ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
“Με την ησυχία μου,
γιατί δεν είμαι σαν το σπίρτο
που μια φορά ανάβει και πεθαίνει.
Είμαι σαν τις φωτιές των Μάγων.
Λάμπω από την κούνια μου
μέχρι τον τάφο, κι απ’τους προγόνους
ως τους απογόνους.
Πλατιά σαν τον ορίζοντα η ανάσα μου
και ξέρω καλά το επάγγελμα των μυρμηγκιών.
Με την ησυχία μου,
γιατί ο ρόλος της Ιστορίας είναι
να προχωράει όπως υπαγορεύουμε.”
Ταουφίκ Ζαγιάντ, Οι φωτιές των Μάγων
Για τους Παλαιστίνιους, η κατεχόμενη ζωή τους και η γενοκτονία τους είναι η γενεσιουργός αιτία της διαρκούς αντίστασης τους. Το δίκαιο που οπλίζει το χέρι της αντίστασης. Στην καθημερινότητα του να ζει κανείς στη «μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου» και να πεθαίνει εκεί, η εξέγερση γίνεται η μόνη ρεαλιστική επιλογή. Μπροστά στο μονόδρομο της φτώχειας, της εξαθλίωσης, του αποκλεισμού και της εξόντωσής τους, παίρνουν πέτρες και σφεντόνες, όλμους και πολυβόλα και αγωνίζονται για τη γη, την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους.
Τη στιγμή που ο κατακτημένος μαζεύει όλες τις δυνάμεις του ενάντια στον πανίσχυρο κατακτητή, την ώρα που ο φτωχός γκρεμίζει τα τείχη και εξεγείρεται απέναντι στις βάρβαρες συνθήκες που του επιβάλλουν, οφείλουμε να ξεδιπλώσουμε τη διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών, τη μόνη ικανή συνθήκη που μπορεί απέναντι στη διαστρέβλωση της ιστορίας από τους κυρίαρχους, να ξαναφέρει στο προσκήνιο το δικαίωμα των λαών να ζουν ελεύθεροι στον τόπο τους, τους αγώνες τους για ελευθερία και αξιοπρέπεια, χτίζοντας έτσι δρόμους αντίστασης και αλληλεγγύης.
Να μπλοκάρουμε την συμμετοχή του ελληνικού κράτους στη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Να σταματήσουμε την πολεμική οχύρωση του. Να γκρεμίσουμε τις βάσεις του θανάτου σε όλη την επικράτεια. Να αγωνιστούμε για τη δημιουργία ενός πλατιού κινήματος διεθνιστικής αλληλεγγύης που θα προτάσσει την ειρήνη και την αλληλεγγύη των λαών, θα στέκεται ανάχωμα στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών και θα έρχεται σε σύγκρουση με τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του ελληνικού κράτους και κεφαλαίου.
Δυσήνιος Ίππος 