[Αφίσα στη μνήμη του συντρόφου Ορφέα Πρωτοψάλτη]
“… Τώρα ανεβαίνω σε μια άμαξα απ΄αυτές που διασχίζουν
τον ύπνο μου
και δραπετεύω. Θα με ξαναβρείτε στα ωραιότερα ποιήματα
του άλλου αιώνα…”
Τάσος Λειβαδίτης
Την Πέμπτη 5 Μαρτίου ο σύντροφος Ορφέας Πρωτοψάλτης έφυγε από τη ζωή, λίγο πριν κλείσει τα 31 του χρόνια. Ο Ορφέας ήδη από τα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια είχε στρατευθεί στο επαναστατικό κίνημα, στην αναρχική ομάδα ΑΜΟΡΕ και στο Laboratorio Influenza, στο Ρέθυμνο, αντίστοιχα. Τελειώνοντας τις σπουδές του γίνεται μέλος της Ταξικής Αντεπίθεσης και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι τόσο της συλλογικότητας του όσο και του ταξικού – κοινωνικού κινήματος. Ανήσυχο πνεύμα, βλέπει στην μελέτη της Ιστορίας, το αναγκαίο μεθοδολογικό εργαλείο για την προοπτική των κινημάτων.
Ο Ορφέας ήταν γιος του Μιχάλη Πρωτοψάλτη [1958-2014], αναρχικού αγωνιστή και εκδότη, ιδιαίτερα γνωστού για την συμβολή του στο νεαρό αναρχικό κίνημα απ’ τη δεκαετία του ’70 αλλά και από την εκδοτική του δραστηριότητα μέσα από τα περιοδικά “Ο κόκορας που λαλεί στο σκοτάδι”, τα “Άνθη του κακού”, από τις εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος.
Η απώλεια του συντρόφου δεν μπορεί παρά να μας γεμίζει με πόνο και θλίψη, αλλά και υπόσχεση στο να συνεχίσουμε αυτό τον Αγώνα – που και ο ίδιος δεν απουσίασε στιγμή – για το γκρέμισμα του παλιού κόσμου.
“Θα βρίσκομαι παντού μέσα στο σκοτάδι. Θα βρίσκομαι εκεί όπου δίνουν μάχη για να φάνε οι πεινασμένοι. Θα βρίσκομαι εκεί όπου ο μπάτσος δέρνει τον ανήμπορο. Θα βρίσκομαι εκεί όπου οι άνθρωποι φωνάζουν επειδή είναι έξαλλοι και δεν αντέχουν άλλο…”
Τζον Στάινμπεκ , Τα Σταφύλια της Οργής
Για την προλεταριακή έφοδο στον ουρανό!
Αντίο σύντροφε!
Χαραγμένος για πάντα στην επαναστατική μας μνήμη!
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του, στους οικείους του και στους συντρόφους του της Ταξικής Αντεπίθεσης.
Αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”
Πάτρα, Μάρτης ’26
Δυσήνιος Ίππος 