ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ. ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΧΩΡΟ ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ, ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΜΠΗ
«Εμείς, καθένας από μας κρατάμε στη γροθιά μας τους νικητήριους ιμάντες του σύμπαντος».
Τα ξημερώματα της Παρασκευής 28 Φλεβάρη, ημέρα γενικής απεργίας και λίγες ώρες πριν τα συλλαλητήρια ενάντια στο κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη, μπάτσοι της Κρατικής Ασφάλειας, συνοδευόμενοι από εισαγγελέα και δυνάμεις των ΜΑΤ, πραγματοποίησαν έφοδο στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, στην Πάτρα. Την ίδια ώρα, αντίστοιχη επιχείρηση πραγματοποιήθηκε και στην κατάληψη Παραρτήματος.
Τρεις σύντροφοι μας που περιφρουρούσαν εκείνη την ώρα το χώρο προσήχθησαν στη ΓΑΔ Αχαΐας, ενώ ένας παρέμεινε στο χώρο με τους μπάτσους και τον εισαγγελέα για να είναι παρών κατά τη διάρκεια της έρευνας.
Λίγη ώρα αργότερα, και ενώ οι μπάτσοι δεν βρήκαν τίποτα άλλο παρά μόνο πολιτικό υλικό (βιβλία, εφημερίδες, μπροσούρες, αφίσες κ.α.), η «έρευνα» τελείωσε άδοξα για τους Κλουζώ της τοπικής αστυνομίας.
Χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τη διεξαγωγή «επεισοδίων» στα συλλαλητήρια για τα Τέμπη και ευρισκόμενοι σε προφανή πανικό από τον τεράστιο όγκο ανθρώπων που διαφαινόταν πως θα συμμετέχει σε αυτές , οι ένστολοι φρουροί του Κεφαλαίου και του Κράτους επιχείρησαν να αναλάβουν δράση στοχοποιώντας γνωστούς πολιτικούς χώρους και αγωνιστές ώστε να κατορθώσουν να τους απενεργοποιήσουν ή ακόμα και να τους αποτρέψουν από το να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις. Όταν συνειδητοποίησαν πως έκαναν «μια τρύπα στο νερό» βγήκαν στους δρόμους σε αγέλες, προσάγοντας στην Αστυνομική Διεύθυνση δεκάδες ανθρώπους, ανάμεσα τους αρκετούς ανήλικους μαθητές που πήγαιναν στο σχολείο τους για να κατέβουν μαζικά στο δρόμο με τους συμμαθητές τους. Δυστυχώς γι’ αυτούς, λίγες ώρες αργότερα, η πραγματικότητα τους έφτυσε στα μούτρα.
Περισσότεροι από 50 χιλιάδες άνθρωποι, ίσως στην πιο μαζική λαϊκή κινητοποίηση στην πόλη από τη μεταπολίτευση, κατέκλυσαν το ιστορικό κέντρο της Πάτρας. Συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι, σχολεία, πολιτικές οργανώσεις, εργαζόμενοι, άνθρωποι όλων των ηλικιών ενώθηκαν σε ένα ορμητικό ποτάμι καταδίκης της εγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης, απαιτώντας δικαίωση για τους νεκρούς. Αντίστοιχη εικόνα πανελλαδικά, με αποκορύφωμα τις ιστορικές στιγμές της πλατείας Συντάγματος που θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στην κοινωνική συνείδηση.
Την ίδια στιγμή, αντί να σκύψουν το κεφάλι για τη χρόνια εγκληματική τους δράση, αντί να υποταχθούν μπροστά στο μεγαλείο του αγωνιζόμενου λαού, τα αφιονισμένα μαντρόσκυλα του κεφαλαίου, έχοντας πάρει «ελευθέρας» από τη σκληρή ακροδεξιά και νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, συνέχισαν να επιτίθενται στοχευμένα απέναντι στον κόσμο του αγώνα και κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, με δολοφονικές επιθέσεις, χημικά, ξύλο, προσαγωγές και συλλήψεις σε διάφορες πόλεις,. Μπροστά στα εκατομμύρια ανθρώπων που κατέκλυσαν τις πλατείες και τους δρόμους πανελλαδικά, μίλησαν τη μόνη γλώσσα που γνωρίζουν σε τέτοιες περιπτώσεις. Αυτή της καταστολής και της βίας.
Όμως ο φόβος δείχνει πως αλλάζει στρατόπεδο.
Οι μεγαλειώδεις, άνευ προηγουμένου συγκεντρώσεις της 28ης Φεβρουαρίου, σε εκατοντάδες πόλεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έδειξαν πως η επαναφορά του κοινωνικού και ταξικού παράγοντα στο προσκήνιο είναι ικανή να δημιουργήσει εξελίξεις. Είναι ολοφάνερο πως το σύστημα δεν είναι διατεθειμένο να εγκαταλείψει τα προνόμια του οικειοθελώς. Η επόμενη μέρα θα το βρει να οχυρώνεται ακόμα περισσότερο για να ανακόψει τις ταξικές αντιστάσεις, για να δώσει λίγο παραπάνω χρόνο ζωής στη χρεοκοπημένη ύπαρξη του.
Η επόμενη μέρα να μας βρει ξανά στους δρόμους. Μόνο μέσα από τη συνέχιση του αγώνα, από την οργανωμένη πάλη σε όλους του κοινωνικούς χώρους, στη δουλειά, στις σχολές και στα σχολεία μπορούμε να κερδίσουμε το πολιτικό οξυγόνο που έχουμε τόσο ανάγκη.
Η ανατροπή δεν είναι υπόθεση μιας στιγμής.
Αντίθετα, απαιτείται χρόνος, κόπος, στέρεα ταξική συνείδηση και πολλή, μα πολλή οργάνωση. Δομές στη βάση της κοινωνίας, πρωτοβουλίες αντίστασης και αγώνας σε όλα τα μέτωπα. Προπάντων χρειάζεται να σπάσουμε το φόβο. Να συναντηθούμε και να αναπνεύσουμε. Να οραματιστούμε τον κόσμο που μπορούμε να χτίσουμε. Έναν κόσμο που η έννοια της δικαιοσύνης θα έχει άμεση συνάφεια με το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου, όπου θα δουλεύουμε για την ευημερία όλων και όχι για τα κέρδη των αφεντικών, που θα απολαμβάνουμε όλα τα αγαθά, την υγεία, την παιδεία, τις μεταφορές ελεύθερα και δωρεάν, χωρίς κανέναν παρασιτικό κρατικό μηχανισμό να μας βάζει εμπόδια, όπου θα ζούμε και θα αναπτύσσουμε την προσωπικότητα μας χωρίς το άγχος του ενοικίου, της φτώχειας, της ανασφάλειας που γεννά το υπάρχον σύστημα της εξατομίκευσης.
Θέλει δουλειά, υπομονή και πίστη. Δεν είναι όμως ακατόρθωτο.
«Αν όχι τώρα πότε; Αν όχι εμείς ποιοι;»
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 28ης ΦΛΕΒΑΡΗ. ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ. ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΑΠΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ ΠΟΛΕΜΟΥΣ, ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ.
ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!
αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»
Δυσήνιος Ίππος 