«RAMSTEIN FLAG» Ή ΑΛΛΙΩΣ ΜΙΑ ΠΡΟΒΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
Κείμενο με αφορμή τη ΝΑΤΟϊκή άσκηση «Ramstein Flag 24» στην Ανδραβίδα, τις νέες δολοφονικές επιθέσεις του Ισραηλινού κράτους στον Λίβανο και τον κίνδυνο ευρύτερης πολεμικής ανάφλεξης
Από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 11 Οκτωβρίου πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Ανδραβίδα η ΝΑΤΟϊκή άσκηση «Ramstein Flag 24», με τη συμμετοχή 13 χωρών και με περισσότερα από 140 πολεμικά αεροσκάφη. Τη διοργάνωση της άσκησης ανέλαβε η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία με στόχο «να ενισχύσει τις ικανότητες τακτικής λήψης αποφάσεων των Κοινών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ σε ένα σύνθετο και δυναμικό επιχειρησιακό περιβάλλον. Κύριος στόχος είναι η ενίσχυση της συνεργασίας, της διαλειτουργικότητας μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ, επιδεικνύοντας την αποφασιστικότητα, τη δέσμευση και την ικανότητά της».
Η διοργάνωση μιας ακόμα μεγάλης ΝΑΤΟϊκής άσκησης στην Ελλάδα επιταχύνει και βαθαίνει ακόμα περισσότερο την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην Ουκρανία, με τη Μέση Ανατολή να είναι υπό ανάφλεξη και με ορατό τον κίνδυνο πυροδότησης μιας γενικευμένης πολεμικής σύρραξης, η πραγματοποίηση αυτής της άσκησης είναι ενδεικτική για τον ρόλο που καλείται να παίξει η ελληνική επικράτεια είτε ως πολεμικό ορμητήριο, είτε ως πολεμικό προγεφύρωμα. Στην ουσία, στην περιοχή μας πρόκειται να πραγματοποιηθεί μια πρόβα πολέμου για τις μελλοντικές πολεμικές επιχειρήσεις που σχεδιάζονται και στο στόχαστρο έχουν τους λαούς.
Στις 10/9, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, μαζί με τον Βρετανό ομόλογό του, Ντ. Λάμι, δηλώνει ότι οι ΗΠΑ θα προμηθεύσουν την Ουκρανία με «ό,τι χρειάζεται, τη στιγμή που το χρειάζεται, για να είναι όσο περισσότερο γίνεται αποτελεσματική στον αγώνα της κατά της ρωσικής επίθεσης». Στη συνέχεια, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, επιβεβαιώνει ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν την άρση των περιορισμών για τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι ATACM, από την Ουκρανία.
Λίγες μέρες αργότερα, με πρόφαση το «δικαίωμα της Ουκρανίας στην αυτοάμυνα», το Ευρωκοινοβούλιο εγκρίνει ψήφισμα που καλεί τα κράτη-μέλη της ΕΕ να άρουν τους περιορισμούς στη χρήση βαριών δυτικών οπλικών συστημάτων από την Ουκρανία ενάντια σε στόχους βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος, ζητώντας παράλληλα τη δέσμευση των χωρών της ΕΕ για στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία ίση με το 0,25% του ΑΕΠ τους ετησίως. Η συγκεκριμένη απόφαση περιλαμβάνει επιπλέον την επιτάχυνση της παράδοσης όπλων, συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας και πυρομαχικών, συμπεριλαμβανομένων των πυραύλων TAURUS, ώστε να «ενισχυθούν οι μέχρι τώρα προσπάθειες της Ουκρανίας», καλώντας παράλληλα σε ένταση των κυρώσεων της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία.
Άλλωστε από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία το ελληνικό κράτος επέλεξε τον δρόμο της βαθιάς του εμπλοκής. Όχι, βέβαια, για «ηθικούς λόγους», όπως διατείνεται η κυβέρνηση. Η βαθιά εμπλοκή στον πόλεμο είναι η φυσική συνέχεια της στρατηγικής επιλογής πρόσδεσης στο άρμα του Δυτικού ιμπεριαλισμού και είναι απόλυτα προσαρμοσμένη και ευθυγραμμισμένη με την «Αρχιτεκτονική Ασφάλειας» των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ για «διπλή ανάσχεση της ρωσικής και κινεζικής επιρροής».
Την ίδια στιγμή το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ, ως εμπρηστής πολέμου, τις τελευταίες μέρες έχει εξαπολύσει μεγάλης κλίμακας αεροπορικές επιθέσεις στον Λίβανο, με εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες. Οι αεροπορικές επιχειρήσεις έρχονται ως συνέχεια της άνευ προηγουμένου μαζικής επίθεσης των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ στη Βηρυτό, με παγιδευμένους βομβητές, ασυρμάτους και ηλεκτρονικές συσκευές επικοινωνίας.
Αμέσως σύσσωμο το Δυτικό Ιμπεριαλιστικό Μπλοκ έσπευσε να δηλώσει τη συμμετοχή του και τη συνενοχή του σε ένα ακόμα αιματοκύλισμα. Tο τυφλό δολοφονικό χτύπημα του σιωνιστικού κράτους σε βάρος του Λιβανέζικου λαού βαφτίστηκε από τους δυτικούς αξιωματούχους και τα Μ.Μ.Ε. «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», ενώ δεν κρύφτηκε ο θαυμασμός για τις «τεχνολογικές δυνατότητες του Ισραηλινού κράτους». Η υποκρισία της «πολιτισμένης Δύσης» και η επιλεκτική ευαισθησία περισσεύει. Με πρόσχημα τον στόχο στελεχών της Χεζμπολάχ, ένα ακόμα έγκλημα πολέμου, οι χιλιάδες τυφλές εκρήξεις σε δημόσια μέρη, αγορές, μαγαζιά, δρόμους, σπίτια, μεταφορικά μέσα, μέχρι και κηδείες, βαφτίζονται «εφευρετικότητα» και «υπεροπλία του Ισραήλ»!
Οι «ειδικές στρατιωτικές επιχειρήσεις» στον Λίβανο αποτελούν κλιμάκωση της επιθετικότητας του Ισραηλινού κράτους (η οποία ενδέχεται να πάρει ακόμα πιο έντονη μορφή με χερσαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις) και συνέχεια της γενοκτονίας που συντελείται στα Παλαιστινιακά εδάφη με τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους.
Το ελληνικό κράτος, μέσα από την πάγια, πολύμορφη και αναβαθμισμένη συνεργασία του με το κράτος του Ισραήλ, η οποία τα τελευταία χρόνια συμπυκνώνεται στους τριμερείς (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ) και τετραμερείς (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος) άξονες στρατιωτικής και ενεργειακής συνεργασίας, ενισχύει και νομιμοποιεί τη δολοφονική παρουσία του Ισραηλινού κράτους στην περιοχή και την εν εξελίξει γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.
Για αυτό από την πρώτη στιγμή, το ελληνικό κράτος μαζί με τους δυτικούς συμμάχους του, συστρατεύεται στην καταδίκη της Παλαιστινιακής αντίστασης και μιλάει για το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα». Ένα δικαίωμα που όλα αυτά τα χρόνια του επιτρέπει να δολοφονεί αμάχους, να βομβαρδίζει νοσοκομεία και σχολεία, να κρατά σε ομηρία τους κατοίκους της Γάζας ελέγχοντας την πρόσβασή τους σε βασικά αγαθά, τις επικοινωνίες τους, την τροφοδοσία τους, το ρεύμα τους και το νερό τους, αποκλείοντάς τους από οποιαδήποτε ανθρωπιστική βοήθεια.
Η γεωστρατηγική αναβάθμιση του ελληνικού κράτους ευθυγραμμίζεται με τη στρατηγική επιλογή πρόσδεσης στο άρμα του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού. Οι εξοπλιστικές κούρσες, οι πολεμοκάπηλες συμφωνίες, η δημιουργία και επέκταση βάσεων, δεν αφορά μόνο τον αστικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό. Τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου εξυπηρετούνται μέσα από τη μετατροπή της χώρας σε πολεμικό προγεφύρωμα και στρατιωτικό ορμητήριο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Η ασφυκτική πρόσδεση του ελληνικού κράτους στο άρμα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ εξυπηρετεί φυσικά και τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης που θέλει να αρπάξει το μερίδιο που της αναλογεί από τη λεία της ιμπεριαλιστικής λεηλασίας. Στην απόπειρα γεωστρατηγικής αναβάθμισης και στη διεκδίκηση μιας καλύτερης θέσης στον παγκόσμιο καπιταλιστικό καταμερισμό το ελληνικό κράτος θέλει να εμφανίζεται ως γεωπολιτικό οικόπεδο – γωνία, εγγυητής της σταθερότητας και της ενεργειακής ασφάλειας στα Βαλκάνια. Ταυτόχρονα, το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο κάνει χρυσοφόρες μπίζνες μεταφέροντας το πανάκριβο αμερικάνικο LNG, εκμεταλλευόμενο τον αναπροσανατολισμό της ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής. Ας μην ξεχνάμε πως οι έλληνες πλοιοκτήτες έχουν χαρακτηρίσει τον εμπορικό τους στόλο ως το «πέμπτο όπλο του ΝΑΤΟ».
Να μην ξεχνάμε ότι η φρεγάτα «Ύδρα» βρίσκεται από τις 3 Μαρτίου στην Ερυθρά θάλασσα, για τη στρατιωτική επιχείρηση της ΕΕ «Ασπίδες» (EUNAVFOR ASPIDES), η οποία πραγματοποιείται συνδυαστικά με την αμερικανοβρετανική επιχείρηση «PROSPERITY GUARDIAN». Στόχος της εν λόγω επιχείρησης, η οποία διαφημίζεται ως η μεγαλύτερη που έχει αναλάβει ποτέ η ΕΕ, είναι η καταστολή των ανταρτών Χούθι, που πραγματοποιούν ενέργειες παρενόχλησης σε πολεμικά και εμπορικά πλοία, ως απάντηση στη συνεχιζόμενη ανθρωποσφαγή που πραγματοποιεί το Ισραηλινό κράτος στα Παλαιστινιακά εδάφη (Γάζα και Δυτική Όχθη). Το ελληνικό κράτος, στρατηγικός σύμμαχος του Ισραήλ σε οικονομικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, με τη συμμετοχή του στην επιχείρηση «Ασπίδες», κλιμακώνει τη συνενοχή του στο εν εξελίξει μακελειό. Ο κομβικός ρόλος του ελληνικού κράτους φανερώνεται με την παραχώρηση του Ελληνικού Στρατηγείου Επιχειρήσεων της ΕΕ (ΕΣΕΕΕ/EU – OHQ), με έδρα την 1η Στρατιά στη Λάρισα, το οποίο λειτουργεί ως συντονιστικό κέντρο της επιχείρησης. Στόχος των συνδυασμένων και συντονισμένων στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ερυθρά θάλασσα είναι η προστασία των εμπορικών οδών και των συμφερόντων του εφοπλιστικού κεφαλαίου και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων της Ενέργειας και των Μεταφορών. Να σημειωθεί πως πρόκειται για ζωτικής σημασίας υδάτινη οδό, αφού από εκεί διέρχεται περίπου το 12% του παγκόσμιου εμπορίου, συνδέοντας την Ευρωπαϊκή με την Ασιατική αγορά.
Ένα επιπλέον δείγμα της εμπλοκής του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου αλλά και των συμφερόντων που διαπλέκονται είναι ότι στο λιμάνι του Πειραιά έχουν τις εγκαταστάσεις τους ισραηλινές ναυτιλιακές εταιρείες, όπως η ΖΙΜ, βασική εταιρεία μεταφοράς όπλων και πυρομαχικών στο Ισραήλ, με την οποία συναλλάσσονται πλήθος ελληνικών εφοπλιστικών εταιρειών. Την ίδια ώρα, μεγάλες ελληνικές εφοπλιστικές εταιρείες και βιομηχανίες πετρελαίου διοχετεύουν σταθερά με πετρέλαιο τη γενοκτονική σιωνιστική πολεμική μηχανή.
Η πολεμική οχύρωση και τυχοδιωκτική πολιτική του ελληνικού κράτους γίνονται ολοένα πιο επικίνδυνες σε ένα περιβάλλον κρίσης, διαρκούς ρευστότητας, αστάθειας, γεωπολιτικών ανακατατάξεων, όξυνσης των αντιθέσεων και επαναπροσδιορισμού των συμμαχιών και των ανταγωνισμών. Σε ένα περιβάλλον όπου οι «θερμές» και «ψυχρές» περιφερειακές συγκρούσεις διαρκώς πυκνώνουν και το ενδεχόμενο της γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι διαρκώς ορατό. Άμεσα ορατός είναι και ο κίνδυνος πυρηνικής ανάφλεξης. Το παράδειγμα της άμεσης και πολύπλευρης σύγκρουσης (η στρατιωτική πλευρά είναι η μια μόνο όψη) ανάμεσα σε ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσία στο έδαφος της Ουκρανίας είναι ενδεικτικό της επικινδυνότητας της όξυνσης των ανταγωνισμών.
Για τους Παλαιστίνιους, η κατεχόμενη ζωή τους και η επιχείρηση γενοκτονίας τους είναι η γενεσιουργός αιτία της διαρκούς αντίστασης τους. Είναι το δίκαιο που οπλίζει το χέρι της αντίστασης. Στην καθημερινότητα του να ζει κανείς στη «μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου» και να πεθαίνει εκεί, η εξέγερση γίνεται η μόνη ρεαλιστική επιλογή. Μπροστά στον μονόδρομο της φτώχειας, της εξαθλίωσης, του αποκλεισμού και της εξόντωσής τους, παίρνουν πέτρες και σφεντόνες, όλμους και πολυβόλα και αγωνίζονται για τη γη, την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους.
Τη στιγμή που ο κατακτημένος μαζεύει όλες του τις δυνάμεις ενάντια στον πανίσχυρο κατακτητή, την ώρα που ο φτωχός γκρεμίζει τα τείχη και εξεγείρεται απέναντι στις βάρβαρες συνθήκες που του επιβάλλουν, οφείλουμε να συμβάλουμε με όλα τα μέσα προκειμένου να ξεδιπλωθεί η διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών. Η μόνη συνθήκη που μπορεί, απέναντι στη διαστρέβλωση της ιστορίας από τους κυρίαρχους, να ξαναφέρει στο προσκήνιο το δικαίωμα των λαών να ζουν ελεύθεροι στον τόπο τους. Να ενισχύσει τους αγώνες για ελευθερία και αξιοπρέπεια, χτίζοντας δρόμους αντίστασης και αλληλεγγύης.
Ένα χρόνο μετά την «Πλημμύρα» της αντίστασης, να γεμίσουν οι δρόμοι όλου του πλανήτη με διαδηλώσεις και με κινήσεις αλληλεγγύης στον μαχόμενο Παλαιστινιακό λαό, που συνεχίζει να εμπνέει και να διδάσκει, με αυταπάρνηση, γενναιότητα και αυτοθυσία, πως οι λαοί πρέπει να οργωθούν και να αντισταθούν, πως είναι δίκαιο να εξεγείρεσαι, πως ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος, πως κάτω και από τις πιο δύσκολες συνθήκες η αντίσταση βρίσκει τρόπο να αναπτύσσεται προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις σε ολόκληρο τον κόσμο.
Να μπλοκάρουμε τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Να σταματήσουμε την πολεμική οχύρωσή του. Να γκρεμίσουμε τις βάσεις του θανάτου σε όλη την επικράτεια. Να αγωνιστούμε για να βγει στο προσκήνιο και να δυναμώσει ένα πλατύ κίνημα διεθνιστικής αλληλεγγύης που θα προτάσσει την ειρήνη και την αλληλεγγύη των λαών. Ένα πλατύ κίνημα που δεν θα στοιχίζεται κάτω από ξένες σημαίες και πολεμικές μηχανές, που θα στέκεται ανάχωμα στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών και θα έρχεται σε σύγκρουση με τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του ελληνικού κράτους και κεφαλαίου. Να φέρουμε τον πόλεμο στα μετόπισθεν.
Από τη Λάρισα και τον Βόλο, μέχρι τον Άραξο, την Ανδραβίδα, την Αλεξανδρούπολη και τη Σούδα να κλείσουν τώρα οι βάσεις του θανάτου
Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Νίκη στα όπλα της αντίστασης
Αλληλεγγύη στον λαό της Υεμένης, του Λιβάνου και σε όλους τους λαούς
που αγωνίζονται και εξεγείρονται
Να αντισταθούμε στην κρατική-καπιταλιστική βαρβαρότητα και την ιμπεριαλιστική κτηνωδία
Συγκέντρωση: Σάββατο 5/10 στις 12.00 Πλ. Γεωργίου
αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»
Δυσήνιος Ίππος 