ΔΥΣΗΝΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA

Ανάρτηση πανό αλληλεγγύης στην κατάληψη libertaria στην πλ.Γεωργίου

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ LIBERTATIA
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Το πρωί της 28ης Αυγούστου αστυνομικές δυνάμεις περικυκλώνουν την κατάληψη Libertaria στη Θεσσαλονίκη και εισβάλουν στο κτίριο, συλλαμβάνοντας 11 άτομα και προσάγοντας άλλα 2 πέριξ του κτιρίου. Με πρόφαση «οικοδομικές εργασίες που συντελούνται χωρίς άδεια», οι δυνάμεις καταστολής εισβάλουν και στη συνέχεια σφραγίζουν την κατάληψη, ενώ οι σύντροφοι/-ισσες κατηγορούνται για διατάραξη οικιακής ειρήνης, παραμονή σε διατηρητέο κτίριο χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής και απείθεια. Μέχρι σήμερα ο χώρος της κατάληψης φυλάσσεται από δυνάμεις της αστυνομίας.
Η συγκεκριμένη κατασταλτική κίνηση απέναντι στην κατάληψη Libertatia είναι η 4η τα τελευταία χρόνια και εντάσσεται αφενός στο ευρύτερο πλαίσιο χτυπήματος των καταλήψεων και το τσάκισμα των κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων και αφετέρου στη μεθόδευση που υπάρχει από την πλευρά του κράτους ώστε να σταματήσει η ανοικοδόμηση της κατάληψης Libertatia. Η ανοικοδόμηση της κατάληψης είχε ξεκινήσει αμέσως μετά τον εμπρησμό της από φασιστικές γκρούπες κατά τη διάρκεια εθνικιστικού συλλαλητηρίου για την Μακεδονία τον Γενάρη του 2018.

Η κατασταλτική επίθεση στην κατάληψη Libertatia δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ακόμα επεισόδιο του χιλιοπαιγμένου δόγματος «νόμος και τάξη», στο πλαίσιο της επίτασης των συνθηκών φτώχειας και εξαθλίωσης, της όξυνσης της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας και της κατασταλτικής οχύρωσης του κράτους απέναντι στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

Ιδιαίτερα στην παρούσα κοινωνική και πολιτική συγκυρία του ιμπεριαλιστικού πολέμου, της σφαγής και της εξόντωσης του Παλαιστινιακού λαού, των push-backs και της δολοφονίας μεταναστών, των εργατικών «ατυχημάτων», της καταστροφής της φύσης, της φτώχειας και της ανέχειας, της ακρίβειας, των χαμηλών μισθών, της μαύρης εργασίας, των πετσοκομμένων εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και της ανεργίας που καταδικάζει τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού να διαβιώνει σε άθλιες συνθήκες, το κράτος επιλέγει να επαναφέρει κεντρικά στην ατζέντα το δόγμα «νόμος και τάξη».

H συνολικότερη αναβάθμιση του νομικού και κατασταλτικού οπλοστασίου διογκώνει το μέγεθος του ελέγχου και της καταστολής όσων αντιστέκονται, κάνοντας ξεκάθαρο ότι στρώνεται σταδιακά το έδαφος για την ολοκληρωτική αναμέτρηση και συντριβή της πολιτικής, κοινωνικής και ταξικής αντίστασης και των αγώνων της κοινωνικής βάσης. Το χτύπημα απεργιών, διαδηλώσεων και κινητοποιήσεων, η ποινικοποίηση του συνδικαλισμού και της απεργίας, η εκκένωση καταλήψεων, η στρατιωτική κατοχή ολόκληρων περιοχών και ο ασφυκτικός περιορισμός και καταστολή οποιασδήποτε κινητοποίησης αποτελούν διακηρυγμένο στόχο της κυβέρνησης ήδη από την πρώτη εκλογή της το 2019.

Ως Αυτοδιαχειριζόμενος Χώρος «Επί τα Πρόσω», κομμάτι των χώρων του κοινωνικού και ταξικού αγώνα, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην κατάληψη Libertatia και σε όσες καταλήψεις βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής.
Απέναντι στην κρατική τρομοκρατία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, οφείλουμε να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων και τη δημιουργία μετώπων αγώνα. Να βρεθούμε στους δρόμους του αγώνα, σε κάθε σχολείο, σχολή, γειτονιά οργανώνοντας την κοινωνική αυτοάμυνα και διεκδικώντας ότι μας ανήκει. Μόνη προοπτική και ελπίδα είναι οι αγώνες. Αυτοί αποδεικνύουν πως τίποτα δεν τελείωσε και όλα συνεχίζονται. Οι καθημερινές -μικρές και μεγάλες- μάχες σε κάθε μετερίζι αγώνα και αντίστασης κρατάν τη φλόγα της αντίστασης και της αντεπίθεσης ζωντανή. Είναι καθήκον των αγωνιζόμενων σήμερα, να προσπαθήσουν να μετατρέψουν τις γραμμές άμυνας και αντίστασης που υπάρχουν στην παρούσα συγκυρία σε γραμμές οργάνωσης της ανασυγκρότησης και της αντεπίθεσης.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΑΓΩΝΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 11 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ-ΙΣΣΕΣ
ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «Επί Τα Πρόσω»

[ΑΘΗΝΑ] ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ “GENTRIFICATION ΚΑΙ ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΣ” ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ

Παρουσίαση του βιβλίου “Gentrification και εκτοπισμός, μια μελέτη και μερικές σκέψεις για το τι συμβαίνει στις γειτονιές μας” (εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος)
ipposd.org/dysinios-typos/
Πέμπτη 12 Σεπτέμβρη, 20:00, @Συνεργατικό Καφενείο Περιβολάκι (https://www.facebook.com/kafeneioperivolaki)

ΤIMH ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 23/7/1996

Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.

“Αν φυλλομετρήσουμε, για παράδειγμα, την ιστορία του ελληνικού μετεμφυλιοπολεμικού δεξιού κράτους με τους Αγγλοαμερικάνους πατρόνους του, βλέπουμε από τη μια μεριά, τα σώματα ασφαλείας, τους χίτες, τους εθνικόφρονες νοικοκυραίους, τους προασπιστές της νομιμότητας με το πρόσχημα της εκβιομηχάνισης για την αντιμετώπιση του εφιάλτη της κατοχικής πείνας. Από την άλλη τα μιάσματα, τους παράνομους, τους υπονομευτές του πολιτεύματος, τους κομμουνιστές και τους συνοδοιπόρους που εξοντώνονταν με εκτελέσεις, φυλακίσεις, εξορίες”

απόσπασμα προέρχεται από κείμενο του Χριστόφορου Μαρίνου που περιλαμβάνεται σε μπροσούρα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους. Αναδημοσιεύτηκε στην έκδοση “Λόγος Τιμής” του 1999 που είναι αφιερωμένη στο πρόσωπο του.

Ο αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος δολοφονήθηκε από τα σκυλιά του κράτους, μια ημέρα σαν σήμερα, στις 23 Ιούλη 1996, στην καμπίνα 53 του πλοίου Πήγασος στον Πειραιά.

Ένα ενδιαφέρον κείμενο που μαζί με την προσωπική διαδρομή του Μαρίνου διατρέχει και σημαντικά σημεία της ιστορίας του αναρχικού χώρου, είναι το παρακάτω: https://provocatores.squat.gr/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%BF/

“Αποτιμώντας μια ζωή και το τέλος της, σημασία έχει πως έζησε, πως πέθανε και γιατί. Για τους συντρόφους ενός δολοφονηθέντος αναρχικού επαναστάτη η επιφαινόμενη προσωπική τραγωδία είναι ένα μορφόπλασμα, μια οριακή εκδοχή, της επίθεσης του κράτους ενάντια στην αναρχία και στον κοινωνικό και πολιτικό ανταρτισμό. Ακόμα, η επίκληση του τραγικού λειτουργεί ως ενοχική καταφυγή της εντός συμβάσεων πολιτικής τοποθέτησης, η οποία παρατηρεί τις κρατικές εκτελέσεις τηλεματικά? υποπροϊόν της διαλυτικής εσωτερίκευσης της κρατικής επίθεσης. Η διαδρομή και ο θάνατος του Χριστόφορου Μαρίνου μας διδάσκουν στην πάλη ενάντια στην εξουσία. Υπό το πρίσμα μιας αναφοράς που οφείλει να συμβάλει στη συνέχεια των αντικρατικών και εξεγερσιακών αγώνων η αναμόχλευση των αντιπαραθέσεων του παρελθόντος είναι άγονη. Αλλά το παρόν μας είναι η αιτιατή προβολή του παρελθόντος μας και οι ρήξεις με τις αδιέξοδες καταβολές μας γίνονται με την ιστορική συνείδηση παρούσα.”

Το παραπάνω κείμενο είναι η πολιτική κατάθεση της μνήμης ενός συντρόφου που γνώρισε τον Χριστόφορο Μαρίνο μέσα σε αγώνες και ανέπτυξε μαζί του μια εγκάρδια σχέση χωρίς μικροπολιτικές εξαρτήσεις ή τυπικές δεσμεύσεις , που διατηρήθηκε μέχρι τέλους.

“Ήρωες δεν υπάρχουν. Κατασκευάζονται. Όχι όμως από εμάς, όπως έλεγε σε άλλη περίπτωση ο αείμνηστος μπάρμπα – Γιάννης Γαλανόπουλος.

Απαξίωση ή μυθοποίηση συνιστούν αμφότερες απονέκρωση της μνήμης του. Αντίθετα μια πρόθεση δικαίωσής της αποκτά αξία εφόσον προκύπτει από τη διάθεση να σηματοδοτήσει κάτι για το παρόν και το μέλλον, μέσα από μια διαδικασία άντλησης συμπερασμάτων, θετικών και αρνητικών, από μια πλούσια, διδακτική και μοναδική, ίσως, εμπειρία. Σε σχέση με αυτό, η αναποτελεσματικότητα μεταβίβασης της εμπειρίας εξακολουθεί να παραμένει μια ιδιαίτερα αποθαρρυντική πραγματικότητα.

Σήμερα, στην εποχή της σαρωτικής επιδρομής της ιδιωτικότητας, που κατακλύζεται από το “όραμα” του χρηματιστηριακού τζόγου και τα μηνύματα που στέλνουν τα νέα καταναλωτικά προϊόντα, τα νέα προωθημένα ασφαλιστικά προγράμματα, οι ρυθμίσεις για τις άδειες των καλοκαιρινών διακοπών, οι νέες τιμές των αυτοκινήτων και όπου αυτό που προβάλλει ως αντίσταση περιορίζεται συχνά στα όρια μιας κρατικοδίαιτης αριστερής αντιπολίτευσης, μια δεκαετία περίπου αγώνων με τους οποίους είναι συνυφασμένος ο Χριστόφορος Μαρίνος μπορεί να συνεισφέρει παραδειγματικά, υπό το πρίσμα που περιγράψαμε, στην επιμονή όσων δεν εφησυχάζουν και εξακολουθούν να αναζητούν δρόμους και τρόπους για να διεκπεραιώσουν σωστά τη συγκρουσιακή τους σχέση με τους βιαστές της ανθρώπινης ελευθερίας.

Στο μεταξύ, ας μη μοιρολογεί κανένας τον νεκρό αγωνιστή για το τέλος του. Ακριβώς επειδή, όπως γράφτηκε κάποια στιγμή, έζησε τη ζωή του μέχρι το τέλος με τον τρόπο που διατεινόταν ότι έπρεπε να ζει κανείς. Την υπόλοιπη του την πήραν, δεν τους την χάρισε. Σε αυτό το έργο ήταν πρωταγωνιστής.

“…Αφήνω το Σίσυφο στους πρόποδες του βουνού. Πάντα ξαναβρίσκει κανείς το φορτίο του. Ο Σίσυφος όμως συμβολίζει την ανώτερη πίστη που αρνιέται τους θεούς και ανυψώνει τους βράχους… …Ακόμα κι ο ίδιος ο αγώνας προς την κορυφή φτάνει για να γεμίσει μια ανθρώπινη καρδιά. Πρέπει να φανταστούμε το Σίσυφο ευτυχισμένο”.”

(Α. Καμύ: Ο μύθος του Σίσυφου)

Γνωστοί και άγνωστοί του

Θεσσαλονίκη/ Ιούνιος 1998 από την έκδοση “λόγος τιμής”

ΤIMH ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 23/7/1996

ΚΑΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ

Η Ν., μητέρα 1,5 χρονών παιδιού και καρκινοπαθής ξυλοκοπείται από τον σύζυγό της, ενώ κακοποιείται συστηματικά ήδη από την εγκυμοσύνη της.  Με αστείρευτη δύναμη και θάρρος, κατάφερε να διαφύγει έγκαιρα, καταγγέλλοντας τον σύζυγό της έπειτα και από τον τελευταίο βάναυσο ξυλοδαρμό της, που της έφερε ανυπολόγιστα τραύματα. Με την ολοκλήρωση της αυτόφωρης διαδικασίας, ο άντρας οδηγήθηκε στη φυλακή για 6 μήνες, ενώ καταδικάστηκε για 37 μήνες με ανασταλτικό χαρακτήρα.

Η Ν. δεν είναι μόνη. Η υπόθεση μιας είναι υπόθεση όλων. Στο πλάι της πορευόμαστε όλοι εμείς, ηθικά, υλικά, πολιτικά. Απέναντι στην πατριαρχία, το κράτος και το κεφάλαιο που συντελούν στο τσάκισμά μας έχουμε η μία την άλλη. Για να μην είναι ακατόρθωτο για καμία γυναίκα να βγει από τα φαύλο κύκλο της κακοποίησης. Για την οχύρωση, την ενδυνάμωση και το πέρασμα σε μια καινούρια ζωή, να εντείνουμε τον αγώνα ενάντια στην έμφυλη βία και το σύστημα που τη γεννά και τη θρέφει. Να παλέψουμε όλες και όλοι μαζί για να μη μείνουμε στα ημίμετρα. Βρίσκεται στον πυρήνα του σημερινού συστήματος οργάνωσης της ζωής το να διαδέχονται αυτά τα περιστατικά το ένα το άλλο. Να οργανωθούμε αγωνιζόμενες ώστε να το ανατρέψουμε, αποζητώντας τη δημιουργία ενός κόσμου διαφορετικού, απαλλαγμένου από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ Ν. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία & συντρόφισσες

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

Πανό στην πλ.Γεωργίου

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

Στις 4 Ιούλη βγήκε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για την ψυχική υγεία. Το εν λόγω νομοσχέδιο έρχεται να ιδιωτικοποιήσει την Ψυχική Υγεία και την δημόσια και δωρεάν Απεξάρτηση, κλείνει τα δύο μεγάλα ψυχιατρεία (ΨΝΑ και ΨΝΘ) χωρίς να δημιουργεί εναλλακτικές δομές μέσα στην Κοινότητα. Ομογενοποιεί όλα τα δημόσια και δωρεάν θεραπευτικά προγράμματα απεξάρτησης, εντάσσοντας τα, μαζί με τα ιδιωτικά κάθε είδους, μέσα σε έναν υπερσυγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό οργανισμό (ΝΠΙΔ), έξω από το ΕΣΥ.

Στερεί από τα εξαρτημένα άτομα την ελπίδα να απεξαρτηθούν και να επανενταχτούν στην κοινωνία. Τους καταδικάζει στη συντήρηση της εξάρτησης και τα υποκατάστατα, στην εξαθλίωση του δρόμου.

Θυσιάζει χιλιάδες εξαρτημένα παιδιά και τις οικογένειες τους στο βωμό του κέρδους των μεγάλων συμφερόντων. Δημιουργεί ένα νέο Μεσαίωνα για όσους πάσχουν ψυχικά και δεν έχουν να πληρώσουν αυτούς που λυμαίνονται το χώρο της ψυχικής υγείας.
Καταδικάζει τους εργαζόμενους που δίνουν τον εαυτό τους στο δύσκολο έργο της απεξάρτησης, της πρόληψης και της ψυχικής υγείας, στην ανασφάλεια της απόλυσης και της ελαστικής εργασίας.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΥΓΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ

Σχετικά με τη στοχοποίηση της Ταξικής Αντεπίθεσης (Ομάδας Αναρχικών και Κομμουνιστών) από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία

Tην Τετάρτη 10 Ιούλη η αντιτρομοκρατική υπηρεσία εισβάλλει στον πολιτικό χώρο της Ταξικής Αντεπίθεσης στα Εξάρχεια. Αντίστοιχη εισβολή της αντιτρομοκρατικής πραγματοποιείται και στα σπίτια τριών συντρόφων, ένας εκ τω οποίων είναι και μέλος της συλλογικότητας ο οποίος οδηγείται στη ΓΑΔΑ και μετά από ώρα αφήνεται ελεύθερος, αφού πρώτα του ανακοινώνεται πως είναι ύποπτος στο πλαίσιο μιας αφηρημένης «έρευνας για τρομοκρατία».

Παράλληλα, κατά την εισβολή στον πολιτικό χώρο της Ταξικής Αντεπίθεσης στην Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια επικρατεί κλίμα τρομοκρατίας με την παρουσία κάθε λογής μπάτσων που αποκλείουν την περιοχή και απομακρύνουν γείτονες και αλληλέγγυους που επιθυμούν να προσεγγίσουν. Η έρευνα πραγματοποιείται μεν παρουσία εισαγγελέα, δεν ενημερώνεται ωστόσο ο ιδιοκτήτης του χώρου ή κάποιο μέλος της συλλογικότητας ώστε να παρίσταται. Αντ’ αυτού επιστρατεύεται μια γειτόνισσα για να παίξει το ρόλο του μάρτυρα. Σε κάθε περίπτωση, η περιβόητη έρευνα δεν αποδίδει καρπούς καθώς τα μόνο αντικείμενα που βρέθηκαν ήταν μερικές σημαίες, πειστήρια της συνεπούς και οργανωμένης συμμετοχής της Ταξικής Αντεπίθεσης στο κοινωνικό και ταξικό κίνημα.

Η συγκεκριμένη κατασταλτική επιχείρηση αποτελεί συνέχεια στην ίδια κατασταλτική μεθόδευση στοχοποίησης των συντρόφων της Ταξικής Αντεπίθεσης που αρχίζει αρκετά χρόνια πριν με την παρακολούθηση της συλλογικότητας με κάμερα τοποθετημένη σε αυτοκίνητο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας έξω από τον τότε πολιτικό της χώρο στην οδό Αραχώβης στα Εξάρχεια, με παρακολουθήσεις μελών της με συσκευές γεωεντοπισμού, αλλά και με τη διαρροή στημένων δημοσιευμάτων κατά καιρούς που φωτογραφίζουν τη συγκεκριμένη πολιτική ομάδα ως «δεξαμενή τρομοκρατών».

Ταυτόχρονα, η στοχοποίηση της Ταξικής Αντεπίθεσης δεν μπορεί παρά να ιδωθεί ως ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα της καταστολής που απώτερο στόχο έχει να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου στην κοινωνία, να τσακιστούν οι ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις, να εξοντωθούν με κάθε τρόπο οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες, ούτως ώστε να ξεδιπλωθούν ανενόχλητα οι αντικοινωνικές πολιτικές της ακροδεξιάς και νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες στραγγαλίζουν και εξαθλιώνουν καθημερινά τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού.

Δεν μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη η μεθοδευμένη από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία στοχοποίηση της εν λόγω πολιτικής συλλογικότητας μιας και δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ακόμα επεισόδιο του χιλιοπαιγμένου Δόγματος Νόμος και Τάξη, στο πλαίσιο όξυνσης της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας και κατασταλτικής οχύρωσης του κράτους απέναντι στις επερχόμενες κοινωνικές και ταξικές εξεγέρσεις. Μια όξυνση που τα τελευταία χρόνια εκφράζεται με την απαγόρευση και το χτύπημα διαδηλώσεων, με την εφαρμογή του νέου Ποινικού Κώδικα, με την επίταση των ειδικών συνθηκών κράτησης και την επιβολή καθεστώτος Εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατούμενους, με τις εκκενώσεις και εισβολές σε καταλήψεις και πολιτικούς χώρους, με τη διαρκή στοχοποίηση, τις διώξεις και τις φυλακίσεις αγωνιστών.

Στην πραγματικότητα, η Ταξική Αντεπίθεση είναι μια πολιτική συλλογικότητα που μέσα από την πολυετή της παρουσία στο κοινωνικό-ταξικό κίνημα έχει πραγματοποιήσει πλήθος εκδηλώσεων, έχει στήσει δομές ταξικής αλληλεγγύης, έχει προχωρήσει σε πολιτικές παρεμβάσεις σε όλα τα πεδία του κοινωνικού αγώνα και της ταξικής πάλης: στη δημιουργία αντιιμπεριαλιστικού/ αντιπολεμικού κινήματος, στη διεθνιστική αλληλεγγύη, στη στήριξη εργατικών αγώνων, στον μαχητικό αντιφασισμό, σε αγώνες ενάντια στην κρατική καταστολή, σε περιβαλλοντικούς αγώνες, στο πλευρό των κολασμένων στις φυλακές και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της στοχοποίησης της, τώρα και διαχρονικά.

Με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της Ταξικής Αντεπίθεσης έχουμε βρεθεί πολλές φορές σε κοινούς αγώνες, έχουμε συμπράξει σε πολιτικές πρωτοβουλίες σε πλήθος περιπτώσεων, έχουμε σταθεί δίπλα δίπλα στους δρόμους τους αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης, μοιραζόμενοι κοινές ανησυχίες και οράματα, κοινούς προβληματισμούς και σχέδια. Απέναντι στην κρατική καταστολή θα σταθούμε ξανά ώμο με ώμο.

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές

Απέναντι στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία, ούτε βήμα πίσω!

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»

Πάτρα, Ιούλης 2024

Για άλλη μια κρατική επιχείρηση στοχοποίησης της Ταξικής Αντεπίθεσης

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 10/7, 20:00, ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ ΚΑΙ ΜΠΕΝΑΚΗ (ΣΚΑΛΑΚΙΑ ΑΣΤΕΡΑ)

Για άλλη μια κρατική επιχείρηση στοχοποίησης της Ταξικής Αντεπίθεσης

Το πρωί και το μεσημέρι της Τετάρτης 10 Ιουλίου βρεθήκαμε για άλλη μια φορά αντιμέτωποι με τις κατασταλτικές μεθοδεύσεις του κράτους, με τις πρακτικές και τις μεθόδους εκείνες που συστηματικά στοχοποιούν αγωνιστές και αγωνίστριες, επιχειρώντας να τους τρομοκρατήσουν, να τους παρανομοποιήσουν και να αδρανοποιήσουν τελικά το κίνημα και τις δομές του. Η αστυνομία εισέβαλλε για υποτιθέμενη έρευνα στο σπίτι συντρόφου, μέλους της συλλογικότητάς μας και τον προσήγαγε στη ΓΑΔΑ. Ταυτόχρονα, σε μια πρωτοφανή κίνηση επίθεσης στις πολιτικές ελευθερίες που ο λαός έχει κατακτήσει με το αίμα του, εισέβαλλαν στον πολιτικό μας χώρο, στην οδό Καλλιδρομίου 49 στα Εξάρχεια για να ερευνήσουν υποτιθέμενες “έκνομες ενέργειες”. Στην επιχείρηση συμμετείχε μεν εισαγγελέας με σχετικό ένταλμα, προσδίδοντας σε αυτή ένα ίχνος αστικής νομιμότητας. Οφείλουμε όμως να σημειώσουμε ότι για την εισβολή αυτή, σε έναν νόμιμα ενοικιαζόμενο ιδιωτικό χώρο, δεν ειδοποιήθηκε ούτε η ιδιοκτήτρια, ούτε ο ενοικιαστής, ούτε φυσικά και η ομάδα μας. Για την υποχρεωτική παρουσία μαρτύρων, επιστρατεύθηκε απλά μία γειτόνισσα που η αστυνομία ξεσήκωσε από το σπίτι της. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εισβολής, ο πολιτικός μας χώρος παρέμενε αποκλεισμένος από δυνάμεις των ΟΠΚΕ και ΔΡΑΣΗ που με απειλές απομάκρυναν ενδιαφερόμενους περαστικούς, γείτονες και κατοίκους της γειτονιάς.

Continue reading “Για άλλη μια κρατική επιχείρηση στοχοποίησης της Ταξικής Αντεπίθεσης”

ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ & ΕΙΔΩΝ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΓΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ

ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ & ΕΙΔΩΝ ΑΝΑΓΚΗΣ για τους 20 τρόφιμους του «Κωνσταντοπούλειου» Ευγηρείου που δέχθηκαν τα πλήγματα της πυρκαγιάς στο Γηροκομειό

ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ & ΑΓΩΝΑ ΤΑΞΙΚΟ

Υπάρχουν ανάγκες για:

ΤΡΟΦΙΜΑ: γάλα, φρυγανιές, χυμούς, βούτυρο, μαρμελάδα, μέλι,καφέ (ελληνικό) και ζάχαρη, φρούτα και ψωμί

ΕΙΔΗ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ: χαρτικά (χαρτιά υγείας, χαρτί κουζίνας), πάνες ενηλίκων,σαπούνια, σφουγγάρια, οδοντόβουρτσες, οδοντόκρεμες, σερβίτσια μίας χρήσης(ξύλινα πιρούνια, μαχαίρια, κουτάλια, πιάτα και ποτήρια),

υποσέντονα (κατά προτίμηση πλενόμενα) και απολυμαντικά.

ΠΕΜΠΤΗ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ 20:00 – 22:00 & ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΙΟΥΛΙΟΥ 19:00 – 23:00

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΠΕΜΠΤΗ 11/7 19.00 ΠΛ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΠΕΜΠΤΗ 11/7 19.00 ΠΛ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Εν όψει της 75ης συνόδου του ΝΑΤΟ που διεξάγεται στις ΗΠΑ 9-11 Ιουλίου εν μέσω όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών

ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟΝΙΑ ΣΤΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ ΤΩΝ ΦΟΝΙΑΔΩΝ-ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΛΕΥTΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟY-ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΝΑΤΟ

[ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΑΣ] ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ “GENTRIFICATION ΚΑΙ ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΣ”

Παρουσίαση του βιβλίου “Gentrification και εκτοπισμός, μια μελέτη και μερικές σκέψεις για το τι συμβαίνει στις γειτονιές μας” (εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος)
ipposd.org/dysinios-typos/
Σάββατο 6 Ιουλίου, 19:00, στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ, στο πάρκο Γουδί

“Η τρέχουσα συγγραφή περιλαμβάνει μια πλήρη ανάλυση των πολιτικών και οικονομικών στρατηγικών, που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του αστικού χώρου ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα. Οι διαδικασίες της αστικοποίησης και της εξευγενοποίησης των χώρων της πόλης εξάλλου, αποτελούν ένα παγκόσμιο φαινόμενο που, όπως αναλύεται και στο παρόν βιβλίο, ταυτίζεται με τις καπιταλιστικές πολιτικές και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. (…)
Πρόκειται για ένα συγγραφικό έργο, που επιθυμεί να ανοίξει διάλογο με τα τρέχοντα κινήματα της πόλης, ενάντια σε μια μητρόπολη που αλλάζει συνεχώς. Με επίκεντρο τις πολιτικές της εξευγενοποίησης, της αστικοποίησης και της ωραιοποίησης που απονεκρώνουν τις γειτονιές, μετατρέποντας, τόσο τη γειτονιά όσο και τη ζωή εντός της, σε τουριστικό «προϊόν» προς κατανάλωση, η συγγραφέας παρουσιάζει τους σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από την πόλη και την αρχιτεκτονική συνδέοντας τους με τα πεδία των πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών επιστημών αλλά και με τις συνθήκες της ταξικής πάλης. “
από τον πρόλογο του βιβλίου