει τα μονοπάτιαθα καλύψει την καταστροφή με το ψέμα της ευημερίας που θα σπείρει. Όποιος αντισταθεί σε αυτή την αντάρα που τρομοκρατεί φυτά και ζώαθα χαθεί και από τη ζωή και από τη μνήμη. Με μολύβι από την πρώτη, με το ψέμα από τη δεύτερηΗ νύχτα θα γίνει μεγαλύτερηο πόνος απέραντος και ο θάνατος πιο θανατερός.


Continue reading “Τέταρτο μέρος: Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑ”

Γκερνίκα, μία κατάληψη γης στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες

Με αφορμή την εισβολή της αστυνομίας στην κατειλημμένη γη της Γκερνίκα στο Μπουένος Άιρες και την καταστροφή των σπιτιών των 2 περίπου χιλιάδων οικογενειών που ζουν συλλογικά εκεί, αναδημοσιεύουμε το πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό κείμενο του συντροφικού εγχειρήματος Γη και Ελευθερία – Tierra y Libertad​
Αλληλεγγύη στους καταληψίες της Γκερνίκα
Κανένας άνθρωπος χωρίς γη, καμιά γη χωρίς ανθρώπους!

Περίπου 2.500 οικογένειες έχουν καταλάβει από τις 20 του περασμένου Ιούλη μία έκταση περίπου εκατό εκταρίων στην κωμόπολη Γκερνίκα, 30 χιλιόμετρα νότια του Μπουένος Άιρες.

Εγκαταστάθηκαν σε οικόπεδα τα οποία είναι εγκαταλειμμένα εδώ και σαράντα χρόνια και έχτισαν πρόχειρα καταλύματα, όπου διαβιούν μέσα στο κρύο και τη βροχή. Αυτά τα περίπου 10.000 άτομα που διεκδικούν ένα κομμάτι γης, είναι άνθρωποι που τα έχασαν όλα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, που κατέφυγαν σε αυτήν τη λύση επειδή έψαχναν μία επιλογή αξιοπρεπούς διαβίωσης. Άνεργοι, απολυμένοι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που επέφερε το λοκντάουν, άστεγοι, διωγμένοι από τους ιδιοκτήτες επειδή δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι, γυναίκες και lgbtqi άτομα που έχουν υποστεί βία.

Continue reading “Γκερνίκα, μία κατάληψη γης στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες”

Έκδοση: Ενημερωτικό Δελτίο για τον Covid19 SARS2 – Εργαζόμενοι στην υγεία και την περίθαλψη

Κατεβάστε το pdf

Η μετάφραση της παρούσας μπροσούρας της IWA/AIT έγινε από τον Ανδρέα Κ. και η έκδοση πραγματοποιήθηκε από τον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 7 χρόνων λειτουργίας του (6-7-8 Νοέμβρη 2020)

Continue reading “Έκδοση: Ενημερωτικό Δελτίο για τον Covid19 SARS2 – Εργαζόμενοι στην υγεία και την περίθαλψη”

Πέμπτο Μέρος: Η ματιά και η απόσταση ως την πόρτα

Πέμπτο Μέρος: Η ματιά και η απόσταση ως την πόρτα

Οκτώβριος 2020

Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι μπορούμε να επιλέξουμε ματιά. Ας υποθέσουμε ότι, έστω για μια στιγμή, μπορείτε να απελευθερωθείτε από την τυραννία των κοινωνικών δικτύων που επιβάλλουν, όχι μόνο αυτό που βλέπουμε και που λέμε, αλλά και πώς το βλέπουμε και πώς το λέμε. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι σηκώνετε το βλέμμα. Πιο ψηλά: από το άμεσο στο τοπικό, μετά στο περιφερειακό, στο εθνικό, στο παγκόσμιο. Το βλέπετε; Πράγματι, ένα χάος, μια σύγχυση, μια αταξία. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι είστε άνθρωπος. Ότι δεν είστε μια ψηφιακή εφαρμογή που βλέπει γρήγορα, ταξινομεί, ιεραρχεί, κρίνει και τιμωρεί. Ότι εσείς, λοιπόν, επιλέγετε τι να κοιτάξετε και πώς. Είναι πιθανό (είναι απλά μια υπόθεση) ότι το να βλέπεις και το να κρίνεις δεν είναι το ίδιο. Έτσι, λοιπόν, είναι πιθανό εσείς να μην επιλέγετε μόνο, αλλά να αποφασίζετε κιόλας. Να αλλάζετε, για παράδειγμα την ερώτηση, και, από το «αυτό είναι καλό ή κακό;», να πηγαίνετε στο «τι είναι αυτό;». Η πρώτη ερώτηση οδηγεί βέβαια σε μια προκλητική συζήτηση (άραγε υπάρχουν ακόμα προκλητικές συζητήσεις;). Κι από εδώ, οδηγείται κανείς στο «αυτό είναι κακό –ή καλό– επειδή το λέω εγώ». Ή ίσως να υπάρχει μια συζήτηση για το τι είναι καλό και τι είναι κακό, και από εδώ να οδηγείται κανείς στα επιχειρήματα και τις υποσημειώσεις. Αυτό είναι καλύτερο, βέβαια, από το να κάνει κανείς «λάικ» ή να πατάει το χεράκι τού «μπράβο»· αυτό που σας πρότεινα, όμως, είναι να αλλάξετε το σημείο της εκκίνησης: να διαλέξετε την κατεύθυνση της ματιάς σας.

Continue reading “Πέμπτο Μέρος: Η ματιά και η απόσταση ως την πόρτα”

Οι Ζαπατίστας σαλπάρουν για την Ευρώπη!

Αναδημοσίευση από http://enlacezapatista.ezln.org.mx/

Έκτο μέρος: ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ-ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.

ΜΕΞΙΚΟ.

5 Οκτωβρίου 2020.

Προς το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο-Ιθαγενικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης

Προς την Εγχώρια και Διεθνή Έκτη

Προς τα Δίκτυα Αντίστασης και Εξέγερσης

Προς τους έντιμους ανθρώπους που αντιστέκονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη

Αδελφές, αδελφοί, αδελφοίες

Συντρόφισσες, σύντροφοι και συντροφόισσες

Εμείς οι ζαπατίστας, αυτόχθονες λαοί μάγια, σας χαιρετούμε και μοιραζόμαστε μαζί σας αυτό που υπάρχει στη συλλογική μας σκέψη, σύμφωνα με αυτό που βλέπουμε, ακούμε και αισθανόμαστε.

Continue reading “Οι Ζαπατίστας σαλπάρουν για την Ευρώπη!”

Κοινή ανακοίνωση αναρχικών οργανώσεων από την Ελλάδα και την Τουρκία ενάντια στον πόλεμο και τους διακρατικούς ανταγωνισμούς

English Text

Σε Ελλάδα και Τουρκία, απέναντι στον πόλεμο και τους διακρατικούς ανταγωνισμούς…

Η ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη το όπλο των λαών!

Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά επιχειρούν μία, άνευ όρων, επίθεση εναντίον των λαών της καπιταλιστικής περιφέρειας μέσα από πολέμους, στρατιωτικές επιχειρήσεις, ανατροπή καθεστώτων και την επιβολή νέων με στόχο τον έλεγχο ολόκληρων περιοχών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών και την εκμετάλλευση ολόκληρων πληθυσμών. Μια συνθήκη όπου η καταδίκη εκατομμυρίων ανθρώπων στην εξαθλίωση, τη φτώχεια, τις αρρώστιες και τον ξεριζωμό αποτελεί την προϋπόθεση για την εξασφάλιση της υπερσυσσώρευσης του πλούτου στα χέρια των παγκόσμιων οικονομικών ελίτ και για την αναδιάταξη των συσχετισμών γεωπολιτικής ισχύος στο πλαίσιο των διακρατικών ανταγωνισμών, μεταξύ παγκόσμιων, περιφερειακών και τοπικών δυνάμεων. Continue reading “Κοινή ανακοίνωση αναρχικών οργανώσεων από την Ελλάδα και την Τουρκία ενάντια στον πόλεμο και τους διακρατικούς ανταγωνισμούς”

Ανακοίνωση του Συντονιστικού “18 Οκτώβρη” από τη Χιλή

“Το Συντονιστικό για την Απελευθέρωση των Πολιτικών Κρατουμένων 18η Οκτώβρη είναι ένα δίκτυο διάρθρωσης συγγενών, φίλων, ατομικοτήτων και συλλογικοτήτων που αγωνίζεται για την ελευθερία των περίπου δύο χιλιάδων κρατουμένων που βρίσκονται στις φυλακές της Χιλής. Η ημερομηνία 18 Οκτώβρη αναφέρεται στη λαϊκή εξέγερση που ξέσπασε τον Οκτώβρη του 2019 στη χώρα”.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ 18η ΟΚΤΩΒΡΗ

Έχουν περάσει 8 μήνες από τότε που σχηματίστηκε το Συντονιστικό 18 Οκτώβρη, του οποίου ο ορίζοντας αγώνα, ήταν πάντα η αλληλεγγύη με τους/τις πολιτικούς κρατούμενους/ες και η απαίτηση της άμεσης απελευθέρωσης τους, αλληλεγγύη η οποία εκφράστηκε αρχικά με τους/τις κρατούμενους/ες της εξέγερσης και μετά επεκτάθηκε σε όλους/ες τους πολιτικούς κρατούμενους/ες.  Η άμεση σχέση με τη φυλακή που συνεπάγεται αυτή η δουλειά, μας έχει οδηγήσει σε κάποιους συλλογισμούς όχι μόνο γύρω από την πολιτική φυλάκιση αλλά επίσης και σε σχέση με τη φυλακή και το σωφρονιστικό σύστημα. Οι συλλογισμοί αυτοί και η διαδρομή την οποία διατρέξαμε, μας κάνουν να τοποθετούμαστε κριτικά απέναντι στη φυλακή ως θεσμό και σε όλο το σύστημα που δικαιολογεί την ύπαρξη της. Τοποθετούμαστε ενάντια στις φυλακές, όχι μόνο ως ιδέα, αλλά ως μέρος ενός πολιτικού προτάγματος αλληλεγγύης και δράσης. Με βάση αυτόν τον αυτοπροσδιορισμό, ως συντονιστικό 18η Οκτώβρη, κηρύσσουμε ότι: Continue reading “Ανακοίνωση του Συντονιστικού “18 Οκτώβρη” από τη Χιλή”

Μπουένος Άιρες: Μια αναρχική οπτική για την κοινωνική πραγματικότητα και την κρατική καταστολή στην εποχή της Πανδημίας

12

Σημειώσεις σχετικά με την κοινωνική κατάσταση και την όξυνση της κρατικής καταστολής στην εποχή της πανδημίας από μια αναρχική συντρόφισσα από το Μπουένος Άιρες

Στην Αργεντινή, η καραντίνα και η απαγόρευση κυκλοφορίας ξεκίνησαν στις 20 Μαρτίου. Ήταν μια απότομη και ξαφνική αλλαγή. Παντού υπήρχαν αστυνομικοί που περιπολούσαν απαιτώντας από τους ανθρώπους να επιστρέψουν στα σπίτια τους και όποτε έβλεπαν ακόμη και μια μικρή ομάδα ανθρώπων στο δρόμο, η σειρήνα ηχούσε ώστε να τους τονίσει πως πρέπει να επιστρέψουν στο σπίτι. Continue reading “Μπουένος Άιρες: Μια αναρχική οπτική για την κοινωνική πραγματικότητα και την κρατική καταστολή στην εποχή της Πανδημίας”