Για μια ενωτική, εργατική περιφρούρηση των μουσουλμανικών κοινοτήτων

airportprotests

Ο Trump, οι λευκοί εθνικιστές σύμβουλοι του και οι φασίστες υποστηρικτές τους επιτίθενται ανοιχτά στις μουσουλμανικές κοινότητες. Η αυταρχική απαγόρευση εισόδου για τους πρόσφυγες από τη Συρία και για τους ταξιδιώτες, τους μετανάστες, τους φοιτητές και τους πρόσφυγες από συνολικά επτά μουσουλμανικά κράτη είναι μια άμεση επίθεση στις μουσουλμανικές κοινότητες, τις κοινότητες μεταναστών, τους έγχρωμους ανθρώπους και το σύνολο της εργατικής τάξης. Η από τα πάνω στοχευμένη επίθεση του Trump εδαφικοποιήθηκε από τους φασίστες που έκαψαν ένα μουσουλμανικό τέμενος στο Τέξας. Στην Πόλη του Κεμπέκ, στον Καναδά, ένας λευκός φασίστας εισέβαλε σε ένα τζαμί, σκοτώνοντας έξι ανθρώπους και τραυματίζοντας πολλούς άλλους. Ο δολοφόνος ήταν γνωστός θαυμαστής του Trump, της γαλλίδας ηγέτη της ακροδεξιάς, Marine Le Pen, και ποικίλλων άλλων ρατσιστικών, αντι-μεταναστευτικών και λευκών εθνικιστικών ομάδων.

Η αντίθεση στην ρατσιστική ταξιδιωτική απαγόρευση του Trump ήταν άμεση και ευρεία. Οι άνθρωποι κατά χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν κατά της απαγόρευσης, τόσο στα αεροδρόμια όσο και στις πόλεις: από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Ντιτρόιτ,  το Κολούμπους, το Σικάγο, το Λος Άντζελες, το Σιάτλ και δεκάδες άλλες πόλεις και αεροδρόμια. Οι διαδηλώσεις συνεχίζονται και είναι πολυφυλετικές και πολυεθνικές, με τη συμμετοχή μουσουλμάνων από πολλές κοινότητες και με την αλληλεγγύη από τις κοινότητες των λατίνων, των μαύρων, των μεταναστών και εργατών  όλων των φυλών και εθνικοτήτων. Διάφοροι φιλελεύθεροι ηγέτες και πολλοί που συνδέονται με το  Δημοκρατικό Κόμμα επιχειρούν να καθοδηγήσουν τις διαδηλώσεις και να τεθούν επικεφαλής, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι απλοί άνθρωποι, οι εργαζόμενοι ορθώνουν το ανάστημα τους και οικοδομούν το αντίπαλο δέος: νέοι και γέροι, γυναίκες και άνδρες, μουσουλμάνοι και μη, μαύροι, λευκοί, λατίνοι, άραβες, ασιάτες, όλοι μαζί αντιτίθενται στην απαγόρευση και υπερασπίζονται τις μουσουλμανικές και τις μεταναστευτικές κοινότητες.

O Trump και οι υποστηρικτές του επιτίθενται σε πολύ βασικά δικαιώματα και οι άνθρωποι παλεύουν να υπερασπιστούν αυτά τα δικαιώματα: το δικαίωμα στη λατρεία, το δικαίωμα να είναι ο εαυτός τους, το δικαίωμα να ταξιδεύουν, το δικαίωμα να είναι με τις οικογένειές τους, το δικαίωμα να επιβιώσουν από τον πόλεμο και τους βομβαρδισμούς, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, το δικαίωμα να είναι ασφαλείς. Όλοι εμείς, συμπεριλαμβανομένων των αναρχικών και των επαναστατών, θα πρέπει να πάρουμε μέρος στον αγώνα για να υπερασπιστούμε αυτά τα βασικά δικαιώματα και να εναντιωθούμε στη κυβέρνηση και τις φασιστικές επιθέσεις στα δικαιώματα των μουσουλμανικών κοινοτήτων. Τώρα, χρειαζόμαστε κοινοτική και ενωτική εργατική αυτοάμυνα. Η πολυφυλετική και πολυεθνική εργατική τάξη πρέπει να ενισχύσει τις προσπάθειές μας, πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας σε υπεράσπιση των μουσουλμανικών κοινοτήτων.

Ξέρουμε ότι οι επιθέσεις στους μουσουλμάνους είναι μέρος των ευρύτερων επιθέσεων  στις κοινότητες των Λατίνων, στις κοινότητες των μεταναστών, στους ιθαγενικούς πληθυσμούς, στις γυναίκες, στις LGBTQ κοινότητες, στα άτομα με ειδικές ανάγκες, στις “πόλεις”, στους φυλακισμένους, στους φοιτητές και σε όλους μας. Ενώ ο Trump σχεδιάζει να υλοποιήσει τις υποσχέσεις της προεκλογικής του καμπάνιας ανατρέποντας την πολιτική της Ουάσιγκτον – αυτό που αποκάλεσε “αποστράγγιση του βάλτου”1– στην πραγματικότητα δουλεύει ώστε να επαναπροσδιορίσει τις πολιτικές και τις τακτικές που θα συνεχίσουν τις ευρείες επιθέσεις στους εργαζόμενους. Ελπίζει να διατηρηθεί το αλληλοφάγωμα μεταξύ των εργαζομένων, ελπίζει να συνεχίσουν οι λευκοί να μάχονται για την υπεράσπιση της “λευκής υπεροχής” και του καπιταλισμού. Μεγάλο μέρος αυτής της επιδίωξης διευκολύνεται από την προώθηση της εικόνας του λευκού εθνικισμού, στον οποίο η λευκή ταυτότητα και τα ιμπεριαλιστικά σύνορα καθορίζουν αυτούς που είναι αποκλεισμένοι και εχθροί, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Τα φαντάσματα του “ξένου” στο εσωτερικό και του πιθανού πολέμου στο εξωτερικό δουλεύουν χέρι-χέρι για να παράξουν νέους στόχους ρατσιστικής και ξενοφοβικής βίας. Αυτή η ρατσιστική και αυταρχική αντίδραση βρίσκεται στο επίκεντρο του προγράμματος του Trump από την αρχή και οι επιθέσεις που ξεκίνησε το κάνουν αυτό προφανές. Εκατομμύρια ανθρώπων που ψήφισαν τον Trump τον έβλεπαν σαν κάποιο που “ταράζει το οικοδόμημα”. Αλλά το πρόγραμμα του Trump είναι μια παραλλαγή του κανόνα των αφεντικών και των δισεκατομμυριούχων, ακόμα και αν κάποιοι από την άρχουσα τάξη ενοχλούνται από την χαοτική του προσέγγιση. Ο κίνδυνος, όπως καταδεικνύουν οι επιθέσεις στα τζαμιά, είναι ότι η ρατσιστική και φασιστική βία υλοποιείται από τα κάτω, από καθημερινούς ανθρώπους. Οι εργαζόμενοι είναι αντιμέτωποι με την ανάγκη να αμυνθούν τόσο απέναντι στις επιθέσεις του κράτους όσο και της ρατσιστικής και φασιστικής βάσης.

Οι αναρχικοί και οι επαναστάτες βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή, αλλά πρέπει να συνεχίσουν να παίρνουν μέρος στον αγώνα ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις και να χτίσουν μια πολυφυλετική εργατική αυτοάμυνα όλων των κοινοτήτων μας. Ο Trump θέλει να μας πάει πίσω στο αμερικάνικο Apartheid. Δεν πάμε πίσω. Οι φιλελεύθεροι και το Δημοκρατικό κόμμα δεν έχουν απαντήσεις να δώσουν στον Trump και στην εμφάνιση του φασιστικού κινήματος. Δεν πάμε πίσω σε αποτυχημένες τακτικές και άδειες υποσχέσεις. Ο μόνος δρόμος τώρα είναι ευθεία μπροστά, από μόνοι μας, με ενωμένες δυνάμεις. Κανένας δεν έρχεται για να μας σώσει, πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας. Όλο το σύστημα πρέπει να φύγει.

ΟΧΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ, ΟΧΙ ΤΟΙΧΟΙ, ΟΧΙ ΣΥΝΟΡΑ, ΟΧΙ ΚΡΑΤΗ!

Αναρχική Συμμαχία “1 Μάη”

5 Φεβρουαρίου 2017

μετάφραση: αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” – μέλος της ΑΠΟ

1 Μεταφορική χρήση της ιστορικής αποστράγγισης βάλτων ως πρακτικής για την καταπολέμηση της αύξησης του πληθυσμού κουνουπιών και της μαλάριας. Έχει χρησιμοποιηθεί από διάφορους Αμερικανούς προέδρους ως έκφραση της θέλησης να αλλάξουν τα “κακώς κείμενα”.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ – Μια αναρχική απάντηση στην εκλογή του Ντόναλντ  Τραμπ

1st-may

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

Μια αναρχική απάντηση στην εκλογή του Ντόναλντ  Τραμπ

Η αναπάντεχη νίκη του Ντόναλντ Τράμπ την περασμένη Τρίτη έφερε αντιμέτωπους τους ανθρώπους αυτής της χώρας (μα και ολόκληρου του κόσμου) με μια εντελώς διαφορετική πολιτική κατάσταση από αυτή που περιμέναμε. Γινόμαστε μάρτυρες της αύξησης ακροδεξιών επιθέσεων, καθώς η άκρα δεξιά έχει ενθαρρυνθεί από αυτή τη νίκη, πάνω κάτω όπως συνέβη νωρίτερα φέτος έπειτα από την επικράτηση της επιλογής Brexit στο δημοψήφισμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Η ανικανότητα και η συνθηκολόγηση του Δημοκρατικού Κόμματος έχει αναγκάσει πολλούς από τους πρώην υποστηριχτές του να αναγνωρίσουν πως ο αγώνας κατά της ακροδεξιάς δεν μπορεί να κερδίσει με φιλελεύθερη εκλογική πολιτική. Αυτή η νέα πραγματικότητα δίνει ώθηση στους αντιεξουσιαστές κάθε απόχρωσης να ανταποκριθούν στην πρόκληση για την οικοδόμηση ισχυρών κινήσεων σχετικά με την αυτοάμυνα της εργατικής τάξης εντός του νέου αυτού περιβάλλοντος.

Πολλές σελίδες μες στις επόμενες εβδομάδες θα αφιερωθούν στο να βγει συμπέρασμα, από την πλευρά των Δημοκρατικών, για το “τί πήγε στραβά”. Ήδη αρκετοί συγγραφείς (σ.μ: εννοεί δημοσιογράφους, πολιτικούς αναλυτές κ.λπ.) διαφωνούν με το ότι ο θρίαμβος του Τραμπ οφείλεται αποκλειστικά στον λευκό εθνικισμό και στη μισογυνία. Κομμάτι του προφίλ του Τραμπ είναι το ότι οι ιδέες του αποτελούν μια ρατσιστική απάντηση απέναντι στη νυν μαύρη προεδρία. Η ανοιχτή αγκάλη λευκής ανωτερότητας και πατριαρχίας του Τράμπ αποδείχθηκε κομβικής σημασίας για τη νίκη του, δεν θεωρούμε όμως πως επαρκεί ως πλήρης εξήγηση αυτής. Π.χ., δεν εξηγεί το γιατί ο Τράμπ έλαβε περισσότερες ψήφους από κάθε άλλο Ρεπουμπλικανό από λατίνους, γυναίκες και μαύρους ψηφοφόρους.

Μια άλλη αφήγηση υποστηρίζει πως τόσο στη “σκουριασμένη ζώνη” (σ.μ: όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ορισμένες πολιτείες των Η.Π.Α., κυρίως στα βορειοανατολικά, στα κεντροδυτικά και γύρω από τις Μεγάλες Λίμνες∙ οι πολιτείες αυτές είναι ξεπεσμένες οικονομικά και απαξιωμένες) όσο και στην Ευρώπη, τα καταστροφικά αποτελέσματα δεκαετιών λιτότητας, νεοφιλελεύθερων εμπορικών συμφωνιών, και ενός προσανατολισμού προς τις πολυεθνικές εταιρείες, εγείρουν αντιδράσεις. Οι αντιδράσεις αυτές τόσο στις Η.Π.Α. όσο και αλλού εκφράζονται μέσω του ξενοφοβικού εθνικισμού. Και σε αυτό επίσης υπάρχει σημαντικό ποσοστό αλήθειας, και πάλι όμως δεν επαρκεί για να εξηγήσει μεγάλο ποσοστό της επιτυχίας του Τραμπ δίχως να αναγνωρίσει πως η στήριξη στον ανοιχτό λευκό εθνικισμό και στον μισογυνισμό κέρδισε σε αυτές τις εκλογές.

Ίσως η πιο αποκαλυπτική άποψη αυτή τη στιγμή να είναι το ότι αφού πέρασε ολόκληρους μήνες περιγράφοντας τον Τραμπ σαν τρομερή απειλή για τις ζωές των γυναικών, των έγχρωμων, των queers και των trans, και των αναπήρων, στο σύνολό του το Δημοκρατικό Κόμμα έχει ήδη συνθηκολογήσει μαζί του. Έχουν καταστήσει σαφές πως το να διατηρήσουν το διαλυμένο σύστημά τους είναι πολύ σημαντικότερο γι’ αυτούς από τις ζωές μας. Πολλοί μεταξύ της βάσης τους πλέον διακρίνουν για πρώτη φορά το πραγματικό πρόσωπο του κόμματος, και πλησιάζουν ριζοσπαστικές οργανώσεις ενδιαφερόμενοι να συνεχίσουν τη μάχη που οι Δημοκράτες εγκατέλειψαν τόσο γρήγορα. Γινόμαστε ήδη μάρτυρες επιθέσεων σε μουσουλμάνους, μετανάστες, ανθρώπους κάθε χρώματος εκτός του λευκού, queers και trans. Όλα αυτά δεν είναι κάτι το αφηρημένο, συμβαίνουν ήδη. Οφείλουμε να αναμένουμε επιπλέον τέτοια περιστατικά και να θέσουμε ως πρώτη μας προτεραιότητα την οργάνωση για την αντίσταση σε αυτά.

Για τους αντιεξουσιαστές, όλο αυτό αποτελεί μια θεμελιώδη πρόκληση στην οποία πρέπει να απαντήσουμε. Αρκετοί αριστεροί θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν ανεξάρτητους υποψηφίους, μικρότερα κόμματα, ακόμα και “προοδευτικούς” Δημοκρατικούς σαν τον Μπέρνι Σάντερς. Σαν απάντηση, δεν πρέπει μόνο να δηλώσουμε πως αυτή είναι μια αδιέξοδη στρατηγική, αλλά και να προσφέρουμε σοβαρές εναλλακτικές προτάσεις για να βοηθήσουμε όσους μας ακούν να κατανοήσουν τί εννοούμε με το σύνθημά μας περί Κοινοτικής Αυτοάμυνας.

Σε ολόκληρες τις Η.Π.Α., από τα αστικά κέντρα μέχρι τις επαρχιακές περιοχές, αποτελεί επιτακτική ανάγκη οι αναρχικοί και οι αντιεξουσιαστές να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν οργανώσεις για να αντιμετωπίσουν την αποθρασυνόμενη άκρα δεξιά, να υποστηρίξουν μέσω της μαχητικής δράσης τις ανάγκες των εργατικών κοινοτήτων και να αντιπαλέψουν την κρατική καταστολή. Πρέπει να ενθαρρύνουμε την ευρεία συμμετοχή εκείνων οι οποίοι ψάχνουν μια εναλλακτική λύση αντί της αποτυχημένης στρατηγικής που μας οδήγησε σε αυτό το σημείο. Βαδίζοντας μπροστά, πρέπει να είμαστε σίγουροι πως θα αντισταθούμε στους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και στον εκλογικισμό που σίγουρα θα επιστρέψουν ανασταλτικά για οποιαδήποτε ριζοσπαστική δραστηριότητα μόλις το Δημοκρατικό Κόμμα ανακάμψει.

Ο Τραμπ είναι ένας οπορτουνιστής που αντιλήφθηκε την απογοήτευση ως επί το πλείστον των, αγωνιζόμενων για την επιβίωση, λευκών και αξιοποίησε αυτή την οργή τους. Δεν θα μπορούσε, προς το παρόν, να αποκληθεί ακριβώς “φασίστας”, έχει όμως φασιστικές τάσεις που ενθαρρύνουν πολλούς φασίστες διαφόρων αποχρώσεων. Το να τον ονομάσουμε φασίστα ενδέχεται να περιορίσει τον τρόπο με τον οποίον κατανοούμε τον φασισμό, τον οποίον τρόπο οφείλουμε να εξελίξουμε αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικότερα το φαινόμενο αυτό.

Μας ενθαρρύνει το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι σε ολόκληρη τη χώρα έχουν βγει στους δρόμους. Ελπίζουμε πως ακόμα περισσότεροι θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Οι πολιτικής μορφής επιθέσεις του Τραμπ, οι τραμπουκισμοί και οι φυσικές επιθέσεις που πραγματοποιούν οι οπαδοί του πρέπει να βρουν αντίσταση από την πρώτη κιόλας μέρα.

Οι οργανώσεις μας οφείλουν να αποδειχθούν αποτελεσματικές. Η απελπισία που πολλοί αισθάνονται είναι γειωμένη στην πραγματικότητα μιας αυξανόμενης άκρας δεξιάς. Αυτή τη στιγμή, μικρή αντίσταση αντιμετωπίζουν. Η αίσθηση του επείγοντος που πολλοί από εμάς έχουμε αισθανθεί είναι μια αναγνώριση της ανάγκης οικοδόμησης αυτής της αντίστασης. Είναι καιρός να αναλάβουμε αυτό το καθήκον, να βρούμε νέους συντρόφους έτοιμους να αγωνιστούν, και να πολεμήσουμε. Κανείς δεν πρόκειται να μας σώσει − δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το εκλογικό σύστημα για να αντιμετωπίσουμε ικανοποιητικά την άκρα δεξιά. Ήρθε η ώρα να πάψουμε να περιμένουμε, η ώρα να υπερασπιστούμε ο ένας τον άλλον έξω στους δρόμους!

ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ:

1) ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ “ΘΕΡΑΠΕΙΑ”, ΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΧΑΡΙΤΟΣ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΡΑΜΠ

2) ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ − ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

3) ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΑΜΥΝΑΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΚΡΟΥΣΗΣ (ΔΗΘΕΝ “ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ”) ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

4) ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ − ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗΣ ΜΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΡΑΜΠ

5) ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ, ΤΟΝ ΕΚΛΟΓΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

Αναρχική Συμμαχία “1Μάη”, Νοέμβρης 2016

Μετάφραση: αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” / μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων