Εισηγητική τοποθέτηση της αναρχικής ομάδας “δυσήνιος ίππος” στην Πολιτική Εκδήλωση με θέμα:

-Το δόγμα «νόμος και τάξη» και η προσπάθεια επιβολής σιγής νεκροταφείου στην κοινωνία

-Η υπόθεση των Αμπελοκήπων ως κομμάτι της αντιεξεγερτικής εκστρατείας του κράτους

-Η σύλληψη του Νίκου Ρωμανού και το σαθρό κατηγορητήριο της «αντι»τρομοκρατικής

Λίγα λόγια για το διεθνές και εγχώριο πολιτικό σκηνικό

Έχει σωστά ειπωθεί πως «όταν ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει ακόμα να γεννηθεί, τότε είναι η εποχή των τεράτων». Δυστυχώς, η σημερινή εκδήλωση πραγματοποιείται εν μέσω μιας τέτοιας συγκυρίας σε παγκόσμιο επίπεδο, κατά την οποία ως κίνημα είμαστε αναγκασμένοι να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας αν θέλουμε να ανατείλει μια καινούργια εποχή, μια εποχή χωρίς τέρατα.

Κύριο χαρακτηριστικό της περιόδου είναι η γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Οι δύο μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις των ημερών μας, αυτές στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, είναι αποτέλεσμα των εγγενών και δομικών κρίσεων του καπιταλισμού, ο οποίος προκειμένου να διαχειριστεί και να ξεπεράσει τα αδιέξοδα του οδηγεί την ανθρωπότητα σε αλληλοσφαγή και τους παραγωγικούς πόρους του πλανήτη σε καταστροφή, ώστε μέσα από αυτή να αναγεννηθεί βγαίνοντας με ενδυναμωμένες τις δομές του.

Όσο μάλιστα οι ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των «αγορών», των ενεργειακών και εμπορικών δρόμων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των «σφαιρών επιρροής» θα οξύνονται μεταξύ των δυο κυρίαρχων μπλοκ εξουσίας (του ισχυρότερου ευρωατλαντικού από τη μια και του υπο συγκρότηση και αναδυόμενου ρωσοκινεζικού από την άλλη), τόσο θα παρατηρείται περαιτέρω κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων και θα αυξάνει ο κίνδυνος για την παγκόσμια γενίκευση του πολέμου.

Η σημερινή εκδήλωση πραγματοποιείται και εν μέσω της συνεχιζόμενης 18μηνης σφαγής του παλαιστινιακού λαού που έχει σαν προφανές αποτέλεσμα οι ελπίδες και οι καρδιές των καταπιεσμένων όλου του κόσμου να χτυπούν δυνατά στη Γάζα. Στην καθημερινότητα του να ζει κανείς στη «μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου» και να πεθαίνει εκεί, η εξέγερση γίνεται η μόνη ρεαλιστική επιλογή. Μπροστά στο μονόδρομο της φτώχειας, της πείνας, της εξαθλίωσης, του αποκλεισμού και της εξόντωσής τους, οι παλαιστίνιοι παίρνουν πέτρες και σφεντόνες, όλμους και πολυβόλα και αγωνίζονται για τη γη, την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους. Η 7η Οκτώβρη 2023 και τα ηρωικά κατορθώματα της ενωμένης παλαιστινιακής αντίστασης συνεχίζουν να αποτελούν φάρο για τους λαούς όλης της γης.

Σε αυτό το πολεμικό σκηνικό που διαμορφώνεται, το ελληνικό κράτος έχει σαφή και ενεργή θέση στο πλευρό των δυτικών συμμάχων του. Έχοντας μετατρέψει ολόκληρη την επικράτεια σε σε πολεμικό προγεφύρωμα και στρατιωτικό ορμητήριο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, συμμετέχοντας ολοένα και βαθύτερα στις πολεμικές επιχειρήσεις με αποστολή φρεγατών στη Μέση Ανατολή και πολεμικού υλικού και τεχνογνωσίας στην Ουκρανία και συνάπτοντας μια πολύπλευρη στρατηγική συμμαχία με το κράτος του Ισραήλ, η ελληνική κυβέρνηση πραγματοποιεί μια σειρά από επικίνδυνες και τυχοδιωκτικές πολιτικές επιλογές με αποκλειστικό γνώμονα τη γεωστρατηγική αναβάθμιση του ελληνικού κράτους και την ολοένα και περισσότερο σφιχτή πρόσδεση της στο άρμα του δυτικού ιμπεριαλιστικού μπλοκ.

Στην εγχώρια πραγματικότητα, παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες που καταβάλλει η κυβέρνηση πως «όλα βαίνουν καλώς» για να πείσει σχετικά με την ανόρθωση της οικονομίας και για την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, η κοινωνική πραγματικότητα είναι μία και αμείλικτη για τη συντριπτική πλειοψηφία: οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Κάτι τέτοιο καταμαρτυρούν οι αλματώδεις αυξήσεις των τιμών σε όλα τα βασικά αγαθά, που κατατάσσουν το ζήτημα της ακρίβειας και του κόστους ζωής ως νούμερο 1 ζήτημα για την επιβίωση της κοινωνικής βάσης. Παράλληλα, οι ιλιγγιώδεις αυξήσεις των ενοικίων σε συνδυασμό  με τις ψευτοαυξήσεις στους μισθούς, την πλήρη απελευθέρωση των πλειστηριασμών που δίνει πλέον πλήρη ελευθερία στα κοράκια των funds να υφαρπάξουν τα σπίτια του λαού, την αύξηση του κόστους του ηλεκτρικού ρεύματος και την γενικότερη χρηματιστηριακή διάσταση της αγοράς ενέργειας μετά την ιδιωτικοποίηση της, κάνουν την αξιοπρεπή στέγαση άπιαστο όνειρο για τους περισσότερους. Την ίδια στιγμή, η ακραία φορολόγηση διαμορφώνει συνθήκες οικονομικής αφαίμαξης των πολλών, ενώ η διαρκής υποβάθμιση και ιδιωτικοποίηση των δημόσιων και κοινωνικών υποδομών όπως η Υγεία, η Παιδεία, τα ασφαλιστικά ταμεία, οι μεταφορές κ.α. καθιστούν ασφυκτική την καθημερινότητα. Τα στοιχεία να είναι αμείλικτα σε ότι αφορά την αύξηση των εσόδων από έμμεσους φόρους και τις μειώσεις στις λεγόμενες κοινωνικές δαπάνες. Αυτά τα επιβεβαιώνουν τόσο τα ματωμένα πλεονάσματα όσο και τα ψίχουλα που γυρίζουν πίσω στους εκμεταλλευόμενους για να εξαγοραστεί η σιωπή τους.

Για ποια ανάπτυξη λοιπόν μας μιλούν; Μα, για τη δική τους που πατάει πάνω στο αίμα και τον ιδρώτα των εργαζομένων, στην κακοπληρωμένη και μαύρη εργασία, στα εξαντλητικά ωράρια, στις απολύσεις και την ανεργία.

Στα αναμφισβήτητα θετικά της συγκυρίας συγκαταλέγεται η επαναφορά του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο μετά τις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, μια εξέλιξη που αποτελεί πηγή έμπνευσης και ελπίδας μέσα στο ασφυκτικό περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί  για τον λαό, διαταράσσοντας ταυτόχρονα και τους αρνητικούς συσχετισμούς που έχουν εδραιωθεί εδώ και χρόνια. Η «παντοδυναμία» της κυβέρνησης κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος, μαζί με τα αφηγήματα περί «ακινησίας του λαού» και «τέλους της ιστορίας», αναδεικνύοντας ότι μόνο στους δρόμους και τους αγώνες μπορούμε να ανασάνουμε. Στο προσκήνιο βγήκε ξανά ο λαός που αντιστέκεται, συγκρούεται, διεκδικεί και αντεπιτίθεται.

Η καταστολή, το «δόγμα Νόμος και Τάξη» κεντρικά σημεία στην ατζέντα του κράτους

Σε αυτό το εύθραυστο παγκόσμιο και εγχώριο περιβάλλον, όπως είναι φυσικό, ως στρατηγική ίσης σημασίας με αυτές της πολεμικής προετοιμασίας, της λεηλασίας της κοινωνικής βάσης και του δημόσιου πλούτου, αναδεικνύεται η κρατική καταστολή αφενός για να καθυποτάξει όσους αντιστέκονται στις κυβερνητικές επιταγές αποτελώντας τον πάγιο εγγυητή της καπιταλιστικής κερδοφορίας και της ταξικής υποτίμησης και αφετέρου για να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά σε ότι αφορά τα ουσιαστικά κοινωνικά ζητήματα, χαρίζοντας πολύτιμο χρόνο στην κυβέρνηση για να εφαρμόσει όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα τους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς της.

Η επίθεση στα δικαιώματα και τις ελευθερίες πολλών δεκαετιών που κερδήθηκαν με αίμα από την κοινωνία δεν περιορίζεται μόνο στην εργατική τάξη και στα κεκτημένα της. Αφορά ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια, εκμεταλλευόμενα και φτωχοποιημένα, που υφίστανται με τους πιο σκληρούς όρους την καπιταλιστική εκμετάλλευση, την υποτίμηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Ταυτόχρονα, το κράτος έχει σε προνομιακή θέση στην ατζέντα την αναβάθμιση του κατασταλτικού και νομοθετικού οπλοστασίου της ώστε να βάζει διαρκώς φραγμούς στις αντιστάσεις που αναπτύσσονται απέναντι στις πολιτικές της και να εξοντώνει τους αγωνιστές. Η καταστολή είναι εδώ και καιρό ισάξια στρατηγική με αυτή των ευρύτερων μεταρρυθμίσεων καθώς διασφαλίζει την απρόσκοπτη υλοποίηση τους. H συνολικότερη αναβάθμιση του νομικού και κατασταλτικού οπλοστασίου διογκώνει το μέγεθος του ελέγχου και της καταστολής όσων αντιστέκονται, κάνοντας ξεκάθαρο ότι στρώνεται σταδιακά το έδαφος για την ολοκληρωτική αναμέτρηση και συντριβή της πολιτικής, κοινωνικής και ταξικής αντίστασης και των αγώνων της κοινωνικής βάσης. Ιδιαίτερα στην παρούσα κοινωνική και πολιτική συγκυρία του ιμπεριαλιστικού πολέμου, της σφαγής και της εξόντωσης του Παλαιστινιακού λαού, των push-backs και της δολοφονίας μεταναστών, των εργατικών «ατυχημάτων», της καταστροφής της φύσης, της φτώχειας και της ανέχειας, της ακρίβειας, των χαμηλών μισθών, της μαύρης εργασίας, των πετσοκομμένων εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και της ανεργίας που καταδικάζει τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού να διαβιώνει σε άθλιες συνθήκες, το κράτος επιλέγει να επαναφέρει κεντρικά στην ατζέντα το δόγμα «νόμος και τάξη».

Η υπόθεση των Αμπελοκήπων ως κομμάτι της αντιεξεγερτικής εκστρατείας του κράτους – Η σύλληψη του Νίκου Ρωμανού και το σαθρό κατηγορητήριο της «αντι»τρομοκρατικής

Από τις 31 Οκτώβρη 2024 και έπειτα, με αφορμή την έκρηξη βόμβας σε διαμέρισμα των Αμπελοκήπων, στο οποίο έπεσε νεκρός ο αναρχικός αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης και τραυματίστηκε βαρύτατα η συντρόφισσα Μαριάννα Μ. η αντιτρομοκρατική υπηρεσία έχει εξαπολύσει ένα «κυνήγι μαγισσών» με βάση το οποίο βρίσκονται ήδη προφυλακισμένα 5 άτομα κατηγορούμενα με το ίδιο κατηγορητήριο, ενώ άτομα του στενού περιβάλλοντος των συντρόφων βρίσκονται σε καθεστώς ασφυκτικής πίεσης με διαρκείς παρακολουθήσεις και εισβολές σε σπίτια.

Ανάμεσα στους προφυλακισμένους βρίσκεται και ο αγωνιστής Νίκος Ρωμανός. Με βάση ένα αποτύπωμα σε ένα κινητό αντικείμενο (πλαστική σακούλα) διώκεται με ένα διογκωμένο και αναβαθμισμένο κατηγορητήριο επιβεβαιώνοντας πως οι αστυνομικοδικαστικοί μηχανισμοί ανασύρουν συνήθεις υπόπτους βγαλμένους από την ίδια λίστα γνωστών αγωνιστών του κινήματος και τους ενοχοποιούν χωρίς την ύπαρξη αποδεικτικών στοιχείων. Για αντίστοιχο εύρημα, μάλιστα, στην ίδια σακούλα λίγες μέρες αργότερα συνελήφθη και προφυλακίστηκε και ο Α.Κ. Η εμφανιζόμενη «επιτυχής» διαδικασία απομόνωσης ενός αποτυπώματος, το οποίο παραπέμπει σε έναν γνωστό αγωνιστή, καθώς και η συγκρότηση αναβαθμισμένης δίωξης βασισμένης σε ένα κινητό αντικείμενο καθημερινής και ευρείας χρήσης, δεν μπορεί παρά να ενταχθεί στη διαχρονική στρατηγική των κατασταλτικών μηχανισμών που στοχεύουν αγωνιστές και αγωνίστριες του κινήματος, επιχειρώντας να δώσουν λογικοφανή βασιμότητα στο αφήγημα περί «συγκοινωνούντων δοχείων» που οδηγεί πάντα στην κατασκευή κατηγορούμενων και ενόχων που ανασύρονται από τη γνωστή δεξαμενή «γνωστών-αγνώστων» μέσα από τα κατάστιχα της ΓΑΔΑ.

Καθόλου τυχαία δε μπορεί να θεωρηθεί εξάλλου και η στιγμή, ο χρόνος και ο τρόπος στοχοποίησης του συντρόφου Νίκου Ρωμανού. Είναι οι πρώτες εβδομάδες μετά την έκρηξη της βόμβας στους Αμπελόκηπους και τα ΜΜΕ καλλιεργούν συστηματική κλίμα τρομοϋστερίας δημιουργώντας έτσι το κατάλληλο υπόστρωμα πάνω στο οποίο έρχεται να πραγματοποιήσει την επέλαση της η καταστολή.  Δεν μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη η μεθοδευμένη από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και η παράλληλη ενορχηστρωμένη από κράτος και ΜΜΕ τρομοϋστερία.  Δεν είναι τίποτε άλλο ένα ακόμα επεισόδιο του χιλιοπαιγμένου Δόγματος «Νόμος και Τάξη», στο πλαίσιο όξυνσης της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας και κατασταλτικής οχύρωσης του κράτους απέναντι στις επερχόμενες κοινωνικές και ταξικές εξεγέρσεις. Αποτελεί απαραίτητο παραπληρωματικό στοιχείο στα κατασταλτικά σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Από τη μία επιχειρούν να απονοηματοδοτήσουν και να συκοφαντήσουν τους αγώνες και τους αγωνιστές και από την άλλη να διαμορφώσουν το κατάλληλο κοινωνικό υπόστρωμα για να έρθει ο οδοστρωτήρας της καταστολής με όσο το δυνατόν λιγότερες κοινωνικές αντιδράσεις.  Σταθερά δίνουν τα διαπιστευτήρια τους στις κυβερνήσεις στοχοποιώντας αγωνιστές και κινήματα. Είναι ο γνωστός ο ρόλος των συστημικών Μ.Μ.Ε. που αναλαμβάνουν τον ρόλο του ρουφιάνου και του γραφείου τύπου της αστυνομίας με στοχευμένες «διαρροές». Αποδεικνύουν περίτρανα πως δεν είναι τίποτα άλλο από αργυρώνητοι υπηρέτες του συστήματος, πιστά τσιράκια του, σύγχρονοι κονδυλοφόροι ενός καθεστώτος που πασχίζει με όλα τα μέσα να διατηρήσει την εξουσία του και τα προνόμια της.

Σε αυτό το πλαίσιο, η στοχοποίηση αγωνιστών και η προσπάθεια εξόντωσής τους δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από την ευρύτερη επίθεση που δέχεται ο κόσμος του αγώνα. Προεξέχουσα θέση στην ατζέντα του κράτους έχει η προσπάθεια επιβολής σιγής νεκροταφείου στην κοινωνία και εξολόθρευσης αυτού που ορίζει το ίδιο ως «εσωτερικό εχθρό». Για να μπορέσουν να υλοποιηθούν οι αντεργατικοί-αντικοινωνικοί σχεδιασμοί κράτους και κεφαλαίου πρέπει να τσακιστούν οι κοινωνικές-ταξικές αντιστάσεις, να διαλυθούν τα μέτωπα και οι εστίες αγώνα, να χτυπηθούν όλες οι μορφές πολιτικής, κοινωνικής και συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης, να ανατραπούν οι κατακτήσεις αιώνων.

Πόσο όμως απέχει η έωλη αυτή υπόθεση των Αμπελοκήπων από όσα διεξάγονται στις ευρύτερες κοινωνικές αντιστάσεις; Καθόλου είναι η απάντηση. Τα καθημερινά περιστατικά αστυνομικής βίας, η αστυνομοκρατία, η όξυνση της κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας, οι ξυλοδαρμοί αγωνιστών, τα χτυπήματα στις διαδηλώσεις, η εκκένωση καταλήψεων, η παρανομοποίηση της συνδικαλιστικής οργάνωσης και της απεργίας, οι στημένες διώξεις, οι σκευωρίες, τα κατασκευασμένα κατηγορητήρια, οι εξοντωτικές ποινές και φυλακίσεις είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα που συνθέτουν την ολοκληρωτική επίθεση πάνω σε όποιον αγωνίζεται με αποκλειστικό σκοπό να σιγήσουν οι αγώνες. Άλλωστε, οι κρατούντες δεν έχουν να υποσχεθούν τίποτα περισσότερο από φτώχεια, εξαθλίωση, καταστολή, πόλεμο και θάνατο, για αυτό και επενδύουν πάνω στο δόγμα «νόμος και τάξη».

Απέναντι στην κρατική τρομοκρατία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, οφείλουμε να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων και τη δημιουργία μετώπων αγώνα. Να βρεθούμε στους δρόμους του αγώνα, σε κάθε σχολείο, σχολή, γειτονιά οργανώνοντας την κοινωνική αυτοάμυνα και διεκδικώντας ότι μας ανήκει. Μόνη προοπτική και ελπίδα είναι οι αγώνες. Αυτοί αποδεικνύουν πως τίποτα δεν τελείωσε και όλα συνεχίζονται. Οι καθημερινές -μικρές και μεγάλες- μάχες σε κάθε μετερίζι αγώνα κρατάν τη φλόγα της αντίστασης και της αντεπίθεσης ζωντανή. Είναι καθήκον μας σήμερα, να προσπαθήσουμε να μετατρέψουμε τις γραμμές άμυνας και αντίστασης που υπάρχουν στην παρούσα συγκυρία σε γραμμές οργάνωσης και ανασυγκρότησης.

Γιατί το δόγμα «Νόμος και Τάξη» και η προληπτική αντιεξέγερση, παρά τη φαινομενική πυγμή τους, κρύβουν από πίσω τον φόβο της εξουσίας για τους τριγμούς που έρχονται. Για αυτό, καθήκον μας είναι, να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για να εκφράσουμε αυτούς τους τριγμούς. Για αυτό, καθήκον μας είναι, να κρατήσουμε το οδόφραγμα για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση ανοιχτό.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ, ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

ME OΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΖΩΗ!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΙΣ/ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΕΣ/ΟΥΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ/ΕΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ  ΜΑΡΙΑΝΝΑ Μ., ΔΗΜΗΤΡΑ Ζ., ΔΗΜΗΤΡΗ, ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ KAI A.K.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ!

αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»

Πάτρα, Μάης 2025